UA-50457385-1

Κυριακή 18 Οκτωβρίου 2026

Να και το πρώτο πευκόμελο μας για φέτος

 


 Και επιτέλους ήρθε η ώρα να βγει και το πρώτο μας πευκόμελο από τα δοχεία ωρίμανσης. Μικρός μεν τρύγος, σε μια δύσκολη χρονιά, με αβέρτα βροχές την άνοιξη που δυσκολέψανε αφάνταστα την ανάπτυξη των μελισσιών μας, αλλά και φωτιές στα πευκοδάση το καλοκαίρι κοντά στα μελίσσια μας, αλλά και πάλι ένας τρύγος εξακολουθεί να είναι ένας τρύγος. 

 Και τι τρύγος!!! Με ένα υπέροχο πευκόμελο γεμάτο με την δύναμη του μελιτώματος του πεύκου, αλλά και τις γεύσεις και τα αρώματα της ρίγανης και του αρκουδόβατου. Ένα πευκόμελο αέρινο, με αβέρτα παιχνιδίσματα γεύσεων στον ουρανίσκο, από το εξαιρετικό μείγμα μελιτώματος πεύκου και από τα ανθόμελα που έχει μέσα του. Ένα ακόμη αξέχαστο κοκκινέλι, που σου ξετρελαίνει τον νου, και σου κλέβει ταυτόχρονα την ψυχή.   

 Ένα μέλι ξεχωριστό που θα κατοικεί για πάντα στην καρδιά σας με που θα το γευτείτε, ένα μέλι πρόκληση, ένα μέλι μυστικό φλερτ, ένα μέλι από το οποίο γίνονται οι εφηβικοί έρωτες, και τα παιδικά όνειρα.

 Ένα μέλι που σας περιμένει να το δοκιμάσετε, αλλά μην αργήσετε, γιατί όπως κάθε τι που αξίζει, είναι σε μικρές ποσότητες, και δεν θα σας περιμένει για πολύ. 

 Ένα μέλι έρωτας, ένα μέλι όνειρο, και όπως τα παραπάνω είναι βιαστικά, και χάνονται, έτσι και αυτό. Σήμερα σας περιμένει, μέχρι αύριο μπορεί και να έχει εξαντληθεί. 

 Άντε το λοιπόν! Τι περιμένετε? Δοκιμάστε το, όσο ακόμη έχετε την ευκαιρία!


Adios Amigos Locos


Λάζαρος Μότσανος

Σοχός 18/10/2026


Πέμπτη 8 Οκτωβρίου 2026

Το αργόν και χάριν έχειν

 


 Για να βγάλω και εγώ μια ανάρτηση από τρύγους στα πεύκα, για να μην λένε τα παππούδια μελισσοκόμοι ότι "μόνο ωραία τα γράφουμε στα διαδίκτυα αλλά από τρύγους γιοκ". Χα χα χα. Μικρή σε μέγεθος η ανάρτηση σήμερα, όχι γιατί έτσι τις θέλετε, αλλά γιατί απλούστατα είμαι πολύ κουρασμένος από μια εβδομάδα με τρύγους, και μετακινήσεις. Με περιμένει και μια εβδομάδα με απομέλισμα επίσης, οπότε οικονομία δυνάμεων στο έπακρο. 

