Σκαλίζοντας το αρχείο με τις δεκάδες χιλιάδες φωτογραφίες που έχω βγάλει τα τελευταία 15 χρόνια, έπεσα και σε αυτές που μου προκάλεσαν ένα μικρό τσίμπημα στην καρδιά, και μου θυμίσανε κάποιες από τις θυσίες, και απώλειες, που ήταν αναγκαίες να κάνω για να παραμείνω μελισσοκόμος, καθώς οι οικονομικές συνθήκες μόνο ιδανικές δεν ήταν στην αρχή της μελισσοκομικής μου πορείας (σας έχω και μερικά ακόμη νέα! Ούτε ακόμη είναι! Χα χα χα).
Το γυμναστήριο που είχα κάνει στο μελισσοκομικό μου εργαστήρι, την τελευταία μέρα πριν αποχωριστώ όλο αυτόν τον εξοπλισμό, και για το χρηματικό αντίτιμο που θα με βοηθούσε στην μελισσοκομική μου πορεία (περίπου τα έδωσα για 950 ευρώ το 2015. Όταν για να τα αγοράσω όλα αυτά είχα ξοδέψει πάνω από 3-4 χιλιάδες ευρώ σε διάρκεια μιας δεκαετίας), αλλά και για να δώσω μέρος του μελισσοκομικού μου εργαστηρίου για ενοικίαση, για να αποκτήσω ένα σταθερό εισόδημα από ενοίκια, που θα με βοηθούσε να αντέξω κακές μελισσοκομικές χρονιές, και στις καλές μελισσοκομικές χρονιές να μπορέσω αυτά τα χρήματα να τα επενδύσω στην μελισσοκομική μου επιχείρηση.
Δύσκολη μέρα η 15η του Ιούνη του 2015. Θα ερχόταν ένα παιδί που είχε γυμναστήριο πολεμικών τεχνών στον Λαγκαδά με τους φίλους του, για να πάρουν όλο αυτό τον εξοπλισμό, για να έχουν ένα σχετικά καλό γυμναστήριο και από πλευράς οργάνων, γιατί μέχρι τότε λειτουργούσαν μόνο ως Ντότζο χωρίς πολλά, πολλά, τέτοια καλούδια.
Δύσκολη μέρα, γιατί είχα περάσει μια δεκαετία σε αυτόν τον χώρο, γυμνάζοντας το σώμα μου με όλα αυτά την μηχανήματα επί 6 ώρες την ημέρα, 6 ημέρες την εβδομάδα (Αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό μου που μου το έχει επισημάνει πολλάκις η Αλεπού "Μικρό μου είσαι αυτιστικός πολλές φορές! Εάν κάτι σου αρέσει να το κάνεις το κάνεις σε απόλυτο βαθμό, με απόλυτη προσήλωση, λες και δεν υπάρχει απολύτως τίποτα άλλο σε αυτόν το κόσμο! Ευτυχώς έχεις αρκετά τέτοια κολλήματα για να στοχοπροσηλώνεσαι, και είναι δύσκολο για τους άλλους, που δεν σε ξέρουν καλά, να αντιληφθούν αυτή την αυτιστική πλευρά της προσωπικότητας σου!"! Προφανέστατα χαζομάρες της παλαβής της Αλεπούς! Χα χα χα.
Δέκα χρόνια έλειωνα τον εαυτό μου καθημερινά, ακολουθώντας ένα πρόγραμμα με ασκήσεις στήθους, πλάτης, χεριών και ώμων, και κάθε μέρα ήταν leg day (Μέρα για ασκήσεις ποδιών) ανά τρείς μέρες, και ξανά άλλο ένα τρίμερο, και την Κυριακή ξεκούραση.
