UA-50457385-1
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Covid-19. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Covid-19. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 18 Δεκεμβρίου 2021

Ένα εκατομμύριο μαλάκες

 


 Δεύτερη φορά που κατεβαίνω στην Θεσσαλονίκη τον τελευταίο χρόνο (θα ακολουθήσει ανάρτηση στο μέλλον και με την πρώτη επίσκεψη μου στην Θεσσαλονίκη για το 2021- Δύο, 2 και 1/2 μάλλον, επισκέψεις μέσα σε ένα χρόνο μόνο!!!!-) για να πάω μερικά μέλια σε πελάτες μου, και να αγοράσω μερικά υλικά για την μελισσοκομική μου επιχείρηση (ένδυση για μένα, φάρμακα για τα μελίσσια μου). 

 Μια σύντομη και μόνο επίσκεψη για αυτούς τους λόγους, και όχι μια από τις εκτεταμένες μου βόλτες στην Θεσσαλονίκη με την Αλεπού, μια που δεν το ρισκάρουμε να συνωστιστούμε με οποιοδήποτε μέσα στις πόλεις, εμβολιασμένο ή όχι.

 Αλλά μια επίσκεψη στην Θεσσαλονίκη χωρίς την παυσίπονη δράση της Αλεπούς δίπλα μου έχει το κόστος της. 

"People are strange when you're a stranger

Faces look ugly when you're alone

Women seem wicked when you're unwanted

Streets are uneven when you're down"

 Στίχοι που τραγουδούσε ο Jim Morrison, στίχοι που τους νιώθεις πλήρως μέσα σου. Άσχημη και βρόμικη πόλη η Θεσσαλονίκη, άσχημοι και βρόμικοι οι κάτοικοι της. Τα πάντα άσχημα χωρίς την Αλεπού δίπλα σου.

 Μόλις έχω κατεβεί από το 38 από την Ευκαρπία όπου έχω αφήσει το φορτηγό μου, δεν θέλω να δημιουργήσω ένα Carmagedon με το Τ4, και για αυτό το παρκάρω τόσο ψιλά και  παίρνω το αστικό από  την Ευκαρπία. 

 Φορώ διπλή μάσκα στο πρόσωπο μου, 6 μονόκιλα βάζα με μέλι στο σακίδιο στην πλάτη μου, 3 τρίκιλα βάζα με μέλι στην τσάντα στο δεξί μου χέρι. Είμαι ακόμη στο ύψος των δωδεκαώροφων, "Πολύ περπάτημα ακόμη! Θα μου κοπούν τα χέρια και οι ώμοι από το βάρος!" σκέφτομαι, "'Τελευταία από τις παραγγελίες εκτός έδρας αυτού του τρελού μήνα, μετά θα κάτσεις λίγο και οι επόμενες μαζικές παραγγελίες θα μεταφερθούν με το φορτηγό,  βγάλε την αυτή, και μετά ξεκούραση για τις γιορτές!" λέω στον εαυτό μου, "Ναι αλλά θέλω να φύγω τώρα! Δεν μου αρέσει εδώ!" σιγομουρμουρίζω, "Αγρίεψα πολύ τον τελευταίο καιρό! Σε λίγο θα μου είναι δύσκολο να μιλάω καν με τόση απομόνωση που έχω, θα γίνω ένα δίποδο αγρίμι, ευτυχισμένο μόνο μακριά από όλα, ευτυχισμένο μόνο μοναχό του" η επόμενη σκέψη μου, "Τι θα μου έλεγε άραγε η Αλεπού εάν ήταν δίπλα μου τώρα?" προσπαθώ να την φανταστώ δίπλα μου να μου μιλά διαρκώς για να μην νιώθω την πίεση της πόλης που δεν αντέχω "Μπαρμπούνι μου! Δεν είναι καλύτερα που ήρθες εδώ? Να ξεσκάσεις λίγο, να δεις και λίγο κόσμο που μου έχεις αγριέψει μόνος σου εκεί πάνω? Να δεις και μερικές γυναίκες να σου ανοίξει το μάτι να μην γράφεις χαζά στο facebook! Έλα σε πειράζω, μην αρπάζεσαι αμέσως και μου σηκώνεις τις τρίχες στο σβέρκο σου σαν κανένας χαζός γάτος!" χαμογελώ αχνά, "Ναι άσε την να σε συντροφεύει έστω και έτσι!".

 Με την πιο φανταστική παρέα που θα μπορούσα να έχω ποτέ κατηφορίζω προς το κέντρο της πόλης όπου θα παραδώσω τα μέλια και θα συνέχιζα με τις αγορές μου. Τα χέρια μου έχουν κουραστεί με την εναλλαγή που κάνω ανάμεσα τους με την τσάντα με τα μέλια, ο ώμος έχει αρχίζει να ψιλομουδιάζει από το λουρί του σακιδίου που μπαίνει βαθιά μέσα μου, λόγου στενότητας του λουριού και του βάρους των μελιών. 

 Φτάνω στον Βαρδάρη στο ύψος της Εγνατίας, βλέπω μια αφίσα των αντεμβολιαστών σε έναν στύλο "Θα την βγάλω για το αρχείο μου!" σκέφτομαι, "Να υπάρχουν εκεί για τις μελλοντικές γενιές για να ξέρουν το πόσο χαζοί ήμασταν, και γιατί μας ξέφυγε τόσο άσχημα η πανδημία και είχαμε τόσες δεκάδες χιλιάδες νεκρούς στην χώρα μας μόνο!" η επόμενη σκέψη μου, "Ναι έχει ξεφύγει η χαζομάρα στις μέρες μας, πνιγήκαμε στην βλακεία τώρα τελευταία" ακούω το φάντασμα της Αλεπούς να μου σιγομουρμουρίζει. Δύο γρήγορες φωτογραφίες "θα τις βάλω στα νέα της ημέρας σήμερα" σκέφτομαι "Δεν τα βαρέθηκες ήδη αυτά τα χαζά χαζέ μου?" απαντά το φάντασμα, δεν ξέρω τι να του ανταπαντήσω.

 Έχοντας παραδώσει τα μέλια στον προορισμό τους, και έχοντας αγοράσει δύο παντελόνια παραλλαγής από την Αμερικανική αγορά για να τα χρησιμοποιώ στις εργασίες μου στα μελισσοκομεία μου ξεκινώ για το Καπάνι για να αγοράσω οξαλικό οξύ για να κάνω την κύρια θεραπεία μου στα μελίσσια όταν θα έχουν ξεγονεύσει πλήρως κατά τα Χριστούγεννα. 

 "Θα μπεις μέσα σε όλους αυτούς τους βρομιάρηδες στο Καπάνι? Όλοι μέσα στον κορωνοϊό θα είναι, σιγά μην και κρατούν καμία προφύλαξη αυτοί οι Μαο Μαο εκεί! Όχι μόνο μπάνιο με χλωρίνη δεν σε απολυμάνει, αλλά ούτε καν με υδροχλωρικό οξύ! Πρέπει να πας οπωσδήποτε μέσα στην σφιγκοφωλιά χαζέ μου?" με ρωτά η Αλεπού, "Ναι δυστυχώς πρέπει, δεν έχω άλλη επιλογή!". 

 Φτάνω στο Καπάνι, κανένας εκεί μέσα δεν φοράει μάσκα, ξεχωρίζω σαν την μύγα μέσα στο γάλα με την διπλή μάσκα που φορώ "Στο είπα εγώ!" μουρμουρίζει η Αλεπού "Μπες γρήγορα, βγες ακόμη γρηγορότερα, μην πάρεις ούτε καν μια ανάσα" εξακολουθεί και λέει μέσα στο μυαλό μου, σχεδόν τρέχω μέσα στο Καπάνι για να φτάσω στην γωνία που είναι το κατάστημα του προμηθευτή μου. 

 Με που φτάνω διαβάζω μια πινακίδα "Μεταφερθήκαμε Ερμού 19, διασταύρωση Ερμού και Βενιζέλου", "Διάολε! Τζάμπα και βερεσέ εκτέθηκα στην χολέρα και στην μούργα!" σκέφτομαι, "θα έπρεπε να δεις στον υπολογιστή πρώτα εάν είχαν μεταφερθεί" προλαβαίνει να πει η Αλεπού "Μα τι λέει πάλι? Θα μας τρελάνει? Που να υποθέσω μαγαζί 70 ετών ότι θα μετακινηθεί από το κεντρικότερο σημείο της πόλης? Γυναίκες!!!". 

 Βγαίνω από το Καπάνι έχοντας επάνω μου τις μυρουδιές από τα ψαρικά, "Βρομιάρηδες" ακούω μια φωνή στο μυαλό μου, χαμογελώ, ναι η Αλεπού είναι πράγματι εδώ! Ξεκινώ για τον νέο προορισμό μου.

 



 Βγαίνοντας από το κατάστημα του προμηθευτή μου βάζω πάλι το σακίδιο στην πλάτη μου, ταιριάζω το δερμάτινο σακάκι μου, τραβώ και την κοτσίδα που έχει μπλεχθεί ανάμεσα στην πλάτη μου και το σακίδιο μου "Έχει γίνει τεράστια η κοτσίδα σου! Πότε θα κάτσεις να στην κόψω λίγο? Σαν καλόγερος δείχνεις με αυτή!" μου λέει η Αλεπού "Ποτέ δεν θα την κόψω! Ένας Ντοθράκι χάνει την κοτσίδα του μόνο νεκρός, από το χέρι αυτού που τον σκότωσε!" απαντώ "Χα χα χα, χαζέεεεεεεε μου" μια πρόσχαρη φωνή μέσα στο μυαλό μου. 

 Και ξαφνικά Ερμού και Βενιζέλου πέφτω πάνω σε μια μαύρη αφίσα, "Αααααα οι αριστερούλιδες ψεκασμένοι αυτή την φορά!" σκέφτομαι "Αααα θα την βγάλω και αυτή για το αρχείο μου! Θα τις βγάλω και τις δύο για να βλέπουν οι μελλοντικοί μου αναγνώστες ότι οι ΨΕΚΑ δεν ήταν μόνο οι ακροδεξιοί, όπως αυτοί στην αφίσα στην Εγνατία!".

 Βγάζω το κινητό να βγάλω την φωτογραφία, αργεί να εστιάσει και μένω μερικά δευτερόλεπτα με το κινητό στα χέρια μπροστά από το καφάο με την μαύρη αφίσα, με προφανέστατη πρόθεση σε όλους εκεί έξω ότι θα βγάλω φωτογραφία την αφίσα. 

 "ΤΙ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΣΕ ΑΥΤΟ ΡΕ ΒΛΑΜΕΝΕ?!?!?!" ακούω ξαφνικά πίσω από τα αυτιά μου! "Δεν ήταν η Αλεπού αυτή" σκέφτομαι, "ρίχνω μια λοξή ματιά χωρίς να κινήσω το κεφάλι μου προς την κατεύθυνση της φωνής, βλέπω μια μαύρη φιγούρα, γυναίκα, κοντή, υπέρβαρή, να έρχεται κατά το μέρος μου, "Μην δίνεις σημασία μπαρμπούνι μου" ακούω από μέσα μου την Αλεπού να λέει, ξαναγυρίζω το βλέμμα μου στο κινητό για να δω εάν έχει εστιάσει, "ΣΟΥ ΑΡΕΣΟΥΝ ΑΥΤΑ ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ?" ακούω να ουρλιάζει ο μαύρος μπόγος. 

 "Τι είπε η μαλακισμένη?!?!?!?!" αμέσως σκέφτομαι! "Μην ασχολείσαι χαζέ μου!!! Καμιά τρελή θα είναι, βρομάει η πόλη από τέτοιους" ακούω με αγωνία την φωνή Αλεπούς, συνεχίζω να την αγνοώ την παρείσακτη, και πατάω την οθόνη του κινητού για να  τραβήξω την πρώτη φωτογραφία, ακούω το κλείστρο της φωτογραφικής να κλείνει, βγήκε η πρώτη, πάμε για την δεύτερη. 

 "ΔΕΝ ΜΙΛΑΣ ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ! ΣΟΥ ΑΡΕΣΟΥΝ ΑΥΤΑ ΚΑΙ ΤΑ ΒΓΑΖΕΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΜΑΛΑΚΑ?" λέει η μαυροφορούσα "Θα την σκίσω την πουτάνα!" νιώθω το αγρίμι μέσα μου να ουρλιάζει! "Δεν θα κάνεις απολύτως τίποτα! Όχι εάν με αγαπάς!" αμέσως η φωνή της Αλεπούς σεκόντο.

