UA-50457385-1

Κυριακή 11 Ιουνίου 2017

Τι γυρεύει η Αλεπού στο παζάρι?


 Βγήκε για ακόμα μια φορά η Αλεπού στην πόλη για να ξεχάσει θαρρείς την τρικυμία που μαίνεται στο κρανίο της, ξωπίσω της όπως πάντα η Αρκούδα να ακολουθεί. 

 Βηματάκια γοργά και μικρά, χάρη γεμάτα, ακολουθούμενα από βαριά, μεγάλα, αδέξια παραπατήματα. 

 Καστανά βλέμματα φλογερά κάθε τόσο στρέφονται προς τα πίσω "Μα πόσο αστείος!!!" μονολογεί. Ασθμαίνοντας το κτήνος με δυσκολία μόλις που προφταίνει την κόκκινη αστραπή, "Αρκετά, δίψασα, πάμε κάπου να πιούμε κάτι, κοράκισα, έρχομαι και από τα κρύα τα βουνά, και η τσιμεντένια κόλαση δεν είναι για μένα".

 Απότομη και γεμάτη θράσος η απάντηση της "Και που να πάμε σε αυτή την καταραμένη την πόλη? Δεν αξίζει τίποτα σε αυτή, τα πάντα βρομερά, οι πάντες βρομεροί! Χωριάτες και μόνο, χάθηκε το γένος το χρυσό αυτής της πόλης, πλέον όλα πνίγονται στην μετριότητα και στην μιζέρια. Ανύπαρκτοι άνθρωποι μέσα σε μια ανύπαρκτη πόλη, δεν τις αξίζουν αυτοί της Σαλονίκης. Όμορφη γυναίκα βιασμένη έχει καταντήσει πλέον. Τους μισώ όλους τους. Σας μισώ όλους σας!!!".  


 "Το μόνο που την νοιάζει είναι το εφήμερο και το επιφανειακό και μόνο, όσα αξίζουν για αυτή δεν αξίζουν τίποτε για εμένα! Θα ασχοληθεί αυτός ο συρφετός με τίποτα που να αξίζει θαρρείς? Ξέκωλα και Μαϊντανοί τα ινδάλματα της. Ποιος θα ρουφιανεύσει ποιόν το μόνο μέλημα της. Όπου και να κοιτάξω το βλέμμα μου το μολύνουν με την ασχήμια της ψυχής τους. Είναι τόπος αυτός για να ζω εγώ εδώ? Με περιορίζουν και υποβαθμίζουν οι υπάρξεις οι άφρονες, κολοβές σε ήθος, μισερές σε αρχές. Ματαιοδοξία πίσω από οθόνες, ματαιοδοξία και μόνο μπροστά από οθόνες" 


"Υπερβάλλεις μικρό μου" γρυλίζει το κτήνος από πίσω της βλαστημώντας την ώρα και την στιγμή που το νέο της το ξέσπασμα φούντωσε στην ψυχή της πάλι. "Δεν είναι τόσο τραγικά τα πράγματα, μέρα με την μέρα βελτιώνονται μάλιστα" λέει χωρίς στην πραγματικότητα να το πιστεύει αυτό. Λόγια, λόγια, λόγια, που τις τα έχει ξαναπεί χωρίς αποτέλεσμα γιατί και αυτή δεν τα πιστεύει. 

"Είσαι βλάκας! Όσο βλάκες είναι και όλοι αυτοί γύρω μας. Δεν υπάρχει ελπίδα, είμαστε μέσα σε μια κόλαση! Και είσαι ένας βλάκας που δεν το έχεις καταλάβει ακόμα. Με όνειρα μουσεντένια και ελπίδες φρούδες μας ταΐζουν σαν τα γουρούνια στην κότσενα, και τα μυαλά μας τα βαραίνουν έτσι ώστε να γίνουν αργά, και να στομώσουν, για να μην μπορούμε να σκεφτούμε. Βλάκες που πιστεύουν ότι θα αλλάξει κάτι εδώ, υποσχέσεις για καλύτερη ζωή, μόλις όμως τελειώσει αυτή η ζωή! Τρένο έξω από ράγες το μέλλον μας. Σας λυπάμαι". Λογάκια σκληρά από χειλάκια αραβικά.  