Τουλάχιστον μέχρι να ασχοληθώ επαγγελματικά με την μελισσοκομία, και να πάψω να ασχολούμαι εντατικά με την εκγύμναση την καθημερινή, και γιατί δεν υπήρχε ο απαραίτητος χρόνος, η δύναμη και το κουράγιο (γιατί η μελισσοκομία είναι άκρως εντατική χειρωνακτική εργασία), αλλά κυρίως ο λόγος για να γυμνάζομαι (γιατί η ίδια η διαδικασία της εκγύμνασης του σώματος μου είχε ακριβώς αυτόν τον λόγο, να μπορώ να ανταποκριθώ με μια επίπονη σωματική ενασχόληση (είτε δουλειά, είτε πόλεμος. Πόλεμος? What the fuck? Και όμως πόλεμος! Η ταινία "Η διάσωση του στρατιώτη Ραίαν" 'είχε μια σκηνή όπου ο λόγιος /διανοούμενος διερμηνέας στρατιώτης (ο Αρκούδας που ήταν Nerd ταυτίστηκε με αυτόν! Χα χα χα) έπρεπε να παλεύει για την ζωή του με έναν Γερμανό στρατιώτη οπλισμένο με ένα μαχαίρι, ο οποίος τον κατέβαλε σωματικά με την δύναμη του, και καθώς ήταν ανήμπορος να σταματήσει το μαχαίρι να φτάσει στην καρδιά του παρακαλούσε τον Γερμανό στρατιώτη να μην τον σκοτώσει, και αυτός κάνοντας του νόημα με το δάχτυλο στο στόμα για να μην μιλά σιγά, σιγά, του διαπέρασε την καρδιά με το μαχαίρι! Σόκ! Και οργή! Εμένα κανένας, ποτέ, δεν θα με καταβάλει με την δύναμη του! Ποτέ θα θα έρθω στην τραγική θέση να παρακαλώ για την ζωή μου! Θα γίνω θεριό και όποιος είναι μάγκας θα φτύσει αίμα για να με ρίξει, αλλά θα πέσω μαχόμενος! Δεν παρακαλώ για τίποτα!).
Και η μελισσοκομία είχε ρουφήξει όλη την δυναμικότητα μου, και δεν υπήρχε διάθεση για να βασανίζω τον εαυτό μου με Σω.Βε. για ώρες (Σω.Βε.=Σωματική Βελτίωση Η στρατιωτική ορολογία για την εκγύμναση των στρατιωτών, και επίσης και το συγκαλυμμένο ομαδικό καψώνι). Όταν είχα πλέον φτάσει τα 150-180 μελίσσια το γυμναστήριο άρχισε να με βλέπει σπάνια, οπότε και έτσι βρήκε πρόσφορο έδαφος η ιδέα να πουλήσω αυτόν το εξοπλισμό, και να δώσω τον χώρο για ένα πρόσθετο εισόδημα, γιατί οι ανάγκες είχαν μετατοπισθεί πλήρως πλέον.
Αλλά και πάλι, μια από τις πολύ άσχημες μέρες της ζωής μου ήταν αυτή. Ένοιωθα ότι πρόδιδα έναν παλιό φίλο μου (έχω μια πολύ έντονη προσκόλληση με τα αντικείμενα των ενδιαφερόντων μου), ίσως και τον παλιό μου εαυτό. Αλλά ήταν αναγκαίο, κάποιες θυσίες είναι αναγκαίες για να επιτύχεις τους στόχους της ζωής σου, ιδίως εάν αυτοί οι στόχοι είναι η επιβίωση ( Μην περνάτε κάποιες λεπτομέρειες έτσι εύκολα χωρίς κάποια σκέψη! Αυτή η πώληση έγινε στις 15/6/2015. Κάπιταλ κοντρόλς είχαμε στις 28/6/2015! Ευτυχώς είχα υποψιαστεί το τραγικό χάλι που μας περίμενε με τις επιλογές της τότε κυβέρνησης, και έκανα αυτή την πώληση που μου έδωσε την ελάχιστη, μα και τόσο πολύτιμη ρευστότητα, για να αντέξω τους αρχικούς μήνες των Κάπιταλ κοντρόλ, και των 60 ευρώ ανάληψη από τα ΑΤΜ (τα οποία ήταν στον Λαγκαδά, και εκτός από μια ώρα πάνε έλα από τον Σοχό, ήταν και 8-10 ευρώ βενζίνη με το Suzuki Vitara που είχα τότε! Για αυτό και μου είναι τρομερά δύσκολο να ξεχάσω εκείνη την εποχή, και θεωρώ τρομερό έγκλημα την επιβολή των Κάπιταλ Κοντρόλ στην χώρα, και ως εγκληματίες όσους ώθησαν την κατάσταση τόσο πολύ ώστε να φτάσουν σε αυτά! Δεν έζησαν όλοι με τον ίδιο τρόπο εκείνες τις μέρες!).