 Γυρίζω το κεφάλι μου και αγριοκοιτώ αυτό που με πλησιάζει, γυναίκα, στην ηλικία μου περίπου, 40-45 πόντοι κοντύτερη μου, με πρόσωπο έναν κόκκινο όγκο από κρέας και λίπος, μοιάζει με την μητέρα του Ντάνι Ντε Βίτο στην ταινία "Πέτα την μαμά από το τρένο", άσχημη σαν μπουλντόκ, δέρμα κόκκινο και ξεφλουδισμένο από την παρατεταμένη παραμονή στον ήλιο και στο κρύο, μαύρα λυτά μαλλιά με άσπρες τρίχες μέσα τους, υφή σαν τα μουστάκια του καλαμποκιού, από την απλυσιά μάλλον. Μου προκαλεί απέχθεια μαζί με την οργή που έχει αρχίσει για τα καλά να φουντώνει! "Δες την, μια καημένη ύπαρξη είναι, προφανώς τρελή, μην ασχολείσαι σε παρακαλώ! Για μένα!!!" ακούω την όλο αγωνία φωνή της Αλεπούς, "Αν συνεχίσει θα την κατεβάσω αγκωνιά από πάνω προς τα κάτω, με αυτή την διαφορά ύψους θα πέσει πάνω στο πρόσωπο της σαν τσεκούρι, είτε μύτη, είτε σαγόνι και να βρει θα της το ξηλώσει από το πρόσωπο της" γρυλίζει το αγρίμι μέσα μου, "Τίποτα δεν θα της κάνεις! Είναι γυναίκα προς Θεού!" με αγωνία απαντά η Αλεπού, "Είναι γυναίκα αυτό το πράμα!?!?" ξαναγρυλίζει το αγρίμι, "Ναι! Εάν με αγαπάς αγνόησε την" μια αχνή φωνή μέσα μου. 

 Το χέρι μου πλέον ψιλοτρέμει από την οργή και την ταραχή, προσπαθώ να εστιάσω μόνο στο κινητό μου να πάρω μια φωτογραφία και να φύγω αγνοώντας την γυναίκα δίπλα μου, που όλο και με πλησιάζει. Και ξαφνικά ακούω "ΣΕ  ΑΡΕΣΟΥΝ ΑΥΤΑ ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ? ΠΑΡΤΑ ΡΕ ΠΑΛΙΟΜΑΛΑΚΑ!!!" και ξαφνικά αντικρίζω μια ανοιχτή παλάμη σε απόσταση ενός εκατοστού από την μύτη μου!!!

 "ΤΙ ΕΚΑΝΕΣ ΜΩΡΙ ΜΑΛΑΚΟ!!!" Ακούω τον εαυτό μου να ουρλιάζει στα 140 ντεσιμπέλ καθώς γυρίζω για να την αντιμετωπίσω αγριεμένος! Την βλέπω σαστισμένη, δεν περίμενε αυτή την αντίδραση, "Φεύγουμε αμέσως! Τώρα!!!"ακούω την φωνή της Αλεπούς μέσα μου, την αγνοώ. "ΤΙ ΣΕ ΚΑΝΕΙ  ΝΑ ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΟΤΙ ΜΟΥ ΑΡΕΣΟΥΝ ΑΥΤΑ ΜΩΡΙ ΜΑΛΑΚΟ!" εξακολουθώ να ουρλιάζω στην παρείσακτη, "Σε παρακαλώ κοίτα τα μάτια μου!"  ακούω την Αλεπού να λέει, καθώς τρέμω από οργή νοιώθω ένα ζευγάρι καστανά μάτια να σχηματίζονται μπροστά μου "Καστανά γλυκά μου μάτια, καστανά μελαγχολικά μου μάτια" σκέφτομαι και αρχίζω να ηρεμώ, "Πάμε να φύγουμε μπαρμπούνι μου, μην ασχολείσαι άλλο με την τρελή". 

 Γυρίζω αργά "Ούτε καν ξέρεις που θα χρησιμοποιήσω αυτή την φωτογραφία μαλάκο!" λέω σε πιο χαμηλή ένταση, και αρχίζω να ανηφορίζω για την Εγνατία αφήνοντας πίσω την τρελή, "ΠΟΥ  ΘΑ ΤΗΝ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΔΗΛΑΔΗ ΤΗΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ?" ρωτάει πάλι η τρελή νομίζοντας ότι έχω μαλακώσει και είμαι πρόθυμος να συνομιλήσω μαζί της. 

 Νιώθω την οργή μου να με κυριεύει ξανά "ΝΑ ΠΑΣ ΝΑ ΓΑΜΗΘΕΙΣ ΠΟΥ ΘΑ ΣΟΥ ΠΩ ΚΑΙ ΠΟΥ ΘΑ ΤΗΝ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΩ ΜΑΛΑΚΟ! ΜΕ ΞΕΡΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΧΘΕΣ ΚΑΙ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΣΟΥ ΔΩΣΩ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ ΤΟΥ ΤΙ ΚΑΝΩ ΜΑΛΑΚΟ!!!!" ουρλιάζει πάλι το αγρίμι μέσα μου, "Φρόνιμα χαζέ μου!!  Πάμε να φύγουμε, μην ασχολείσαι!" ξανά η Αλεπού ακούγεται μέσα στο κεφάλι μου, "Φρόνιμος είμαι. Μαλάκο την είπα άλλωστε, δεν την είπα πουτάνο! Φεύγουμε, μην ανησυχείς, φεύγουμε!".
   
 




 Ακούω μια φωνή από πίσω μου να ουρλιάζει "ΝΑ ΠΑΣ ΝΑ ΓΑΜΗΘΕΙΣ ΕΣΥ ΡΕ ΠΟΥΣΤΡΟΠΑΙΔΟ, ΦΑΣΙΣΤΑ, Ε ΦΑΣΙΣΤΑ! ΜΑΛΑΚΑ ΦΑΣΙΣΤΑ! ΝΑ ΓΑΜΗΘΕΙΣ ΡΕ ΦΑΣΙΣΤΑ! ΦΑΣΙΣΤΑ! ΦΑΣΙΣΤΑ! ΦΑΣΙΣΤΑ! ΦΑΣΙΣΤΑ!", "Αμάν! θα πάω πίσω θα τις κατεβάσω δύο μπουκέτα μέσα σε αυτόν τον πολτό που έχει για πρόσωπο, θα την κατεβάσω κάτω, και καθώς θα την σέρνω από το μπατζάκι της θα μετρά με τα δόντια της τα πλακάκια από τα πεζοδρόμια όλης της Ερμού!" αρχίζει να γρυλίζει πάλι το αγρίμι μέσα μου, "Δεν θα κάνεις τίποτα, είσαι καλό παιδάκι εσύ, το καλό μου το παιδάκι, περπάτα γρήγορα και μην κοιτάς καν πίσω σου, άσε την καημένη με τους δαίμονες της!", "Την μαλάκο! Από εκεί που με έκοβε για Συριζαίο με την κοτσίδα και τα γένια, κατευθείαν με χαρακτήρισε για νεοναζί! Η μαλάκο!!!!", "Άσε την στην δυστυχία της και την μιζέρια της μωρό μου!".

 Η οργή με έχει πλημυρίσει, τρέμω ολόκληρος, θέλω να γυρίσω να της κάνω κακό, να την τσακίσω με τα χέρια μου, ξέρω ότι όμως δεν θα το εγκρίνει αυτό η Αλεπού. Συνεχίζω να ανηφορίζω προς την Εγνατία ακούγοντας  ακόμη την τρελή να με αποκαλεί φασίστα, πρέπει να αντιδράσω κάπως, χωρίς να την σκοτώσω. 

  Σηκώνω το δεξί μου χέρι καθώς περπατώ χωρίς να κοιτώ πίσω, το έχω πλέον στην ανάταση με κλειστή γροθιά σαν τον John Bender στην ταινία The Breakfast Club, και καθώς κρατώ ψιλά την σφιγμένη γροθιά μου υψώνω το μεσαίο μου δάχτυλο. Ένας παράξενος παραστάτης που ανεβαίνει την Βενιζέλου προς την Εγνατία δείχνοντας σε όλους που παρακολουθούν την μοναχική του παρέλαση το μεσαίο του δάχτυλο. Το μήνυμα ξεκάθαρο για κάθε έναν που βλέπει την σκηνή, ξεκάθαρο και για την τρελή που αφήνω πίσω μου καθώς παύει να φωνάζει!

 "Ο τρελός μου!!! Μα πότε θα μεγαλώσεις εσύ? Πότε θα μεγαλώσεις χαζέ μου?" ακούω να λέει χαρούμενα και περιεκτικά η Αλεπού καθώς φτάνω στην Εγνατία και κατεβάζω επιτέλους το χέρι μου. 

 Είμαι τρελαμένος από την οργή, δεν της απαντώ, "Τι μου θύμωσες και εμένα? Γιατί? Επειδή δεν σε άφησα να την ξεπουπουλιάσεις? Αχχχχχ ο Φασίστας μου!!! Χα χα χα" ακούω την φωνή της, "Να πάτε να γαμηθείτε όλοι σας!" κατορθώνω να ξεστομίσω  "Να πιάτε να γκαμιθιτιεεεε όλιτσαςςςςςςς!" ακούω την Αλεπού να με κοροϊδεύει. 

 Περπατώ γρήγορα στην Εγνατία με κατεύθυνση τον σιδηροδρομικό σταθμό για να πάω το 38 για να γυρίσω στην Ευκαρπία και το σταθμευμένο μου Τ4, φλέγομαι από την οργή, από την ανικανοποίητη οργή που κοχλάζει μέσα μου, τρέμω ολόκληρος σαν κομπρεσέρ, αγριοκοιτώ οποιοδήποτε τολμάει να με κοιτάξει μέσα στα μάτια, νιώθω σαν ένας λυσσάρης λύκος ανάμεσα σε πρόβατα. 

 "Τι συμβαίνει χαζό μου? Έτσι θα την βγάλουμε στην μούγκα μέχρι τον σταθμό? Σοβαρά τώρα? Και σταμάτα να αγριοκοιτάς τον κόσμο σαν κανένας ψυχοπαθής" ακούω την Αλεπού να με κοροϊδεύει, με πιάνει το παράπονο, τα μάτια μου βουρκώνουν "Άχουυυυυυ τι είναι αυτά, κλαις? Μα τι όμορφος είσαι όταν κλαις μπαρμπούνι μου!!!" ακούω την Αλεπού να λέει χαρούμενα "Ένα εκατομμύριο μαλάκες!" μουρμουρίζω με παράπονο "Τι είπες?" λέει η Αλεπού, "Ένα εκατομμύριο μαλάκες!" λέω δυνατότερα, "Ένα εκατομμύριο μαλάκες μαζεμένοι σε αυτή την πόλη!!!!" συνεχίζω, "Εναθθθθεκατομυριοθθθθθθμαλακεθθθθθθθθθθθ!!!" ακούω την Αλεπού να λέει και να σκάζει στα γέλια, "Για αυτό σε αγαπώ! Γιατί είσαι ένα παιδάκι, και για πάντα θα είσαι ένα παιδάκι, δεν υπάρχει περίπτωση ποτέ να μεγαλώσεις, χαζό μου!!!". 