 Και αρχίζουμε από τα γιατί. "Γιατί άργησε τόσο αυτός ο τρύγος να γίνει?". Λόγου απαγορευτικών από την περιφέρεια στην περιοχή της Χαλκιδικής (πλέον η κατάσταση επικινδυνότητας για πρόκληση πυρκαγιάς 3 μεταφράζεται από τους συγκεκριμένους (περιφέρεια, δασαρχείο) ως ευκαιρία για απαγόρευση πρόσβασης στην μισή Χαλκιδική (στην ορεινή και στα τρία πόδια της), και φυσικά οι συνδικαλιστές μας πετάνε πάλι χαρταετό για αυτή την κατάσταση! Σε μερικά χρόνια που θα απαγορεύσουν πλήρως την πρόσβαση στα πευκοδάση, μόνιμα, το καλοκαίρι, και το φθινόπωρο, θα κλαίγονται όμως (θα ετοιμάσω στο μέλλον σχετική ανάρτηση με στατιστικά των ημερών επικινδυνότητας πυρκαγιάς, και την άνοδο των ημερών απαγόρευσης πρόσβασης στα πευκοδάση)), λόγου συνεχόμενων βροχών αμέσως μετά για αρκετές μέρες, που έκαναν απαγορευτικούς τους τρύγους, την γέννα της σκύλας μου εκείνη την εποχή, και των συνεχόμενων οκτάωρων σκοπιών μου (για ένα δεκαπενθήμερο) μπροστά από την φωλιά της, για να την προσέχω αυτή, και το κουταβάκι της (και απόκτηση πολύτιμης εμπειρίας επάνω σε αυτό το γεγονός, αλλά και του να μάθεις το πόση προσπάθεια απαιτεί από μια μάνα το μεγάλωμα ενός παιδιού της σε μια τόσο ευάλωτη ηλικία. Πολύτιμη γνώση!). 

 Επίσης η ύπαρξη ικανοποιητικών αποθεμάτων από μέλια από την περσινή χρονιά ( Ευχαριστώ Τράμπα για την άπειρη ηλιθιότητα σου να κηρύξεις πόλεμο στο Ιράν, όπου και τον χειρίστηκες ως κρετίνος, με αποτέλεσμα να έχουμε ένα οκτάμηνο υπερβολικής πτώσης των πωλήσεων, από πελάτες που δικαιολογημένα φοβούνται για το τι άλλο τους επιφυλάσσει το μέλλον τους) που αφαιρούσε το άγχος για το να βγουν όσο το δυνατόν ταχύτερα τα μέλια από το πρώτο χέρι του πεύκου.  


 Δεύτερο ερώτημα είναι το "Ήταν ικανοποιητικός τρύγος?". Χμμμμ! Δεν θα το έλεγα. Πήγα την πλειονότητα των δυνατών (δυνατών! Λέμε τώρα! Οι καταστροφικότατες συνεχόμενες βροχές την άνοιξη, αλλά και τα συνεπακόλουθα της προσπάθειας μου για άσκηση της βιολογικής μελισσοκομίας (βλέπετε προηγούμενη ανάρτηση του blog Το φιάσκο του νέου προγράμματος  βιολογικής μελισσοκομίας και άλλες ιστορίες επιδοτήσεων. Διαπιστώσεις, απόψεις, συμπεράσματα) με λιγότερες θεραπείες, μηδενική τροφοδοσία, και πιο έντονο κόψιμο παραφυάδων, οδήγησε σε πιο αδύναμα μελίσσια φέτος, και μικρότερους αριθμούς από αυτά που κατέβηκαν στα πεύκα) στην ορεινή μου τοποθέτηση, η οποία για ένα δεκαήμερο πήγαινε τρομερά καλά, αλλά αμέσως μετά την φωτιά στην Σίβηρη της Χαλκιδικής έκοψε απότομα, κάτι που το είχα παρατηρήσει και σε φωτιά σε κοντινή περιοχή μια προηγούμενη χρονιά, (έχω την υποψία ότι η κάπνα από την φωτιά μπορεί να κόψει την διάθεση των μελισσιών να συλλέξουν μελίτωμα από τα πεύκα (καλά είναι τέτοιες παρατηρήσεις να τις δημοσιεύουν οι (παλιότεροι) μελισσοκόμοι, εάν τις έχουν επισημάνει, σε παλιότερες φωτιές σε πευκοδάση στην Εύβοια, στην Χαλκιδική, και στην Θάσο. Το παράξενο είναι ότι σε κοντινότερη τοποθέτηση μου στα πεδινά σε κοντινή απόσταση από αυτή την φωτιά δεν έκοψε το πεύκο, και μάλιστα άρχισε να δίνει και καλύτερα το πεύκο! Η κάπνα από την φωτιά να υποθέσω ότι πηγαίνει πιο ψιλά στα πεύκα λόγου υψηλών θερμοκρασιών που δημιουργεί η πυρκαγιά? Καλά θα ήταν και να έχουμε τα εμπειρικά δεδομένα από τους μελισσοκόμους, που θα οδηγήσουν σε μια αντίστοιχη επιστημονική έρευνα από τους ερευνητές! Καλά είναι να υπάρχει ένας πιο πρακτικός προσανατολισμός στην επιστημονική έρευνα όσο αφορά την μελισσοκομία, και μια μεγαλύτερη διάχυση των γνώσεων και εμπειριών από τους παλιότερους μελισσοκόμους που έχουν ένα τεράστιο μελισσοκομικό κεφάλαιο. Μην περιμένουμε όλα τα παραπάνω από ελάχιστα άτομα (οι συνήθεις ύποπτοι! Χα χα χα)). 