Μια επίπονή, μα αναγκαία, θυσία/επιλογή στο παιχνίδι της ζωής.
Δυστυχώς.
Μερικές βιαστικές φωτογραφίες, στιγμές πριν φορτωθούν όλα τα όργανα γυμναστικής, και εξοπλισμός, για να θυμάμαι μια προηγούμενη ζωή μου που με προετοίμασε για την ζωή που ζούσα τώρα ως μελισσοκόμος.
Αλλά από την άλλη πλευρά καλό είναι να επισημανθεί και μια παράμετρος που συχνά αγνοείται όταν μιλάμε για την προετοιμασία για να γίνεις μελισσοκόμος, όπου όλοι σχεδόν επικεντρωνόμαστε στην απόκτηση γνώσεων από μελισσοκομικά σεμινάρια, ή διάβασμα βιβλίων (βλέπετε προηγούμενες αναρτήσεις του blog Σεμινάριο
Εφαρμοσμένη Μελισσοκομία,
Σεμινάριο Εχθροί μελισσών και
Μελισσοκομική βιβλιοθήκη ), αλλά δεν τονίζουμε το πόσο σημαντικό είναι το να έχεις μια άριστη σωματική κατάσταση και ένα δυνατό (και δυστυχώς μεγαλόσωμο) σώμα, που θα κληθεί να αντιμετωπίσει τις τεράστιες σωματικές προκλήσεις, και απαιτήσεις, της επαγγελματικής μελισσοκομίας.
Και αυτό ήταν κάτι που μου το χάρισε η εντατική εκγύμναση, επί δεκαετίας, στο γυμναστήριο μου (και με ποδήλατο σε διαδρομές γύρω από το χωριό 10-12 χιλιόμετρα, ή με τρέξιμο στο γήπεδο του χωριού μια φορά την εβδομάδα (20 γύροι του γηπέδου)).
Γιατί εγώ εάν δεν το έχετε καταλάβει στην εφηβεία μου ήμουν το παιδί με ένα βιβλίο διαρκώς στο χέρι (και όχι βιβλία του σχολείου), ή το παιδί μπροστά σε μια τηλεόραση που κατανάλωνε ατελείωτες ώρες σε ντοκιμαντέρ, και εκπαιδευτική τηλεόραση (δεν είχαμε τότε ούτε κομπιούτερ ούτε κινητά! Atari ST520 όμως είχαμε! Χα χα χα). Καμία σχέση με εκγύμναση και αθλητισμό. Η πρώτη μου επαφή με την εκγύμναση έγινε στην Σ.Ε.Α.Π. (Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών Πεζικού-"Σήμερα Έρχεσαι Αύριο Πεθαίνεις", ή "Σήμερα Ένας Αλφάς Πεθαίνει", ή και "Σκατά Έρχονται Από Πάντου"! Χα χα χα) όπου ήμουν το αγαπημένο θήραμα των Βητάδων μου, που με είχαν λιώσει στις κάμψεις (όταν είχα μπει στην ΣΕΑΠ μπορούσα με δυσκολία να κάνω 6-8 ψευδοκάμψεις, όταν βγήκα από την ΣΕΑΠ είχα φτάσει να μπορώ να κάνω 80-100 κάμψεις με χαρακτηριστική άνεση! Ευγενική χορηγία των ΥΕΑ Β του πρώτου Θαλάμου, της 4ης Διμοιρίας, του Δεύτερου Λόχου ΥΕΑ της ΣΕΑΠ, που διαδοχικά κάθε νύχτα ο κάθε ένας από αυτούς έπαιρνε κάμψεις μαζί μου, μέχρι να λιποθυμήσω, ή να έρθει εξωτερική έφοδος! Όποιο προλάβαινε να συμβεί πρώτο!), και το πρώτο Σω.Βε. που μας έκαναν οι Βητάδες μας, τρέχοντας μαζί μας σε όλη την περίμετρο της ΣΕΑΠ (10 Χιλιόμετρα), όπου και είχαμε καταρρεύσει όλοι οι Αλφάδες στο τέλος (όταν με την σειρά μας ήμασταν Βητάδες έτοιμοι να φύγουμε από την ΣΕΑΠ μπορούσαμε να τρέξουμε 3 φορές την περίμετρο της ΣΕΑΠ, και οι δικοί μας Αλφάδες κατέρρεαν πριν ολοκληρώσουν την πρώτη περίμετρο της! Ναι είναι αποτελεσματικό το να είσαι σε ένα μέρος όπου δεν επιτρεπόταν να περπατάς αλλά να τρέχεις, και η ποινή για μη υπακοή σε αυτή την εντολή διαρκείας ήταν άμεσα στρατοδικείο!).
