UA-50457385-1

Κυριακή 7 Ιουνίου 2026

Και ο Άγιος Πάλιουρος εξακολουθεί να κάνει το θαύμα του και φέτος!

 


 Έλα ακόμη μια γρήγορη ανάρτηση, για την γενιά των παιδιών που οποιοδήποτε κείμενο υπερβαίνει τους 256 χαρακτήρες ενός γραπτού μηνύματος σε κινητό τους φαίνεται υπερβολικά μεγάλο!

 Χα χα χα. 

 Πριν από 15 μέρες η πλήρης απαισιοδοξία σχετικά με την πορεία της μελισσοκομικής χρονιάς (βλέπετε προηγούμενη ανάρτηση του blog Και ακόμη μια λεγεώνα με κυψέλες για να μην ξεχνάμε την τέχνη) όπου είχα αναφέρει ότι τα μελίσσια ήταν περίπου ένα, με έναμίση, μήνα πίσω σε ανάπτυξη (είχα φτάσει να βάζω 1-2 ορόφους την εβδομάδα στα μελίσσια! Σκεφτόμουν μάλιστα να αρχίσω να κατεβάζω και τους ορόφους από όσα μελίσσια τα είχα δώσει ορόφους, γιατί είχαν κατέβει τα μελίσσια στις γονοφωλιές!) εξαιτίας των άσχημων καιρικών συνθηκών στον Βορρά (διαρκείς βροχές, άνεμος, και κρύο, από το δεύτερο δεκαήμερο του Απρίλη μέχρι το τρίτο δεκαήμερο του Μάη! Σε επιθεώρηση μου στα μελίσσια είδα τα μελίσσια να βγαίνουν από την κυψέλη, και να ξαναμπαίνουν μαζικά σε αυτή 4 φορές! Έξω αβέρτα ανθοφορίες, έβγαιναν τα μελίσσια να τις εκμεταλλευτούν, και τσουπ άρχιζε να ψιχαλίζει ελαφρά, πίσω τα μελίσσια στις κυψέλες, έκοβε η ψιχάλα, ξανά έξω τα μελίσσια, πάλι άρχιζε να ψιχαλίζει, πίσω πάλι στις κυψέλες τα μελίσσια. Όχι μια φορά, όχι δυο φορές, όχι τρεις φορές, τέσσερεις! Και στην τέταρτη φορά ανοίγουν οι ουρανοί και δεν μπορούσες να δεις μπροστά σου από την βροχή! Επιστροφή στο σπίτι πηγαίνοντας με 20-30 χιλιόμετρα, γιατί δεν είχες καθόλου ορατότητα από την βροχή! Στον Νότο αντίθετα από τα λεγόμενα φίλων μελισσοκόμων στο FB αντιμετωπίσανε το αντίθετο πρόβλημα, οι ανθοφορίες εκεί χάνονταν από την ξηρασία!).

 Αυτό πριν από 15 μέρες, χθες η εικόνα των μελισσιών εκφράζεται από αυτή την φωτογραφία! 

 30 όροφοι με 10 χτισμένα (και μελωμένα) πλαίσια έκαστος για να τοποθετηθούν σε αντίστοιχα δεκάρια (που πριν από 15 μέρες ήταν 4-6 πλαίσια! Άνοιξαν όλοι οι γόνοι, δεκάρισαν σε πληθυσμό, και πρόλαβαν και έκαναν και 6-7 γόνους! Και παρόλο που τα καρμπιλατέρια τους έχουν ανοίξει διάπλατα με τόσους ανοιχτούς γόνους, βρήκαν και τόσο έξω που έκαναν και στεφανώματα στα πλαίσια με γόνο, και αποθέματα στα ακριανά τα πλαίσια τους (τα μελίσσια ήταν τελείως "φτωχά" από την πείνα! Είχαν πετάξει και τους κηφήνες έξω! Δραματική κατάσταση!).

 Όροφοι αμέσως με χτισμένα μελωμένα πλαίσια (που κινδυνεύουν αβέρτα αυτή την εποχή από τον κερόσκορο) για να τα βοηθήσω και λίγο στην ανάπτυξη τους (δεν ταΐζω εδώ και μήνες! Οπότε δεν μπορώ να τα "βοηθήσω" με τροφές για να χτίσουν και λίγο μαζί με το γόνεμα τους) μην αφήνοντας τα να χτίζουν και άχτιστα κεριά, αλλά και για να προστατεύσω τα χτισμένα πλαίσια από τον κερόσκορο.

 Για να κάνουμε και μερικές διευκρινήσεις επάνω σε αυτό. Χτισμένα μελωμένα πλαίσια και μάλιστα ολόκληρος όροφος με δέκα από αυτά! 300 χτισμένα μελωμένα πλαίσια σε 30 ορόφους! Ριψοκίνδυνο, και χειρισμός που μπορεί να γίνει μόνο εάν δίνει πολύ καλά το μέρος, γιατί είναι τρομερά προκλητικός αυτός ο χειρισμός (Όλοι οι χειρισμοί που αφορούν συνδυασμό μελιών με μελίσσια είναι τρομερά προκλητικοί και ριψοκίνδυνοι! Είτε είναι τροφοδοσία με μέλι, είτε είναι ανέβασμα ορόφων με μελωμένα πλαίσια, είτε είναι τρύγος, ιδίως τρύγος που αφαιρείς πλαίσια με μέλι και τα αντικαταστείς άμεσα με χτισμένα μελωμένα πλαίσια που είχες απόθεμα για αυτή την εργασία! Προσοχή, προσοχή, προσοχή!).

 Τα πάντα είναι κλεισμένα με καπάκια, ή εσωτερικούς (οριζόντιους) αεραγωγούς από κυψέλες παλιού τύπου (από πάνω είναι με καπάκια από κυψέλες νέου τύπου, εκτός από έναν όροφο που θα πάει σε κυψέλη παλιού τύπου, και το κλειδί της είναι ρυθμισμένο για εσωτερικά καπάκια, ή εσωτερικό αερισμό οπότε δεν μπορείς να του βάλεις καπάκι νέου τύπου -Τεράστιο μανίκι αυτό! Για 25 κυψέλες παλιού τύπου, και άλλες 8 κυψέλες πλαστικές, έχεις ασυμβατότητα υλικού όσο αφορά τα κλειδιά τους, και πρέπει να το προσέχεις αυτό όταν βγάζεις την σούμα πόσους ορόφους θα βάλεις στις κυψέλες μετά την πλήρη επιθεώρηση, στέλνοντας το αντίστοιχο μήνυμα στο κινητό (τι σας μαθαίνω κάθε φορά ρε φίλε! Χα χα χα) πχ 29 όροφοι νέου τύπου, 1 όροφος παλιού τύπου ή 20 όροφοι νέου τύπου, 7 παλιού τύπου, 3 πλαστικοί! Εάν δεν το κάνεις αυτό θα βάλεις λάθος ορόφους σε λάθος γονοφωλιές, δεν θα κλείνουν τα κλειδιά τους, και θα είσαι αναγκασμένος να δέσεις όλη την κυψέλη με ιμάντα με καστάνια (ακριβώς όπως κάνουν οι Αμερικάνοι με τις δικές τους κυψέλες, που δεν έχουν κλειδιά)! Και αυτό σε έναν μελισσοκόμο που δεν έχει αγοράσει και μεταχειρισμένες κυψέλες από άλλους μελισσοκόμους, που μπορεί τα άγκιστρά τους και τα κλειδιά τους να είναι όπως να είναι!- από κάτω όλες οι ντάνες έχουν εσωτερικούς αερισμούς για να μην μπορούν να περάσουν οι μέλισσες. Θα μου πείτε "Δεν θα ήταν πολύ καλύτερο από κάτω να ήταν κλεισμένα με εσωτερικό καπάκι παλιού τύπου, για να μην μπορούν να μυρίζουν καν το μέλι στα πλαίσια?" Και η απάντηση είναι ναι! Φυσικά και θα ήταν καλύτερα! Απλώς εδώ υπάρχει ένα πρόβλημα, δεν υπάρχουν διαθέσιμα εσωτερικά καπάκια από κυψέλες παλιού τύπου! Και γιατί δεν υπάρχουν? Γιατί ήδη είναι στις κυψέλες παλιού τύπου που έχουν μελίσσια μέσα τους! Νταααααα! Χα χα χα. Όταν αποσυρθούν οι κυψέλες παλιού τύπου αυτός ο εξοπλισμός τους θα αναλάβει πλήρως τέτοιες βοηθητικές εργασίες, ή μπορεί να κάνω και περίκλειστα μεταλλικά καπάκια με ρόδες από κάτω για να μετακινούνται και εύκολα οι ντάνες στην καρότσα (απλώς τώρα το ταμείον είναι μείον για τέτοια μπερεκέτια και πολυτέλειες! Στο μέλλον ίσως! Χα χα χα).

 Ξεκινάς απόγευμα για τα μελίσσια (ξεκίνησα στις 5 το απόγευμα, τελείωσα στις 6:30) για να μην έχουν πολύ χρόνο αναστατωμένα από την εισαγωγή των μελωμένων πλαισίων, και γίνει καμία καραμπινάτη λεηλασία (γιατί βάζεις στα δεκάρια μελίσσια σου τους ορόφους σου, και είναι απασχολημένα να πάρουν το μέλι από αυτά τα πλαίσια που είναι επάνω από την γονοφωλιά τους, αλλά ταυτόχρονα έχεις και άλλα δυνατά μελίσσια που μυρίζουν μέλι, και μέλι δεν βλέπουν. Και ποια είναι αυτά? Τα μελίσσια που ήδη τους έχεις δώσει ορόφους! Τα οποία στην προηγούμενη πλήρη επιθεώρηση τα συμπλήρωνες και αυτά με χτισμένα πλαίσια, τα οποία όμως δεν ήταν μελωμένα, και τα είχες σε κυψέλες και όχι ορόφους (καλά είναι όταν τρυγάτε και κατεβάζετε ορόφους όσα πλαίσια από αυτά δεν έχουν μέλι να τα αποθηκεύετε ξεχωριστά από τα απομελωμένα πλαίσια που είχαν μέλι (ξέρω! Πολύ περισσότερη εργασία στο απομέλισμα, θα αργείτε και πολύ περισσότερο για να τελειώσετε με αυτά και αυτά!), για να μπορείτε να κάνετε ακριβώς αυτό! Γιατί ένας πλήρης έλεγχος για πολλά μελίσσια μπορεί να κρατήσει 6-8 ώρες, δεν μπορείς να έχεις κάτω από την μύτη τους κυψέλες με μελωμένα πλαίσια για τόση ώρα! Επίσης αυτή η τακτική θα σας βοηθήσει να βάζετε ορόφους πλήρεις με χτισμένα πλαίσια και όταν δεν δίνει το μέρος).