 Είχα πολύ καλύτερους τρύγους από άποψη απόδοσης (πολλούς!), είχα και τρύγους με μικρότερη απόδοση (ελάχιστους!).

 Αλλά η φετινή χρονιά ήταν από αυτές που όλα πάνε στραβά. Τουλάχιστον ο άνεμος φυσούσε την ώρα της πυρκαγιάς προς την "σωστή" πλευρά (προς την πλευρά της θάλασσας), και δεν είχαμε καμία τραγωδία να καεί όλο το πρώτο πόδι της Χαλκιδικής, εάν είχε την αντίθετη κατεύθυνση (και φυσικά θα είχαν καεί δεκάδες χιλιάδες περισσότερα μελίσσια. Στο μεταξύ η ζημιά στην Σίβηρη μετά από επιτόπια ανίχνευση μου είναι πολύ μεγάλη. Πάλι από τύχη δεν θρηνήσαμε ανθρώπινα θύματα, και αβέρτα καταστροφές σε οικίες, γιατί για αυτούς που μένανε εκεί ο άνεμος δεν φυσούσε προς την "σωστή" πλευρά!).


 Επόμενη παρατήρηση που πρέπει να επισημανθεί είναι ότι οι μπαντάνες που έφτιαξα για να μην με τυφλώνει ο ιδρώτας στον τρύγο (βλέπετε προηγούμενη ανάρτηση του blog Γιατι δεν με αγαπάς κυρά μου? Επειδή είμαι μελισσοκόμος? Και ράφτης?) είναι αποτελεσματικότατες για τον σκοπό που τις έκανα. Τις δύο πρώτες μέρες τρύγου τις φορούσα και δεν είχα πρόβλημα με τα μάτια μου λόγου του ιδρώτα, την τρίτη μέρα τρύγου ξέχασα να την φορέσω από την αρχή του τρύγου, και στην τρίτη κυψέλη ήδη ο ιδρώτας άρχισε να μπαίνει στα μάτια μου (και να αρχίζουν να τσούζουν), και μόλις την έβαλα στο κεφάλι μου λύθηκε άμεσα το πρόβλημα. Μια πατέντα υπερβολικά χρήσιμη, παρόλο που δεν γεμίζει το μάτι.

 Ευτυχώς με βοήθησε ο αδερφός μου και σε αυτόν τον τρύγο (ο μόνος που με βοηθά στους τρύγους, και από τα ελάχιστα άτομα που με βοηθούν σε μετακινήσεις (σε μια μετακίνηση μου με έχει βοηθήσει και ο ξάδερφος μου ο Ζαχαρίας, και όλες τις άλλες μετακινήσεις μου πλήρωσα με μετρητά την οποιαδήποτε "βοήθεια" σε μετακινήσεις. 15 χρόνια μελισσοκόμος, δύο ονόματα νοματαίων που με βοήθησαν στα παραπάνω χωρίς ανταλλάγματα! 15 χρόνια μελισσοκομίας, και 13 χρόνια blogging στον μελισσοκομικό χώρο! Κουβάλησα μελίσσια άλλων, βοήθησα σε τρύγους τους, τους βοήθησα στα μελισσοκομικά εργαστήρια τους, αλλά κανένας από τους παραπάνω μελισσοκόμους δεν ήταν δίπλα μου στις αντίστοιχες δικές μου μελισσοκομικές εργασίες! Και αυτό είναι μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα παρατήρηση για να μοιρασθεί με όλους σας. Γκρινιάρης δεν είμαι μεν, παραπονιάρης είμαι δε!). 