 Συνεχίζω να περπατώ γρήγορα, το ένα οικοδομικό τετράγωνο διαδέχεται το άλλο, πρόσωπα αγνώστων δίπλα μου που τα προσπερνώ, ξένα πρόσωπα, άσχημα πρόσωπα, δεν μιλάω, ακούω μόνο την Αλεπού να κελαηδάει μέσα στο κεφάλι μου "Αυτή είναι η Θεσσαλονίκη, η Ελλάδα του σήμερα μπαρμπούνι μου. Έχει μείνει μόνο η σκατοδούρα εδώ, ή φύρα, ότι καλό είχαμε το διώξαμε την τελευταία δεκαετία εκεί έξω, εδώ έχει μείνει μόνο το τίποτα, και το πουθενά, για να ψωμολιμάζει! Και καλά να πάθουν, δεν τους λυπάμαι καθόλου όλους αυτούς τους επαρχιώτες που μας τους κουβαλήσατε από τα κωλοχώρια σας. Έχουν ξεφύγει και με τις μαλακίες με τα facebook και έχουν χάσει κάθε όριο. Ρίχνουν τους "ψόφους", τους "προδότες", τους "φασίστες", την "χούντα" από εδώ και εκεί στα κοινωνικά δίκτυα, και νομίζουν ότι μπορούν να κάνουν ακριβώς το ίδιο και στην πραγματική ζωή, εκεί που θα είναι σε απόσταση βολής χεριού από τον συνομιλητή τους, που νομίζουν ότι σε μια προσβολή θα αντιδράσει με μια θυμωμένη φατσούλα, και όχι με ένα μπουκέτο που θα σου κατεβάσει όλη την τζαμαρία! Στο έχω πει τόσες φορές μωρό μου, τα κοινωνικά δίκτυα είναι η ψυχοθεραπεία του κάθε βαρεμένου εκεί έξω, και μάλιστα η δωρεάν ψυχοθεραπεία. Ο κάθε ένας πικραμένος και ψωνισμένος δείχνει σε αυτά την μόστρα του, και μετά νιώθει καλύτερα νιώθοντας ότι έχει κάνει και κάτι. Τα παλιά τα χρόνια αυτόν τον ρόλο είχε η εκκλησία, μετά ακολούθησε το γήπεδο, τώρα είναι το facebook! Γιατί μου στεναχωριέσαι? Δεν στα έχω μάθει όλα αυτά? Και εσύ άλλωστε γλυκέ μου το ίδιο κάνεις, και εσύ έχεις αυτή την ανάγκη να μιλάς εκ άμβωνας, και σου έδωσαν αυτό το βήμα τα κοινωνικά δίκτυα, και μάλιστα εσύ το έχεις χρησιμοποιήσει σε μια έκταση που άλλοι ούτε καν μπορούν να το φανταστούν! Μην με κοιτάς έτσι, το ξέρεις καλά ότι έχω δίκιο πάνω σε αυτό, δεν μου αρέσει, αλλά δεν έχω τρόπο να σε σταματήσω, είναι βλέπεις η δική σου ψυχοθεραπεία αυτή, και είναι δωρεάν, ιδίως σε σχέση με τα φλιπεράκια! Εάν έτσι θέλετε όλοι σας να γεμίζετε τρύπες στις ψυχές σας δεν θα σας εμποδίσω εγώ, σιγά μην ασχοληθώ με τους βρομερούς χωριάτες! Μπαρμπούνι μου!", τραγουδά η Αλεπού μου το τραγούδι της. 

 

  Βήμα στο βήμα πλησιάζω στον σταθμό ακούγοντας την, μπροστά μου ορθώνεται πλέον το κτήριο του σταθμού "Να φτάσαμε επιτέλους" μου λέει, "Είδες τι καλά που μπορείς να είσαι μέσα στην πόλη χωρίς εμένα!"  συνεχίζει, πρώτη φορά μετά από ώρα της μιλώ "Κατερινιώ?" λέω "Ναι μπαρμπούνι μου? Τι  θέλεις χαζό μου?", "Μου λείπεις.............." της λέω με παράπονο.

 Σιωπή, ακούω μόνο τα βήματα μου στις άδειες αποβάθρες των τρένων, καθώς καρφώνω τις φτέρνες μου στα πλακάκια του σταθμού, μόνος ξανά, περνώ από το τούνελ κάτω από τις αποβάθρες  και φτάνω στον χώρο επιβίβασης των αστικών στην Ξηροκρήνη. 

  Ακόμα να φανεί το 38, κάνω βόλτες σαν λύκος στο κλουβί για να περάσει η  ώρα, το βλέμμα μου τραβούν κάποιες μπλε αφίσες στο παγκάκι της στάσης, πάω απέναντι τους, τραβώ μηχανικά το κινητό μου από την τσέπη, βγάζω δύο φωτογραφίες κοιτώντας αριστερά και  δεξιά εάν έχει κάποιος αντίρρηση για αυτό που κάνω, βάζω γρήγορα το κινητό στην τσέπη μου σαν να προσπαθώ να το κρύψω, να το θάψω. 

 Εξακολουθώ να στέκομαι μπροστά από μια μπλε αφίσα, την κοιτώ αλλά δεν την βλέπω, αόριστα μικρά σχήματα σε μπλε άσπρο και κόκκινο φόντο, σαν την ασπίδα του Κάπτεν Αμέρικα. 

 "Ένα εκατομμύριο μαλάκες" μόνο σιγομουρμουρίζω.

 Ένα σιγανό κοριτσίστικο γελάκι αντηχεί πίσω από το αυτί μου.




In memorandum 








 Adios Amigos Locos



Αναρτήσεις του blog για την επιδημία του Covid-19




Κομμουνιστής μέχρι να πλουτίσεις..

Ημερολόγια Καραντίνας: Εβδομάδα πρώτη (13/3/2020 έως 20/3/2020)

Η λεπτή γαλάζια γραμμή

Επιδημία Κορωνοϊού και Ελλάδα: Τέσσερις αισιόδοξες υποθέσεις

Ημερολόγια Καραντίνας: Εβδομάδα Δεύτερη (21/3/2020 έως 27/3/2020)

Ημερολόγια Καραντίνας: Εβδομάδα Τρίτη (28/3/2020 έως 03/4/2020)

Ημερολόγια Καραντίνας: Εβδομάδα Τέταρτη (04/4/2020 έως 10/4/2020)

Οι άγγελοι του Λέτσε

Ημερολόγια Καραντίνας: Εβδομάδα Πέμπτη (11/4/2020 έως 17/4/2020)

Ημερολόγια Καραντίνας: Εβδομάδα Έκτη (18/4/2020 έως 24/4/2020)









 
Λάζαρος Μότσανος

Θεσσαλονίκη 17/12/2021          

Σάββατο 3 Ιουλίου 2021

Ο βασιλιάς είναι γυμνός, η ώρα της ευθύνης για όλους μας

 


 Γουστάρετε χεράκι, τριχωτό, τριχωτό? 

 Δικό μου είναι, και ο επίδεσμος είναι από την δεύτερη δόση του εμβολίου της Phizer που έκανα στις 2/7/2021 στο εμβολιαστικό κέντρο του Λαγκαδά (Κ.Υ. Λαγκαδά).  

 Και αυτός επίσης είναι ο λόγος που μου μπλόκαρε το facebook τις κοινοποιήσεις μου για μία μέρα, γιατί δημοσίευσα αυτή την φωτογραφία σε αυτό το κοινωνικό δίκτυο, και προφανέστατα κάποιος ψεκασμένος (εν συντομία πλέον θα λέμε "ψέκα" για τους ψεκασμένους, μια που βλέπω ότι έχει επικρατήσει αυτός ο όρος στο διαδίκτυο για αυτούς τους βαρεμένους!) "φίλος" μου στο facebook με έκανε αναφορά για αυτή ακριβώς την φώτο*!

 Οπότε μια που κάποιοι είναι έξυπνοι και πάνε να με φιμώσουν σε ένα κοινωνικό δίκτυο θα τους δείξω ότι είναι αδύνατο να με φιμώσουν και από κάθε ένα κοινωνικό δίκτυο!

 Ώρα να εξετάσουμε την κατάσταση αυτή την στιγμή όσο αφορά την πανδημία παγκοσμίως, αλλά και πανελλαδικά, την περιρρέουσα ατμόσφαιρα που έχει δημιουργηθεί στα κοινωνικά δίκτυα σχετικά με αυτό το θέμα, τα μέτρα που σκοπεύει να πάρει από εδώ και πέρα η κυβέρνηση, καθώς και να συζητήσουμε σχετικά με την επιχειρηματολογία υπέρ και κατά σχετικά με αυτά τα μέτρα. 


 Σύμφωνα με την σελίδα worldometers coronavirus μέχρι τώρα έχουν μολυνθεί παγκόσμια 183.961.870 άτομα από τα οποία έχουν πεθάνει 3.982.274 (στοιχεία  στις 3/7/2021) δηλαδή έχουμε παγκόσμια 510,90 θανάτους στο εκατομμύριο (δηλαδή 0,51/1000 κατοίκους). Τα στοιχεία δε για την χώρα  μας έχουν ως εξής: Μολύνσεις 424.165 άτομα, θάνατοι 12.701, θάνατοι ανά εκατομμύριο 1.225 ανά εκατομμύριο (1,225/1000)

 Δηλαδή λίγο λιγότερο από τον μισό πληθυσμό της Ελλάδας έχουν πεθάνει παγκοσμίως, και στην χώρα μας σαν να έχει  πεθάνει μια μεραρχία νοματαίοι! Επίσης με αυτή την αναλογία νεκρών είναι σαν να έχουμε σχεδόν 4 νεκρούς σε ένα χωρίο σαν τον Σοχό των 3.000 κατοίκων! Τόσους νεκρούς δεν είχαμε σε 1,5 χρόνο ούτε από τροχαία, ούτε από εργατικά ατυχήματα, ούτε από αυτοκτονίες, ούτε από δηλητηριάσεις, ούτε από εγκλήματα, ούτε από εξωτικές και περίεργες αιτίες θανάτου, και αυτά όλα μαζί είναι λιγότερα από την παραπάνω αναλογία του κορωνοϊού στην Ελλάδα! 

 Στην Ελλάδα που βρίσκεται στην 38 θέση του σχετικού πίνακα όσο αφορά αυτή την αναλογία (Ενδεικτικά αναφέρω τα εξής Περού 5,77/1000, Ουγγαρία 3,113/1000, Βόρεια Μακεδονία 2,633/1000, Βουλγαρία 2,622/1000, Βραζιλία 2,439/1000, Ιταλία 2,114/1000, Βρετανία 1,878/1000, ΗΠΑ 1,866/1000, Ισπανία 1,730/1000, Γαλλία 1,699/1000, Σουηδία 1,436/1000).

 Τεράστιες απώλειες για τον ελάχιστο χρόνο που έχει παρουσιαστεί η πανδημία (1,5 χρόνος, αν και υπάρχουν υπόνοιες ότι η ασθένεια έχει εμφανισθεί μερικούς μήνες νωρίτερα στην Κίνα που έχει αποκρύψει το γεγονός!) αλλά και δεδομένου των δραστικότατων μέτρων περιορισμού της που έχουν οδηγήσει σε μια οικονομική κρίση, και κατακρήμνιση ολόκληρων κλάδων οικονομιών, αλλά και εθνικών οικονομιών! Χωρίς όλα αυτά τα μέτρα πιθανότατα οι απώλειες σε νεκρούς (και ακόμη περισσότερο σε άτομα που ανάκαμψαν μεν, αλλά με σοβαρότατες βλάβες στην υγεία τους δε!) θα ήταν πολλαπλάσιες (μπορεί μέχρι και υπερδεκαπλάσιες!).

 Το μόνο παρήγορο σε αυτή την κατάσταση είναι ότι έχουν βγει σε χρόνο ρεκόρ πολλά εμβόλια από διαφορετικές εταιρίες και χώρες και ήδη έχουν ξεκινήσει ευρύτατα προγράμματα εμβολιασμού του γενικού πληθυσμού (εθελοντικού μέχρι αυτή την στιγμή που μιλάμε στις περισσότερες χώρες του κόσμου, δεν έχω γνώση εάν είναι εθελοντικός και ο εμβολιασμός σε χώρες όπως η Κίνα ή η Βόρειος Κορέα). 

 Δεκάδες με εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπων (μπορεί παγκόσμια να έχουν ξεπεράσει ακόμη και τα δισεκατομμύρια εμβολιασμένων!) έχουν ήδη εμβολιασθεί, και αρχίζει να σχηματίζεται ένα τοίχος ανοσίας κατά της πανδημίας, αλλά επειδή και δισεκατομμύρια άτομα ακόμα δεν έχουν εμβολιασθεί παγκοσμίως δημιουργείται μια τεράστια δεξαμενή ατόμων στους οποίους η πανδημία ακόμα έχει το πάνω χέρι, και μάλιστα χάρη σε αυτή την τεράστια δεξαμενή ανεμβολίαστων υπάρχει πρόσφορο έδαφος για μεταλλάξεις του κορωνοϊού (είχαμε μέχρι τώρα διαδοχικά την Αγγλική παραλλαγή, την Νότιο Αφρικανική παραλλαγή, την Βραζιλιάνική παραλλαγή, την Ινδική παραλλαγή (παραλλαγή Δέλτα η οποία αναμένεται σε ελάχιστο χρόνο να επικρατήσει επί όλων των άλλων στελεχών και παραλλαγών του κορωνοϊού), και τώρα τελευταία μια ακόμη νεότερη παραλλαγή η Κολομβιανή παραλλαγή).