 "Και να μην είχε λούσα πολλά και θαυμαστά αυτή η πόλη? Γεμάτη είναι, και όμως ποια η τύχη τους? Τα αφήνουν να ρημάζουν, να παρακμάζουν, έρμαια στην οποιοδήποτε τύχη τα προσμένει. Και κανείς τους δεν νοιάζεται, χωριάτες και ξένοι όλοι τους. Δεν τους αξίζει αυτή η πόλη. Μακάρι να καίει όλη της παρά να σαπίζει στα χέρια τους. Δεν τις αξίζουν της Σαλονίκης όλοι αυτοί. Η κατάρα της είναι όλο αυτό το σκυλολόι. Είναι για πύργους* και αρχοντικά όλοι αυτοί? Για σέλφί μόνο είναι, μια μόστρα και πόζα στα σκυλάδικα, και για φορτώματα από κλαρινογαμπρούς στα αμάξια του Μπαμπά".    


 Πλησιάζοντας την όλο και περισσότερο το κτήνος νιώθει την πυρά της ύπαρξης της να ακτινοβολεί την φλόγα που καταναλώνει την ψυχή της. Ορθώνεται τεράστιος από πίσω της, αλλά νιώθει τόσο ασήμαντος μπρος στην φλόγα της. "Με πνίγει αυτή η πόλη" την ακούει να λέει πιο ξεψυχισμένα, "Είναι ανθρωποβόρα, τρέφεται με τα παιδιά της, παράφρονας Κρόνος που μας ξεσκίζει όλους μας. Μια καταβόθρα, μια χοάνη, όπου κάθε ύπαρξη χάνεται μέσα της. Σκληρή και άπονη, απάνθρωπη σαν άνθρωπος. Νόημα της ύπαρξης της ο πόνος στις υπάρξεις μας. Άστεγοι** όλοι μας μέσα στα σπλάχνα της. Σκύλα και Χάρυβδις μαζί, και εμείς πλέουμε προς αυτή χωρίς τιμόνι στην ζωή μας. Με κούρασε αυτή η πόλη, αυτή η ζωή" μονολογεί όλο και πιο άφωνα στιγμή με την στιγμή. Και το κτήνος ξέρει ότι και αυτή η καταιγίδα έχει πλέον ξεθυμάνει, ώρα για να της χαρίσει ακόμα ένα μικρό χαμόγελο.

 "Ωραία ας μην πάμε να πιούμε, τι θα έλεγες για κανένα παγωτό? Πικραμύγδαλο?". Καστανά ματάκια γυρίζουν, γεμάτα φλόγες, και τον κοιτούν. "Είσαι βλάκας!" του λέει, "Σε αγαπώ" συμπληρώνει. 

 Βηματάκια γοργά και μικρά, χάρη γεμάτα, ακολουθούμενα από βαριά, μεγάλα, αδέξια παραπατήματα. 

 Χιλιάδες βήματα το ένα μπροστά από το άλλο. Ατελείωτη και αυτή η πόλη.  


  


** Βλέπετε προηγούμενη ανάρτηση του blog Ξεφτίλα μοναξιά απελπισία





Adios Amigos Locos



Μότσανος Λάζαρος

Θεσσαλονίκη 11/06/2017

Δευτέρα 5 Ιουνίου 2017

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol XXII



 Πολύ καιρό δεν είχαμε να βγάλουμε καμία ανάρτηση για τα Graffiti και τα Street Art στην Θεσσαλονίκη? Οπότε για να βγάλουμε κάτι φρέσκο και ζεστό, ζεστό, που μόλις πριν από λίγο βγήκε από τον φούρνο.

 Πριν από ένα μήνα (στις  06/05/2017) στον Πολυχώρο WE (στην Γ΄Σεπτεμβρίου, στο τέρμα του 83) έγινε η εκδήλωση WE are the WALL που διοργανώθηκε από την μη κερδοσκοπική οργάνωση Indastryt, όπου διάφοροι καλλιτέχνες του δρόμου δημιούργησαν εξωτερικά και εσωτερικά του πολυχώρου έργα τους.

 Οπότε στις 12/5/2017 έπειτα από μια πληροφορία που μου δόθηκε από ένα αναγνώστη του blog πήγα και εγώ για μια επιτόπια έρευνα για να φωτογραφίσω και αυτά τα διαμαντάκια που θα στολίζουν το εκτεταμένο αρχείο μας (γιατί Αρκούδα δεν ήσουν στις 6/5 απίκο εκεί για να τα φωτογραφίσεις live την ώρα που τα δημιουργούσαν? Γιατί η άνοιξη μελισσοκομικά είναι μια εποχή κόλαση, και είναι εξαιρετικά δύσκολο να είσαι οπουδήποτε αλλού εκτός από τα μελισσοκομεία σου).

