Και σήμερα θα σας έχω μια ανάρτηση προετοιμασίας για τους τρύγους (βλέπετε και προηγούμενη ανάρτηση του blog Προετοιμασία για τους Τρύγους) σύντομη, περιεκτική, και λιτή, όπως τις προτιμάτε για να (μην) τις διαβάζετε! Χα χα χα.
Πρώτα από όλα προμήθεια από κρουασάν για να έχεις κάτι να τρως το οκτάωρο - δεκάωρο που θα κάνεις τρύγο στις μακρινές τοποθετήσεις (ο τρύγος είναι οκτώ, με δέκα ώρες, το να πας εκεί που έχεις τα μελίσσια σου στα πεύκα είναι άλλες τρεις ώρες, και τρεις ώρες για να γυρίσεις από εκεί, και μια ώρα για να ξεφορτώσεις τους ορόφους με τα τρυγημένα πλαίσια στο μελισσοκομικό σου εργαστήρι! 15-17 ώρες εργασίας! Ξυπνάς στις 4 το πρώι, κάνεις και πίνεις καφέ, περιμένεις τις επιπτώσεις από τον καφέ, κάνεις κάτι να φας, φορτώνεις νερά, φαγητό, καρότσι στο φορτηγό, βγάζεις και ταΐζεις και το σκυλί, ξανά οι επιπτώσεις από τον καφέ (καλύτερα στο σπίτι, παρά να σε βρει όταν οδηγείς), και ξεκινάς στις 6, φτάνεις στις 9, τελειώνεις στις 5 με 6, γυρνάς στο σπίτι στις 8 με 9, ξεφορτώνεις μέχρι τις 10, τρως στις 10:30, τελειώνεις το μπάνιο στις 11, πας για ύπνο, κάνεις εμετό το τι έφαγες στις 1:30 γιατί αυτό σου συμβαίνει πλέον εάν τρως τόσο αργά, κάθεσαι στην άκρη του κρεβατιού στις 1:40 και σκέφτεσαι "Καλά να πάθω μια που ήμουν ο Τζένκινς Χαν στην προηγούμενη ζωή μου, αυτή η τιμωρία μου αρμόζει για τα κρίματα μου τα τεράστια!" Χα χα χα).
Δυο Κρουασάν κάθε μεσημέρι, με δυο αναψυκτικά για την υπογλυκαιμία, συν μια βαθιά γαβάθα με Κόρν Φλείκς το πρωί, συν κανένα έτοιμο γεύμα μικροκυμάτων το βράδυ με μισό ψωμί, και παρόλες τις 3.000 θερμίδες που είναι όλα τα παραπάνω εσύ θα είσαι παθητικό 1.500-2.000 θερμίδων την συγκεκριμένη μέρα, γιατί κάπου εκεί είναι η θερμιδική σου κατανάλωση στις μέρες του τρύγου.
Τις καλές μελισσοκομικές χρονιές φτάνεις να έχεις 20 κιλά διαφορά σε βάρος από τον Γενάρη στον Νοέμβρη (είχα φτάσει να χάσω και 40 κιλά σε μια χρονιά, και να καταλήξω στα 58 κιλά τον Νοέμβρη και να λιποθυμώ από την υπογλυκαιμία στους τρύγους μου στο πεύκο (ευτυχώς ήρθε ο αδερφός μου και με βοήθησε σε αυτούς, αλλιώς θα είχα πεθάνει εκεί στο πευκοδάσος), και αυτό γιατί εκτός από τα δικά μου 200 και κάτι μελίσσια που δούλευα μόνος μου, βοηθούσα και μελισσοκόμο που είχε μείνει μόνος του (γιατί ο γιός του είχε πάρει μετάθεση στην Αθήνα, αλλά τα μελίσσια τους δεν τα μειώσανε!) με 450 μελίσσια. Ευτυχώς όμως όλο αυτό εκτιμήθηκε δεόντως από τα συγκεκριμένα άτομα, όπως το παρουσιάζω σε προηγούμενη ανάρτηση του blog Όταν κάποιοι μετακινούν μελίσσια κάποιοι άλλοι τρυγούν μελίσσια. Και μερικές ακόμη μελισσοιστορίες (αυτά που γράφω με τα κόκκινα τα γράμματα).