 Μεγάλο μέρος από αυτά τα δισεκατομμύρια άτομα που δεν έχουν ακόμα εμβολιαστεί είναι άτομα που θέλουν μεν να εμβολιασθούν αλλά ακόμα δεν υπάρχουν αρκετά εμβόλια για όλους μας (μέχρι στιγμής ο μαζικός και επιτυχημένος εμβολισμός του γενικού πληθυσμού είναι προνόμιο μόνο των πλούσιων και αναπτυγμένων κρατών του πλανήτη που μπορούν να αντέξουν το αυξημένο κόστος αυτών των προγραμμάτων. Αντίθετα πολύ φτωχές χώρες όπως πχ η Ινδία όχι μόνο δεν είναι ικανές να αγοράσουν τέτοιες ποσότητες εμβολίων για τον πληθυσμό τους, αλλά είναι τόσο ελλιπή τα συστήματα υγείας τους που ούτε μπορούν να κάνουν σωστή καταγραφή του πόσοι έχουν πεθάνει από τον κορωνοϊό, στην συγκεκριμένη περίπτωση οι επιστήμονες εικάζουν ότι οι αριθμοί των νεκρών σε αυτή την χώρα είναι υποτιμημένοι από τρεις φορές μέχρι και πέντε φορές από αυτό που αναφέρουν ως απώλειες οι επίσημες αρχές της χώρας!) 



 Στην περίπτωση της χώρας μας είναι τρομερά αξιοσημείωτο ότι ο εμβολιασμός πάει τρομερά καλά (μη αναμενόμενη εξέλιξη για όσους γνωρίζουν τις δυνατότητες του Ελληνικού κράτους γενικά, και του συστήματος υγείας του ειδικότερα!). 

 Όπως βλέπουμε στους επάνω πίνακες από την σελίδα Gov.gr έχουν πραγματοποιηθεί 8.559.280 εμβολιασμοί από τους οποίους 4.923.673 είναι σε μια τουλάχιστον δόση και 3.878.045 είναι ολοκληρωμένοι εμβολιασμοί (μια δόση του εμβολίου Johnson & Johnson, δύο δόσεις εμβολίων  Phizer, Astrazeneca, Moderna). Τα παραπάνω στοιχεία αναφέρονται στην εξέλιξη του προγράμματος μέχρι την 02/07/2021. Μάλιστα ο ανώτερος αριθμός εμβολιασμών είχε φτάσει μέχρι τις 115.000-120.000 ημερησίους εμβολιασμούς και πλέον έχει πέσει στις 83.500 ημερησίους εμβολιασμούς (στις 02/07/2021).

 Αν αναλογιστούμε ότι εμβολιάζονται μόνο όσοι είναι άνω των 18 μπορούμε πλέον εύκολα να αντιληφθούμε ότι πλέον πάνω από το 50% του γενικού πληθυσμού που πρέπει να εμβολιαστεί έχει ήδη εμβολιασθεί, και ο στόχος για το 70% του γενικού πληθυσμού άνω των 18 να έχει εμβολιασθεί μέχρι τα τέλη του καλοκαιριού είναι κάτι που θα συμβεί!

 Ένα τεράστιο έργο, ένας τόσο φιλόδοξος στόχος, κάτι το αδιανόητο πριν από την πανδημία έστω και να το φανταστούμε αλλά ναι, θα γίνει! Μπράβο!
 
   




 Από την ίδια ακριβώς πηγή πήρα και τον παραπάνω πίνακα όπου φαίνεται η εξέλιξη των τριών μεγεθών και το πόσο κοντά είμαστε στο να καλυφθεί το σύνολο του γενικού πληθυσμού που πρέπει να εμβολιασθεί (ο πληθυσμός της Ελλάδας είναι 10,8 εκατομμύρια άτομα, αλλά εδώ ανήκουν και όσοι είναι κάτω των 18 ετών, εάν πρέπει να εμβολισθεί μόνο το σύνολο του πληθυσμού που είναι πάνω από τα 18 πιθανότατα μιλάμε για 9 εκατομμύρια άτομα για να επιτευχθεί ο στόχος κατά το 100%!). 

 Φυσικά υπάρχει πολύς δρόμος μέχρι να επιτευχθεί το 100% του στόχου,  και πιθανότερο είναι να μην επιτευχθεί ποτέ αυτό το νούμερο! 

Και αυτό είναι λογικό γιατί στο κομμάτι που μένει να εμβολιασθεί υπάρχουν 3 ευδιάκριτα ξεχωριστές κατηγορίες ατόμων: 

 Α/ Ένα πολύ μικρό κομμάτι του πληθυσμού (υπερβολικά μικρό!) το οποίο δεν μπορεί να εμβολιασθεί, άτομα με ανοσοκαταστολή, υπερβολικά εξουθενωμένο οργανισμό, άτομα με υπερβολικά αυξημένη πιθανότητα παρουσίασης θρομβώσεων στον οργανισμό τους. Αυτές οι κατηγορίες ατόμων έχουν αυξημένη πιθανότητα να παρουσιάσουν ανεπιθύμητες παρενέργειες στον οργανισμό τους από τα εμβόλια που είναι ιδιαίτερα υψηλό το ρίσκο εμβολιασμού τους 

Β/ Άτομα που θέλουν να εμβολιαστούν αλλά είναι επιφυλακτικά πάνω στο πότε θα εμβολιασθούν, και περιμένουν να δούνε εάν θα υπάρξουν εκτεταμένες παρενέργειες από την διαδικασία του εμβολιασμού σε πολλά άτομα (που δεν έχει συμβεί κάτι τέτοιο ακόμη, τα περιστατικά παρενεργειών σε σχέση με όσους έχουν εμβολιασθεί είναι αμελητέα ποσότητα!). Αυτό το κομμάτι του πληθυσμού είναι και το σημαντικότερο από όσους ακόμη δεν έχουν εμβολιασθεί, αλλά αναμένεται ότι μέρα με την μέρα όλο και περισσότεροι θα παίρνουν την απόφαση ότι ο εμβολισμός δεν έχει μεγάλο κίνδυνο παρενεργειών και θα έρθουν και αυτοί να εμβολιασθούν 

Γ/ Οι γνωστοί ψεκασμένοι που είτε λόγου θρησκευτικών πεποιθήσεων (υπερβολικά φανατικοί πιστοί, παλαιοημερολογίτες, μάρτυρες του Γιεχωβά κ.α.) είτε λόγου πολιτικών πεποιθήσεων (ψηφοφόροι της Χρυσής Αυγής, Ελληνικής Λύσης, οπαδοί του Αρτέμη Σώρρα, ΕΠΑΜ, αλλά και ορισμένοι αριστεροί "Δικαιωματιστές"!), είτε κυρίως του πολύ χαμηλού μορφωτικού και πνευματικού τους επιπέδου δεν μπορούν να αντιληφθούν πλέον την πραγματικότητα που ζουν και έτσι φέρονται και άγονται από διάφορους επιτήδειους (θρησκευτικούς και πολιτικούς ηγέτες), και φυσικά για το τέλος ο σκληρός πυρήνας αυτών που αποκαλούμε ψεκασμένοι οι οποίοι είναι βλαμμένοι συνομοσιολόγοι και αντιεμβολιαστές εδώ και πάρα πολλά χρόνια και η παράκρουση που έχουν τους εντάσσει στα αντικείμενα της ψυχιατρικής!

 Εδώ θα εξετάσουμε την τελευταία κατηγορία πληθυσμού που δεν θέλει να εμβολιασθεί και μπορεί να αποτελέσει το μεγαλύτερο εμπόδιο στην απόλυτη εκρίζωση της πανδημίας από την χώρα μας και παγκοσμίως. Όπως και μπορούν να αποτελέσουν την κρίσιμη μάζα ατόμων μέσα στους οποίους θα μεταλλάσσεται ο κορωνοϊός με αποτέλεσμα την επαναμόλυνση του γενικού συνόλου του πληθυσμού (εμβολιασμένοι και μη) με νέες φονικότερες και μεταδοτικότερες παραλλαγές της αρχικής ασθένειας, αλλά και βραχυπρόθεσμα όλος αυτός ο αριθμός ανεμβολίαστων ατόμων μπορεί να ξαναφρακάρει το σύστημα υγείας και να το μετατρέψει ξανά ως μονοθεματικό για τον Covid εάν αρχίσουν μαζικά από το φθινόπωρο οι εισαγωγές των νοσούντων ανεμβολίαστων στα νοσοκομεία (έχει υπολογιστεί ότι τον χειμώνα από τις 100 εισαγωγές στα νοσοκομεία από τους νοσούντες  από Covid οι 95 θα είναι ανεμβολίαστοι και μόνο οι 5 θα είναι εμβολιασμένοι -κανένα εμβόλιο δεν είναι κατά 100% αποτελεσματικό, για αυτό και θα υπάρχει και αυτός ο αριθμός εμβολιασμένων νοσούντων-). Αυτό θα έχει αποτέλεσμα άτομα που θα χρειάζονται τις τόσο πολύτιμες και λίγες μονάδες εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ) λόγου τροχαίων ατυχημάτων, σοβαρών ασθενειών όπως εγκεφαλικά, καρδιοπάθειες, καρκίνος, ή εισαγωγής σε χειρουργεία δεν θα μπορούν να τις έχουν στην διάθεση τους γιατί όλες οι ΜΕΘ θα δοθούν πάλι για όσους νοσούν από τον κορωνοϊό!!!! Δηλαδή από την καφρίλα των ανεμβολίαστων θα την πληρώσουν άτομα που δεν έχουν καμία σχέση με αυτούς και την φυρομυαλιά τους!

 Η περιρρέουσα ατμόσφαιρά στα κοινωνικά δίκτυα πλέον είναι σε ακόμη πιο οξυμένα επίπεδα από αυτά που είχα αναφέρει σε προηγούμενες μου αναρτήσεις σχετικά με την πανδημία, και αυτό είναι εύκολο να ερμηνευτεί. Οι μεν εμβολιασμένοι πλέον δεν έχουν τόσο ανάγκη την κοινωνική πειθαρχία που θα επέβαλε να τηρηθούν τα μέτρα (ημίμετρα) της κοινωνικής αποστασιοποίησης, της τόσο αναγκαίας για να μην μεταδοθεί ανεξέλεγκτα η πανδημία, οπότε πλέον δεν διστάζουν να είναι όσο καυστικοί αξίζει στους ψεκασμένους και τις αντικοινωνικές συμπεριφορές τους. 

 Από την άλλη πλευρά οι ψεκασμένοι ανεμβολίαστοι αντιλαμβάνονται ότι πλέον αρχίζουν να αποτελούν διαρκώς όλο και μικρότερη μειοψηφία καθώς προχωρούν οι εμβολιασμοί και δεν μπορούν να κρύψουν την ανευθυνότητα τους και τον παραλογισμό τους στους τεράστιους αριθμούς του πλήθους, και θα πρέπει να πάρουν πλέον σοβαρές αποφάσεις που αφορούν το μέλλον τους και το μέλλον των δικών τους, και αυτές οι αποφάσεις θα πρέπει να παρθούν με όρους που δεν θα είναι συμφέροντες προς αυτούς, γιατί όσο προχωρούν τα προγράμματα εμβολιασμού τόσο η κυβέρνηση προχωρεί σε μέτρα κινήτρων για τους εμβολιασμένους, καθώς και σε μέτρα αντικινήτρων για τους ανεμβολίαστους. Με λίγα λόγια πλέον ο βασιλιάς είναι γυμνός, και έχει φτάσει η ώρα της ευθύνης για όλους μας!

 Φυσικά όλα τα παραπάνω έχουν κάνει τους ψεκασμένους να γίνουν ακόμα επιθετικότεροι, θορυβώδεις, παράλογους, ίσως και παρανοϊκούς! Η τρομερά άρρωστη και ασχημονούσα συμπεριφορά τους στα κοινωνικά δίκτυα έχει γίνει ακόμη χειρότερη, καθώς αντιλαμβάνονται ότι ο κλοιός στενεύει γύρω τους και ότι δεν θα μπορούν για πολύ χρόνο ακόμη να έχουν την ατιμωρησία στις συμπεριφορές τους και θα πρέπει επιτέλους να πληρώσουν και αυτοί ένα τίμημα για τις επιλογές τους (αντί να το πληρώνει όλη η κοινωνία για αυτούς!). 

 Η επιχειρηματολογία τους πλέον έχει αλλάξει σταδιακά από το δεν υπάρχει ο κορωνοϊός, και στο έλα μωρέ μια απλή "γριπούλα" είναι, στο η θνησιμότητα του δεν είναι όση λένε, αλλά και όση να είναι δεν αξίζει να καταστραφεί η οικονομία από τα lockdowns, έπειτα στο είναι συνομωσία όλη η υπόθεση για να μας ελέγχουν με υγρά τσιπάκια που θα μας βάλουν με το εμβόλιο, πήγε μετά στο όσοι κάνουν το "μπόλι" θα χάσουν την αιώνια ψυχή τους* και θα καίγονται στην κόλαση για πάντα (φυσικά εάν έχεις απευθείας μετάδοση με τον Ύψιστο τα γνωρίζεις αυτά! Χα χα χα), αλλά και στο είναι "δικαίωμα" μου να μην εμβολιασθώ, και είναι θέμα "ελευθερίας" του να μην περάσει ο εμβολιασμός για όλους και έχουμε μια ύπουλη "καταστρατήγηση" των δικαιωμάτων μας και των ατομικών ελευθεριών μας!!!