 Ώρα για να παρουσιάσουμε και αυτά τα αριστουργήματα χωρίς πολλά πολλά λόγια.


 Και αρχίζουμε με μερικές μακρινές φωτογραφίες για να αποτυπώσουμε το μέγεθος του έργου, προτού προχωρήσουμε σε κοντινότερες λήψεις σε επιμέρους σημεία της όλης τοιχογραφίας. Τυχερός ήμουν και για κάποιο παράξενο λόγο ήταν σχεδόν άδειο από αστικά το τέρμα του 83.


 Μου αρέσουν φοβερά τα συλλογικά έργα όπου δίπλα, δίπλα, μπορείς να δεις τελείως διαφορετικές τεχνοτροπίες να σχηματίζουν ένα μεγαλειώδες καμβά, όπου σε μερικά μόνο μέτρα μπορείς να δεις να ξεπροβάλλουν οι προσωπικότητες, ιδιοσυγκρασίες, και επιμέρους αισθητικές του κάθε ενός καλλιτέχνη!


 Αυτά τα καγκελάκια να μην υπήρχαν μόνο!


 Υπέροχο!


 !!!!!!!


 Και αρχίζουμε και τις κοντινές λήψεις για να δείτε αυτά τα μαργαριτάρια με όλες τις λεπτομέρειες τους!








 Και ένα μέρος από τα ονόματα όσων συμμετείχαν σε αυτό το event.


 Εγώ πάντως, πάντα το έλεγα "Όπου βλέπεις γυναίκα, φίδι κολοβό" χα χα χα.








 Και Graffiti lettering,


 Και μερικές ακόμα από τις υπογραφές των παιδιών που δημιούργησαν αυτή την πανδαισία.


 Πολύ ωραίο!


 Και μερικές λήψεις από την δουλειά που κάνανε τα παιδιά και εσωτερικά του πολυχώρου, δυστυχώς ο φωτισμός δεν ήταν και ο καλύτερος για να αναδειχθούν σε όλο το μεγαλείο τους τα διαμαντάκια (οπότε μπορείτε να πάτε οι ίδιοι εκεί και πίνοντας μια μπύρα να τα θαυμάσετε από κοντά).











 Και εδώ δεν μπορώ να μην το πω "Ναι! Για ακόμα μια φορά είμαι ερωτευμένος!!!".


 Και αυτή ήταν μια φωτογραφία που την είχα στο αρχείο μου, αδημοσιοποιήτη, από το εξωτερικό του πολυχώρου WE και την είχα τραβήξει στις 05/12/2016. Και πάνω σε αυτό το έργο δημιουργήθηκαν τα παραπάνω, κάτι που υποδηλώνει το πρόσκαιρο και το παροδικό (Δυστυχώς) της Street Art.


 Εδώ θέλω να σταθώ λίγο και στον ίδιο τον Πολυχώρο WE που φιλοξενεί τα παραπάνω έργα στους χώρους του. Βλέπω μια συνέχεια και συνέπεια στο να φιλοξενούν τέτοια έργα Street Art στους χώρους τους, και είναι κάτι που εκτιμώ ιδιαίτερα! Κάποιοι θα μπορούσαν να τονίσουν την "εμπορευματοποίηση" της τέχνης όταν στολίζουν τέτοια αριστουργήματα τοίχους σε καταστήματα και επιχειρήσεις, αλλά θα ήθελα να θυμίσω ότι και ο Λεονάρντο Ντα Βίτσι, και ο Μιχαήλ Άγγελος, και ο Ραφαέλ, και οποιοδήποτε από τους μεγάλους καλλιτέχνες δούλευαν για πατρόνες, χορηγούς, ή εργοδότες. Η τέχνη δεν είναι εξ ορισμού ξεχωριστή από την ανάγκη για επιβίωση, μην είσαστε δογματικοί!

 Οπότε σε ανίχνευση που είχα κάνει στο παρελθόν οι παρακάτω φωτογραφίες (και η παραπάνω!) με ακόμα μερικά διαμαντάκια που στόλιζαν (και εξακολουθούν να στολίζουν) τον παραπάνω χώρο (η Ανίχνευση είχε γίνει στις 22/02/2016).

 Το συγκεκριμένο μάλιστα είναι ένα από τα αγαπημένα μου, και δεν μπορεί η συγκεκριμένη φωτογραφία να αποδώσει το μεγαλείο του (είναι και τεράστιο! Να πάτε να το δείτε!).