Τεράστια σωματική βελτίωση (είχα μπει στον στρατό στο κέντρο νεοσυλλέκτων 107 κιλά, βγήκα μετά από 5 μήνες από την ΣΕΑΠ στα 68 κιλά!).
Και ήταν κάτι που το κέρδισα, και δεν ήθελα με τίποτα να χαθεί, οπότε με την απόλυση μου από τον στρατό, και με τα λεφτά από τις δουλειές που έκανα επένδυσα σε όργανά, μηχανήματα, και εξοπλισμό γυμναστικής (και ταυτόχρονα αγόρασα βιβλία για Excel, Access, Word, για να εκμεταλλευτώ την έκρηξη των ηλεκτρονικών υπολογιστών, και να αποκτήσω προσόντα για την αγορά εργασίας, τελικά η επένδυση σε όργανα γυμναστικής μου ήταν πιο χρήσιμα για την επαγγελματική μου αποκατάσταση! Ποιος θα το φανταζόταν! Χα χα χα). Και με φανατισμό τα επόμενα 10 χρόνια έγινε η εκγύμνασή ένα από τα χόμπι μου!
Και ήταν ένα τεράστιο κέρδος, που φάνηκε άμεσα όταν άρχισα την μελισσοκομία και ιδίως όταν άρχισα να κουβαλώ μελίσσια άλλων για να "κλέψω" την τέχνη τους!
Νόμιζαν ότι θα είχαν ένα αδύναμο άτομο ανάμεσα τους, που δεν θα άντεχε την σωματική καταπόνηση της μεταφοράς κυψελών, ή του ατελείωτου πάνω-κάτω στην καρότσα για να σηκώνεις ψιλά τις κυψέλες (διπλές), και έβλεπες την έκπληξη στο πρόσωπο τους όταν κάποιος μπορούσε άνετα να κάνει κάτι που αυτοί το έκαναν για δεκαετίες άμεσα, και χωρίς να δείχνει ιδιαίτερη κούραση (χωρίς να δείχνει! Μην γελιέστε! Για μελισσοκομία μιλάμε! Όσο γυμνασμένος και να είσαι.........).
Πολλά είπαμε, για να κάνουμε και μια βόλτα στο memory lane!
Το αγαπημένο μου!
Στατικό ποδήλατο!
Κάθε δύο μέρες 30 λεπτά στατικό ποδήλατο (ή όταν έβρεχε, και δεν μπορούσα να κάνω κανονικό ποδήλατο). Την μια μέρα στατικό ποδήλατο, την άλλη κανονικό ποδήλατο (12 χιλιόμετρα διαδρομές στο χωρίο με έντονες ανηφόρες, και φυσικά μετά κατηφόρες, και αβέρτα σκυλιά).
Μονόζυγο και δίζυγο. Να σας πω την αλήθεια το μονόζυγο το μισούσα, δεν ήθελα να κάνω καθόλου άρσεις σώματος με αυτό. Αντίθετα οι άρσεις ποδιών στο δίζυγο ήταν από τις αγαπημένες μου.