 Δεν θα ασχοληθώ με την επιχειρηματολογία τους στα αρχικά στάδια αλλά μόνο στο τελευταίο (για την θρησκευτική επιχειρηματολογία θα αναφερθώ ξεχωριστά στο κείμενο με τα κόκκινα γράμματα!) στάδιο επιχειρηματολογίας τους. Το ότι υπάρχει καταστρατήγηση των δικαιωμάτων τους και των ατομικών ελευθεριών τους, και ότι είναι δικαίωμα τους και να μην εμβολιασθούν** αλλά και ότι δεν πρέπει να υποστούν συνέπειες για τις επιλογές τους. Θα δούμε το πόσο αντιδημοκρατικό και ανελεύθερο είναι το να υπάρχει η απαίτηση από το κράτος να συμμορφωθούν και αυτοί στην προσπάθεια να αντιμετωπίσουμε την πανδημία με τον μόνο αποτελεσματικό τρόπο που υπάρχει, και αυτός είναι ο εμβολιασμός. 

 Πάμε πρώτα στην άλφα βήτα και θα εξετάσουμε μερικές έννοιες όπως η Ελευθερία και η Δημοκρατία. 

 Πρώτα από όλα τα γνωστά "Η Ελευθερία σου τελειώνει εκεί που αρχίζει η ελευθερία του άλλου" γνωστό ρητό από την εποχή του διαφωτισμού (στην πραγματικότητα το είπε ο Εμμανουέλ Κάντ).

 Επίσης Δημοκρατία είναι το πολίτευμα στο οποίο κυβερνά το 50%+1 ψήφος και το 50%-1 ψήφος αποδέχεται τις αποφάσεις της πλειοψηφίας και τις ακολουθεί και αυτό παρόλο που δεν συμφωνεί (και δεν είναι το πολίτευμα που το 50%+1 κυβερνά και το 50%-1 σηκώνει δικό του μπαράκι και κάνει ότι γουστάρει!!!). 

 Πάμε παρακάτω, σε κάθε κράτος υπάρχουν 4 στόχοι - προτεραιότητες που είναι πάνω από όλες τις άλλες:

  1/  Εθνική ανεξαρτησία και εδαφική ακεραιότητα (κάτι που το ορκίζονται όλοι οι νεοσύλλεκτοι στην ορκωμοσία τους, και όργανο για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο είναι ο στρατός και οι μυστικές υπηρεσίες του κράτους).

 2/  Έννομή τάξη και ισονομία και ισοπολιτεία (το οποίο το διαφυλάσσει η αστυνομία και το δικαστικό σώμα). 
  
 3/ Αντιμετώπιση έκτακτων αναγκών (φωτιές, πλημμύρες, σεισμοί που τις αντιμετωπίζει η πυροσβεστική, ΕΜΑΚ, κ.α.).

  4/ Διασφάλιση της δημόσιας υγείας (γενική ιατρική και νοσοκομειακή περίθαλψή αλλά και αντιμετώπιση εκτάκτων υγειονομικών αναγκών, ακριβώς όπως είναι η πανδημία που αντιμετωπίζουμε τον τελευταίο 1,5 χρόνο!).   

 Κάθε δικαίωμα, ή ελευθερία, τελεί υπό αναστολή εάν ένας από τους παραπάνω στόχους - προτεραιότητες του κράτους κινδυνεύει να παραβιαστεί (στον πόλεμο δεν μπορείς να αρνηθείς να πολεμήσεις! Η συνέπεια για κάτι τέτοιο είναι ένας πυροβολισμός με συνοπτικές διαδικασίες! Εάν παρανομήσεις θα σε κλείσουν για ένα χρονικό διάστημα στην φυλακή και θα χάσεις δικαιώματα και ελευθερία. Σε περίπτωση πυρκαγιάς δεν μπορείς να πας εκεί που θα σου απαγορεύσει η πυροσβεστική ή η αστυνομία. Εάν έχεις χολέρα, μηνιγγίτιδα, άνθρακα, μόλυνση από θόριο, ή έχεις σαλτάρει και κυκλοφορείς με ένα τσεκούρι στο χέρι, δεν μπορείς να σουλατσάρεις από εδώ και εκεί, θα στο απαγορεύσουν οι ιατροί, και εάν τους γράψεις στα παλιά σου τα παπούτσια θα σε πυροβολήσει με συνοπτικές διαδικασίες η αστυνομία!). 

 Και αυτά όλα γνωστά!

 Το κάθε δικαίωμα σου είναι επίσης και μια υποχρέωση σου, η ελευθερία σου υπάρχει αρκεί να μην καταπατά την ελευθερία των άλλων. 

 Επίσης υπάρχει και μια ιεράρχηση των δικαιωμάτων.

 Το δικαίωμα στην ζωή και στην ύπαρξη είναι το βασικότερο από όλα!

 Μετά από αυτό έρχονται τα δικαιώματα στην εργασία, εκπαίδευση, βελτίωση του εαυτού σου, οικογενείας, μετακίνησης, ελεύθερης έκφρασης, ψήφου, και, και, και, και.............

 Οπότε όλα τα παραπάνω θα πρέπει να συμβιβαστούν ώστε και να ισχύουν οι βασικές αρχές της δημοκρατίας, ελευθερίας, να τηρούνται οι βασικοί στόχοι-προτεραιότητες του κράτους, και να μην παραβιάζεται η ιεράρχηση των δικαιωμάτων!

 Οπότε έχουμε και λέμε ήδη το 50% και βάλε των Ελλήνων έχουν αποφασίσει να εμβολιαστούν, και το ποσοστό αυτό μέρα με την μέρα μεγαλώνει και στο τέλος θα φτάσει στο 80-85% του γενικού πληθυσμού. Με αυτή την απόφαση του επιτυγχάνεται ο βασικός στόχος - προτεραιότητα του κράτους που είναι η διασφάλιση της δημόσιας υγείας, και από την πλευρά των ατομικών δικαιωμάτων διασφαλίζεται το βασικότερο όλων των δικαιωμάτων που είναι το δικαίωμα της ζωής και ύπαρξης, και ταυτόχρονα με αυτό το πρόγραμμα θα απολαύσει ξανά όλες τις ελευθερίες του το συντριπτικό ποσοστό του Ελληνικού Λαού!

 Μέχρι εδώ καλά?

  Ναι αλλά η ελευθερία του να κάνεις ότι γουστάρεις (και έτσι να μην εμβολιασθείς)?

 Αυτή η ελευθερία δεν υπάρχει σε κανένα οργανωμένο κράτος! Και εγώ δεν γουστάρω να πληρώνω φόρους, και εγώ δεν γουστάρω να πάω δύο χρόνια φαντάρος στα σύνορα (ήμουν δόκιμος για αυτό και η διετία), και εγώ δεν γουστάρω να είμαι αναγκασμένος να δώσω εξετάσεις για να πάρω δίπλωμα για να οδηγώ αυτοκίνητο! Ναι αλλά όλα αυτά είμαι αναγκασμένος να τα κάνω! Είναι οι υποχρεώσεις μου για να έχω ένα επίπεδο ελευθερίας που θα μου προσφέρει το κράτος (φόροι για να υπάρχουν σχολεία, νοσοκομεία, θητεία για να μην περάσουν περαντζάδα οι ανατολικοί "σύμμαχοι" τα κωλαράκια των ψεκασμένων ή μη, δίπλωμα οδήγησης για να μην σκοτωνόμαστε σαν τις μύγες στους δρόμους!). Για να ζεις σε ένα οργανωμένο κράτος έχεις κάποιες ευθύνες και υποχρεώσεις εκτός από δικαιώματα και ελευθερίες. Σε κανένα απολύτως κράτος δεν είσαι ελεύθερος να κάνεις ότι θέλεις και ότι τραβάει η ψυχή σου! Από τα πρώτα πράγματα που μαθαίνεις όταν ενηλικιώνεσαι είναι και αυτό, έχεις ευθύνες, έχεις υποχρεώσεις, έχεις συνέπειες σε κάθε πράξη σου!

 Είναι Δημοκρατικό να σου επιβάλουν είτε με νόμο είτε παίρνοντας αντικίνητρα ενάντια στους ανεμβολίαστους τον εμβολιασμό? Από πού και ως που σας είπαν ότι η δημοκρατία είναι να παίρνει η πλειοψηφία μια απόφαση (που για να είναι αποτελεσματική θα πρέπει να την ακολουθήσουν όσοι περισσότεροι γίνεται!) και εσύ θα πάρεις μια διαφορετική και θα γίνει αυτό που θέλεις εσύ και οι υπόλοιποι σαν και σένα που όμως αποτελούν την μειοψηφία? Από πότε η Δημοκρατία είναι η δικτατορία της μειοψηφίας και όχι η δικτατορία της πλειοψηφίας? Ξέρω για πρώτη φορά στην ζωή σας κάποιοι έχετε βρεθεί στην μειοψηφία και πλέον αντιλαμβάνεστε ότι η ρητορική σας ότι "Και η πλειοψηφία έχει και αυτή δικαιώματα, δεν έχει μόνο δικαιώματα η μειοψηφία!" γίνεται δίκοπο μαχαίρι αλλά ναι, πράγματι και η πλειοψηφία έχει και αυτή δικαιώματα, και το κυριότερο, το δικαίωμα να αποφασίζει και να ακολουθεί η μειοψηφία τις αποφάσεις της!

 Ξέρω εδώ θα διαμαρτυρηθούν και κάποιοι πιο "επαγγελματίες δικαιωματιστές" εκ αριστερών σχετικά με την απόλυτη οπτική αυτής της άποψης, αλλά η απάντηση είναι ότι σε δραματικές εποχές δραματικές και οι επιλογές! Δεν ζούμε σε μια κατάσταση ομαλότητας για να μιλάμε για τα όρια της εξουσίας επάνω στα ατομικά δικαιώματα και ελευθερίες! Ζούμε μια πρωτόγνωρη (για τις γενιές μας) κατάσταση στην οποία θα πρέπει να παρθούν μέτρα αποτελεσματικά για να διασφαλισθεί το κύριο και βασικότερο δικαίωμα, το δικαίωμα στην ζωή! Εάν δεν μπορείτε να το αντιληφθείτε αυτό δεν έχετε μεγάλη διαφορά από τους ψεκασμένους, αυτοί έχουν τουλάχιστον το ελαφρυντικό του χαμηλού μορφωτικού και πνευματικού επιπέδου, εσείς τι έχετε ως δικαιολογητικό? Την άκαμπτη ιδεοληψία σας που προσεγγίζει πίστη και φανατισμό επιπέδου θρησκείας?

 Τώρα πάνω σε κάποιους φόβους που μπορεί να έχει κάποιος ότι μπορεί επιχειρήσεις εκτός από να ξεχωρίζει τους πελάτες τους ως εμβολιασμένους ή μη, και να γίνεται πες μόνο covid-free επιχείρηση και να εξυπηρετεί μόνο εμβολιασμένους πελάτες (η ίδια επιχειρηματολογία έχει εξαντληθεί και στον αντικαπνιστικό νόμο όπου σχεδόν οι ίδιοι άνθρωποι με παρεμφερή ή και όμοια επιχειρήματα ήθελαν την κατάργηση του και έχουμε αναφερθεί σε αυτό σε προηγούμενη ανάρτηση του blog Περί αντικαπνιστικού Νόμου, περί δικαιωμάτων, και περί ρουφιανισμού) μπορεί να ξεχωρίζει και τους εργαζόμενους σε εμβολιασμένους ή μη, και να κινδυνεύουν οι δεύτεροι να χάσουν την εργασία τους!