 Μερικών τα χεράκια ίδια με εκτυπωτές είναι!





 Αλλά το πρόβλημα με τον φωτισμό είναι διαχρονικό! Κάτι θα πρέπει να κάνουν και με αυτό, και να μην τους νοιάζει μόνο η ακουστική (κάνουν και συναυλίες εκεί μέσα)! Χα χα χα. 

 Για να βοηθήσουμε και τον κόσμο στο να έχει πρόσβαση στο αρχείο που δημιουργούμε θα βάλω και τους συνδέσμους από τις αντίστοιχες αναρτήσεις του Blog  για να μπορούν να είναι στην άμεση διάθεση καθενός που θέλει να περιηγηθεί σε αυτό

Σειρά Graffiti και Θεσσαλονίκη



STREET ART FESTIVAL-ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol V

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol VI

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol VII

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol VIIΙ

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol IX

Ελεύθερος Κοινωνικός Χώρος Σχολείο

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol X

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol XI

Μια φορά και ένα καιρό στην Αλλατίνη Vol I

Μια φορά και ένα καιρό στην Αλλατίνη Vol II

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol XII

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol XIII

Ανίχνευση στο Στρατόπεδο Παύλου Μελά Vol I

Ανίχνευση στο Στρατόπεδο Παύλου Μελά Vol II

Ανίχνευση στο Στρατόπεδο Παύλου Μελά Vol III


O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol XVIII

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol XIX

Urban Art Ventures Thessaloniki 2015

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol XX

Τι έγινε εκείνο το τρένο που έβλεπε τα άλλα τρένα να περνούν Vol I

Τι έγινε εκείνο το τρένο που έβλεπε τα άλλα τρένα να περνούν Vol II

Τι έγινε εκείνο το τρένο που έβλεπε τα άλλα τρένα να περνούν Vol III

Graffiti Lettering και Street Art στο γήπεδο Καλαμαριάς - Wall Of Fame

Κυνηγώντας το 7

Street Art στο Καπνομάγαζο Ωραιοκάστρου - Forum North Vol I

Street Art στο Καπνομάγαζο Ωραιοκάστρου - Forum North Vol II

Street Art στο Καπνομάγαζο Ωραιοκάστρου - Forum North Vol III

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol XXI

 Αυτά λοιπόν για σήμερα τσακαλάκια μου μέχρι την επόμενη ανάρτηση.....


Adios Amigos Locos


Μότσανος Λάζαρος

Θεσσαλονίκη 05/06/2017

Παρασκευή 2 Ιουνίου 2017

Μελισσοκομικό Test Drive: Suzuki Vitara 1600cc plus μελισσοκομικό τρέιλερ Vs Volkswagen T4 2400cc



 Και ήρθε η ώρα για το μελισσοκομικό Test Drive που σας είχα υποσχεθεί ανάμεσα στο Suzuki Vitara 1600cc σε συνδυασμό με το  μελισσοκομικό τρέιλερ, και του νέου φορτηγού μου Volkswagen T4 2400cc, μια που ξεπέρασα με το δεύτερο όχημα τα 15.000 χιλιόμετρα (συγκεκριμένα έχω ήδη κάνει 22.000 χιλιόμετρα μέσα σε 9 μήνες!) και είναι ακόμα νωπές οι μνήμες μου από τις διαδρομές μου με το Vitara (Το πεισματάρικο ασπροκόκκινο οπισθοκίνητο μερικές φορές μουλαράκι μου Vs Της Γεμιστής πράσινης πιπεριάς χα χα χα).

 Θυμάμαι ότι ένα από τα αγαπημένα μου περιοδικά οι 4Τροχοί όταν κάνανε Test Drive είχαν δύο κατηγορίες Test. Το μικρό στις 5.000 χιλιόμετρα, και το κύριο στις 15.000 χιλιόμετρα, και πάντα ήθελα να κάνω κάτι αντίστοιχο και εγώ, οπότε σήμερα θα μου δοθεί αυτή η ευκαιρία να σας παρουσιάσω κάτι αντίστοιχο.

 Είστε έτοιμοι?

 Ναι?

 Λείτσι γκόου τότε!


 Και αρχίζουμε με τα τεχνικά χαρακτηριστικά από κάθε όχημα (και προσθήκη του).

 Και έχουμε και λέμε.



Suzuki Vitara 1600cc.

 1600 Κυβικά, 16 βαλβίδες, καύσιμο βενζίνη, οπισθοκίνητο αρχική επιλογή, τετρακίνηση κατά επιλογή.