 Ανάβεις καπνιστήρι πριν φτάσεις στο μελισσοκομείο σου, φοράς και την στολή σου, για να μην χάσεις καθόλου χρόνο κάνοντας τα αυτά μέσα στο μελισσοκομείο σου, ανοίγεις τις κυψέλες και προσθέτεις άμεσα όροφο (τους οποίους ορόφους (δύο την φορά) έχεις επάνω στο καρότσι σου, με αερισμό από κάτω, και καπάκι επάνω) και δεν χάνεις χρόνο για να ρυθμίσεις τα κλειδιά από γονοφωλιά και καπάκι και δεν τα κλείνεις (θα τα κλείσεις αφού έχεις βάλει όλους τους ορόφους στα μελίσσια, για να μην αργείς και μαζεύονται οι μέλισσες στο φορτηγό που έχεις τους ορόφους -σε εμένα έγινε αυτό όταν είχα βάλει τον εικοστό όροφο, παρόλο που έδινε πολύ καλά το μέρος, περίπου σε εκείνο το χρονικό σημείο αντιλήφθηκαν αρκετά μελίσσια το τι συμβαίνει, έτσι ώστε να έχεις αρκετές μέλισσες να θέλουν να μπουν στους αεραγωγούς των ντανών με τα μελωμένα πλαίσια. Ναι ξέρω! Με αυτόν τον τρόπο έχεις διπλή δουλειά! Ναι, αλλά είναι ασφαλέστερος τρόπος. Μπορείς να κάνεις την δουλειά σωστά αλλά αργά, μπορείς να την κάνεις λάθος αλλά γρήγορά, αλλά πρέπει να είσαι εξαιρετικός μελισσοκόμος για να την κάνεις σωστά και γρήγορα, εάν είσαι μόνος σου! Θα μου πείτε εδώ οι άλλοι οι Youtubers λέγανε για εξωτερικές τροφοδοσίες, και εσύ περιγράφεις μελισσοκομικούς χειρισμούς σαν να δουλεύεις με νιτρογλυκερίνη? Και θα σας απαντήσω πρώτα από όλα διαβάζετε εμένα, και όχι τους διάφορους Youtubers και Tik Tokers, και δεύτερον, και κυριότερο, ποιος σας είπε ότι οι bloggers έχουν τους Youtubers και τους Tik Tokers σε καμία εκτίμηση (συγνώμη παιδιά για την γενίκευση! Μπορεί μερικοί από εσάς να είσαστε εξαιρετικοί μελισσοκόμοι, και η δουλειά που παρουσιάζετε να είναι άριστη! Αλλά δεν σας παρακολουθώ για να έχω άποψη για αυτό! Βλέπετε όταν εσείς κάνατε τα κανάλια σας στο Youtube εγώ ήδη είχα μια δεκαετία ως επαγγελματίας μελισσοκόμος, και 6-7 χρόνια ως blogger! Μέρος των γνώσεων σας είτε ήδη την είχα παρουσιάσει εγώ, ή και μπορεί να αποτελεί δική μου πρωτότυπη εργασία! Δυστυχώς αυτή είναι μια οπτική που οι παλιοί bloggers την έχουμε απέναντι στους νεότερους Youtubers (Μάλιστα εγώ δεν είμαι από τους παλιότερους bloggers! Υπάρχουν και κάποιοι που ξεκίνησαν τα blog τους 6 χρόνια πριν από μένα! Απλώς εγώ είμαι από τους παλιότερους που εξακολουθούν να γράφουν! Είναι τρομερά σπάνιο επαγγελματίας μελισσοκόμος και  blogger μετά από 12 χρόνια να εξακολουθεί να γράφει στο blog του! Εγώ γνωρίζω 2-3 περιπτώσεις μόνο (από τα 250-350 blogs που ήξερα!).Αν αναλογιστείς ότι και οι πρώτοι Youtubers ήταν είτε περιπτώσεις που διαφήμιζαν την εξωτερική τροφοδοσία, είτε οι bloggers  με τα δεκάδες εκατομμύρια προβολές με αναρτήσεις "Τα μυστικά για αβέρτα μελάκια", και οι οποίοι τώρα είτε δεν έχουν μελίσσια, είτε έχουν ελάχιστα, αντιλαμβάνεστε το πόσο αρνητική εικόνα έχω για τους Youtubers! Μπορεί να είναι λάθος για μερικούς από εσάς, αλλά........!).

 Μικρές, και πάρα πολλές, λεπτομέρειες, αλλά αναγκαίες αν δεν θέλεις μπελάδες με τα μελίσσια σου (και όχι μόνο με τα δικά σου, υπάρχουν και πόσα ξένα μελισσοκομεία στην περιοχή αυτή, και δεν λέει να τους κάνεις ζημία, γιατί είσαι εσύ "ξεψαρωμένος" και "γρήγορος (γλύγορος! Χα χα χα)"). 



 Αυτό σημαίνει ότι "ξεγραμμένους" τρύγους όπως τους είχες αναφέρει στην προηγούμενη ανάρτηση τους έχεις ξανά στο πρόγραμμα για να τους κάνεις? Χμμμμμμμμμ! Πολύ δύσκολο, πρέπει ακόμη 2-3 "Άγιοι" να κάνουν το θαύμα τους για να μπορέσεις να σκεφτείς την πιθανότητα ενός (ενός! Όχι παραπάνω!) τρύγου πριν τα πεύκα! Και αυτό είναι πολύ δύσκολο, γιατί θα πρέπει και οι καιρικές συνθήκες να ευνοήσουν. 

 Το θαύμα το φετινό του Άγιου Παλίουρου είναι ότι παρόλες τις καταρρακτώδεις βροχές στην περιοχή μας δεν έκοψε (σε άλλες έκοψε όμως!), και έδωσε την απαραίτητη ώθηση στα μελίσσια, στα τελειώματα του όμως πλέον (είναι στα 70-80% της ανθοφορίας του, μετρά μέρες πλέον δυστυχώς! Όποιος πάει να κάνει τώρα τοποθέτηση σε αυτόν έχει ήδη αργήσει αρκετά!). Είναι πολύ αισιόδοξο να περιμένεις τέτοια σενάρια και από τους άλλους "Αγίους" των ανθοφοριών. Αν και οι συνθήκες αστάθειας με βροχοπτώσεις μερικούς από αυτούς τους ευνοούν (αλλά όχι όλους!). 

 Πάμε παρακάτω για να κάνω και μερικές διευκρινήσεις ακόμη, γιατί σε προσωπικές προφορικές επικοινωνίες μου με νέους μελισσοκόμους (ναι για σένα μιλάω που τώρα τα διαβάζεις αυτά! Χα χα χα) βλέπω ότι μερικά πράγματα τα μπερδεύετε. 

 Πέρσι όταν είχα ανέβει για το βελανίδι το μελίσσι της ζυγαριάς έλεγε 49 κιλά, τρύγησα όταν έλεγε 65 κιλά, σε 2 εβδομάδες είχε πάρει 16 κιλά, φέτος το αντίστοιχο μελίσσι λέει 26 κιλά, για να φτάσει αυτό το μελίσσι στα 63-65 που θα είναι για τρύγο θέλει 37-39 κιλά να πάρει βάρος! Αυτό πες στο βελανίδι είναι 1 μήνας να δίνει καλά (πολύ καλά, για ένα μήνα πάνω από ένα κιλό κάθε μέρα μέσο όρο! Τσουυυυυυυκ!), το οποίο σημαίνει ούτε καταρρακτώδεις βροχές που θα το ξεπλύνουν από φύλλο, ή καρπό, και μετά πάπαλά! Ούτε ο κάτσε καλά καύσωνας που θα το πυκνώσει το μέλι σαν να είναι γλυκόζη για τα γλυκά, και δεν θα το παίρνουν οι μέλισσες. ΓΙΑ ΕΝΑ ΜΗΝΑ! 

 Τσουκ!

 Χα χα χα.

 Πάμε παρακάτω! Το κάθε τι στην μελισσοκομία έχει τα συν του, και τα πλην του, το κάθε τι στην μελισσοκομία έχει τα ρίσκα του. Εγώ πολλές φορές μετακινώ ατρύγητα τα μελίσσια γιατί δουλεύω με το Worst case senario (χειρότερο δυνατό σενάριο στα ελληνικά) ότι δεν θα δώσει η μελιτωφορία/ανθοφορία που σκοπεύω, αλλά με μέλια ήδη μέσα στο μελίσσι δεν θα τσακιστεί η μελλοντική του πορεία στο πεύκο, που είναι στην πραγματικότητα η στόχευση μου (και τα δύο τα χέρια του). 

 Ναι ξέρω! Εάν τα τρυγάς τα μελίσσια πριν τα μετακινείς συνολικά, εάν πάνε καλά οι τοποθετήσεις σου, θα πάρεις περισσότερα μέλια στην τελική σούμα!

 Σωστό αυτό, δεν το αμφισβητώ!

 Αλλά εδώ υπάρχει μια κρυμμένη παραδοχή! Εάν πάνε καλά οι τοποθετήσεις σου! Εάν! Εάν δεν πάνε πρέπει άμεσα να ξεχάσεις την μια από τις δύο τοποθετήσεις στο πεύκο, και θα παρακαλάς να κάνεις μια τοποθέτηση σε άνθος που θα σηκώσει ξανά τα μελίσσια σου, γιατί αλλιώς θα ξεχάσεις και την δεύτερη τοποθέτηση στο πεύκο (πεύκο που υπενθυμίζω εδώ ότι και είναι η πιο αξιόπιστη μελιτωφορία στην Ελλάδα, και αποτελεί το 70% του Ελληνικού μελιού, ακριβώς εξαιτίας αυτής της αξιοπιστίας του. Και μάλιστα οι κακές μελισσοκομικές χρονιές στην Ελλάδα είναι όταν πάει άσχημα το Πεύκο (που θα σου δώσει τόνους με μέλι), και όχι πες επειδή πήγε άσχημα η Ακακία (που θα σε δώσει μερικές εκατοντάδες κιλά μέλι, και άμα!) Χα χα χα).