 Ναι είναι ένας υπαρκτός κίνδυνος αυτός το αναγνωρίζω! Να σας πω και την αλήθεια με όσα έχουν συμβεί τον τελευταίο καιρό, με όσα έχω δει από την συμπεριφορά των ψεκασμένων και των αρνητών, με όσες θυσίες έχω κάνει εγώ τον τελευταίο ενάμιση χρόνο (αναγκαστική απομάκρυνση από άτομα που αγαπάω, τήρηση όλων των μέτρων ασφαλείας, περιορισμό των μετακινήσεων μου, μείωση της προσωπικής μου ζωής στο ελάχιστο, μέχρι και το να εμβολιασθώ για να μπορέσω να προστατεύσω εμένα, όσους αγαπώ, αλλά και την κοινωνία ολόκληρη γενικότερα), αλλά δεν είμαι καθόλου σίγουρος ότι έχουν κάνει τα ίδια ακριβώς και οι ψεκασμένοι και αρνητές (και μάλιστα είμαι σίγουρος ότι όχι μόνο δεν έχουν κάνει τίποτα από αυτά, αλλά εξαιτίας τους ακόμα είμαστε σε αυτά τα τραγικά επίπεδα αντιμετώπισης της πανδημίας!!!), με το βασικό μου μέλημα να είναι πρώτα να προστατεύσω  τους ανθρώπους που αγαπώ, έπειτα (εάν είχα) τους εργαζόμενους μου, αλλά και τους πελάτες μου (και προμηθευτές μου), πολύ δύσκολα θα ανεχόμουν κάποιον να εργάζεται σε μένα, να είναι στην μισθοδοσία μου, να αποτελεί εικόνα της επιχείρησης μου προς τα έξω, ο οποίος δεν θα σεβότανε την υγεία μου, την υγεία των ατόμων που αγαπώ και έχουν την έγνοια μου, την υγεία των άλλων εργαζομένων στην επιχείρηση, και την υγεία πελατών (και προμηθευτών), γιατί δεν θα έκανε το εμβόλιο και θα αποτελούσε πρόσφορο έδαφος για τον κορωνοϊό και τις μεταλλάξεις του γιατί είναι ψεκασμένος! 

 Ναι, θα κοιτούσα να τον αντικαταστήσω με ένα άτομο που  θα σεβόταν όλα τα παραπάνω! Καλό είναι να αντιληφθούν όλοι ότι το κάθε τι έχει και τις συνέπειες του, δεν είμαστε στο facebook όπου ευχόμαστε σε αγνώστους "καλό ψόφο" και να βάζουμε γελάκια σε κάθε είδηση για νεκρούς! Όπως και εγώ έχω χάσει πελάτες για το μέλι μου, αλλά και αναγνώστες από το blog μου με το να πάρω ξεκάθαρα θέση για τον κορωνοϊό! Ήταν μια συνειδητή μου απόφαση και είμαι πρόθυμος να υποστώ τις συνέπειες! Αυτό θα πρέπει όλοι να το συνειδητοποιήσουν! Κάθε πράξη έχει και συνέπειες! Μόνο τα 8χρονα παιδάκια δεν μπορούν αυτό να το καταλάβουν! 

 Είπαμε, είναι η ώρα των ευθυνών, είναι επίσης και η ώρα των συνεπειών, ο βασιλιάς φάνηκε ότι ήταν γυμνός, δεν έπιασε η αντιεμβολιαστική προπαγάνδα και υστερία, η πλειοψηφία θα εμβολιαστεί, και όπως πάντα τα δικαιώματα της πλειοψηφίας είναι σημαντικότερα από τα δικαιώματα της μειοψηφίας (απλούστατα για κάποιους το να βρίσκονται σε μια μειοψηφία είναι κάτι πρωτόγνωρο για αυτούς και τους κακοφαίνεται, όπως θα κακοφαινόταν σε κάθε κακομαθημένο εγωκεντρικό παιδάκι το να μην γίνεται το δικό του!). 

 Οι επιλογές είναι δικές σας, όπως και οι συνέπειες των επιλογών σας, επιλέξτε τουλάχιστον ορθά!


*

 Σας ευχαριστώ ειλικρινά για αυτό! 

 Μου δώσατε χρόνο και κίνητρο για να γράψω αυτή την ανάρτηση! 

 Υπόχρεος! 

 Τι κρίμα όμως να μην είμαι μόνο αρθρογράφος του facebook αλλά να είμαι επίσης και και αρθρογράφος του blogger. Ενός κοινωνικού δικτύου που δεν μπορεί ο οποιοσδήποτε κομπλεξικός γάιδαρος  να σε λογοκρίνει γιατί οι γελοίες ιδέες του δεν συμφωνούν με τις δικές σου! Τι κρίμα που όταν εγώ ανακάλυψα αυτό το κοινωνικό δίκτυο κάποιοι κοιμούνταν (και εξακολουθούν να κοιμούνται!) με τα τσαρούχια! 


** Σε μια διαδικτυακή συζήτηση στο προφίλ ενός φίλου μου στο facebook είχε αναφέρει ότι ηγούμενος του Αγίου Όρους είχε αναφέρει ότι όσοι έχουν εμβολιασθεί έχουν μόνο 4 χρόνια ζωής!!! Και από κάτω η πλειοψηφία των σχολιαζόντων να πανηγυρίζει για αυτό το γεγονός (δυστυχώς ο συγκεκριμένος φίλος μου έχει πολλούς υπερφανατικούς πιστούς προφανέστατα στο προφίλ του! Σε εμένα κάτι τέτοιο δεν θα είχε συμβεί, και γιατί δεν υπάρχει η κρίσιμη μάζα από υπερφανατικούς πιστούς στους φίλους μου (γιατί??? Χα χα χα) αλλά και δεν θα επέτρεπα τέτοιο σχολιασμό με τίποτα! Θα είχαν διαγραφεί και μπλοκαρισθεί σε δευτερόλεπτα εάν έγραφαν τέτοιες ηλιθιότητες στο προφίλ μου!), να μακαρίζουν το γεγονός ότι δεν θα κάνουν εμβόλιο αυτοί και έτσι θα έχουν κερδίσει την αιώνια ζωή σε αντίθεση με όσους το κάνουν και θα καούν στην κόλαση (Μου κάνει εντύπωση αυτή η υποκρισία που δείχνουν και οι δικοί μας υπερφανατικοί πιστοί, "να πάω εγώ στον παράδεισο και δεν πας να γαμηθείς εσύ!", την έβλεπα στις αμερικάνικες ταινίες όταν περιγράφανε τους δικούς τους υπερφανατικούς πιστούς και νόμιζα ότι αυτό ήταν ένα χαρακτηριστικό των προτεσταντιστών πιστών και μια απόδειξη ότι η ορθόδοξη πίστη υπερέχει (αυτά τα κάνουν μόνο οι αιρετικοί! χα χα χα), αλλά τελικά δεν διαφέρουν σε τίποτα οι δικοί μας υπερφανατικοί πιστοί από τους δικούς τους υπερφανατικούς πιστούς όσο αφορά την υποκρισία και την μικροψυχία! Κρίμα! 

 Και όσο προσπαθούσε ο φίλος μου να τους επισημάνει και ότι είπε ο (σαλταρισμένος) ηγούμενος ήταν λάθος, αλλά και το να δείχνεις ότι σε νοιάζει μόνο η δική σου σωτηρία της ψυχής και όχι και η σωτηρία της ψυχής του συνανθρώπου σου είναι Ύβρις προς το πρόσωπο του Θεανθρώπου, τόσο αυτοί τον αποκαλούσανε "Άθεο", "Προδότη", "Πουλημένο", "Εμβολιασμένο" και γενικώς καταδικασμένο στην Κόλαση (καλά μιλάμε εάν πήγαιναν να κάνουν κάτι τέτοιο στο προφίλ μου θα τους έπαιρνε ο διάολος τον πατέρα! Χα χα χα). 

 Είναι απίστευτό αλλά η επίσημη Εκκλησία άφησε τους ακραίους της και τους εξωπραγματικούς της να δημιουργήσουν κλίμα ενάντια στα μέτρα για τον κορωνοϊό και τον εμβολιασμό! Με την αμφίθυμη στάση της (πχ να μην ξηλώνει τον Αμβρόσιο όταν χρησιμοποιούσε τον αγιασμό ως φάρμακο για τον κορωνοϊό ή αφόρισε την υπουργό παιδείας και τον πρωθυπουργό για τα μέτρα ενάντια στον κορωνοϊό, αλλά να βάζει σε αργία μηνών λαϊκούς ιερείς από τα Γιάννενα που το μόνο έγκλημα τους ήταν ότι χρησιμοποίησαν κουταλάκια μιας χρήσης για την μετάληψη ώστε να προστατέψουν το ποίμνιο τους από τον κορωνοϊό -τι πιο λογικό!-) άφησε τις πιο σκοταδιστικές φωνές μέσα της να επικρατήσουν και να στρέψουν τους υπερφανατικούς πιστούς στις πιο παράλογες και ψεκασμένες θεωρίες και συμπεριφορές! 

 Δυστυχώς ο κορωνοϊός ήταν μια χρυσή ευκαιρία για την Εκκλησία να αναλάβει ξανά ένα αυξημένο κύρος μέσα στην κοινωνία και να πλουτίσει τις τάξεις της με νέους πιστούς, αρκεί να αναλάμβανε ευθύνες και να προσπαθούσε να προσαρμοσθεί στις καταστάσεις και κυρίως στον 21 αιώνα που ζούμε, αντίθετα προτίμησε να κρατήσει σφικτά το παραδοσιακό ακροατήριο της (που διαρκώς φθίνει!) και να κρατήσει μια τελείως αμυντική και σε μεγάλο βαθμό οπισθοδρομική στάση. Μια τεράστια ευκαιρία που δεν θα επαναληφθεί ποτέ ξανά χάθηκε! Κρίμα! 

 Επίσης είναι παράξενη αυτή η επιρροή του μοναχισμού στην επίσημη Εκκλησία, αλλά κυρίως στο σύνολο των πιστών! Η δική μου άποψη για τον μοναχισμό είναι τελείως αρνητική! Δεν μου αρέσει καθόλου αυτός ο εγωισμός και ατομικισμός που δείχνουν οι μοναχοί "Να σώσω εγώ την δική μου ψυχή, και δεν με νοιάζει και εάν καεί όλη η κοινωνία!", δεν μπορώ να το δεχθώ εύκολα αυτό (σε αντίθεση έχω σε πάρα πολύ υψηλή εκτίμηση τους λαϊκούς ιερείς που προσφέρουν έργο μέσα στην κοινωνία, πχ ιερείς που κάνουν συσσίτια για τους άπορους ή φροντίζουν ναρκομανείς ή αστέγους, ή ιεραπόστολους που φροντίζουν τα φτωχά παιδάκια στην Αφρική, Ασία, Νότιο Αμερική! Ακριβώς όπως έκανε και ο Ιησούς που βοηθούσε φτωχούς, άρρωστους, και αμαρτωλούς! Και μην ακούσω το γνωστό "Ο Ιησούς πέρασε 40 μέρες στην Έρημο και πολεμούσε τον πειρασμό, και ακριβώς σε αυτό βασίζεται ο μοναχισμός!" Γιατί ναι μεν ο Ιησούς πέρασε 40 μέρες στην Έρημο αλλά μετά ξαναγύρισε στην κοινωνία για να βοηθά ανθρώπους που τον είχαν ανάγκη! Δεν την άραξε για πάντα εκεί! Το να γίνεις μοναχός και να πηγαίνεις να βοηθάς μέσα στην κοινωνία φτωχούς, άρρωστούς, αμαρτωλούς είναι υπέροχο! Το να γίνεις μοναχός και να κλειστείς σε ένα μοναστήρι σε ένα μέρος που κανένας δεν μπορεί να πάει χωρίς άδεια (και εάν είναι γυναίκα δεν μπορεί να πάει καν!) δεν είναι με τίποτα υπέροχο! Τόσο απλά!). 

 Και ακόμα πιο εξωφρενικό θεωρώ το γεγονός ότι άτομα που έχουν αποσυρθεί από την κοινωνία (Από δειλία? Γιατί το να αμαρτάνεις μέσα στην κοινωνία είναι πολύ πιο εύκολο από ότι εάν είσαι ξεχασμένος από όλους και όλα σε ένα μοναστήρι ή ακόμη χειρότερα σε μια σπηλιά! Πόσο πιο μάγκες οι λαϊκοί ιερείς που ζούνε μέσα στους πειρασμούς, αλλά αντιστέκονται και στέκονται ως πραγματικοί πνευματικοί ηγέτες του ποίμνιού τους!) να έχουν και απόλυτες απόψεις σχετικά με το πως θα πρέπει να είναι η κοινωνία, η οικογένεια, η παιδεία, η διαπαιδαγώγηση των παιδιών,  η σεξουαλική ζωή όλων, τα πάντα όλα! Σαν να μου έρθει κάποιος σε μένα που να μην ξέρει καν πως είναι οι μέλισσες και να μου λέει τι να κάνω με τα μελίσσια μου!!!  Βρε ά πάγενε από εδώ!