Μελισσοκομικό τρέιλερ

 Χωρητικότητα 8 ή 16 ή 24 κυψέλες (8 κυψέλες η σειρά , 2 Χ 4 κυψέλες η σειρά αντικριστές, μέγιστα γεμίσματα 24 μονές κυψέλες, ή 8 διπλές μαζί με 8 μονές), αναρτήσεις αμορτισέρ και σούστες, φρένα όχι.





Volkswagen T4 2400cc

 2400 Κυβικά, 5 Κύλινδρο, καύσιμο πετρέλαιο, εμπροσθοκίνητο, χωρητικότητα κυψελών 32 ή 48 (μέγιστα γεμίσματα 16 διπλές και 16 μονές, καθώς και 40 μονές).

 Οπότε εδώ έχουμε μια σύγκριση λίγο ασύμμετρη ανάμεσα σε οχήματα με διαφορετικές δυνατότητες και ρόλους, και ίσως να μην είναι και τόσο δόκιμη αλλά γίνεται κάτω από το πρίσμα της δικής μου εμπειρίας, οδηγικής και μελισσοκομικής, και της παρουσίασης της εδώ και χρόνια μέσα από αυτό το blog.

 Και πάμε να παρουσιάσουμε τα δύο οχήματα πιο αναλυτικά.

Suzuki Vitara

 Μια λέξη μπορεί να χαρακτηρίσει αυτό το όχημα «Σκυλί»! Φοβερά σκληρό και ανθεκτικό όχημα, αξιόπιστο ακόμα και με ελάχιστη συντήρηση (που είχε και την ελάχιστη δυνατή για πολλά χρόνια από μένα, μέχρι που άρχισε να με κόβει πάνω σε αυτόν τον τομέα, οπότε και βελτιώθηκε θεαματικά η συμπεριφορά μου –και η συντήρηση του- σε αυτόν τον τομέα).

 Ιδιόρρυθμο και ακραίο στην οδηγική του συμπεριφορά (λόγου οπισθοκίνησης και μικρού μεταξονίου υπέστρεφε σαν τρελό με δύο άμεσα αποτελέσματα: Πρώτον κάθε λάθος να το πληρώνεις στις στροφές και να το διορθώνεις πολύ δύσκολα (όταν μπορούσες να το διορθώσεις!). Και δεύτερον με έμαθε να οδηγώ (με το πόδι ελαφρύ πλέον στο γκάζι, πάρσιμο του ποδιού στην αρχή της στροφής και πάτημα του στην κορυφή της (APEX), προσοχή σε κάθε στροφή και απότομη επιτάχυνση).

 Η αξιοπιστία του τρομερή και το επίπεδο παρουσίασης βλαβών ελάχιστο (σε 6 χρόνια το πήγα μόνο 7 φορές σε συνεργείο, τις 5 για σέρβις μόνο, την μια από ένα κουλό περιστατικό, και την μια από βλακεία των μηχανικών) και αυτός ο λόγος που δεν σκαμπάζω και ιδιαίτερα από μηχανολογικά (ας είναι καλά οι ιάπωνες κάνουν αυτοκίνητα που δεν χρειάζονται να έχεις γνώσεις έμπειρου μηχανικού για να τα λειτουργήσεις).

 Δυστυχώς ο συνδυασμός φαρδιών ελαστικών και σκληρών αναρτήσεων έκανε την οδήγηση του ιδιαίτερα κουραστική (ιδίως αν είχες συνεχώς και στον νου σου να μην σανιδώνεις διαρκώς μην βρεθείς ξαφνικά σε κανένα χωράφι) με αποτέλεσμα να είναι κατάλληλο μόνο για μικρές αποστάσεις (να πας από κανένα Σοχό σε καμία Ασπροβάλτα ή καμία Ολυμπιάδα, να χτυπήσεις κανένα μπάνικο Τσεχάκι ή Σερβάκι, να του κάνεις βόλτες στην παραλία με ανοιχτή την οροφή και μόνο χα χα χα). Με κανένα τρόπο δεν ήταν κατάλληλο να βγάζει 300 χιλιόμετρα πάνε έλα από Σοχό – Χαλκιδική με ένα τρέιλερ φορτωμένο με κυψέλες από πίσω του.   