 Μάθετε να αντιλαμβάνεστε το ρίσκο σε κάθε τι που θα κάνετε, μάθετε να ζυγίζετε τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα σε κάθε χειρισμό, τοποθέτηση, τακτική, και στρατηγική, που ακολουθείτε, μάθετε να μην εμπιστεύεστε το τι λέει ο κάθε μελισσοκόμος στο FB, και προφορικά (πχ μπορεί να τρυγάει σε κάθε τοποθέτηση του, και σε κάθε παραγωγική ανθοφορία του να έχει και δύο δίκιλες βανίλιες στα μελίσσια του! Θα το δείξει αυτό στην φωτογραφία, ή το βίντεο, που θα ανεβάσει στα κοινωνικά δίκτυα? Τσούκκκκ)! 

 Εάν θέλετε πραγματικά να ξέρετε εάν είναι αλήθεια ότι παρουσιάζει ο κάθε μελισσοκόμος θα πρέπει να μεταφέρετε τα μελίσσια του, να τον βοηθάτε στις μελισσοκομικές εργασίες του στο μελισσοκομείο του, ή στο μελισσοκομικό του εργαστήρι, θα πρέπει να τον βοηθάτε και στους τρύγους του (για να βλέπετε και το ακριβώς πριν ή και το ακριβώς μετά από τις φωτογραφίες που θα δημοσιεύσει!).

 Μην ακούτε μόνο ότι σας αρέσει να ακούτε, ή θέλετε να ισχύει, γιατί διαρκώς βλέπω μελισσοκόμους που πουλάνε μελίσσια και μελιτωεξαγωγωγείς που έκαναν ακριβώς τα παραπάνω πριν από εσάς (το βλέπω και στις προβολές στο blog μου αυτό, το πόσο έχει μειωθεί το ενδιαφέρον από την Ελλάδα (από το εξωτερικό αντίθετα έχει αυξηθεί κατακόρυφα! Τόσο πολύ που δεν το θεωρώ κακή ιδέα τα αρχίσω να γράφω μόνο στα αγγλικά τις αναρτήσεις αυτού του blog! Χα χα χα)).

 Είναι δεδομένο ότι πρέπει να είσαι αισιόδοξος για να γίνεις επιχειρηματίας! Ναι σωστό και αυτό! Αλλά επίσης η μελισσοκομία (και σχεδόν όλες οι επιχειρήσεις που βασίζονται στις καιρικές συνθήκες!) είναι η επιχείρηση στην οποία δεν θα έπρεπε να είσαι καθόλου αισιόδοξος!

 Αντίφαση και παράδοξο?

 Ναι!

 Και αυτή είναι η απάντηση στην ερώτηση "Γιατί τόσοι λίγοι επαγγελματίες μελισσοκόμοι"!

 Και όχι αγαπητοί συνάδερφοι μου! 

 Ούτε 40.000 είναι πλέον οι επαγγελματίες μελισσοκόμοι, ούτε 20.000 είναι, ούτε καν 10.000, βαριά, βαριά, να είναι πάλι στις 2.000-3.000 που ήταν και πριν από το μεγάλο μπαμ στην μελισσοκομία την περίοδο 2008-2012! 40.000 είναι πιθανότατα οι κωδικοί των μελισσοκόμων, αλλά όχι ούτε οι ενεργοί μελισσοκόμοι, και κυρίως οι επαγγελματίες μελισσοκόμοι!

 Άντε γιατί είτε κάποιοι έχουν χάσει αβέρτα επεισόδια, είτε ψεύδονται ασυστόλως!

 Αλλά μελισσοκόμοι!

 Τι πιο φυσιολογικό από το να είναι μέγα ψεύτες!

 Χα χα χα.

 Και με αυτή την αποκάλυψη.........


 Adios Amigos Locos




 Λάζαρος Μότσανος
 Σοχός 7/6/2026 

Σάββατο 30 Μαΐου 2026

Προετοιμασία για να γίνεις μελισσοκόμος

 


 Σκαλίζοντας το αρχείο με τις δεκάδες χιλιάδες φωτογραφίες που έχω βγάλει τα τελευταία 15 χρόνια, έπεσα και σε αυτές που μου προκάλεσαν ένα μικρό τσίμπημα στην καρδιά, και μου θυμίσανε κάποιες από τις θυσίες, και απώλειες, που ήταν αναγκαίες να κάνω για να παραμείνω μελισσοκόμος, καθώς οι οικονομικές συνθήκες μόνο ιδανικές δεν ήταν στην αρχή της μελισσοκομικής μου πορείας (σας έχω και μερικά ακόμη νέα! Ούτε ακόμη είναι! Χα χα χα). 

 Το γυμναστήριο που είχα κάνει στο μελισσοκομικό μου εργαστήρι, την τελευταία μέρα πριν αποχωριστώ όλο αυτόν τον εξοπλισμό, και για το χρηματικό αντίτιμο που θα με βοηθούσε στην μελισσοκομική μου πορεία (περίπου τα έδωσα για 950 ευρώ το 2015. Όταν για να τα αγοράσω όλα αυτά είχα ξοδέψει πάνω από 3-4 χιλιάδες ευρώ σε διάρκεια μιας δεκαετίας), αλλά και για να δώσω μέρος του μελισσοκομικού μου εργαστηρίου για ενοικίαση, για να αποκτήσω ένα σταθερό εισόδημα από ενοίκια, που θα με βοηθούσε να αντέξω κακές μελισσοκομικές χρονιές, και στις καλές μελισσοκομικές χρονιές να μπορέσω αυτά τα χρήματα να τα επενδύσω στην μελισσοκομική μου επιχείρηση. 

 Δύσκολη μέρα η 15η του Ιούνη του 2015. Θα ερχόταν ένα παιδί που είχε γυμναστήριο πολεμικών τεχνών στον Λαγκαδά με τους φίλους του, για να πάρουν όλο αυτό τον εξοπλισμό, για να έχουν ένα σχετικά καλό γυμναστήριο και από πλευράς οργάνων, γιατί μέχρι τότε λειτουργούσαν μόνο ως Ντότζο χωρίς πολλά, πολλά, τέτοια καλούδια. 

 Δύσκολη μέρα, γιατί είχα περάσει μια δεκαετία σε αυτόν τον χώρο, γυμνάζοντας το σώμα μου με όλα αυτά την μηχανήματα επί 6 ώρες την ημέρα, 6 ημέρες την εβδομάδα (Αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό μου που μου το έχει επισημάνει πολλάκις η Αλεπού "Μικρό μου είσαι αυτιστικός πολλές φορές! Εάν κάτι σου αρέσει να το κάνεις το κάνεις σε απόλυτο βαθμό, με απόλυτη προσήλωση, λες και δεν υπάρχει απολύτως τίποτα άλλο σε αυτόν το κόσμο! Ευτυχώς έχεις αρκετά τέτοια κολλήματα για να στοχοπροσηλώνεσαι, και είναι δύσκολο για τους άλλους, που δεν σε ξέρουν καλά, να αντιληφθούν αυτή την αυτιστική πλευρά της προσωπικότητας σου!"! Προφανέστατα χαζομάρες της παλαβής της Αλεπούς! Χα χα χα.

 Δέκα χρόνια έλειωνα τον εαυτό μου καθημερινά, ακολουθώντας ένα πρόγραμμα με ασκήσεις στήθους, πλάτης, χεριών και ώμων, και κάθε μέρα ήταν leg day (Μέρα για ασκήσεις ποδιών) ανά τρείς μέρες, και ξανά άλλο ένα τρίμερο, και την Κυριακή ξεκούραση. 

 Τουλάχιστον μέχρι να ασχοληθώ επαγγελματικά με την μελισσοκομία, και να πάψω να ασχολούμαι εντατικά με την εκγύμναση την καθημερινή, και γιατί δεν υπήρχε ο απαραίτητος χρόνος, η δύναμη και το κουράγιο (γιατί η μελισσοκομία είναι άκρως εντατική χειρωνακτική εργασία), αλλά κυρίως ο λόγος για να γυμνάζομαι (γιατί η ίδια η διαδικασία της εκγύμνασης του σώματος μου είχε ακριβώς αυτόν τον λόγο, να μπορώ να ανταποκριθώ με μια επίπονη σωματική ενασχόληση (είτε δουλειά, είτε πόλεμος. Πόλεμος? What the fuck? Και όμως πόλεμος! Η ταινία "Η διάσωση του στρατιώτη Ραίαν" 'είχε μια σκηνή όπου ο λόγιος /διανοούμενος διερμηνέας στρατιώτης (ο Αρκούδας που ήταν Nerd ταυτίστηκε με αυτόν! Χα χα χα) έπρεπε να παλεύει για την ζωή του με έναν Γερμανό στρατιώτη οπλισμένο με ένα μαχαίρι, ο οποίος τον κατέβαλε σωματικά με την δύναμη του, και καθώς ήταν ανήμπορος να σταματήσει το μαχαίρι να φτάσει στην καρδιά του παρακαλούσε τον Γερμανό στρατιώτη να μην τον σκοτώσει, και αυτός κάνοντας του νόημα με το δάχτυλο στο στόμα για να μην μιλά σιγά, σιγά, του διαπέρασε την καρδιά με το μαχαίρι! Σόκ! Και οργή! Εμένα κανένας, ποτέ, δεν θα με καταβάλει με την δύναμη του! Ποτέ θα θα έρθω στην τραγική θέση να παρακαλώ για την ζωή μου! Θα γίνω θεριό και όποιος είναι μάγκας θα φτύσει αίμα για να με ρίξει, αλλά θα πέσω μαχόμενος! Δεν παρακαλώ για τίποτα!). 

 Και η μελισσοκομία είχε ρουφήξει όλη την δυναμικότητα μου, και δεν υπήρχε διάθεση για να βασανίζω τον εαυτό μου με Σω.Βε. για ώρες (Σω.Βε.=Σωματική Βελτίωση Η στρατιωτική ορολογία για την εκγύμναση των στρατιωτών, και επίσης και το συγκαλυμμένο ομαδικό καψώνι). Όταν είχα πλέον φτάσει τα 150-180 μελίσσια το γυμναστήριο άρχισε να με βλέπει σπάνια, οπότε και έτσι βρήκε πρόσφορο έδαφος η ιδέα να πουλήσω αυτόν το εξοπλισμό, και να δώσω τον χώρο για ένα πρόσθετο εισόδημα, γιατί οι ανάγκες είχαν μετατοπισθεί πλήρως πλέον. 