 Μάλιστα την τελευταία μέρα τρύγου είχαμε φορτώσει το Τ4 με κυψέλες, από τα μελίσσια που είχαν παραμείνει κοντά μου, για να κατεβούν μόνο στο δεύτερο χέρι του πεύκου, πήγαμε και τα ξεφορτώσαμε στην πεδινή τοποθέτηση μου, πήγαμε αμέσως μετά στην ορεινή μου τοποθέτηση για να τρυγήσουμε τις κυψέλες που δεν τρυγήσαμε τις προηγούμενες μέρες τρύγου, και μετά ξανακατεβήκαμε στην πεδινή μου τοποθέτηση για να τρυγήσουμε τις κυψέλες εκεί (αφού είχαν πλέον ηρεμήσει τα μελίσσια που είχαμε μετακινήσει το πρωί)!

 Μετακίνηση κυψελών και καπάκι τρύγος σε δύο διαφορετικά μέρη! Ιστορίες που θα τις λέμε όταν θα γίνουμε παππούδες μελισσοκόμοι, και δεν θα τις πιστεύουν οι νεότεροι μελισσοκόμοι! Γιατί ως γνωστό "Κυνηγοί, ψαράδες, μελισσοκόμοι, πρώτοι ψεύτες!". Χα χα χα.

 Μόνος μου θα έκανα 4 δρομολόγια για να τρυγήσω τις κυψέλες, με τον αδερφό μου τους έκανα σε 3 δρομολόγια (και πιο ξεκούραστα, πάλι φυσικά νιώθεις σαν να τράκαρες με ρινόκερο, αλλά όσο να ΄ναι είναι καλύτερο από το να νιώθεις, μετά τους τρύγους, σαν να σε τσαλαπάτησε ένα κοπάδι με άγριους ελέφαντες! Χα χα χα), επίσης θα έκανα ένα ακόμη δρομολόγιο για την μετακίνηση των μελισσιών. Χάρη στον αδερφό μου γλύτωσα δύο δρομολόγια, με 70-75 ευρώ το δρομολόγιο σε καύσιμα (ευχαριστούμε και γι αυτό Τράμπα! Χα χα χα) αυτό είναι 150 ευρώ λιγότερα έξοδα, ένας κουβάς με μέλι κέρδος. Και επίσης τουλάχιστον 2 κουβάδες μέλι καθαρό κέρδος εάν υπολογίσουμε ότι η αξία ενός κουβά με μέλι δεν είναι όλη κέρδος για τον μελισσοκόμο!

 Υπόχρεος για όλα τα παραπάνω στον αδερφό μου! 

 Σε ευχαριστώ καρντάς!



 Σύντομη η μελισσοκομική ανάρτηση σήμερα λόγου κόπωσης, καιρός να την ολοκληρώσουμε. Τελευταία εικόνα από αυτόν τον κόκκινο τρύγο αυτή. Μετακίνηση κυψελών και τρύγος σε δύο διαφορετικά μέρη. Ιστορίες για τα γεράματα μας, όταν θα έχει σβήσει η νιότη από το σώμα μας, αλλά όχι από τα μάτια μας, που δεν θα φλέγονται από ιδρώτα, αλλά από τον άσβεστο μελισσοκομικό πυρετό, που φωλιάζει στην καρδιά μας, και τον λογισμό μας.