 Όπως και μου φαίνεται ακόμη παράξενο πως κάποιοι που δεν τηρούν μια βασική εντολή της Βίβλου " Αυξάνεσθε και πληθύνεστε και κατακυριεύσατε την Γην!" και δεν προφέρουν νέους πιστούς στην Εκκλησία (όπως κάνουν οι λαϊκοί ιερείς που έχουν πολυμελείς οικογένειες)  να τυγχάνουν αυξημένου κύρους (που στην πραγματικότητα δεν στηρίζεται σε έργο ως πνευματικοί ηγέτες ποιμνίου, αλλά ούτε και έργου προς τους φτωχούς και καταφρονημένους εκεί έξω στην κοινωνία!). Παράξενα πράγματα κύριε διοικητά που θα έλεγε και ο Μπαλούρδος!

 Δεν είναι καν και μοναχοί - πολεμιστές όπως επί της εποχής του Βυζαντίου ή των Σταυροφοριών! Χα χα χα.  

 Μιλάμε για το αντίστοιχο των κηφήνων στα μελίσσια! Ούπςςςςς! Λάθος! Οι κηφήνες προσφέρουν απογόνους στο μελίσσι! Ούτε καν αυτό! Χα χα χα.


*** Επάνω στον υποχρεωτικό εμβολιασμό ή όχι, η άποψη μου είναι η εξής: Δεν είμαι υπέρ του υποχρεωτικού εμβολιασμού σε όλους (αλλά για το νοσηλευτικό και ιατρικό προσωπικό ναι! Να είναι υποχρεωτικό) απλώς για να μην έχουμε πρόβλημα ξανά με το να φρακάρουν τα νοσοκομεία μόνο με ασθενείς Covid καλά θα είναι όποιος δεν θέλει να εμβολιαστεί να μην εμβολιαστεί γιατί και φυσικά έχουμε δημοκρατία! Αλλά να υπογράψει πρώτα μια υπεύθυνη δήλωση ότι εάν κολλήσει Covid σε βαριά μορφή να μην πάρει την θέση στην εντατική από κάποιον που έπαθε τροχαίο, ή καρδιακή προσβολή, ή εγκεφαλικό, ή απλώς πεθαίνει από καρκίνο, αλλά θα πάει να πεθάνει ήσυχα και χωρίς καμία ιατρική βοήθεια στο σπίτι του όπου θα είναι δίπλα στους δικούς του οι οποίοι μπορεί να είναι οι επόμενοι που θα διαβούν αυτόν τον δρόμο! Οπότε έτσι θα έχουν την ελευθερία να μην εμβολιαστούν όσοι δεν θέλουν, αλλά δεν θα την πληρώσουν και όσοι πάνε σε εντατικές για λόγους άλλους από τον Κορωνοιό!


Αναρτήσεις του blog για την επιδημία του Covid-19




Κομμουνιστής μέχρι να πλουτίσεις..

Ημερολόγια Καραντίνας: Εβδομάδα πρώτη (13/3/2020 έως 20/3/2020)

Η λεπτή γαλάζια γραμμή

Επιδημία Κορωνοϊού και Ελλάδα: Τέσσερις αισιόδοξες υποθέσεις

Ημερολόγια Καραντίνας: Εβδομάδα Δεύτερη (21/3/2020 έως 27/3/2020)

Ημερολόγια Καραντίνας: Εβδομάδα Τρίτη (28/3/2020 έως 03/4/2020)

Ημερολόγια Καραντίνας: Εβδομάδα Τέταρτη (04/4/2020 έως 10/4/2020)

Οι άγγελοι του Λέτσε

Ημερολόγια Καραντίνας: Εβδομάδα Πέμπτη (11/4/2020 έως 17/4/2020)

Ημερολόγια Καραντίνας: Εβδομάδα Έκτη (18/4/2020 έως 24/4/2020)









Adios Amigos Locos 

Λάζαρος Μότσανος 


Σοχός 03/07/2021


Πέμπτη 10 Ιουνίου 2021

Αποπαρασιτωμένος εμβολιασμένος και γεμάτος τσιπς!

 


 Ώ ρε μάγκα μου! Από την ώρα που έκανα το εμβόλιο της Phizer πιάνω τα δεδομένα από όλες τις μελισσοκομικές ζυγαριές της Ελλάδος! Άνοδος 1.040 gr, υγρασία 85%, κατάσταση μπαταρίας 40%. Πτώση 340 gr, υγρασία 55%, κατάσταση μπαταρίας 90%. Άνοδος 170 gr, υγρασία 60%, κατάσταση μπαταρίας 27%. 

 Γαμώ το 5G και τα τσιπάκια σας ρε μπαγλαμάδες νεοταξίτες, και εσύ κερατά Μπίλ Γκείτς με την Λουσιφερσφαιρίνη σου!

 Το λοιπόν σήμερα μέρα εμβολιασμού γιατί είμαι πρόβατος και Μπεεεεεε!  

 Και επειδή δεν είμαστε όποιοι και όποιοι για να κάνουμε το πεταμένο το Astrazeneca, το μπακλά το εμβόλιο, κανόνισα ραντεβού στον Λαγκαδά για να κάνω το Phizer και να χρεώσω το κράτος κοτζαμάν 17,5 ευρώ, μια που τόσα χρόνια πληρώνω φόρους καθώς και ασφαλιστικές εισφορές και ούτε έχω πατήσει καν σε κέντρο υγείας ή έχω πάρει κάποιο φάρμακο με συμμετοχή του κράτους!

 Ντύθηκα, σενιαρίστηκα, βάλαμε μέχρι και κουλώνια στα π@π@ρι@ μας, και κατέβηκα με τον πράσινο Χάρο στον Λαγκαδά για το ραντεβού στις 14:45. 

 Λίγος κόσμος στο κέντρο υγείας του Λαγκαδά που έχει και γκράφιτι τον Μακρυγιάννη (ή τον Πετρόμπεη? Δεν το κατάλαβα πλήρως),  στην είσοδο μια σεκιουριτού με  αλεξίσφαιρο και μάσκα με ρωτά "έχετε ραντεβού κύριε?" γρυλίζω καταφατικά. Βγάζει ένα σκατουλάκι από την τσέπη της και με σημαδεύει στο μέτωπο, μου έρχεται να τις πω ότι "Είναι πολύ κακή ιδέα να με σημαδεύεις, ακόμα και εάν αυτό που κρατάς είναι θερμόμετρο!", κατεβάζει το σκατουλάκι  μου λέει "Δεν έχετε πυρετό, περάστε στην ρεσεψιον να  δώσετε τα στοιχεία σας" ξαναγρυλίζω καταφατικά.

 Στην ρεσεψιόν μια μασκοφορούσα γαλαζοντυμένη, παίρνει την σελίδα με τα στοιχεία μου και τα στοιχεία του ραντεβού που είχα εκτυπώσει, και συμπληρώνει με αυτά  μια αίτηση, της λέω "Να σας κάνω μια ερώτηση? Ξέρετε είμαι μελισσοκόμος και τις τελευταίες μέρες δεν έχω πάει στα μελίσσια μου μην γίνει καμία επιπλοκή με τα τσιμπήματα των μελισσών και το εμβόλιο, ποια είναι  η γνώμη σας? Να μην πάω και για 1-2 μέρες στα μελίσσια μετά από το εμβόλιο για να μην έχουμε τίποτα  ντράβαλα?", σηκώνει για λίγο το κεφάλι της και μου λέει "Να μην πας ποτέ στα μελίσσια σου, μια μαλακία δουλειά είναι!" και ξανασυνεχίζει να συμπληρώνει την αίτηση "Ωχχχ που να πάρει! Και εδώ μας πήρανε χαμπάρι!" το μόνο που σκέφτομαι. 

 Μου δίνει την αίτηση στο χέρι και μου δείχνει την γενική κατεύθυνση που θα πρέπει να πάρω για να  εμβολιαστώ, ακολουθώ την υπόδειξη της και φτάνω σε μια αίθουσα με καρέκλες κόκκινες, μπλε, κίτρινές, και 4-5 άτομα να κάθονται σε αυτές, αμίλητοι με μάσκες στα πρόσωπα τους "Εδώ είναι για τον εμβολιασμό?" ρωτώ, μου απαντούν καταφατικά με ένα νεύμα, "Τι να περιμένουν όλοι αυτοί? Είμαι μετά από αυτούς? Γιατί δεν σχηματίζουν ουρά για να εμβολιαστούν?"  ερωτήματα που πλανούνται στον νου μου.

 Και ξαφνικά βγαίνει ακόμα μια γαλαζοφορεμένη με μια λευκή μάσκα, "Ουυυυυυ!!! Όμορφη!!!!" λέω "Ναι καλά! Όλες όμορφες είναι με μια μάσκα στην μάπα, και φυσικά όλες όμορφες είναι μετά από 2-3 μήνες πάνω στα βουνά κατά την μελισσοκομική άνοιξη!" προλαβαίνω να σκεφτώ, βλέπω να ψάχνει κάτι με το βλέμμα της "Τι ψάχνεις ζαργάνα μου? Την αγάπη? Είσαι τυχερή, μόλις την βρήκες!" συνεχίζει να παίζει μονότερμα-μονόλογο ο εγκέφαλος μου "Τσαπερδόνης? Πέρασε το δεκαπεντάλεπτο, πως νιώθεις?" "Καλά είμαι!" απαντά ο Τσαπερδόνης, "Ερωτευμένος είμαι!" απαντώ από μέσα μου ταυτόχρονα και εγώ! Πυκνά μαύρα σπαστά μαλλιά σε κοτσίδα, πυκνά μαύρα μαρκαδορίσια φρύδια, τεράστιες καστανόμαυρες ματάρες, και μια κατάλευκη μάσκα! "Poetry in motion" σιγοτραγουδώ!

 Την βλέπω να αφήνει το πόστο της προτού της δώσω την αίτηση μου και πριν προλάβω να της πω πως τα παιδιά μας θα είναι τα ομορφότερα του κόσμου! "Μπα κάτσε καλά, μπα μαύρου λύκουυυυ!" ακούω κάτι μέσα μου να λέει , αποφασίζω να ακολουθήσω την συμβουλή αυτή και κάθομαι σε ένα νεοδημοκράτικο πλαστικό κάθισμα, "Που θα βρεις καλύτερα από εδώ?" σκέφτομαι, η ώρα περνά αλλά τα "γαλάζια όνειρα" χαμένα, "Καλύτερα να τους πεις ότι είναι η σειρά σου να εμβολιαστείς" μου λέει ένα πειραματοζω..... Ούπς! Λάθος! Μου λέει ένας εμβολιασμένος! "Καλή ιδέα" σκέφτομαι "Αρκεί να μπορέσω πρώτα να ανοίξω το στόμα μου μπρος στα γαλάζια όνειρα!".

 Ξαφνικά μπαίνει μέσα μια λευκοφορμαφορούσα στην αίθουσα με την πινακίδα "Εμβολιαστικό κέντρο", "Ααααα εδώ θα κάτσω εγώ" την ακούω να λέει "Εσύ και η Ειρήνη θα πάτε στην άλλη την αίθουσα" λέει σε μια άλλη γαλαζοφορεμένη "Ειιιιιιρήνηηηηηηη!!!!" Ακούω τον μαύρο λύκουυυυ μέσα μου να γρυλίζει "Έτσι το λένε το λοιπόν το μωρό ε?". Ξάφνου να και το μωρό να μπαίνει σαν σίφουνας μέσα στην αίθουσα, ελατήρια τα γόνατα μου με εκτοξεύουν από την θέση μου και παίρνω θέση μπροστά από την είσοδο της αίθουσας, κρατώντας μπροστά στο στήθος μου με τα δύο χέρια μου την αίτηση σαν άλλος κολίγος χωρικός που κρατά την τραγιάσκα του καθώς στέκεται ως υποτακτικός μπροστά  στον τσιφλικά.

 "Δεν μπορείς να το κάνεις αυτό!" ακούω το μωρό να διαμαρτύρεται "Εμείς ετοιμάσαμε αυτή την αίθουσα και έρχεσαι εσύ με το έτσι θέλω και την κάνεις κατάληψη! Αφού σου είπαμε ότι δεν βολεύει αυτή η αίθουσα για την δουλειά που την θέλεις εσύ, στον ίδιο προθάλαμο θα είναι όσοι πρέπει να ελεγχθούν τα χαρτιά τους, όσοι περιμένουν να εμβολιαστούν, και όσοι περιμένουν το δεκαπεντάλεπτο! Θα γίνει χαμός, γιατί δεν μπορείς να το καταλάβεις!!! Κάθε μέρα το ίδιο! Τι πείσμα είναι αυτό!!!!", "Ούχχχχχ τι ωραία που τα λέει!!! Άραγε να έχουν γεύση κεράσι τα χείλη της?" ο μαύρους λύκους συνεχίζει από μέσα μου το παραλήρημα του, "Δεν ξέρω τι λες, θα κάνεις αυτό που λέω εγώ, θα πας στην άλλη αίθουσα και τέλος!" μαλώνει το μωρό η άσπρη φόρμα. 