 Αλλά και πάλι, μια από τις πολύ άσχημες μέρες της ζωής μου ήταν αυτή. Ένοιωθα ότι πρόδιδα έναν παλιό φίλο μου (έχω μια πολύ έντονη προσκόλληση με τα αντικείμενα των ενδιαφερόντων μου), ίσως και τον παλιό μου εαυτό. Αλλά ήταν αναγκαίο, κάποιες θυσίες είναι αναγκαίες για να επιτύχεις τους στόχους της ζωής σου, ιδίως εάν αυτοί οι στόχοι είναι η επιβίωση ( Μην περνάτε κάποιες λεπτομέρειες έτσι εύκολα χωρίς κάποια σκέψη! Αυτή η πώληση έγινε στις 15/6/2015. Κάπιταλ κοντρόλς είχαμε στις 28/6/2015! Ευτυχώς είχα υποψιαστεί το τραγικό χάλι που μας περίμενε με τις επιλογές της τότε κυβέρνησης, και έκανα αυτή την πώληση που μου έδωσε την ελάχιστη, μα και τόσο πολύτιμη ρευστότητα, για να αντέξω τους αρχικούς μήνες των Κάπιταλ κοντρόλ, και των 60 ευρώ ανάληψη από τα ΑΤΜ (τα οποία ήταν στον Λαγκαδά, και εκτός από μια ώρα πάνε έλα από τον Σοχό, ήταν και 8-10 ευρώ βενζίνη με το Suzuki Vitara που είχα τότε! Για αυτό και μου είναι τρομερά δύσκολο να ξεχάσω εκείνη την εποχή, και θεωρώ τρομερό έγκλημα την επιβολή των Κάπιταλ Κοντρόλ στην χώρα, και ως εγκληματίες όσους ώθησαν την κατάσταση τόσο πολύ ώστε να φτάσουν σε αυτά! Δεν έζησαν όλοι με τον ίδιο τρόπο εκείνες τις μέρες!).
 
Μια επίπονή, μα αναγκαία, θυσία/επιλογή στο παιχνίδι της ζωής. 

 Δυστυχώς. 

 Μερικές βιαστικές φωτογραφίες, στιγμές πριν φορτωθούν όλα τα όργανα γυμναστικής, και εξοπλισμός, για να θυμάμαι μια προηγούμενη ζωή μου που με προετοίμασε για την ζωή που ζούσα τώρα ως μελισσοκόμος.

 Αλλά από την άλλη πλευρά καλό είναι να επισημανθεί και μια παράμετρος που συχνά αγνοείται όταν μιλάμε για την προετοιμασία για να γίνεις μελισσοκόμος, όπου όλοι σχεδόν επικεντρωνόμαστε στην απόκτηση γνώσεων από μελισσοκομικά σεμινάρια, ή διάβασμα βιβλίων (βλέπετε προηγούμενες αναρτήσεις του blog Σεμινάριο Εφαρμοσμένη ΜελισσοκομίαΣεμινάριο Εχθροί μελισσών και Μελισσοκομική βιβλιοθήκη ), αλλά δεν τονίζουμε το πόσο σημαντικό είναι το να έχεις μια άριστη σωματική κατάσταση και ένα δυνατό (και δυστυχώς μεγαλόσωμο) σώμα, που θα κληθεί να αντιμετωπίσει τις τεράστιες σωματικές προκλήσεις, και απαιτήσεις, της επαγγελματικής μελισσοκομίας.

 Και αυτό ήταν κάτι που μου το χάρισε η εντατική εκγύμναση, επί δεκαετίας, στο γυμναστήριο μου (και με ποδήλατο σε διαδρομές γύρω από το χωριό 10-12 χιλιόμετρα, ή με τρέξιμο στο γήπεδο του χωριού μια φορά την εβδομάδα (20 γύροι του γηπέδου)). 

 Γιατί εγώ εάν δεν το έχετε καταλάβει στην εφηβεία μου ήμουν το παιδί με ένα βιβλίο διαρκώς στο χέρι (και όχι βιβλία του σχολείου), ή το παιδί μπροστά σε μια τηλεόραση που κατανάλωνε ατελείωτες ώρες σε ντοκιμαντέρ, και εκπαιδευτική τηλεόραση (δεν είχαμε τότε ούτε κομπιούτερ ούτε κινητά! Atari ST520 όμως είχαμε! Χα χα χα). Καμία σχέση με εκγύμναση και αθλητισμό. Η πρώτη μου επαφή με την εκγύμναση έγινε στην Σ.Ε.Α.Π. (Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών Πεζικού-"Σήμερα Έρχεσαι Αύριο Πεθαίνεις", ή "Σήμερα Ένας Αλφάς Πεθαίνει", ή και "Σκατά Έρχονται Από Πάντου"! Χα χα χα) όπου ήμουν το αγαπημένο θήραμα των Βητάδων μου, που με είχαν λιώσει στις κάμψεις (όταν είχα μπει στην ΣΕΑΠ μπορούσα με δυσκολία να κάνω 6-8 ψευδοκάμψεις, όταν βγήκα από την ΣΕΑΠ είχα φτάσει να μπορώ να κάνω 80-100 κάμψεις με χαρακτηριστική άνεση! Ευγενική χορηγία των ΥΕΑ Β του πρώτου Θαλάμου, της 4ης Διμοιρίας, του Δεύτερου Λόχου ΥΕΑ της ΣΕΑΠ, που διαδοχικά κάθε νύχτα ο κάθε ένας από αυτούς έπαιρνε κάμψεις μαζί μου, μέχρι να λιποθυμήσω, ή να έρθει εξωτερική έφοδος! Όποιο προλάβαινε να συμβεί πρώτο!), και το πρώτο Σω.Βε. που μας έκαναν οι Βητάδες μας, τρέχοντας μαζί μας σε όλη την περίμετρο της ΣΕΑΠ (10 Χιλιόμετρα), όπου και είχαμε καταρρεύσει όλοι οι Αλφάδες στο τέλος (όταν με την σειρά μας ήμασταν Βητάδες έτοιμοι να φύγουμε από την ΣΕΑΠ μπορούσαμε να τρέξουμε 3 φορές την περίμετρο της ΣΕΑΠ, και οι δικοί μας Αλφάδες κατέρρεαν πριν ολοκληρώσουν την πρώτη περίμετρο της! Ναι είναι αποτελεσματικό το να είσαι σε ένα μέρος όπου δεν επιτρεπόταν να περπατάς αλλά να τρέχεις, και η ποινή για μη υπακοή σε αυτή την εντολή διαρκείας ήταν άμεσα στρατοδικείο!). 

 Τεράστια σωματική βελτίωση (είχα μπει στον στρατό στο κέντρο νεοσυλλέκτων 107 κιλά, βγήκα μετά από 5 μήνες από την ΣΕΑΠ στα 68 κιλά!).

 Και ήταν κάτι που το κέρδισα, και δεν ήθελα με τίποτα να χαθεί, οπότε με την απόλυση μου από τον στρατό, και με τα λεφτά από τις δουλειές που έκανα επένδυσα σε όργανά, μηχανήματα, και εξοπλισμό γυμναστικής (και ταυτόχρονα αγόρασα βιβλία για Excel, Access, Word, για να εκμεταλλευτώ την έκρηξη των ηλεκτρονικών υπολογιστών, και να αποκτήσω προσόντα για την αγορά εργασίας, τελικά η επένδυση σε όργανα γυμναστικής μου ήταν πιο χρήσιμα για την επαγγελματική μου αποκατάσταση! Ποιος θα το φανταζόταν! Χα χα χα). Και με φανατισμό τα επόμενα 10 χρόνια έγινε η εκγύμνασή ένα από τα χόμπι μου!

 Και ήταν ένα τεράστιο κέρδος, που φάνηκε άμεσα όταν άρχισα την μελισσοκομία και ιδίως όταν άρχισα να κουβαλώ μελίσσια άλλων για να "κλέψω" την τέχνη τους! 

 Νόμιζαν ότι θα είχαν ένα αδύναμο άτομο ανάμεσα τους, που δεν θα άντεχε την σωματική καταπόνηση της μεταφοράς κυψελών, ή του ατελείωτου πάνω-κάτω στην καρότσα για να σηκώνεις ψιλά τις κυψέλες (διπλές), και έβλεπες την έκπληξη στο πρόσωπο τους όταν κάποιος μπορούσε άνετα να κάνει κάτι  που αυτοί το έκαναν για δεκαετίες άμεσα, και χωρίς να δείχνει ιδιαίτερη κούραση (χωρίς να δείχνει! Μην γελιέστε! Για μελισσοκομία μιλάμε! Όσο γυμνασμένος και να είσαι.........). 

 Πολλά είπαμε, για να κάνουμε και μια βόλτα στο memory lane! 


 Το αγαπημένο μου!

 Στατικό ποδήλατο!

 Κάθε δύο μέρες 30 λεπτά στατικό ποδήλατο (ή όταν έβρεχε, και δεν μπορούσα να κάνω κανονικό ποδήλατο). Την μια μέρα στατικό ποδήλατο, την άλλη κανονικό ποδήλατο (12 χιλιόμετρα διαδρομές στο χωρίο με έντονες ανηφόρες, και φυσικά μετά κατηφόρες, και αβέρτα σκυλιά). 


 Μονόζυγο και δίζυγο. Να σας πω την αλήθεια το μονόζυγο το μισούσα, δεν ήθελα να κάνω καθόλου άρσεις σώματος με αυτό. Αντίθετα οι άρσεις ποδιών στο δίζυγο ήταν από τις αγαπημένες μου. 


 Πολυμηχάνημα με Pec-Deck (η πιο άχρηστη άσκηση εάν θέλεις πραγματικά ένα σώμα για χειρωνακτική εργασία μόνο, εάν θέλεις ένα εμφανίσιμο σώμα για τις παραλίες έ εκεί έχει κάποιο νόημα!), άρσεις στήθους, τροχαλίες για ασκήσεις για πλάτη και ώμους, και τροχαλία για τα πόδια. Του είχα βγάλει το λάδι! Χα χα χα. 