 Μόνο με τον Θάνατο τελειώνει το καθήκον μας. 


 Adios Amigos Locos


 Λάζαρος Μότσανος
 Σοχός 8/10/2026

Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου 2026

Το αγώι ξυπνάει τον αγωγιάτη

 


 Και το σερί των σύντομων σε έκταση αναρτήσεων συνεχίζεται. Μια ανάρτηση τσακ μπαμ για τις προκοπές που με έπιασαν τις προηγούμενες μέρες, καθώς αδειάζω το μελισσοκομικό μου εργαστήρι από πλαίσια (συρματωμένα, ασυρμάτιστα, που τα ετοίμασα φέτος για να τα χτίσουν οι μέλισσες μου, αλλά μια που η χρονιά δεν ήταν καλή ούτε σε ανάπτυξη, ούτε σε χτίσιμο κεριών, αλλά και σε τρύγους, ακόμη, δεν τα έβαλα στα μελίσσια, και τα είχα να μαζεύουν σκόνη μέσα στο μελισσοκομικό μου εργαστήρι) και τα τοποθετώ μέσα σε άδειες κυψέλες και ορόφους. 

 Αλλά ταυτόχρονα κάνω και εργασίες μέσα στο σπίτι, πλένοντας αβέρτα κουβέρτες, παπλώματα, σεντόνια, κατωσέντονα, ριχτάρια, για να τα έχω καθαρά για τον χειμώνα (ναι ξέρω! Θα έπρεπε αυτά να τα κάνω στις αρχές της άνοιξης, και να τα αποθηκεύσω καθαρά για τον χειμώνα. Έλα όμως που έβρεχε σχεδόν κάθε μέρα την άνοιξη, και στις αρχές του καλοκαιριού (και για αυτό τον λόγο δεν ήταν και καλή μέχρι τώρα η μελισσοκομική χρονιά), οπότε δεν υπήρχαν και τα κατάλληλα χρονικά περιθώρια για να τα πλύνεις (και μάλιστα στο χέρι! Γιατί παπλώματα, κουβέρτες, δεν πλένονται στο πλυντήριο εύκολα, ιδίως σε πλυντήριο με μικρό κάδο), και το κυριότερο να τα στεγνώσεις στις ελάχιστες ώρες της ημέρας που δεν έβρεχε για τόσους πολλούς μήνες. Οπότε αποθήκευση στην ντουλάπα, για να πλυθούν και στεγνώσουν στους καλοκαιρινούς μήνες που θα έχει αβέρτα καύσωνα).

 Και ακριβώς αυτό κάνω εδώ και μια εβδομάδα πλένοντας τα ανά δύο (γιατί τόσο χώρο έχω στα σύρματα στο μπαλκόνι για να κρεμάσω από κουβέρτες, ή παπλώματα).

 Δύσκολη δουλειά όταν γίνεται στο χέρι (ρε φίλε τι βάρος έχουν βρεγμένα τα παπλώματα, και οι διπλές  κουβέρτες?!?!? Πως μπορούν οι γυναίκες να τα απλώνουν μόνες τους στα σύρματα, όταν εγώ ένας άντρας στα 100 κιλά, σε μυς, και συνηθισμένος στο να σηκώνω βάρη, δυσκολεύομαι σε αυτή την δουλειά?!?! Τόσο μεγάλος είναι ο όγκος εργασίας των γυναικών μέσα στο σπίτι όπου καθαρίζουν, μαγειρεύουν, πλένουν, για ολόκληρες οικογένειες? Όταν είναι μανίκι να τα κάνεις για ένα άτομο, φαντάσου να τα κάνεις για 3-4 ακόμη άτομα! Δικαιολογημένα ζητάνε την μισή κοινή περιουσία σε περίπτωση διαζυγίου, εάν τα κάνουν όλα τα παραπάνω την δικαιούνται (εάν τα κάνουν!). Να τις βοηθάτε τις γυναίκες σας (και τις μανάδες σας, και τις κόρες σας) στις παραπάνω δουλειές, όταν είσαστε εύκαιροι για κάτι τέτοιο! Είναι τελείως χαμαλοδουλειές, και σκληρές δουλειές, και στην πραγματικότητα δεν έχουν την κατάλληλη σωματοδομή οι γυναίκες για κάτι τέτοιο!). 

