Για να βγάλω και εγώ μια ανάρτηση από τρύγους στα πεύκα, για να μην λένε τα παππούδια μελισσοκόμοι ότι "μόνο ωραία τα γράφουμε στα διαδίκτυα αλλά από τρύγους γιοκ". Χα χα χα. Μικρή σε μέγεθος η ανάρτηση σήμερα, όχι γιατί έτσι τις θέλετε, αλλά γιατί απλούστατα είμαι πολύ κουρασμένος από μια εβδομάδα με τρύγους, και μετακινήσεις. Με περιμένει και μια εβδομάδα με απομέλισμα επίσης, οπότε οικονομία δυνάμεων στο έπακρο.
Και αρχίζουμε από τα γιατί. "Γιατί άργησε τόσο αυτός ο τρύγος να γίνει?". Λόγου απαγορευτικών από την περιφέρεια στην περιοχή της Χαλκιδικής (πλέον η κατάσταση επικινδυνότητας για πρόκληση πυρκαγιάς 3 μεταφράζεται από τους συγκεκριμένους (περιφέρεια, δασαρχείο) ως ευκαιρία για απαγόρευση πρόσβασης στην μισή Χαλκιδική (στην ορεινή και στα τρία πόδια της), και φυσικά οι συνδικαλιστές μας πετάνε πάλι χαρταετό για αυτή την κατάσταση! Σε μερικά χρόνια που θα απαγορεύσουν πλήρως την πρόσβαση στα πευκοδάση, μόνιμα, το καλοκαίρι, και το φθινόπωρο, θα κλαίγονται όμως (θα ετοιμάσω στο μέλλον σχετική ανάρτηση με στατιστικά των ημερών επικινδυνότητας πυρκαγιάς, και την άνοδο των ημερών απαγόρευσης πρόσβασης στα πευκοδάση)), λόγου συνεχόμενων βροχών αμέσως μετά για αρκετές μέρες, που έκαναν απαγορευτικούς τους τρύγους, την γέννα της σκύλας μου εκείνη την εποχή, και των συνεχόμενων οκτάωρων σκοπιών μου (για ένα δεκαπενθήμερο) μπροστά από την φωλιά της, για να την προσέχω αυτή, και το κουταβάκι της (και απόκτηση πολύτιμης εμπειρίας επάνω σε αυτό το γεγονός, αλλά και του να μάθεις το πόση προσπάθεια απαιτεί από μια μάνα το μεγάλωμα ενός παιδιού της σε μια τόσο ευάλωτη ηλικία. Πολύτιμη γνώση!).
Επίσης η ύπαρξη ικανοποιητικών αποθεμάτων από μέλια από την περσινή χρονιά ( Ευχαριστώ Τράμπα για την άπειρη ηλιθιότητα σου να κηρύξεις πόλεμο στο Ιράν, όπου και τον χειρίστηκες ως κρετίνος, με αποτέλεσμα να έχουμε ένα οκτάμηνο υπερβολικής πτώσης των πωλήσεων, από πελάτες που δικαιολογημένα φοβούνται για το τι άλλο τους επιφυλάσσει το μέλλον τους) που αφαιρούσε το άγχος για το να βγουν όσο το δυνατόν ταχύτερα τα μέλια από το πρώτο χέρι του πεύκου.