 Και εδώ θα εξομολογηθώ την αμαρτία μου, δεν χρησιμοποιούσα όσο έπρεπε τον πάγκο για τους κοιλιακούς, και τους ραχιαίους, και το πληρώνω σήμερα με τα προβλήματα στην μέση (το μόνιμο πρόβλημα στους μελισσοκόμους). Ίσως κάνοντας πολύ περισσότερους ραχιαίους (κανονικούς και πλάγιους) ίσως θα είχα πιο ισχυρούς ραχιαίους (και τους αντίθετους μύες τους, τους κοιλιακούς), και δεν θα είχα αυτούς τους τραυματισμούς στην μέση. 

 Αλλά το μέρος του πάγκου που ήταν για τις ασκήσεις για τους δικέφαλους το χρησιμοποιούσα αρκετά! Σαν να ήξερα τι με περίμενε στο μέλλον! Χα χα χα.


Ουχ ουχ ουχ ουχ ουχ! 

Τι αμερικανιά είναι αυτή!

Χα χα χα.

Πάγκος με βάρη για άρσεις στήθους, και για ασκήσεις με βάρη στα πόδια.

Το χρησιμοποιούσα με σκοπό την απόκτηση δύναμης, και όχι όγκου, ή γράμμωσης.

 Οπότε και έκανα 4 σετ των 10 επαναλήψεων με μεγάλο βάρος που μπορούσα να σηκώσω σε πολλές επαναλήψεις (είχα φτάσει τα 77,5 κιλά), Εάν πήγαινα για όγκο θα έπρεπε να έκανα "πυραμίδα" (3 σετ, των 8 επαναλήψεων το πρώτο, 6 το δεύτερο, 4 το τρίτο) με το μέγιστο βάρος, ή εάν πήγαινα για γράμμωση θα έπρεπε να έκανα 4 σετ των 20 επαναλήψεων με λίγα κιλά (30-40 κιλά). 

 Αλλά εμένα δεν με ενδιέφερε το να δείχνω "σφίχτης" στην παραλία, εμένα με ενδιέφερε να γίνω Κόναν στην δουλειά, ή στην μάχη! Χα χα χα.

 Και φυσικά Mens Health για διάβασμα κάθε μήνα, και όχι, ποτέ δεν πήρα ούτε τεστοστερώνες, ούτε αυξητικές ορμόνες, ούτε στεροειδή, ούτε καν πρωτεΐνη! Όλα ήταν από άσκηση, και για αυτό δεν είχα και τα εντυπωσιακότατα αποτελέσματα στην εμφάνιση του σώματος. Πολύ δυνατός μεν, αλλά όχι "φέτες". Και γιατί όχι κάτι από τα παραπάνω? Γιατί ήθελα γενετικούς αδένες σε φυσιολογικό μέγεθος και όχι μικροσκοπικούς, γιατί ήθελα επίσης καρδιά που να χωράει στην θέση που έχει στο στήθος της, και επίσης δεν ήθελα να αποκτήσω και συμπεριφορά ψυχωτικού που μπορούν να σου προκαλέσουν ορισμένα από αυτά μετά από παρατεταμένη χρήση τους.

 Γυμναζόμουν για να βελτιώσω την σωματική μου κατάσταση, όχι για να την καταστρέψω.

 Γουστάρετε τσουβάλια? Πευκοβελόνες γεμάτα! Χα χα χα. 


 Το ακόμη πιο αγαπημένο μου! Από τα τελευταία αποκτήματα μου ο πάγκος κωπηλατικής, αλλά το αγάπησα αφάνταστα! 20 λεπτά κωπηλατική τις ημέρες ασκήσεων πλάτης! Αλλά ταυτόχρονα μια υπέροχη αερόβια άσκηση αντίστοιχη με το ποδήλατο (στατικό ή κανονικό), που έσπαζε την μονοτονία των αναερόβιων ασκήσεων με βάρη.

 Όταν σταματήσω την μελισσοκομία δυο όργανα γυμναστικής θα πάρω ξανά για εκγύμναση μέχρι τα βαθιά γεράματα μου. Κωπηλατική και στατικό ποδήλατο! Αερόβιες ασκήσεις που θα σου προσφέρουν μια γερή καρδιά και κυκλοφορικό σύστημα!

 Σαν να το χτύπησε βόμβα είναι το εργαστήρι, σε μερικές ώρες δεν θα υπήρχαν τα όργανα, και σε μερικές εβδομάδες δεν θα υπήρχε εδώ και ο μελισσοκομικός εξοπλισμός, και θα πήγαινε σε ένα μικρότερο μέρος του συνόλου του αρχικού εργαστηρίου. Απαραίτητοι συμβιβασμοί, και θυσίες, για την εργασία σου, για την επιβίωση σου. 


 Και στραβόμπαρα για τα δικέφαλα λέμε! 

 Χα χα χα. 

 26 κιλά, 4 σετ των 10 επαναλήψεων!

 Η τέλεια άσκηση για το κυψέλιγκ λέμε!

 Χα χα χα.

 Και τα ποδηλατάκια τα κανονικά έβγαλαν χιλιάδες χιλιόμετρα και αυτά!

 Και μπουκάλες για φλόγιστρα ναούμ!

 Χα χα χα. 



Και κάτι ακόμη για να μην ξεχνιόμαστε! 

Γιατί όπου δεν πίπτει λόγος πίπτει ράβδος! 

Χα χα χα.

Τα γάντια πυγμαχίας και οι επικαλαμίδες επάνω στον πάγκο με τα βάρη δεν τις προσέξατε? 

 Πήγα και για ένα φεγγάρι σε Ντότζο για Αϊκιντο, και για ένα ακόμη φεγγάρι σε Ντότζο για Κικ-Μποξ! 

 Δίπλα στα 16χρονα-18χρόνα, που πήγαιναν για αγώνες, αντιλήφθηκα το πόσο υστερεί σε ταχύτητα, και αντοχή, ένας 36χρονος που γυμνάζεται ερασιτεχνικά (και χωρίς χημική υποβοήθηση!). 

 Τουλάχιστον έμαθα να σκιαμαχώ (τρομερή αερόβια άσκηση! Την συνιστώ ανεπιφύλακτα!), μερικούς συνδυασμούς γροθιών και κλοτσιών, να περιστρέφω το σώμα μου όταν είναι να χτυπήσω, για να χτυπώ με όλη την δύναμη του, και όχι μόνο με την δύναμη των χεριών μου, ή των ποδιών μου. 

 Έμαθα επίσης και τι τρομερό πόνο μπορεί να σου προκαλέσει ένας δάσκαλος των πολεμικών τεχνών με τις λαβές του Αϊκιντο (τα άλλα όλα είναι ψιλοφολκλόρ! Αλλά οι λαβές στα χέρια είναι πραγματικές! Και κανένας πόνος δεν μπορεί να συγκριθεί με τον πόνο ενός κόκκαλου που είναι στο τσάκ να σπάσει!). Έμαθα επίσης να κάνω και δέσιμο με ταινία στα χέρια! Που το πάτε αυτό! Χα χα χα.

 Γλυκές αναμνήσεις, ένα μικρό τσίμπημα στην καρδιά, μια επένδυση δεκαετής στην βελτίωση του σώματος μου, που όμως μετά από μια δεκαπενταετία στην μελισσοκομία αντιλαμβάνομαι και το πόσο ορθή ήταν, και το πόσο μου έδωσε πίσω, με το πολλαπλάσιο, αυτή η επένδυση σε, κόπο, χρόνο, και προσπάθεια. 

 Τα σεμινάρια, τα βιβλία, οι ξένες κυψέλες, οι δικές μου κυψέλες, αλλά και το πάλεμα με τον εαυτό μου, είναι που με έκαναν μελισσοκόμο.

 Όλα τα παραπάνω.

 Και κάτι ακόμη.

 Η λύσσα!

 Ναι, και η λύσσα, για επιβίωση.




 Adios Amigos Locos




 Λάζαρος Μότσανος 
 Σοχός 30/5/2026

Τρίτη 26 Μαΐου 2026

Και ακόμη μια λεγεώνα με κυψέλες για να μην ξεχνάμε την τέχνη

 


 Και συνεχίζουμε τις τάκα τούκα, τσάκ μπάμ, αναρτήσεις γιατί ο Λαός διαμαρτύρεται όταν οι αναρτήσεις μου ξεπερνούν τις 30 σελίδες κειμένου, γιατί έχει συνηθίσει στα ευκολόπεπτα βίντεο στο Youtube, και στο Tik Tok, και δεν μπορεί να ασχολείται με διαβάσματα, και τέτοια κουλά! 

 Και βρεγμένη θα είναι η σανίδα που θα έχει το όνομα σας (το όνομα του κώλου σας! Χα χα χα) επάνω της, και με καρφιά!

 Σκουριασμένα!

 Χα χα χα. 

 Τρελό τρέξιμο τις τελευταίες εβδομάδες γιατί δαπάνησα τουλάχιστον ένα τρίμηνο για κάτι άλλο (μπορεί να σας πω τι ήταν, μπορεί και όχι, μπορεί να το κάνω σύντομα, μπορεί και όχι, μπορεί να είναι άμεση η πληροφορία αυτή, μπορεί και όχι, μπορεί τμήματα της να τα δείτε και εδώ, αλλά ναι, θα είναι μελισσοκομικές οι αντίστοιχες αναρτήσεις!) με αποτέλεσμα συρματώματα, βαψίματα, λιώσιμο απολεπισμάτων να μείνουν πολύ πίσω.

 Οπότε στα μέσα του προηγούμενου μήνα είχα εντατικά τριήμερα εργασίας στο μελισσοκομείο μου, με πλήρεις επιθεωρήσεις, και μελισσοκομικές εργασίες (τοποθέτηση πλαισίων και ορόφων, κόψιμο λίγων παραφυάδων όπου είχε βασιλικά κελιά) για να δημιουργώ τετραήμερα, ή εξαήμερα, μακριά από τα μελίσσια για εργασίες μέσα στο μελισσοκομικό μου εργαστήρι. 

 Οπου πρώτα έλειωσα τα απολεπίσματα μου για να ανταλλάξω το κερί που έβγαλα με φύλλα κεριού από τον βασικό προμηθευτή μου (1 κιλό κερί με 12,5 φύλλα κεριού κόστος ανά κιλό κεριού 1,5 ευρώ συν ΦΠΑ), για να ακολουθήσει δεύτερο τριήμερο στο μελισσοκομείο μου, και έπειτα ένα τετραήμερο συρματώματος, και ξανά ένα τριήμερο στα μελίσσια, για να έχω ένα εξαήμερο για να βάψω κυψέλες από το πρωί μέχρι το απόγευμα, και μετά να συρματώνω από 30-40 πλαίσια (λίγα μεν, αλλά αν το κάνεις αυτό για 10-15 μέρες θα έχουν μαζευτεί 400-500 συρματωμένα πλαίσια!). 