 Οπότε φτάνω και κάποια στιγμή να πρέπει να πλύνω και το κατωσέντονο από το κρεβάτι, αλλά και την κουβέρτα που υπάρχει ανάμεσα στο στρώμα και τις σούστες του κρεβατιού (και φυσικά να καθαρίσω, να τινάξω, να αερίσω, να ατμίσω (με ατμοκαθαριστή), και να λιάσω το στρώμα, για να καθαρίσει και να εξολοθρευθούν όλα τα ακάρεα σε αυτό).

 Και βλέπω την παραπάνω εικόνα (χωρίς το τσιμεντόλιθο) με την κεντρική σανίδα του ενώνει τα πλαϊνά του κρεβατιού να έχει σπάσει (είχα ψιλοκαταλάβει ότι είχε συμβεί κάτι τέτοιο, όταν κάποια στιγμή ένοιωσα ένα βαθούλωμα στο στρώμα και μια πτώση του επιπέδου του, όπως και μια μεγαλύτερη αστάθεια όταν μετακινόμουν (ξαπλωτός) επάνω του). 

 Και όχι άχρηστα καλούπια, δεν έσπασα το κρεβάτι παλεύοντας επάνω σε αυτό με την Αλεπού!

 Χα χα χα.

 Αλλά όταν φέτος δεν έχεις χάσει καθόλου από τα 100 κιλά που έχεις στις αρχές της άνοιξης, και πέφτεις σαν κομμένος κορμός επάνω στο κρεβάτι από την κούραση, δεν θέλει και πολύ για να σπάσει!


 Και μια ματιά στην δεξιά πλευρά του κρεβατιού όπου φαίνεται η ένωση της κεντρικής σανίδας με την πλάγια σανίδα του πλαισίου του κρεβατιού, που είχε κάνει ο επιπλοποιός όταν μετάτρεψε το διπλό κρεβάτι της κρεβατοκάμαρας σε μονό.  


 Και εδώ είναι η ένωση που έκανε με το αριστερό πλαίσιο του κρεβατιού.


 Οπότε οι επιλογές που έχω είναι είτε να περιμένω να έρθει ο μάστορας (ο ακριβοθώρητος μάστορας! Που μπορεί να σου έρθει σε μέρες, ή και εβδομάδες, λόγου των μεγάλων όγκων εργασίας που έχει!) και να τον πληρώσω για να το κάνει, και να φύγει κανένα πενηντάρικο σε ευρώ (ο συγκεκριμένος είναι πολύ καλό παιδί και δεν σε γδέρνει για κάθε μικρομερεμέτι, πιθανότατα δεν θα σου έπαιρνε ένα πενηντάρικο για αυτό, όπως οι άλλοι μάστορες, αλλά κανένα εικοσάρικο, ή κανένα τρίκιλο μέλι! Και για αυτό έχει και τόση πελατεία, και θα σε έχει στο περίμενε), ή να το κάνω μόνος μου, τώρα που έχω "ξεκοιλιάσει" το κρεβάτι, και να τελειώνω χωρίς έξτρα χρηματικό κόστος (χρηματικό κόστος που εάν είναι στα 50 ευρώ καλύπτει πλήρως την αγορά του δραπανοκατσάβιδου, αλλά και όλα τα αναλώσιμα σε λαμάκια, γωνίες, και ενώσεις σχήματος Τ που έχω προμηθευτεί)  και άμεσα αυτή την εργασία, χωρίς να περιμένω για μέρες τον μάστορα.