Γουστάρετε το τσίγκιρι μίγκιρι στις βιτρίνες-προθήκες? Δικό μου βίτσιο-χόμπι με τα Geomag και Neomag! Γουστάρετε και τα εργόχειρα στις κορνίζες στον τοίχο ? Της Κυρά Μορφούλας το βίτσιο-χόμπι (και τα σεμεδάκια δικά της είναι! Μην νομίζετε ότι τα έκανα εγώ! Χα χα χα)! Το γνωρίζετε όλοι φυσικά ότι η τρέλα είναι κληρονομική ε? Χα χα χα.
Και κάπου εκεί στην γωνία, είναι ένας μικρούλης δόκιμος, που παίρνει το πιστοποιητικό αποφοίτησης του από την ΣΕΑΠ, από το χέρι ενός στρατηγού Γενικού Επιθεωρητή του Πεζικού! Χα χα χα
Και εδώ θα μας πιάσουν οι νοικοκυροσύνες! Όχι δεν θα ράψω την τρυπάρα ανάμεσα στα μπατζάκια του παντελονιού! Και είναι τεράστια η τρύπα για να διορθωθεί, και έχει "καεί" το ύφασμα του από την πολυχρησία (οπότε και τρυπάει εύκολα), και πλέον το παντελόνι είναι 2 νούμερα μεγαλύτερο μου (με τα χρόνια ενώ εξακολουθώ να φτάνω στα 100 κιλά τον Γενάρη, ωστόσο έχω χάσει όγκο στα πόδια μου (αλλά έχω βάλει στην πλάτη, και στους ώμους μου! Κυψέλινγκ γαρ!)). Το παραπάνω παντελόνι θα χρησιμοποιηθεί ως πρώτη ύλη για την πατέντα που θα δείτε παρακάτω.
Αλλά μερικές διευκρινήσεις πρώτα. Φέτος είναι η πρώτη χρονιά που έχω κάποιες ενοχλήσεις στα μάτια μου, ένοιωθα κάτι σαν τσιμπήματα μέσα σε αυτά, κάποια στιγμή στην άνοιξη κοκκίνισαν (υπερβολικά!!!) μάλιστα, και ο ιδρώτας που έπεφτε σε αυτά από το μέτωπο μου όταν δούλευα με την μελισσοκομική στολή τα έκανε να τσούζουν σαν να έπεφτε οξύ μέσα τους (Σοβαρά τώρα! Απίστευτος πόνος! Ούρλιαζα από το τσούξιμο, αναγκαζόμουν να σταματήσω να δουλεύω για να σκουπίσω τα μάτια μου από τον ιδρώτα, και μετά από 2-3 λεπτά εργασίας να ξαναρχίζει ο τρομερός πόνος, αναγκαστικά μετά από μερικές επαναλήψεις αυτού του μοτίβου σταματούσα να δουλεύω).
Τρείς υποψίες, είτε κάποια αλλεργία, είτε με πείραζε ο καπνός από το καπνιστήρι (πλέον χρησιμοποιώ πέλετ για το καπνιστήρι και όχι τόσο πολύ πευκοβελόνα, μπορεί αυτό να με επηρεάζει), είτε το χειρότερο από όλα, αρχή διαβήτη!