 Και αυτά για να βρεθώ με άχτιστά φύλλα κεριού (αγόρασα και άλλα τόσα), με συρματωμένα πλαίσια, και με βαμμένες κυψέλες, ακριβώς όταν περίμενα ότι θα ήταν η εποχή για να κόψω παραφυάδες και να προσθέτω αβέρτα ορόφους.

 Αλλά......!

 Όταν ο μελισσοκόμος κάνει σχέδια, ο Θεός γελάει!

 Ενώ ο Απρίλης στο πρώτο δεκαήμερο του έμοιαζε με Μάη στα τελειώματα του, ο επόμενος ενάμιση μήνας έμοιαζε με Φλεβάρη στις αρχές του, από το κρύο, και τις αβέρτα βροχές. Τα μελίσσια έκοψαν ρυθμούς, και πλέον είναι ένα μήνα πίσω τουλάχιστον (τουλάχιστον!). 

 Οπότε μετράμε ανθοφορίες/μελιτωφορίες που δεν θα πάμε, και δυνητικούς τρύγους που δεν θα κάνουμε, και ετοιμάζουμε τα μελίσσια πλέον με προοπτική το πρώτο χέρι του πεύκου! 

 Πίκρα!

 Τα έχει δυστυχώς αυτά η ζωή, και μόνο αυτά έχει η μελισσοκομία!

 Οπότε μια πιο είμαι λίγο (πολύ! Χα χα χα) πιο χαλαρά από ότι θα επέτρεπε αυτή την εποχή μια νορμάλ μελισσοκομική χρονιά, ας σας παρουσιάσω το πως δούλεψα αυτή την παρτίδα κυψελών, αναφέροντας και κόστη, σχεδιασμούς, ιδιαιτερότητες των κυψελών, για να τα έχετε και εσείς στο νου σας για το μέλλον. 


 Σε προηγούμενη ανάρτηση του blog (βλέπετε προηγούμενη ανάρτηση του blog Έλα να ξυπνάμε σιγά σιγά) σας είχα δείξει το φορτηγό να είναι μέχρι την μέση της καρότσας γεμάτο με μελισσοκομικό υλικό (πατώματα, βάσεις, καπάκια), έξω από τον μελισσοκομικό προμηθευτή μου, και είχα αναφέρει ότι είναι υλικό με διαφορετικές προδιαγραφές και ιδιότητες.

 Και εδώ διευκρινίζω ότι πήρα βάσεις ξύλινες κινητού τύπου διάτρητες με κόντρα πλακέ (στο παρελθόν έχω πάρει κινητές πλαστικές βάσεις διάτρητες, και θέλω να κάνω κόντρα πλακέ για να τις καλύπτω τον χειμώνα σε ξυλουργό/επιπλοποιό).

 Επίσης πήρα και καπάκια με μόνωση γιατί πέρσι παρατήρησα ότι μου έλειωσαν πλαίσια άχτιστα, καθώς και νεοχτισμένα πλαίσια λόγου υψηλής θερμοκρασίας το καλοκαίρι (προηγούμενες αναρτήσεις του blog όπως η Μελισσοκομία και κλιματική αλλαγή  - Ανιχνεύσεις, διαπιστώσεις, το ζοφερό μέλλον, λύσεις με μέγεθος αρκετών δεκάδων σελίδων κειμένου, και με πάνω από 70 συνδέσμους μέσα τους δεν γράφονται για την πλάκα! Κάτι έχω παρατηρήσει, κάτι που συμβαδίζει απόλυτα με το τι λένε οι επιστήμονες, και εάν δεν αλλάξουμε την οπτική μας σε μελισσοκομικές μεθόδους, στρατηγικές, τοποθετήσεις, υλικό, σύντομα εμείς, οι μελισσοκομικές επιχειρήσεις μας, και ο κλάδος μας θα ανήκουν στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας!).

 Και φυσικά μεγαλύτερο το κόστος για όλα τα παραπάνω (20 βάσεις/πατώματα/καπάκια, 5 λινέλεια, 2 καρούλια σύρμα, 4 χιλιάδες καψούλια, 4 πινακίδες για το μελισσοκομείο και το μελισσοκομικό εργαστήρι, σούμα 900 ευρώ! Ουχχχχ τι καλά! Χα χα χα).

 Οπότε αρχίζουμε με το στοκάρισμα και τρίψιμο των κυψελών για να φύγει ο έξτρα στόκος, εδώ ο προμηθευτής μου έχει κάνει καλή δουλειά με το δικό τους στοκάρισμα σε ορόφους, και καπάκια, και χρειάζεται στοκάρισμα μόνο στις βάσεις. 

 Έγινε αυτό, και αμέσως πήγα στο πυροσφράγισμα των κυψελών έχοντας νοητική υπενθύμιση να κοιτάζω να βάζω όλα τα πατώματα από την σωστή πλευρά όταν θα βιδώνω τις βάσεις σε αυτά έτσι ώστε ο κωδικός να είναι από μπροστά (κάτι που το ξέχασα μετά από 6 μέρες όταν έκανα αυτή την εργασία! Και το θυμήθηκα στην 14ο πάτωμα που το βίδωνα την βάση, στις 14 κυψέλες οι 7 είχαν τον κωδικό από πίσω, και οι άλλες 7 τον είχαν σωστά από μπροστά! Δεν μπορείτε να πείτε 50/50%! Ο νόμος των πιθανοτήτων δούλεψε τέλεια σε αυτή την περίπτωση! Χα χα χα. Φυσικά οι επόμενες 6 μπήκανε όλες σωστά! Τουλάχιστον δεν έβαλα τον κωδικό ανάποδα όταν πυροσφράγιζα με αποτέλεσμα ακόμη και όταν είναι μπροστά στην είσοδο να είναι αναποδογυρισμένος! Ναι, ναι, ναι! Το έχω κάνει και αυτό! Χα χα χα).  


 Και εδώ έχω αραδιάσει την πρώτη μέρα τις βάσεις επάνω σε νάιλον, για να αρχίσω να τις βάφω με λινέλαιο την επόμενη μέρα. Θα υπάρξουν 2 χέρια με λινέλαιο, μετά κανονικά θα έπρεπε να ακολουθήσει ένα χέρι βελατούρα (το παράλειψα στις βάσεις γιατί με πίεζε ο χρόνος! Που να ήξερα!), ένα χέρι αστάρι μετάλλων (αυτό μόνο για την βάση), και δύο χέρια λαδομπογιά.

 Για το λινέλαιο ακολουθώ ελαφρά (ε όχι πλέον και τόσο ελαφρά! Χα χα χα) παραλλαγμένη την βαφή που προτείνει το ΑΠΘ (1 κιλό λινέλαιο, συν 200 gr σταθεροποιητικό λινέλαιου, συν 200 gr νέφτι), έχοντας αντικαταστήσει πλήρως το νέφτι με νίτρο (νέφτι χρησιμοποιώ πλέον μόνο για να καθαρίζω τα πινέλα ανάμεσα στα χέρια βαφής), και βάζω με το μάτι κοντά στα 350-450 gr ανά λίτρο λινέλαιο (η συνταγή του ΑΠΘ είναι και για να στεγνώνει γρήγορα το λινέλαιο σε μια μέρα, και για να γίνεται κάποια οικονομία, η δικιά μου είναι μόνο για να είσαι τελείως σίγουρος ότι κάθε χέρι θα στεγνώνει στάνταρ σε μια μέρα, ή και λιγότερο!), αλλά και βάζω περίπου 0,5 λίτρο σταθεροποιητικό ανά λίτρο λινέλαιου (και αυτό γιατί το σταθεροποιητικό "καίει" τα πλαστικά της συσκευασίας του, και εάν χρησιμοποιήσεις 200gr σε κάθε λίτρο λινέλαιου (και συνήθως παρτίδες των 20 κυψελών θέλουν 2 λίτρα λινέλαιο το κάθε χέρι ) το σταθεροποιητικό που θα μείνει στην συσκευασία του για πάνω από μια, δύο, χρονιές θα έχει λιώσει τελείως το πλαστικό λαιμό της!!!! Οπότε βάζεις 0,5 του λίτρου και ξοδεύεις την συσκευασία του 1 λίτρου σταθεροποιητικό στα 2 λίτρα λινέλαιου που θέλει κάθε παρτίδα κυψελών. 

 Επειδή είχα απόθεμα από λαδομπογιές, βελατούρες, αστάρια, και λίγο νίτρο και νέφτι (είχα αγοράσει 5 λινέλαια του λίτρου από τον μελισσοκομικό προμηθευτή μου), αγόρασα μόνο 4 λίτρα νίτρο ( Μην αγοράζετε τις πεντάκιλες συσκευασίες του τις μεταλλικές, και δεν έχει τόσο μεγάλη διαφορά η τιμή από τις μονόκιλες, αλλά σου ξεφεύγει πολύ περισσότερο νίτρο εάν δουλεύεις με αυτή, και στο τέλος ξοδεύεις πολύ μεγαλύτερη ποσότητα από αυτό, οπότε δεν κάνεις οικονομία. Αντίθετα το πλαστικό πεντάκιλο με την χειρολαβή δεν έχει τόσο έντονο αυτό το πρόβλημα), 4 νέφτια (τρία ήθελα, έχωσε με το έτσι θέλω και το τέταρτο ο μάστορας, δεν πειράζει, δεν χαλάει, και χρειάζεται), 3 πλαστικά νάιλον λεπτά, 2 πλαστικά νάιλον χοντρά, ένα λίτρο σταθεροποιητικό (είχα και ένα απόθεμα εγώ) και 2 πινέλα πεντάρια. 

 Σύνολο 50 ευρώ!!!! 

 Σιγά το ποσό ρε μάγκα θα μου πείτε!

 Ναι δίκιο έχετε, αλλά εάν σκεφτείτε ότι πριν από 15 χρόνια όταν είχα να ετοιμάσω παρτίδες των 50 κυψελών και τα νέφτια, νίτρο, λινέλαια, βελατούρες. λαδομπογιές, αστάρια, στόκοι, πλαστικά νάιλον μου έβγαιναν στα 74-76 ευρώ, αντιλαμβάνεστε την τεράστια αύξηση! Στο ίδιο διάστημα πουλούσα το μέλι μου στα 6 ευρώ το μονόκιλο, ενώ τώρα στα 8 ευρώ το μονόκιλο μου, και η λαδομπογιά το λίτρο πήγε από τα 5-6 ευρώ στα 10-11 ευρώ! Επίσης τότε το πετρέλαιο κίνησης ήταν στα 0,97 ευρώ, ενώ τώρα έφτασε στα 2,20 (2 ευρώ με την επιδότηση του κράτους!).