 Πριν από μια δεκαπενταετία η επιλογή μου θα ήταν μονόδρομος, και θα ήταν η πρώτη επιλογή. Τα τελευταία όμως 15 χρόνια έχουν αλλάξει πάρα πολλά όσο αφορά τις ικανότητες μου στις κατασκευές, την αυτοπεποίθηση μου επάνω σε αυτές, η εμπειρία μου επάνω σε αυτές, αλλά και τα εργαλεία μου (τα τελευταία 2-3 χρόνια έχω ρίξει κοντά στα 3-3,5 χιλιάρικα μόνο για εργαλεία χειρός, Power Tools, και αναλώσιμα). 

 Οπότε έχοντας και τα απαραίτητα λαμάκια που τα είχα προμηθευτεί εδώ και καιρό μπήκα στην διαδικασία να το κάνω μόνος μου . Κάνοντας ψώνια στο lidl το πρώτο που κάνω είναι να πηγαίνω στον τομέα με τα εργαλεία, και είμαι στο στιλ "Τι είναι αυτό? Να το πάρω? Και να το πάρεις, τι? Ξέρεις τι είναι? Που χρησιμεύει? Πως θα το χρησιμοποιήσεις? Πάρε το, και μην σε νοιάζουν τα παραπάνω!!! Θα βρεις και το τι είναι, που χρησιμεύει, πως θα το χρησιμοποιήσεις, όταν θα πρέπει! Θέλεις να το χρειασθείς κάποια μέρα, και να μην το έχεις εύκαιρο? Το αγώι ξυπνά τον αγωγιάτη! Θα ξέρεις πότε θα το χρειασθείς, όταν θα έρθει η ώρα να το χρειασθείς!".

 Ναι ξέρω! Ψιλοπαράλογη οπτική, που ωστόσο όμως έχει βγει σωστή τόσες φορές τα τελευταία χρόνια. Έχοντας τα υλικά και τα εργαλεία, το μόνο που σου μένει είναι η θέληση για να τα χρησιμοποιήσεις. Και κάθε φορά που τα χρησιμοποιείς αυξάνει και η αυτοπεποίθηση σου σχετικά με τις ικανότητες σου, και αυξάνει και περισσότερο η θέληση σου για να τα χρησιμοποιείς. Ένας θετικός κύκλος ανατροφοδότησης, που μόνο να βελτιώσει τις ικανότητες σου, και την αυτοπεποίθηση σου, μπορεί.

 Έχοντας αγοράσει σε ανύποπτο χρόνο λαμάκια (και γωνίες σαν ακριβώς αυτές που είχε βάλει και ο μάστορας στο κρεβάτι! Δεν είναι πολύ διαφορετικό το επίπεδο της δουλειάς που είχε κάνει αυτός πριν από χρόνια, με το επίπεδο της επισκευής που θα έκανα και εγώ. Ακόμη ένα γεγονός που αύξησε το επίπεδο αυτοπεποίθησης μου, και θέλησης μου, για να κάνω αυτή την DIY (Do It Yourself) επισκευή) αποφάσισα να τα χρησιμοποιήσω για να "δέσω" με αυτά την σπασμένη κεντρική σανίδα (χρησιμοποιώντας και το τσιμεντόλιθο που εφάρμοζε σχεδόν ακριβώς κάτω από αυτή, για να μοιράζονται τα φορτία και οι πιέσεις που θα είχε στο μέλλον για να μην ξανασπάσει).

 Οπότε έχοντας τα λαμάκια, δραπανοκατσάβιδο (και αυτό από τα lidl! Χα χα χα), και πιέζοντας προς τα μέσα τα πλαϊνά του κρεβατιού με το αριστερό μου χέρι, και το δεξί μου πόδι, για να πάρω όλα τα μπόσικα από αυτό, και να κάνω την κεντρική σανίδα να εφαρμόσει σχεδόν πλήρως ανάμεσα στα δύο κομμάτια της, άρχισα να βιδώνω λαμάκια, βιδώνοντας σε κάθε ένα 4 βίδες (δύο, και δύο, σε κάθε πλευρά από τα δύο σπασμένα κομμάτια της κεντρικής σανίδας). 