 Ημίμετρο και μόνο η χρήση του για να μεταφέρει μερικές εκατοντάδες κυψέλες σε αποστάσεις μερικών εκατοντάδων χιλιομέτρων κάθε φορά. Το έσπρωξα στα όρια του και μόλις τα ανακάλυπτα συνέχιζα να σπρώχνω ακόμα περισσότερο. Σκληροτράχηλο το μικρό μου το Vitara (Στις ανιχνεύσεις με την τετρακίνηση και το μικρό του μεταξόνιο ήταν ασυναγώνιστο στους χωματόδρομους!!!!) αλλά εγώ του φέρθηκα ακόμα πιο σκληρά, μια σκληρότητα που οφείλεται στην άγνοια των κινδύνων και την έλλειψη εμπειρίας από μέρος μου και κατά 99% κατόρθωσε και ανταποκρίθηκε άψογα. Δυστυχώς το 1% που δεν είχε αυτή την άψογη συμπεριφορά οδηγηθήκαμε σε τραγικές καταστάσεις!

 Το αγάπησα? Ναι! Και αυτό φαίνεται στην ανάρτηση αυτού του blog Αποχαιρετισμός σε ένα παλιό σύντροφο.

 Το μίσησα? Ναι! Και αυτό φαίνεται στις αναρτήσεις αυτού του blog Το τυχαίο και η σημασία του στην μελισσοκομία , Χιλιομετροφάγος , Οι τρύπες από τα καρφιά στις παλάμες .


Υπέρ

 Τετρακίνηση (όταν την κοτσάριζες ένοιωθες ότι οδηγούσες τρένο στην Άσφαλτο, και τανκς στο χώμα!).

 Ελαστικότητα κινητήρα (με την ατελείωτη τρίτη του έφτανες να οδηγείς σχεδόν μόνο με την τρίτη και την πέμπτη του).

 Αξιοπιστία-ελαχιστοποίηση συντηρήσεως.

 Ανθεκτικότητα πάνω σε πολύ δύσκολους δρόμους και Off road καταστάσεις.

 ABS! (Ναι είχε και ABS! Εκτός από αερόσακους και χίλια δύο ακόμα πρόσθετα εφετζιλίκια χα χα χα).

 Μουράτο!


Κατά

 Ανύπαρκτη μεταφορική ικανότητα μέσα του (και περιορισμένη με το τρέιλερ).

 Άθλια οδηγική συμπεριφορά στην Άσφαλτο (σκληρές αναρτήσεις, φαρδιά λάστιχά, κοντό μεταξόνιο, οπιστοκίνηση).

 Υπερστροφή και Άγιος ο Θεός!!!

 Για κάποιο παράξενο λόγο είχε την τάση να σπινιάρει υπερβολικά (τα περίπου 100 άλογα του δεν δικαιολογούσαν κάτι τέτοιο).

 Βρόμιζε εύκολα λόγου της υφασμάτινης οροφής (ιδίως αν έβαζες σαν κάγκουρας και κυψέλες μέσα του χα χα χα).

 Κουραστικό στην οδήγηση (μετά από 50-60 χιλιόμετρα στο τιμόνι του έβγαινες από το αμάξι και ένοιωθες σαν να καβαλούσες για ώρες ολόκληρες άλογο!).

 Οικονομία (βενζινοκίνητο).



 Volkswagen T4 2400cc

 Εδώ έχουμε ένα πραγματικό μελισσοκομικό εργαλείο και όχι ένα ημίμετρο και μόνο. Με 32 ή 48 μονές κυψέλες μεταφορική ικανότητα (θα γίνουν μετατροπές για να αυξηθεί η μεταφορική του ικανότητα, θα ακολουθήσει αντίστοιχη ανάρτηση) επιτέλους η μεγαλύτερη μελισσοκομική μου αδυναμία εξαλείφεται εν μέρει (Δυστυχώς ήδη από φέτος αρχίζουμε να αντιμετωπίζουμε πρόβλημα στις μεταφορές μετά από την νέα αύξηση των κυψελών μας, θα δοθεί στο εγγύς μέλλον νέα λύση και σε αυτό). Μαλακές αναρτήσεις που εξασφαλίζουν πολύ πιο άνετη οδήγηση (συν το γεγονός ότι και είναι εμπροσθοκίνητο το όχημα μαζί με τους μαζεμένους όγκους του έκανε την μετάβαση από το Vitara σε αυτό πολύ εύκολη και απροβλημάτιστη). Το κυριότερο μπορείς να μεταφέρεις διπλάσιες (με τις μετατροπές στην καρότσα 2,5 φορές παραπάνω) κυψέλες από το σχήμα Vitara με τρέιλερ αλλά με ασφάλεια! Οι μετακινήσεις έχουν πάψει πλέον να είναι ένα παιχνίδι ρώσικης ρουλέτας με αυτό το όχημα! Επίσης το κόστος μεταφοράς κυψελών στην Χαλκιδική έχει πέσει κατακόρυφα (Με το Vitara για να μεταφέρω 16 κυψέλες μου κόστιζε 46-48 ευρώ το δρομολόγιο –έχω φτάσει και τα 54 ευρώ όταν η βενζίνη ήταν στα ουράνια!- ενώ με το Τ4 οι 32 κυψέλες μου βγαίνουν στα 30-32 ευρώ –μια και μόνο φορά μου βγήκε το δρομολόγιο 27 ευρώ!- με το πετρέλαιο να είναι στα 1,01 –πέρσι το καλοκαίρι πριν την νεότερη αύξηση του ειδικού φόρου κατανάλωσης στο πετρέλαιο που ώθησε την τιμή του στα 1,21-1,24 ευρώ-).