 Αντίθετα οι κυψέλες (και τα περισσότερα σχετικά με αυτές) δεν έχουν αυξήσει το κόστος τους σε τέτοιο επίπεδο, σε σημείο που ίσως να συμφέρει ακόμη και οικονομικά να τις παίρνεις περασμένες σε βραστό λινέλαιο, πληρώνοντας ένα έξτρα κόστος 3-4 ευρώ (γιατί χρονικά συμφέρουν και με το παραπάνω! Με αυτό τον τρόπο έχεις ήδη γλυτώσει 2 χέρια βαφής λινέλαιο, εάν πάρεις και πλαστικούς πάτους γλυτώνεις και τα 6 χέρια βαφής των βάσεων, και μένεις μόνο με τα 3 χέρια βαφής σε ορόφους και καπάκια (5 με λινέλαιο, 3 μόνο εάν έχεις την βελατούρα και τα δύο χέρια της λαδομπογιάς!)).

 Θυμάμαι ότι 3-4 ευρώ ήταν το έξτρα κόστος πριν από 7-8 χρόνια στις κυψέλες για να παραφυναριστούν, χρωματισμένες μάλιστα, από τον προηγούμενο βασικό μελισσοκομικό προμηθευτή μου! 

 Γιατί τότε δεν προτίμησα αυτή την λύση? 

 Γιατί είναι ένας μαλάκας που προσβάλει τους πελάτες του διαρκώς λόγου των κόμπλεξ του! Και μπορεί άλλοι μελισσοκόμοι να είναι αρκετά δουλοπρεπείς για να ανέχονται τέτοιες συμπεριφορές, αλλά εμένα δεν με λένε Αρκούδα γιατί έχω τέτοια συμπεριφορά! Χα χα χα.   

 Όλα τα παραπάνω έχετε τα στα υπόψη σας και σκεφτείτε τα σοβαρά.


 Και εδώ φαίνεται το τεράστιο πλεονέκτημα του να δουλεύεις τους ορόφους και τα καπάκια σε ντάνες! Μπορείς να τα δουλέψεις σε κλειστό χώρο (εδώ το μελισσοκομικό μου εργαστήρι όπου έχω κάνει χώρο στριμώχνοντας όλα τα μηχανήματα πίσω) και να μην σε νοιάζουν καθόλου οι καιρικές συνθήκες εκεί έξω, βρέξει χιονίσει εσύ βάφεις άνετος! Και για αυτό και ίσως αξίζει περισσότερο η πλαστική βάση, γιατί δεν θέλει βάψιμο, και δυστυχώς στην βάσεις δεν μπορείς να τις δουλεύεις σε ντάνες!


 Πρώτη μέρα λινέλαιου, ο καιρός καλός, αλλά οι κινητές βάσεις με κόντρα πλακέ "τρώνε" πολύ περισσότερο λινέλαιο για να βαφτούν από όσο υπολόγιζα, πολλές έξτρα πλευρές, πολλές γωνίες, περισσότερο υλικό για να βαφτεί! 


 Αντίθετα εδώ δεν έχουμε καμία έξτρα κατανάλωση από αυτή που είχε προϋπολογιστεί (έφτασε η κατανάλωση να είναι ένα λίτρο λινέλαιο (συν πρόσθετα) στις βάσεις, και ένα λίτρο τα υπόλοιπα).


 Δεύτερη μέρα λινέλαιου, και συνεχίζει ο καιρός να είναι καλός. 


 Εδώ να και εάν είναι καλός ο καιρός, να και εάν δεν είναι! Χα χα χα. 


 Τρίτη μέρα ο καιρός αρχίζει να χαλάει, αποφασίζω να μην περάσω τις βάσεις με βελατούρα γιατί δεν θεωρούσα ότι θα είμαι τόσο τυχερός να έχω 6 συνεχόμενες μέρες καλού καιρού. 

 Πάω κατευθείαν στο αστάρι, χρησιμοποιώ ένα μαύρο αστάρι μετάλλων από προηγούμενες χρονιές και ένα γκρι στις πρώτες βάσεις και τα κάνω μείξη. Φτάνω στην όγδοη βάση και αντιλαμβάνομαι ότι δεν θα φτάσει το αστάρι (είπαμε η κατανάλωση μπογιάς σε αυτές τις βάσεις ήταν πολύ πιο αυξημένη από όσο υπολόγιζα). 

 Δεν θέλω να ξοδέψω περισσότερα λεφτά για μπογιές όταν τα 300 χιλιόμετρα άδειου Τ4 στοιχίζουν 60 ευρώ σε πετρέλαιο (όταν πέρσι τον Νοέμβριο τα 300 χιλιόμετρα ήταν να πάω στην Χαλκιδική και να γυρίσω με 48 κυψέλες την φορά, και κόστος πετρελαίου 40-42 ευρώ!).

 Οπότε προσθέτω στο αστάρι και ένα μισόλιτρο μπλε λαδομπογιά και φαίνεται η διαφορά στο χρώμα.  Παράξενο, το πινέλο "κυλάει" πολύ πιο εύκολα με την λαδομπογιά μέσα στο αστάρι. Μετά από λίγο μου έρχεται να κάνω εμετό από τον συνδυασμό μυρουδιάς λαδομπογιάς και ζέστης. Αντέχω, πρέπει να τελειώσω. 


 Πάω μέσα στο εργαστήρι για να βάψω με βελατούρα τις ντάνες με ορόφους και καπάκια, δεν καθαρίζω το πινέλο για να αφήνει στην βελατούρα μια αμυδρή γαλάζια απόχρωση, θα βοηθήσει αυτό στα επόμενα χέρια λαδομπογιάς (ανάμεσα στο πρώτο και το δεύτερο) για να ξέρεις σε ποια πατώματα, ή καπάκια, έχεις ήδη βάψει, και τι μένει να βάψεις (γιατί η γαλάζια απόχρωση δεν χάνεται τελείως στο πρώτο χέρι της λευκής λαδομπογιάς). 

 Αυτά τα κολπάκια να τα τυπώνετε στο μυαλό σας μαιμούνια, μου πήρε χρόνια για να αποκτήσω αυτή την τεχνογνωσία, και το γνωστικό υπόβαθρό του "γιατί" πίσω από κάθε τι σε αυτή. 


 Τέταρτή μέρα και πρώτο χέρι λαδομπογιάς, την αρπάξαμε την βροχή! Την επόμενη μέρα για να βάψεις έπρεπε να σκουπίσεις το νερό από τις βάσεις πριν βάψεις, το αβέρτα νίτρο στην λαδομπογιά όμως διασφάλισε ότι είχε στεγνώσει καλά η μπογιά (έκανε η βροχή μερικές απλώς κηλίδες στο χρώμα, δεν περνάει για έπιπλο η κυψέλη, αλλά για κυψέλη μια χαρά θα είναι! Χα χα χα). 


 Εδώ άρχοντες! Δεν πάει να βρέχει έξω! Ζαμάν φού!


 Πέμπτη μέρα, δεύτερο χέρι λαδομπογιάς, ξανά βροχή! Μια χαρά!


 Γουστάρετε χρωματάκι Τουίτι στα καπάκια? Για να βοηθούν στην παράλλαξη όταν κόβεις παραφυάδες και έχεις λευκές κυψέλες από άλλες παρτίδες που έκανες σε άλλη χρονιά! Να διαφέρουν οι κυψέλες είτε στα καπάκια, είτε στις βάσεις (πχ οι πλαστικές βάσεις είναι μαύρες!). Μελετημένο και αυτό! Μάλιστα! 

 Τσούκ!

 Χα χα χα.

 Είπαμε οι βάσεις κατανάλωσαν πολύ περισσότερο υλικό βαφής από όσο είχα υπολογίσει, τρία λίτρα λευκής λαδομπογιάς που είχα προϋπολογίσει για δύο χέρια λαδομπογιάς, για 20 κυψέλες, δεν έφτασαν. Αναγκαστικά χρησιμοποίησα ένα μισόλιτρο κίτρινης λαδομπογιάς για τα καπάκια!

 Αλλά ναι! 

 Αναδρομικά το παραπάνω σκεπτικό που σας ανέλυσα είναι σωστό! 

 Μπορείς να επιτυγχάνεις παραλλάξη σε κυψέλες ίδιου χρώματος με διαφορετικά χρώματα σε καπάκια, ή βάσεις. 

 Μπορείτε να αλλάζετε και καπάκια από άλλες παρτίδες κυψελών όταν κόβετε παραφυάδες (που εδώ η παράλλαξη έχει την μεγαλύτερη βαρύτητα!) και να έχετε "διαφορετικές" κυψέλες έχοντας μόνο 4 βασικά χρώματα (4Χ4Χ4 διαφορετικοί συνδυασμοί για βάσεις, πατώματα, κυψέλες χρησιμοποιώντας μόνο το λευκό, κίτρινο, μπλε, πράσινο, που μπορούν να δουν οι μέλισσες)!

 Πω ρε φίλε!

 Πόση μελισσοκομική σοφία μοιράζουμε με αυτή την ανάρτηση! 

 Χα χα χα. 


 Εδώ έχουν βγει οι βάσεις επιτέλους από το νάιλον, και θέλουν τρίψιμο με σπάτουλα για να καθαρίσεις υπολείμματα από μπογιά, που έχει την μορφή φύλλου μπογιάς εκεί που ακουμπούσε η κυψέλη στο νάιλον.


 Και αυτό είναι το κόστος για τον κήπο την παραμονής του νάιλον για 5,5 μέρες επάνω στο γκαζόν! 

 Το έκαψε τελείως, ζούγκλα γύρω, γύρω, σαν να έριξες αλάτι στην μέση! Ιχχχχχχ!!!! 

 Άλλο ένα πλεονέκτημα για τις πλαστικές βάσεις που δεν θέλουν βάψιμο (είναι και πιο ανθεκτικές στον χρόνο! Μην το ξεχνάτε αυτό, από τις ξύλινες βάσεις ξεκινάνε να χαλάνε οι κυψέλες!)..