Δεύτερο ερώτημα είναι το "Ήταν ικανοποιητικός τρύγος?". Χμμμμ! Δεν θα το έλεγα. Πήγα την πλειονότητα των δυνατών (δυνατών! Λέμε τώρα! Οι καταστροφικότατες συνεχόμενες βροχές την άνοιξη, αλλά και τα συνεπακόλουθα της προσπάθειας μου για άσκηση της βιολογικής μελισσοκομίας (βλέπετε προηγούμενη ανάρτηση του blog Το φιάσκο του νέου προγράμματος βιολογικής μελισσοκομίας και άλλες ιστορίες επιδοτήσεων. Διαπιστώσεις, απόψεις, συμπεράσματα) με λιγότερες θεραπείες, μηδενική τροφοδοσία, και πιο έντονο κόψιμο παραφυάδων, οδήγησε σε πιο αδύναμα μελίσσια φέτος, και μικρότερους αριθμούς από αυτά που κατέβηκαν στα πεύκα) στην ορεινή μου τοποθέτηση, η οποία για ένα δεκαήμερο πήγαινε τρομερά καλά, αλλά αμέσως μετά την φωτιά στην Σίβηρη της Χαλκιδικής έκοψε απότομα, κάτι που το είχα παρατηρήσει και σε φωτιά σε κοντινή περιοχή μια προηγούμενη χρονιά, (έχω την υποψία ότι η κάπνα από την φωτιά μπορεί να κόψει την διάθεση των μελισσιών να συλλέξουν μελίτωμα από τα πεύκα (καλά είναι τέτοιες παρατηρήσεις να τις δημοσιεύουν οι (παλιότεροι) μελισσοκόμοι, εάν τις έχουν επισημάνει, σε παλιότερες φωτιές σε πευκοδάση στην Εύβοια, στην Χαλκιδική, και στην Θάσο. Το παράξενο είναι ότι σε κοντινότερη τοποθέτηση μου στα πεδινά σε κοντινή απόσταση από αυτή την φωτιά δεν έκοψε το πεύκο, και μάλιστα άρχισε να δίνει και καλύτερα το πεύκο! Η κάπνα από την φωτιά να υποθέσω ότι πηγαίνει πιο ψιλά στα πεύκα λόγου υψηλών θερμοκρασιών που δημιουργεί η πυρκαγιά? Καλά θα ήταν και να έχουμε τα εμπειρικά δεδομένα από τους μελισσοκόμους, που θα οδηγήσουν σε μια αντίστοιχη επιστημονική έρευνα από τους ερευνητές! Καλά είναι να υπάρχει ένας πιο πρακτικός προσανατολισμός στην επιστημονική έρευνα όσο αφορά την μελισσοκομία, και μια μεγαλύτερη διάχυση των γνώσεων και εμπειριών από τους παλιότερους μελισσοκόμους που έχουν ένα τεράστιο μελισσοκομικό κεφάλαιο. Μην περιμένουμε όλα τα παραπάνω από ελάχιστα άτομα (οι συνήθεις ύποπτοι! Χα χα χα)).
Είχα πολύ καλύτερους τρύγους από άποψη απόδοσης (πολλούς!), είχα και τρύγους με μικρότερη απόδοση (ελάχιστους!).
Αλλά η φετινή χρονιά ήταν από αυτές που όλα πάνε στραβά. Τουλάχιστον ο άνεμος φυσούσε την ώρα της πυρκαγιάς προς την "σωστή" πλευρά (προς την πλευρά της θάλασσας), και δεν είχαμε καμία τραγωδία να καεί όλο το πρώτο πόδι της Χαλκιδικής, εάν είχε την αντίθετη κατεύθυνση (και φυσικά θα είχαν καεί δεκάδες χιλιάδες περισσότερα μελίσσια. Στο μεταξύ η ζημιά στην Σίβηρη μετά από επιτόπια ανίχνευση μου είναι πολύ μεγάλη. Πάλι από τύχη δεν θρηνήσαμε ανθρώπινα θύματα, και αβέρτα καταστροφές σε οικίες, γιατί για αυτούς που μένανε εκεί ο άνεμος δεν φυσούσε προς την "σωστή" πλευρά!).
Επόμενη παρατήρηση που πρέπει να επισημανθεί είναι ότι οι μπαντάνες που έφτιαξα για να μην με τυφλώνει ο ιδρώτας στον τρύγο (βλέπετε προηγούμενη ανάρτηση του blog Γιατι δεν με αγαπάς κυρά μου? Επειδή είμαι μελισσοκόμος? Και ράφτης?) είναι αποτελεσματικότατες για τον σκοπό που τις έκανα. Τις δύο πρώτες μέρες τρύγου τις φορούσα και δεν είχα πρόβλημα με τα μάτια μου λόγου του ιδρώτα, την τρίτη μέρα τρύγου ξέχασα να την φορέσω από την αρχή του τρύγου, και στην τρίτη κυψέλη ήδη ο ιδρώτας άρχισε να μπαίνει στα μάτια μου (και να αρχίζουν να τσούζουν), και μόλις την έβαλα στο κεφάλι μου λύθηκε άμεσα το πρόβλημα. Μια πατέντα υπερβολικά χρήσιμη, παρόλο που δεν γεμίζει το μάτι.