 Ναι η μεταφορική του ικανότητα δεν είναι τεράστια, αλλά αυτός είναι ένας περιορισμός αναγκαίος για το κέρδος να έχεις ένα φορτηγό που έχει οδηγικά χαρακτηριστικά αυτοκινήτου (ναι καλό θα ήταν ένα τεράστιο Mercedes 818,  αλλά όταν είναι να το έχεις ως κύριο και μόνο όχημα σου θα είναι λίγο παράξενο να το παρκάρεις σε μια πόλη όταν θα έχεις πας  για να πληρώσεις ένα λογαριασμό εκεί, ή να βγεις μόνο για ένα καφέ! Χα χα χα). Ιδίως η εμπροσθοκίνηση είναι κάτι που μου είχε λείψει πολύ (πρώτο μου αυτοκίνητο ένα μικρό Fiat Pundo). Είναι αρκετά ευχάριστο να στρίβεις χωρίς να έχεις στην άκρη του μυαλού σου το «Έτσι και κάνεις καμία μαλάκια να πατήσεις νωρίτερα το γκάζι μέσα στην στροφή το έχεις χάσει αμέσως, και άντε μετά να το μαζεύεις καθώς σου έχει φύγει ο κώλος με την ταχύτητα του φωτός!». Αν και μερικές φορές μπόρεσα να το κάνω να υποστρέψει με αρκετά χιλιόμετρα σε βρεγμένο οδόστρωμα (μάλλον λόγου παλαιότητας ελαστικών που θέλουν άμεσα αλλαγή) αλλά πολύ εύκολα μπόρεσα και ανέκτησα το έλεγχο από αυτές τις δυσάρεστες καταστάσεις (διαφορά στο επίθετο ε? Στο Vitara οι καταστάσεις ήταν τραγικές και όχι δυσάρεστες!!!).

 Η αξιοπιστία του όμως είναι η αχίλλειος πτέρνα του! Είτε λόγου σχεδιασμού (ο Μηχανικός που το επισκεύαζε είχε αναφέρει σχετικά «Αυτός που το σχεδίασε είχε όλη την μαλακία του Κόσμου στο κεφάλι του»!!! χα χα χα), είτε λόγου κατασκευής, είτε λόγου συντήρησης του (ο προηγούμενος ιδιοκτήτης του ένας παππούς δενδροκόμος όπως μου ανάφεραν αυτοί που μου το πούλησαν «Το οδηγούσε ελάχιστα και έκανε πολύ λίγα χιλιόμετρα» στο τέλος όμως κάθε φορά που μου το ανάφεραν αυτό ανταπαντούσα «ο Παππούκας έκανε ελάχιστα χιλιόμετρα με αυτό, αλλά και το συντηρούσε επίσης και ελάχιστα» και αν το πει αυτό κάποιος σαν εμένα που η σχέση του με την συντήρηση οχημάτων είναι ανύπαρκτη είναι τρομερό κράξιμο και σπόντα!!! Χα χα χα) έχω γίνει τακτικός πελάτης των συνεργείων, συγκεκριμένα σε 9 μήνες το έχω πάει 21 φορές σε συνεργείο! 