Φυσικά ούτε λόγος για γιατρό (γιατί όχι? Γιατί οι άντρες της Generation X δεν πάνε ποτέ στον γιατρό! Ο ιατροδικαστής μόνο έρχεται σε αυτούς! Χα χα χα) και πήρα από το φαρμακείο σταγόνες για την αλλεργία στα μάτια, σταμάτησα να καταναλώνω αβέρτα αναψυκτικά, ενεργειακά ποτά (βλέπετε προηγούμενη ανάρτηση του blog Καύσιμα για τον Μελισσοκόμο), να τρώω στην καθισιά μου 1-2 κιλά φρούτα (εάν είσαι μόνος σου και μέσα σε μια εβδομάδα θα πρέπει να καταναλωθούν τα κεράσια από μια κερασιά πριν χαλάσουν, ή τα φάνε τα πουλιά, πόσο νομίζετε ότι θα πρέπει να τρώτε από τα κεράσια της? Και όχι! Τα 1-2 κιλά δεν είναι η απάντηση, αλλά τα 3-5 κιλά! Αλλά τσουκ! Κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να φάει τόσα κιλά φρούτα κάθε μέρα (στην περίπτωση της μουσμουλιάς οι αντίστοιχες ποσότητες είναι στα 9-10 κιλά την ημέρα!). Τα πιο πολλά πήγανε χαράμι!), ή να πίνω τον φραπέ μου με ζάχαρη (τι αίσχος είναι αυτό! Τι εγκλήματα έκανα στις προηγούμενες ζωές μου για να μου αξίζει μια τέτοια απίστευτη τιμωρία! Χα χα χα). Δεν ξέρω το τι βοήθησε από τα παραπάνω, αλλά σταμάτησα να έχω μεγάλο πρόβλημα μετά από όλα αυτά (μικροενοχλήσεις που, και που, έχω, όταν σταμάτησα τις σταγόνες στα μάτια, ή ξεφεύγω στην ζάχαρη, τα αναψυκτικά, ή το να χτυπάω 10-15 κουταλιές (της σούπας! Χα χα χα) με μέλι για να κόψω την όρεξη μου).
Την τελευταία εβδομάδα άρχισαν πάλι οι ενοχλήσεις, και ξανάρχισα τις σταγόνες για τα μάτια, και έκοψα μαχαίρι τα αναψυκτικά, και την ζάχαρη (και το γάλα) στον φραπέ (Ομολογώ! Ομολογώ! Δώστε με ότι θέλετε να υπογράψω ως ομολογία! Οτιδήποτε εκτός από αυτό! Όχι άλλο φραπέ-φακές! Χα χα χα).
Ήδη αντιλαμβάνομαι μια βελτίωση, αλλά πρέπει να κάνω και κάτι για τον ιδρώτα που θα πέφτει στα μάτια μου (για καλό ή κακό) καθώς θα δουλεύω οκτάωρα, και δεκάωρα με την μελισσοκομική στολή στους μακρινούς τρύγους.
Οπότε πάμε και στο κυρίως θέμα μια που ήδη είπαμε πάρα πολλά στην εισαγωγή. Πρώτη ύλη για τις μπαντάνες που θα κάνω για το κεφάλι μου για να αποροφούν τον ιδρώτα από το μέτωπο μου (το ευρύ πλέον μέτωπο μου, μια που στην πέμπτη δεκαετία της ζωής μου μετατρέπομαι σε σαμουράι στο χτένισμα! Χα χα χα) θα αποτελέσει το παλιό τζιν παντελόνι μου.
Κόβεις τα δύο μπατζάκια του παντελονιού, μια που από αυτά θα κάνεις τις μπαντάνες (το υπόλοιπο θα το φοράω στην Μύκονο, όπου θα βγάζω βιντεάκια σαν κάποιους, κάποιους, Ινφλουένσερ, για να με βρίζει όλη η Ελλάδα κάτω στα σχόλια! Χα χα χα).
Και το κάθε μπατζάκι το κόβεις στα δύο τους κατά την διάσταση του μήκους τους. Δεν είναι και ιδιαίτερα ακριβές το κόψιμο από όσο βλέπετε, αλλά μην ξεχνάτε ότι ήδη σας έχω επισημάνει ότι έχω πρόβλημα με την όραση μου, και ότι είμαι στην πέμπτη δεκαετία της ζωής μου. Οπότε και το ότι έκοψα τα μπατζάκια, και όχι τα ριχτάρια από κάτω τους, και πολύ μου είναι! Χα χα χα.
Και βουαλά!
Τέσσερις μπαντάνες από το τίποτα!
Μιλάμε Ρίτζ Φόρστερ (από την τόλμη και γοητεία) πραγματικός!
Χα χα χα.
Εδώ βλέπουμε υψηλή ραπτική Σοβιετικής τεχνοτροπίας!
Δεν είναι όμορφο, δεν είναι κομψό, είναι τραγικά άτεχνο, αλλά έχει κάτι σε τεράστιες ποσότητες!
Ανθεκτικότητα!
Χα χα χα.