 Συνολικά πέρασα 6 λαμάκια (4 στην πάνω πλευρά της κεντρικής σανίδας, και ένα σε κάθε πλευρά από τα πλάγια). 
 


 24 σημεία όπου βιδώνουν τα 6 λαμάκια, για να μοιράζονται οι φόρτοι δυνάμεων που θα συγκρατεί η κεντρική σανίδα για να μην ξανασπάσει, ή να χάσουν την συνοχή τους τα πλαϊνά του κρεβατιού, όταν 100 κιλά σε μυς, και κόκκαλα, στριφογυρίζουν επάνω του. 


 Φυσικά ο ιδρώτας, όπως βλέπετε και επάνω στα λαμάκια, έτρεχε σαν ποτάμι! Χα χα χα.

 Μπορείτε να δείτε ότι ένα από τα λαμάκια το έβαλα ανάποδα? 

 Έτσι, έτσι, έτσι! Η τελειότητα μέσω της ατέλειας! Χα χα χα.


 Άμεσα τοποθέτηση και των σουστών του κρεβατιού, μια που πλέον έχει γίνει βαρβάτη και αλεξίσφαιρη επισκευή του!


 Και μόλις στεγνώνει η κουβέρτα του κρεβατιού, μπαίνει και αυτή στην θέση της, ολοκάθαρη, και περιμένει το στρώμα να τοποθετηθεί επάνω της.


 Και στο τέλος στρώνω και το κατωσέντονο στο στρώμα, και είναι έτοιμο το κρεβάτι να υποδεχθεί το εκατόκιλο αρκούδι επάνω του!

 Ναι, ναι, ναι, ναι! Ξέρω! Είναι αυτό στρώσιμο κρεβατιού από κάποιον που αποφοίτησε από την ΣΕΑΠ (Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών Πεζικού) ρε μπαγλαμά? Έτσι σου μάθανε να κάνεις φάκελο, και υποφάκελο, σε σεντόνια, κουβέρτες, και μαξιλάρια, εκεί? Και μάλιστα ένας της διοικούσας στην σειρά σου? Ένας Δεκανέας ΥΕΑ Β΄?!?!?! Τσίμπα τώρα τρία ΣΕΞ (Στερήσεις Εξόδου) για να βγεις ξανά εξοδούχος σε ένα μήνα από τώρα (μην το γελάτε! Ενώ δεν είχα αρπάξει καμία φυλακή στην ΣΕΑΠ (ούτε και στο υπόλοιπο της θητείας μου), είχα αρπάξει 3 Σεξ ως Βητάς (και είκοσι κρατήσεις ως Αλφάς), και έκανα ένα μήνα να βγω εξοδούχος από την ΣΕΑΠ, μια που είχαμε ανά 10 μέρες έξοδο! Ο Μαλάκας ο υπολοχαγός ο Βιτώρος! Ακόμη τον θυμάμαι τον κρητικό μπαγλαμά! Χα χα χα)!

 Το παιδί με τα δύο αριστερά χέρια! 

 Μάλιστα!

 Μην υποτιμάτε τον εαυτό σας, είσαστε ικανοί σχεδόν για τα πάντα, πολλές φορές είναι απλώς θέμα θελήσεως και αυτοπεποίθησης. Τα οποία θα σας έρθουν και τα δύο απλώς ξεκινώντας να εμπιστεύεστε τον εαυτό σας!

 Εύκολο είναι, απλώς κάντε το!

 Είναι και Σέξυ επίσης!

 Ρωτήστε και την Αλεπού, που μου έσπασε και το κρεβάτι!

 Χα χα χα. 



 Σειρά Το παιδί με τα δύο αριστερά χέρια - Κατασκευές - Πατέντες- Χόμπι (Hobby)



















































 Adios Anigos Locos




 Λάζαρος Μότσανος

 Σοχός  12/09/2026