Πολυμηχάνημα με Pec-Deck (η πιο άχρηστη άσκηση εάν θέλεις πραγματικά ένα σώμα για χειρωνακτική εργασία μόνο, εάν θέλεις ένα εμφανίσιμο σώμα για τις παραλίες έ εκεί έχει κάποιο νόημα!), άρσεις στήθους, τροχαλίες για ασκήσεις για πλάτη και ώμους, και τροχαλία για τα πόδια. Του είχα βγάλει το λάδι! Χα χα χα.
Και εδώ θα εξομολογηθώ την αμαρτία μου, δεν χρησιμοποιούσα όσο έπρεπε τον πάγκο για τους κοιλιακούς, και τους ραχιαίους, και το πληρώνω σήμερα με τα προβλήματα στην μέση (το μόνιμο πρόβλημα στους μελισσοκόμους). Ίσως κάνοντας πολύ περισσότερους ραχιαίους (κανονικούς και πλάγιους) ίσως θα είχα πιο ισχυρούς ραχιαίους (και τους αντίθετους μύες τους, τους κοιλιακούς), και δεν θα είχα αυτούς τους τραυματισμούς στην μέση.
Αλλά το μέρος του πάγκου που ήταν για τις ασκήσεις για τους δικέφαλους το χρησιμοποιούσα αρκετά! Σαν να ήξερα τι με περίμενε στο μέλλον! Χα χα χα.
Ουχ ουχ ουχ ουχ ουχ!
Τι αμερικανιά είναι αυτή!
Χα χα χα.
Πάγκος με βάρη για άρσεις στήθους, και για ασκήσεις με βάρη στα πόδια.
Το χρησιμοποιούσα με σκοπό την απόκτηση δύναμης, και όχι όγκου, ή γράμμωσης.
Οπότε και έκανα 4 σετ των 10 επαναλήψεων με μεγάλο βάρος που μπορούσα να σηκώσω σε πολλές επαναλήψεις (είχα φτάσει τα 77,5 κιλά), Εάν πήγαινα για όγκο θα έπρεπε να έκανα "πυραμίδα" (3 σετ, των 8 επαναλήψεων το πρώτο, 6 το δεύτερο, 4 το τρίτο) με το μέγιστο βάρος, ή εάν πήγαινα για γράμμωση θα έπρεπε να έκανα 4 σετ των 20 επαναλήψεων με λίγα κιλά (30-40 κιλά).
Αλλά εμένα δεν με ενδιέφερε το να δείχνω "σφίχτης" στην παραλία, εμένα με ενδιέφερε να γίνω Κόναν στην δουλειά, ή στην μάχη! Χα χα χα.
Και φυσικά Mens Health για διάβασμα κάθε μήνα, και όχι, ποτέ δεν πήρα ούτε τεστοστερώνες, ούτε αυξητικές ορμόνες, ούτε στεροειδή, ούτε καν πρωτεΐνη! Όλα ήταν από άσκηση, και για αυτό δεν είχα και τα εντυπωσιακότατα αποτελέσματα στην εμφάνιση του σώματος. Πολύ δυνατός μεν, αλλά όχι "φέτες". Και γιατί όχι κάτι από τα παραπάνω? Γιατί ήθελα γενετικούς αδένες σε φυσιολογικό μέγεθος και όχι μικροσκοπικούς, γιατί ήθελα επίσης καρδιά που να χωράει στην θέση που έχει στο στήθος της, και επίσης δεν ήθελα να αποκτήσω και συμπεριφορά ψυχωτικού που μπορούν να σου προκαλέσουν ορισμένα από αυτά μετά από παρατεταμένη χρήση τους.
Γυμναζόμουν για να βελτιώσω την σωματική μου κατάσταση, όχι για να την καταστρέψω.
Γουστάρετε τσουβάλια? Πευκοβελόνες γεμάτα! Χα χα χα.
Το ακόμη πιο αγαπημένο μου! Από τα τελευταία αποκτήματα μου ο πάγκος κωπηλατικής, αλλά το αγάπησα αφάνταστα! 20 λεπτά κωπηλατική τις ημέρες ασκήσεων πλάτης! Αλλά ταυτόχρονα μια υπέροχη αερόβια άσκηση αντίστοιχη με το ποδήλατο (στατικό ή κανονικό), που έσπαζε την μονοτονία των αναερόβιων ασκήσεων με βάρη.