 Αχχχχχ τι ουραίουυυυυυυυυ!!! 

 Μερακλαντάν καταστάσεις! 

 Με τα δυο τα χρωματάκια τους (που το είχα σκεφτεί να τις κάνω έτσι εξ αρχής! Χα χα χα) και τις χειρολαβούλες τους! 

 Τι μερακλής μελισσοκόμος αυτός λέμε!


 Και η μαλακία όλης της Γης!

 Τον αντιλήφθηκα τον λάθος σχεδιασμό μόλις άρχισα να περνώ τις εισόδους στις κυψέλες, αφού είχα βιδώσει τις βάσεις στα πατώματα, και πριν περάσω τα "γόνατα" για να μανταλώνουν τις εισόδους! 

 Έφαγα πόση ώρα για να βρω για την κάθε βάση την δική της είσοδο, γιατί εάν έβαζες άλλη είσοδο είτε δεν έμπαινε, είτε έπαιζε αβέρτα! Έπρεπε να βρεις την κάθε είσοδο σε ποια βάση άνηκε, και σε μερικές να τις "φας" λίγο με το ξέστρο εκεί που είχε περάσει μπογιά όταν τις έβαφες. 

 Οπότε η είσοδος πρέπει να μένει δίπλα στις κυψέλες όταν είναι ανοιχτές, και στην μετακίνηση θα πρέπει στο ένα χέρι να έχεις το καπνιστήρι, στο άλλο το ξέστρο, για να ανοίγεις, και να κλείνεις τις εισόδους, και κάθε λάθος να το πληρώνεις ακριβά! 

 Είσαι ηλίθιος ρε μαλάκα εσύ που το σκέφτηκες αυτό? Είσαι τελείως μαλάκας? Πας καλά! Σχεδιαστικό λάθος σε κυψέλη όσο αφορά την είσοδο της? Μόνο σε αυτό το σημείο δεν χωράνε λάθη βρε παπάρα τραχανοπλαγιά!!!!

 Τελείως απογοητευμένος! Μηδέν! Είσαι μαλάκας!!!! Μηδέν! Μηδέν! Μηδέν! Μηδέν μαλάκα η βάση σου! ΜΑΛΑΚΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!

 Και εδώ αντιλαμβάνεστε γιατί δεν ετοίμασα αυτή την ανάρτηση πριν από 10 μέρες, που τελείωσα αυτή την παρτίδα με τις κυψέλες! Έπρεπε να ξεθυμάνω πρώτα, για να μην γράφω σε όλη την ανάρτηση μόνο την λέξη ΜΑΛΑΚΑ με κεφαλαία γράμματα!  Χα χα χα. 

 900 ευρώ έδωσα για αυτή την παρτίδα κυψελών, και έχει σοβαρότατο σχεδιαστικό λάθος που θα με βασανίζει για τα επόμενα 10-15 χρόνια σε όλες τις μετακινήσεις!

 Σκέφτηκα να τις βάλω από μια βίδα να εξέχει ως χερούλι στην είσοδο για να την βάζεις/βγάζεις, αλλά έτσι θα διακινδύνευα την δομική της ακεραιότητα, και δεδομένου ότι η κάθε είσοδος είναι φιξ για την βάση δεν είναι εύκολο να προμηθευτείς άλλη για να την αλλάξεις εάν χαλάσει (ή χαθεί!). 

 Άλλη λύση να αγοράσεις κανονικές εισόδους και να λύσεις έτσι αυτό το σοβαρότατο σχεδιαστικό λάθος της "εντοιχισμένης" εισόδου!

 Ξέρεις καθόλου ρε μαλάκα από μελισσοκομία εσύ που το έκανες αυτό το αίσχος? 

 Πλήρης απογοήτευση (και το δείχνω! Οι κυψέλες είναι αγορασμένες, και όχι δωρεάν, για να κάνω γαργάρες την κάθε μαλακία τους!). 


 Πάμε παρακάτω. 

 Και εδώ η διαφορά στις βίδες που χρειάζεται μια πλαστική βάση για να βιδωθεί στο πάτωμα (κάτω) από αυτή που θέλει η ξύλινη (πάνω)! Η μία είναι στα 4 εκατοστά και η άλλη στα 7 (άλλα 10 ευρώ για 2-3 εκατοντάδες τέτοιες βιδες! Μια χαρά!)! 

 Αναγκαστικά για την δεύτερη θα χρειαστείς πρώτα να τρυπήσεις την κυψέλη με δραπανοκατσάβιδο, και έπειτα να την βιδώσεις σε εκείνο το σημείο για να μπορέσει να πάει ίσια. 

 Και εδώ να σας δώσω την συμβουλή που μου έδωσε και ο θείος μου ο Τάκης ο Γιάννογλου, "κοίτα να μην είναι το τρυπάνι πιο χοντρό από την βίδα που θέλεις να βιδώσεις στην τρύπα που θα κάνεις" (αμάν ρε θείο!!!! Είπαμε το παιδί με τα δύο αριστερά χέρια, αλλά τόσο με κόβει, ναούμ!!! Το πολύ, πολύ, εγώ να βάλω τον κωδικό στις κυψέλες από την πίσω πλευρά, αλλά μέχρι εκεί!!! Τόση "εμπιστοσύνη" στις ικανότητες μου πια από τους άλλους? χα χα χα)!


 Και εδώ έχουμε την βάση της κυψέλης χωρίς το κόντρα πλακέ της. 

 Και εδώ έχω τις αμφιβολίες μου για την δομική της αντοχή, μια που δεν έχει περαστεί αυτός ο χώρος με λινέλαιο, αστάρι, λαδομπογιά μια που έβαψα την κυψέλη με το κόντρα πλακέ επάνω της (για να γλυτώσω σε μέρες εργασίας, και κόπο! Ιδίως σε κόπο! Γιατί θα ήταν τρελό μανίκι να το βάψεις αυτό χωρίς το κόντρα πλακέ, θα έχανες τεράστιες ποσότητες μπογιάς, θα έπρεπε να βάψεις και αντίστοιχα και τα κόντρα πλακέ! Τουλάχιστον διπλάσιες μέρες εργασίας!). 


 Και εάν το έβαφες χωρίς το κόντρα πλακέ θα είχες πρόβλημα και εκεί που συρταρώνει το κόντρα πλακέ από τις μπογιές, θα μειωνόταν ο διαθέσιμος χώρος για να συρταρώνει το κόντρα πλακέ (ίσως και να ήταν όμως και πλεονέκτημα! Γιατί ενώ έβαψα τις βάσεις με τα κόντρα πλακέ, και δεν ξεκολλούσαν εύκολα όταν πήγα να τα βγάλω τα κόντρα πλακέ, ορισμένα από αυτά, απλούστατα γλιστρούσαν με που έδινα ελαφρά κλίση στις βάσεις! Εάν πας να τις μεταφέρεις τις κυψέλες με τα κόντρα πλακέ τώρα που στέγνωσε η μπογιά που είχανε πιθανότατα θα σου πέσουν όλες!). 


 Εδώ θα αναγνωρίσω το τεράστιο πλεονέκτημα που έχουν όμως στο να μπαίνουν και να βγαίνουν τρομερά εύκολα. Τις μεταφέρεις από τα πεύκα για το ξεχειμώνιασμα στον Βορρά και με μια κίνηση κλείνεις τις βάσεις. 

 Στις πλαστικές διάτρητες που θέλω να τις κάνω κόντρα πλακέ για να τις καλύπτω πως θα γίνεται αυτό? Θα πρέπει πρώτα να βγουν όλα τα πλαίσια από τις κυψέλες, για να βάλεις εσωτερικά το κόντρα πλακέ στον διάτρητο πάτο! 

 Πότε θα γίνει αυτό? 

 Στον τελευταίο τρύγο στα πεύκα όπου θα τρυγάς τα 4-5 πλαίσια με μέλι, θα βγάζεις και τα υπόλοιπα 5-6 πλαίσια με τα αποθέματα τροφών τους, και τον ελάχιστο γόνο, θα βάζεις το κόντρα πλακέ στον πάτο, θα βάζεις πίσω τα πλαίσια με αποθέματα και γόνο? Είναι που είναι δύσκολος ο τρύγος, τον κάνεις με αυτό ακόμη πιο δύσκολο!

 Να τα φέρεις εδώ τέλη Νοέμβρη και να το κάνεις αυτό? Τέλη Νοέμβρη εδώ χιονίζει! Εσύ θα "ξεκοιλιάζεις" το μελίσσι για να βάλεις το κόντρα πλακέ?

 Χμμμμμμ!

 Βλέπετε λείπει και η τεχνογνωσία των νότιων μελισσοκόμων που χρησιμοποιούν αυτό το υλικό, αλλά ίσως και η δυνατότητα για κάτι τέτοιο! Δεν είναι τυχαίο που το αντίστοιχο υλικό δεν το χρησιμοποιούσαν ιδιαίτερα στον βορρά πριν από μερικές δεκαετίες! Αλλά αλλάζουν τα πράγματα, ο Βορράς γίνεται σαν τον Νότο της Ελλάδος σιγά, σιγά, και ο Νότος της Ελλάδας θα γίνει δυστυχώς σαν την Σαχάρα! Κρίμα!


 Αυτή ήταν η σημερινή μελισσοκομική ανάρτηση μαιμούνια, νομίζω ήταν ιδιαίτερα χορταστική, γεμάτη με πληροφορίες, γνώσεις, ιδέες, και την μελισσοκομική οπτική από έναν βόρειο έμπειρο μελισσοκόμο.

 Δική σας.

 Α και κάτι ακόμη.

 Εσύ που το έκανες το παραπάνω το αριστούργημα, ξέρεις κάτι?

 Γαμιέσαι ρε μαλάκα! Γαμιέσαι και τον παίρνεις! Για τα επόμενα 15 χρόνια θα σε βρίζω ρε μαλάκα σε κάθε μεταφορά κυψελών μου! ΓΙΑΤΙ ΕΙΣΑΙ ΜΑΛΑΚΑΣ! ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΑΙΡΝΕΙΣ!!!! ΜΑΛΑΚΑΑΑ!

 Χα χα χα. 


Σειρά Το παιδί με τα δύο αριστερά χέρια - Κατασκευές - Πατέντες- Χόμπι (Hobby)



















































 Adios Anigos Locos




 Λάζαρος Μότσανος

 Σοχός  26/05/2026