Ευτυχώς με βοήθησε ο αδερφός μου και σε αυτόν τον τρύγο (ο μόνος που με βοηθά στους τρύγους, και από τα ελάχιστα άτομα που με βοηθούν σε μετακινήσεις (σε μια μετακίνηση μου με έχει βοηθήσει και ο ξάδερφος μου ο Ζαχαρίας, και όλες τις άλλες μετακινήσεις μου πλήρωσα με μετρητά την οποιαδήποτε "βοήθεια" σε μετακινήσεις. 15 χρόνια μελισσοκόμος, δύο ονόματα νοματαίων που με βοήθησαν στα παραπάνω χωρίς ανταλλάγματα! 15 χρόνια μελισσοκομίας, και 13 χρόνια blogging στον μελισσοκομικό χώρο! Κουβάλησα μελίσσια άλλων, βοήθησα σε τρύγους τους, τους βοήθησα στα μελισσοκομικά εργαστήρια τους, αλλά κανένας από τους παραπάνω μελισσοκόμους δεν ήταν δίπλα μου στις αντίστοιχες δικές μου μελισσοκομικές εργασίες! Και αυτό είναι μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα παρατήρηση για να μοιρασθεί με όλους σας. Γκρινιάρης δεν είμαι μεν, παραπονιάρης είμαι δε!).
Μάλιστα την τελευταία μέρα τρύγου είχαμε φορτώσει το Τ4 με κυψέλες, από τα μελίσσια που είχαν παραμείνει κοντά μου, για να κατεβούν μόνο στο δεύτερο χέρι του πεύκου, πήγαμε και τα ξεφορτώσαμε στην πεδινή τοποθέτηση μου, πήγαμε αμέσως μετά στην ορεινή μου τοποθέτηση για να τρυγήσουμε τις κυψέλες που δεν τρυγήσαμε τις προηγούμενες μέρες τρύγου, και μετά ξανακατεβήκαμε στην πεδινή μου τοποθέτηση για να τρυγήσουμε τις κυψέλες εκεί (αφού είχαν πλέον ηρεμήσει τα μελίσσια που είχαμε μετακινήσει το πρωί)!
Μετακίνηση κυψελών και καπάκι τρύγος σε δύο διαφορετικά μέρη! Ιστορίες που θα τις λέμε όταν θα γίνουμε παππούδες μελισσοκόμοι, και δεν θα τις πιστεύουν οι νεότεροι μελισσοκόμοι! Γιατί ως γνωστό "Κυνηγοί, ψαράδες, μελισσοκόμοι, πρώτοι ψεύτες!". Χα χα χα.
Μόνος μου θα έκανα 4 δρομολόγια για να τρυγήσω τις κυψέλες, με τον αδερφό μου τους έκανα σε 3 δρομολόγια (και πιο ξεκούραστα, πάλι φυσικά νιώθεις σαν να τράκαρες με ρινόκερο, αλλά όσο να ΄ναι είναι καλύτερο από το να νιώθεις, μετά τους τρύγους, σαν να σε τσαλαπάτησε ένα κοπάδι με άγριους ελέφαντες! Χα χα χα), επίσης θα έκανα ένα ακόμη δρομολόγιο για την μετακίνηση των μελισσιών. Χάρη στον αδερφό μου γλύτωσα δύο δρομολόγια, με 70-75 ευρώ το δρομολόγιο σε καύσιμα (ευχαριστούμε και γι αυτό Τράμπα! Χα χα χα) αυτό είναι 150 ευρώ λιγότερα έξοδα, ένας κουβάς με μέλι κέρδος. Και επίσης τουλάχιστον 2 κουβάδες μέλι καθαρό κέρδος εάν υπολογίσουμε ότι η αξία ενός κουβά με μέλι δεν είναι όλη κέρδος για τον μελισσοκόμο!
Υπόχρεος για όλα τα παραπάνω στον αδερφό μου!
Σε ευχαριστώ καρντάς!
Σύντομη η μελισσοκομική ανάρτηση σήμερα λόγου κόπωσης, καιρός να την ολοκληρώσουμε. Τελευταία εικόνα από αυτόν τον κόκκινο τρύγο αυτή. Μετακίνηση κυψελών και τρύγος σε δύο διαφορετικά μέρη. Ιστορίες για τα γεράματα μας, όταν θα έχει σβήσει η νιότη από το σώμα μας, αλλά όχι από τα μάτια μας, που δεν θα φλέγονται από ιδρώτα, αλλά από τον άσβεστο μελισσοκομικό πυρετό, που φωλιάζει στην καρδιά μας, και τον λογισμό μας.
Μόνο με τον Θάνατο τελειώνει το καθήκον μας.
Adios Amigos Locos
Λάζαρος Μότσανος
Σοχός 8/10/2026