Πήρα μέτρα από το κεφάλι μου εφαρμόζοντας το κάθε κομμάτι ύφασμα (διπλωμένο) σε αυτό, σημείωσα το που κλείνει, και το έραψα εκεί, με το χέρι, κάνοντας του τρία περάσματα (γαζιά). Οπότε εφαρμόζει τέλεια στο κεφάλι μου, και είναι ανθεκτική η ραφή που του έκανα. Επίσης έχει και πολύ ύφασμα για να μπορεί να απορροφά ιδρώτα, και έχω πλέον αρκετά κομμάτια για να τα εναλλάσσω καθώς κάνω τρύγο για να υπάρχει ακόμη μεγαλύτερη δυνατότητα απορρόφησης της υγρασίας. Όμορφο δεν είναι, χρήσιμο και αποτελεσματικό θέλω να ελπίζω να είναι! Και αυτό αρκεί!
Να ήταν από μια πλευρά η Κυρά Μορφούλα να έσκαζε την μια στιγμή από τα γέλια από το τερατούργημα που έκανα (η μάνα μου ήταν τρομερά καλή ράφτρα! Είχαμε βιοτεχνία ετοίμων ενδυμάτων, και ήταν ονομαστή για την τεχνική αρτιότητα της στην τέχνη της!), και από την άλλη πλευρά να ένοιωθε περήφανη για το παιδάκι της, με τα δύο αριστερά χέρια, που παρόλο που δεν το έχει με τις χειρωνακτικές εργασίες ωστόσο δεν σταματά ποτέ να το προσπαθεί!
Αντίθετα η Αλεπού μόνο θα έσκαζε στα γέλια στο αντίστοιχο θέαμα, και θα μου έλεγε "Ποτέ ξανά! Την επόμενη φορά που θα θελήσεις να ράψεις το οτιδήποτε, πάρε τις βελόνες, τις κλωστές, την δαχτυλήθρα, βάψε τα μπλε, και πέταξε τα στην Θάλασσα!"! Χα χα χα,
Ναι αλλά! Μπαντάνα! Denim Μπαντάνα!
Μπάνικο!
Χα χα χα.
Και εδώ βλέπουμε την πρόσβαση των μελισσιών προς τους όρχεις μου στο παντελόνι εργασίας μου! Δεν μπορείς να πας σε τρύγο έχοντας κάτι τέτοιο ως αχίλλειο πτέρνα.
Και εδώ βλέπετε ότι έχω κάνει πολύ καλύτερη δουλειά! Εμμμμμμ! Κάτι έμαθα βλέποντας την μάνα μου να δουλεύει!
Όπως και εδώ, έγινε ικανοποιητική δουλειά, το μόνιμο σημείο φθοράς των παντελονιών μου, στον καβάλο! Και δεν υπονοώ κάτι με αυτό! Χα χα χα. Μάνα, βλέπεις μάθαινα παρακολουθώντας σε, ε?
Αλλά όχι και τόσα πολλά, βλέποντας την παραπάνω εικόνα ε?
Χα χα χα.
Δεν πειράζει, να μην μπαίνουν μέλισσες μέσα, και αυτό αρκεί, σε τελική ανάλυση και αυτό το παντελόνι εργασίας έχει αρχίζει να "καίγεται" το ύφασμα του από την πολυχρησία, και φέτος, ή βαριά, βαριά, του χρόνου, θα πρέπει να αντικατασταθεί και αυτό (λες να το κάνω και αυτό Μπαντάνες? Χα χα χα).
Αχχχχ!
Αλλάζουν τα πράγματα μαγκίτες μου!
Η προηγούμενη ανάρτηση προετοιμασίας για τους τρύγους, που έγραψα το 2018, δεν είχε καν μια αναφορά σε αυτοσχεδιασμούς όσο αφορούν προβλήματα υγείας, δυστυχώς όμως καθώς μεγαλώνεις σιγά, σιγά, αρχίζεις να ρετάρεις, και αυτά τα προβλήματα είναι πολύ δυσκολότερα να λυθούν με πατεντούλες, και "έξυπνες" λύσεις. Μερικά ημίμετρα μόνο, από εδώ και εκεί.