Όταν σταματήσω την μελισσοκομία δυο όργανα γυμναστικής θα πάρω ξανά για εκγύμναση μέχρι τα βαθιά γεράματα μου. Κωπηλατική και στατικό ποδήλατο! Αερόβιες ασκήσεις που θα σου προσφέρουν μια γερή καρδιά και κυκλοφορικό σύστημα!
Σαν να το χτύπησε βόμβα είναι το εργαστήρι, σε μερικές ώρες δεν θα υπήρχαν τα όργανα, και σε μερικές εβδομάδες δεν θα υπήρχε εδώ και ο μελισσοκομικός εξοπλισμός, και θα πήγαινε σε ένα μικρότερο μέρος του συνόλου του αρχικού εργαστηρίου. Απαραίτητοι συμβιβασμοί, και θυσίες, για την εργασία σου, για την επιβίωση σου.
Και στραβόμπαρα για τα δικέφαλα λέμε!
Χα χα χα.
26 κιλά, 4 σετ των 10 επαναλήψεων!
Η τέλεια άσκηση για το κυψέλιγκ λέμε!
Χα χα χα.
Και τα ποδηλατάκια τα κανονικά έβγαλαν χιλιάδες χιλιόμετρα και αυτά!
Και μπουκάλες για φλόγιστρα ναούμ!
Χα χα χα.
Και κάτι ακόμη για να μην ξεχνιόμαστε!
Γιατί όπου δεν πίπτει λόγος πίπτει ράβδος!
Χα χα χα.
Τα γάντια πυγμαχίας και οι επικαλαμίδες επάνω στον πάγκο με τα βάρη δεν τις προσέξατε?
Πήγα και για ένα φεγγάρι σε Ντότζο για Αϊκιντο, και για ένα ακόμη φεγγάρι σε Ντότζο για Κικ-Μποξ!
Δίπλα στα 16χρονα-18χρόνα, που πήγαιναν για αγώνες, αντιλήφθηκα το πόσο υστερεί σε ταχύτητα, και αντοχή, ένας 36χρονος που γυμνάζεται ερασιτεχνικά (και χωρίς χημική υποβοήθηση!).
Τουλάχιστον έμαθα να σκιαμαχώ (τρομερή αερόβια άσκηση! Την συνιστώ ανεπιφύλακτα!), μερικούς συνδυασμούς γροθιών και κλοτσιών, να περιστρέφω το σώμα μου όταν είναι να χτυπήσω, για να χτυπώ με όλη την δύναμη του, και όχι μόνο με την δύναμη των χεριών μου, ή των ποδιών μου.
Έμαθα επίσης και τι τρομερό πόνο μπορεί να σου προκαλέσει ένας δάσκαλος των πολεμικών τεχνών με τις λαβές του Αϊκιντο (τα άλλα όλα είναι ψιλοφολκλόρ! Αλλά οι λαβές στα χέρια είναι πραγματικές! Και κανένας πόνος δεν μπορεί να συγκριθεί με τον πόνο ενός κόκκαλου που είναι στο τσάκ να σπάσει!). Έμαθα επίσης να κάνω και δέσιμο με ταινία στα χέρια! Που το πάτε αυτό! Χα χα χα.
Γλυκές αναμνήσεις, ένα μικρό τσίμπημα στην καρδιά, μια επένδυση δεκαετής στην βελτίωση του σώματος μου, που όμως μετά από μια δεκαπενταετία στην μελισσοκομία αντιλαμβάνομαι και το πόσο ορθή ήταν, και το πόσο μου έδωσε πίσω, με το πολλαπλάσιο, αυτή η επένδυση σε, κόπο, χρόνο, και προσπάθεια.
Τα σεμινάρια, τα βιβλία, οι ξένες κυψέλες, οι δικές μου κυψέλες, αλλά και το πάλεμα με τον εαυτό μου, είναι που με έκαναν μελισσοκόμο.
Όλα τα παραπάνω.
Και κάτι ακόμη.
Η λύσσα!
Ναι, και η λύσσα, για επιβίωση.
Adios Amigos Locos
Λάζαρος Μότσανος
Σοχός 30/5/2026