 Φυσικά ο ρυθμός που επισκέπτομαι το συνεργείο έχει πέσει δραματικά τους τελευταίους μήνες και θέλω να πιστεύω ότι απλώς στην αρχή μου έβγαζε όλα τα προβλήματα που είχε η ελλιπή συντήρηση του από τον «Παππούκα» («Υψηλές προσδοκίες αυτές πιτσιρίκο!!» ακούω μια φωνή να ψιθυρίζει πίσω από το αυτί μου!!! Χα χα χα). Κόστος από αυτό το σούρτα φέρτα στο συνεργείο 900 ευρώ ήδη (και δεδομένου ότι θα έχουν και κάποιο κόστος οι μετατροπές του για να αυξηθεί η μεταφορική του ικανότητα το 6χίλιαρο που είχα προϋπολογίσει ως κόστος του μου φαίνεται ως πολύ χαμηλή εκτίμηση κιόλας!).

 Ναι αλλά απέκτησα και μηχανολογικές γνώσεις (έμαθα τις πυρόφουσκες, τις αντλίες συμπλέκτη, την προθέρμανση, την αντλία νερού, τα βερβιλατέρ και ένα σωρό ακόμα άγνωστες λέξεις χα χα χα) αλλά και μια καλή προσωπική επαφή με τους μηχανικούς, καλή προσωπική επαφή του επιπέδου:

 Μηχανικός: Κοίτα θέλω μια χάρη από σένα!

 Αρκούδας: Ότι θέλεις εσύ Κωστή.

 Μηχανικός: Θέλω πριν κάνεις μια μετακίνηση στα 40-50 χιλιόμετρα, να πας Λαγκαδά πες ή Σαλονίκη να ανοίγεις το καπό.

 Αρκούδας: Χμμμμμχμμμμμ (με ορθάνοιχτα τεράστια αθώα μάτια που γνέφουν καταφατικά).

 Μηχανικός: Να τραβάς αυτή την βέργα που είναι για τα λάδια να βλέπεις την στάθμη της.

 Αρκούδας:  Χμμμμμχμμμμμ (με ορθάνοιχτα τεράστια αθώα μάτια που γνέφουν καταφατικά).

 Μηχανικός: Να ανοίγεις και αυτό το δοχείο να βλέπεις το νερό μέσα.

 Αρκούδας: Χμμμμμχμμμμμ (με ορθάνοιχτα τεράστια αθώα μάτια που γνέφουν καταφατικά).

 Μηχανικός: Και αν δεν έχεις λάδια ή νερό να με φωνάζεις εμένα να συμπληρώνω.

 Αρκούδας: Χμμμμμχμμμμμ (με ορθάνοιχτα τεράστια αθώα μάτια που γνέφουν καταφατικά).

 Μηχανικός: Ξέρω ότι δεν θα το κάνεις αυτό και θα με γράφεις.

 Αρκούδας: Χμμμμμχμμμμμ (με ορθάνοιχτα τεράστια αθώα μάτια που γνέφουν καταφατικά).

 Μηχανικός: Αλλά σε παρακαλώ πολύ να το κάνεις!!!!!!!

 Αρκούδας :………………………………! (με το δεξί φρύδι πάνω από ορθάνοιχτα τεράστια αθώα μάτια σηκωμένο σε στιλ Δόκτωρ Σπόκ!!!)

 Υπέρ

 Μεγάλη μεταφορική ικανότητα και ευκολία φόρτωσης λόγο παραπέτων που πέφτουν.

 Ευκολία οδήγησης (μικροί σχετικά όγκοι, εμπροσθοκίνηση).

 Οικονομία (πετρελαιοκίνητο).

 Καμουφλάζ (ΠΑΣΟΚαρα αφούυυυυυυ!!! Χα χα χα).

 Άνεση (άσε που μπορείς να βρίζεις μέσα του και να μην ακούγεσαι καθαρά και δυνατά από τον δρόμο λόγο υφασμάτινης οροφής χα χα χα).

 Καλύτερη θέα του δρόμου (υπερυψωμένο σε σχέση με τα κανονικά τα αυτοκίνητα).

Κατά

 Αξιοπιστία- Συντήρηση.

 Πράσινη γεμιστή πιπεριά.

 Δεν είναι Vitara!!!




 Ορίστε είναι πλέον γεγονός!!!

 Το πρώτο Ελληνικό Μελισσοκομικό Test Drive οχημάτων ολοκληρώθηκε!!!

 Και ήσασταν οι πρώτοι που το είδατε!!!

 Κερασμένο και αυτό παίδες από μένα!

 Αρκούδας, 1000 χρόνια αγώνες, 1000 χρόνια πρωτοπορία!!!

 Χα χα χα.

 Μέχρι το επόμενο μελισσοκομικό φορτηγό…….

Adios Amigos Locos







Μότσανος Λάζαρος

Σοχός 2/6/2017.