Δυστυχώς η μελισσοκομική ζωή σιγά, σιγά, (μερικές φορές και γοργά, γοργά!) σε σακατεύει! Αβέρτα κουβαλήματα, μετακινήσεις κουρασμένος μέσα στην νύχτα, θερμοπληξία από την δουλειά με την μελισσοκομική στολή, αβέρτα τσιμπήματα από τις μέλισσες, για δεκαετίες να αναπνέεις καπνό από πευκοβελόνες, και μελισσοκομικό πέλετ (και καβαλίνιος! Χα χα χα), αγωνία και άγχος σε κάθε τοποθέτηση σου, ακατάλληλες τροφές και ροφήματα για να αντιμετωπίσεις τεράστιες θερμιδικές ανάγκες, αυξημένος μισανθρωπισμός λόγου της επαφής σου με τους υπόλοιπους μελισσοκόμους! Τι από όλα τα παραπάνω δεν είναι ανθυγιεινό? Το μόνο καλό στην μελισσοκομία, είναι ότι δεν σου αφήνει πολλά λεφτά, οπότε είσαι διαρκώς στην (αναγκαστική) νηστεία, και δεν έχεις ιδιαίτερες πιθανότητες να έχεις πρόβλημα υπερβολικού σωματικού βάρους! Χα χα χα.
Στην παραπάνω εικόνα βλέπουμε ένα (δίκιλο (δίλιτρο) δοχείο! Όχι το μονόκιλο γυάλινο δοχείο για το μέλι) γυάλινο δοχείο γεμάτο με τις περόνες από τα κουτάκια από τα αναψυκτικά, και ενεργειακά ποτά, που έχω καταναλώσει τα τελευταία 3-4 χρόνια!
Αυτά που με βοηθήσαν από υπογλυκαιμίες στα μελισσοκομεία μου, και με κράτησαν ξύπνιο στις μεταφορές μου, πιθανότατα να μου έκαναν (καλή) ζημία και στον οργανισμό μου. Αυτό που σε βοηθά να λειτουργείς ως μελισσοκόμος, είναι και αυτό που θα σε καταστρέψει από το να λειτουργείς ως ζωντανός οργανισμός! Δεν μπορείς να μην αντιληφθείς την ειρωνεία του πράγματος!
Δεν πειράζει!
Έτσι και αλλιώς εμείς οι μελισσοκόμοι δεν έχουμε ψυχή!
Τελευταία εργασία προετοιμασίας για τους τρύγους (αφού πρώτα έλεγξες παραφλού και λάδια στην μηχανή, έλεγξες την πίεση στα λάστιχα, καθάρισες παρμπρίζ για να μην θαμπώνουν από τους προβολείς την νύχτα, έβαλες τους ιμάντες πρόσδεσης φορτίου στην καμπίνα, καθάρισες τις μελισσοκομικές βούρτσες από τα μέλια από τους προηγούμενους τρύγους, και, και, και, και..........), να διαλέξεις μια δεκάδα κυψέλες, άδειες από πλαίσια, σε καλή κατάσταση χωρίς τρύπες, ή με φευγάτα τα τακούνια τους, και να τους κλείσεις με Duct tape τους αεραγωγούς (και τις εισόδους όπου έχουν ψιλοπετσικάρει), όπου θα τις έχεις ως βάσεις για τις ντάνες με τους ορόφους με τα τρυγημένα πλαίσια που θα τρυγήσεις (πρώτο χέρι του πεύκου, όλα τα μελίσσια που έχουν κατεβεί στα πεύκα είναι διώροφα, και θα αφαιρέσεις από όλα τους ορόφους, καθώς κάνεις τους τρύγους τους).
Μάλλον τελευταίο πράγμα που κάνεις πριν τους τρύγους είναι να γράψεις αυτή την ανάρτηση, για να μοιρασθείς και αυτό το γνωστικό κεφάλαιο σου, και κομμάτια της μελισσοκομικής σου ζωής.
Μέχρι την επόμενη ανάρτηση......
Adios Amigos Locos
Σειρά Το παιδί με τα δύο αριστερά χέρια - Κατασκευές - Πατέντες- Χόμπι (Hobby)
Λάζαρος Μότσανος
Σοχός 6/9/2026