 Νιώθω το κεφάλι μου να λυγίζει ελαφρά, τα αυτιά μου να χαμηλώνουν, τα μάτια μου να γίνονται τεράστια καθώς βιαστικά το βλέμμα του μωρού συναντά φευγαλέα το δικό μου "Μμμμμμμμμμμ!" κλαψούρισμα και αμέσως μετά ακούω από πίσω από το αυτί μου τον μαύρου λύκου να λέει "Απλώς δώσε την διαταγή μωράκι και την αρπάζω με τα δόντια από τον λαιμό για να την σύρω σε καμιά απόμερη γωνιά για να την κατασπαράξω την γριένζω!!!!". Δεν προλαβαίνω να το πω ,φεύγει ταχύτατα σαν σαΐνι το μωρό "Το χάσαμε το μωρό πατριόττττττ!" το μόνο που σκέφτομαι, "Περάστε κύριε!" λέει η άσπρη φόρμα "Σου χώσω καμιά ανάποδη θα δεις εσύ!!!" η μόνη σκέψη μου, "Να καθαρίσω λίγο εδώ που θα κάτσω και θα ασχοληθώ και με εσάς!" μου λέει καθώς περνάει τα πάντα με οινόπνευμα "Βρε άντε πνίξου μαρί Κατακουζίνα!" εξακολουθώ από μέσα μου να γρυλίζω!

 Και ξαφνικά πάλι άνοιξη! Τα γαλάζια όνειρα για ακόμη μια φορά μπαίνουν μέσα στην αίθουσα φουριόζα "Σου είπα σήμερα το πόσο σε αγαπώ?" τα αηδόνια κελαηδούν από μέσα μου, το μωρό σχεδόν δακρυσμένο, μαζεύει σε ένα ανοξείδωτο σκεύος σαν τεράστιο κέλυφος από αράπικο φιστίκι σύριγγές, βαμβάκια, χανζαπλάστ, φιαλίδια "Μα τι κάνεις εκεί? Από όλα αυτά έχει και στην άλλη αίθουσα που θα πας!!! Άστα αυτά εδώ! Μα τι παιδιαρίσματα είναι αυτά! Άστα σου είπα! Μα είναι πράγματα αυτά που κάνεις?!?!". Το μωρό όμως εκεί! Αμίλητο και με θυμωμένες κινήσεις γεμίζει το φιστίκι της με ιατρικό τσιγκιρι μίγκιρι! "Μην κλάψεις και όλας!!!" της λέει η λευκή φόρμα με αποτέλεσμα να βουρκώσει ακόμη περισσότερο "Αμμμμαααανννν είναι και αυτή τρελή!!! Σε ευχαριστώ Θεέ μου!" σκέφτομαι.

  Η λευκή φόρμα παύει να ασχολείται με τα γαλάζια όνειρα, και αντιλαμβάνεται ότι υπάρχει και κάποιος άλλος μέσα στην αίθουσα που την αγριοκοιτάζει και οι τρίχες του έχουν ορθωθεί στο σβέρκο του, "Κύριε, βλέπω ότι η αίτηση σας έχει ήδη συμπληρωθεί και έχει σφραγίδα και υπογραφή! Ποιανού είναι αυτή η υπογραφή?" μου λέει "Εεεε να μια γαλαζοφορεμένη κοντοπούταν...." πάω να πω αλλά με διακόπτει απότομα " Έιρήνη καθώς φεύγεις πάρε μαζί σου και τον κύριο! Δεν έχει εμβολιαστεί ακόμη, δικός σου είναι....!", "Ακολουθήστε με κύριε!" ακούω το μωρό να λέει πίσω από σφιγμένα δόντια "Δεν έχουμε σχολείο σήμερα!!! Θα πάμε εκδρομή!! Θα πάμε εκδρομή!!" ακούω εγώ να αντηχεί μέσα στο κρανίο μου, μπροστά περπατά βιαστικά και σφιγμένα το μωρό, χοροπηδώντας σαν κατσικάκι ακολουθώ από πίσω της εγώ!

 Μπαίνουμε με τα γαλάζια όνειρα στην άλλη αίθουσα, "Καθήστε εδώ κύριε!" με διατάζει "Μμμμμμμμμμμ!" και τα γνωστά, λοξό κεφάλι, κατεβασμένα αυτιά, τεράστια μάτια! 

 Ακολουθεί και η δεύτερη γαλαζοφορεμένη "Τι τρέχει?" λέει "Τα ίδια και τα ίδια πάντα! Τόση προετοιμασία έριξα για να ετοιμάσω τα πάντα στην άλλη αίθουσα, και ήρθε τώρα η άλλη και τα πήρε όλα! Λες και είμαστε κορόιδα εμείς! Τρέχουμε και τα βρίσκει όλα έτοιμα αυτή!" απαντά  τα γαλάζια όνειρα έχοντας τα χέρια της στην μέση "Εγώ πάντως στο έχω ήδη προτείνει! Μια δαγκανιά στον λαιμό της και της τον σπάζω στο πι και φι, θα το ευχαριστηθώ μάλιστα!" της λέω τηλεπαθητικά με το βλέμμα μου, αλλά που! Τα γαλάζια όνειρα δεν γρικάνε από τέτοια κόλπα που κάνουμε εμείς εις τας Ινδίας!

 Αρπάζει μια σύριγγά στα χέρια της και απομακρύνεται νευρικά από μένα "Ωχχχχ ρε πούστη μου! Να δεις που θα μου την πετάξει σαν ντάρτ στο μπράτσο το μωράκι το θυμωμένο!!!", "Εμμμμ! Χμμμμ! να σας κάνω μια ερώτηση?" της λέω, με κοιτά με απλανές βλέμμα, μια λάμψη στο βλέμμα της, σαν να βγαίνει από όνειρο, βρίσκει επαφή με την πραγματικότητα "Οκ μόλις έκανε  ρισετ! Το γλιτώσαμε το ντάρτ στο μπράτσο!", "Φυσικά κύριε, όσες θέλετε", απαντά. 

 "Τι είναι αυτό το εμβόλιο" λέω και ακούω από πίσω τις παρέες του Σοχού να με κράζουν "Γι-ουυυ-ουυυ μπαααα λύκουυυυυυ! Γιού-ααααα!!!" "Phizer κάνουμε μόνο στον Λαγκαδά", "Να σας κάνω ακόμη μια ερώτηση?" συνεχίζω και πίσω από το αυτί μου οι Σοχινές παρέες συνεχίζουν και αυτές "Γιου-ουυυυ-ουυυυυυυυυυ!", "Να ξέρετε είμαι μελισσοκόμος και μήπως τα τσιμπήματα των μελισσών έχουν καμία αλληλεπίδραση με το εμβόλιο? Μήπως μπορεί να φέρει κανένα περιστατικό βαριάς αναφυλαξίας?!?!" ρωτώ με μειλίχια φωνή, "Γιούυυυυ μπα γκάλιουυυυυ, αναφυλαξία και πράσινα άλογα! Έτσι το λέμε τώρα μπα λύκου Μαύρουυυυυ?!?!" οι παρέες του Σοχού με ειρωνική φωνή συνεχίζουν μέσα μου. 

 "Χμμμμ! Δεν ξέρω αλλά καλά θα ήταν να μην πάτε τις επόμενες μέρες στα μελίσσια σας, μην σας πιάσει καμία αναφυλαξία και δεν θα ξέρουμε εάν είναι από τα τσιμπήματα, ή από το εμβόλιο και δεν θα μπορείτε μετά να κάνετε την δεύτερη δόση!" μου απαντά το μωρό, "Ναι δίκιο έχετε, μπορεί να συμβεί κάτι και πως θα έρθω την άλλη εβδομάδα!" σιγομουρμουρίζω "Την άλλη εβδομάδα?" ρωτά το μωρό "Εεεε την άλλη φορά ήθελα να πωωωω!" απαντώ τρεκλίζοντας και ακούω πίσω από το αυτί μου φωνές "Ουυυυυυ ρε καρτάλι! Θα την φας ολόκληρη ρε μαύρου λύκουυυυυυυυυυυ!".

 Χαμογελά καθώς με βλέπει να κοκκινίζω ολόκληρος στα ζυγωματικά (όσο τουλάχιστον ξεχωρίζουν από την μάσκα) και στο μέτωπο, αντιλαμβάνεται ότι σαν κάτι να ρετάρει ανάμεσα στα αυτιά μου, "Σηκώστε το μανίκι κύριε Μοτσάνε" μου λέει γλυκά, "Χμμμμ τώρα θα μου πει ότι θα πονέσω λίγο, και μετά εγώ θα της απαντήσω "Να πονέσω, εγώ? Εγώ είμαι μελισσοκόμος, κάθε μέρα οι κυρές μου με τρατάρουν 5-7 σύριγγες με βιτριόλι μέσα! Ο πόνος είναι μόνιμος!" Ναι έτσι θα της πω, macho και καλά, και cool επίσης! Πόσοι άραγε να είναι οι μελισσοκόμοι εκεί έξω? Πιο λίγοι και από έντιμους πολιτικούς! Ναι! Έτοιμο το σενάριο! Δώσε την πάσα το λοιπόν μωρό!" καθώς σκέφτομαι αυτά βλέπω ήδη την σύριγγα να είναι καρφωμένη στο μπράτσο και το μωρό να λέει "Τελειώσαμε κύριε Μοτσάνε! Περιμένετε για δεκαπέντε λεπτά στον προθάλαμο!".

 "Που γαμώτω! Την χάσαμε  την ευκαιρία! Πότε πρόλαβες ρε Μπεμπέ?!?! Και τι ελαφρύ χεράκι είναι αυτό!!!" σκέφτομαι, προφανώς απογοητευμένος, παίρνω την άγουσα για τα αποδυτήρια, περιμένοντας το δεκαπεντάλεπτο να περάσει μετρώντας το κάθε δευτερόλεπτο, και 1, και 2, και 3, .....και 533, και 534,.....και 721, .......και 900! "Είσαστε καλά κύριε Μοτσάνε?" ακούω τις λέξεις να βγαίνουν από τα χείλη του μωρού, "Μότσανος,  και όχι Μοτσάνος και ναι, νιώθω υπέροχα!" απαντώ σχεδόν χαρούμενα.

 "Υπέροχα! Μπορείτε να φύγετε τότε!" λένε τα χείλη από τα γαλάζια όνειρα και νιώθω το στιλέτο να στριφογυρνά μέσα στην καρδιά "Να σας κάνω ακόμη μια ερώτηση?" της λέω γεμάτος ταραχή, "Μα φυσικά!" απαντά σχεδόν γελώντας, "Σκέψου γρήγορα κάτι ρε μαλάκα! Οτιδήποτε! Απλώς πες κάτι! Άντε ακόμη!!!! Υποτίθεται ότι είσαι και εύστροφος και πάντα ετοιμόλογος!! ΆΙΝΤΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ!!!" με πιάνει πανικός, δεν μου έρχεται τίποτα, ανομβρία, κρύος ιδρώτας, οι φλέβες στους κροτάφους πάνε να σπάσουν, τα χέρια μου σφίγγουν τα έγραφα μου και νιώθω το χαρτί να εισχωρεί στο δέρμα μου, χαρτί? Έγγραφά? Ναι!!! Αυτό είναι! 

 Σηκώνω αργά αργά τα έγραφα της τα δείχνω και ψελλίζω "Εεεεε την επόμενη φορά θα έρθω με αυτά τα έγγραφά για την δεύτερη δόση? Ή πρέπει να εκτυπώσω καινούρια?" επιτέλους το ξεστομίζω, "Μα κύριε Μοτσάνε αυτά απλώς είναι για να σας δείχνουν την ώρα του ραντεβού, μην ανησυχείτε θα σας έρθει και μήνυμα στο κινητό με τον κωδικό σας" μου λέει με μάτια που χαμογελούν "Εεεεε ωραία  τότε, θα τα πούμε το λοιπόν την άλλη εβδομάδα!" της λέω, "Την άλλη εβδομάδα?" με ρωτά περιεχτικά, "Εεεε την άλλη φορά ήθελα να πω!!!", "Γειά σας!".

 Βγαίνω έξω από το κέντρο υγείας παραπατώντας, κατακόκκινος στο πρόσωπο, η καρδιά μου κάνει μια πολύ πετυχημένη μίμηση από δίχρονο DT 400, νιώθω ανάλαφρος, "Θα πάω αύριο στα μελίσσια!" λέω "Ναι! Αύριο πρέπει να πάω στα μελίσσια, να πάω να βρω το πιο δυνατό και επιθετικό, και θα πάω να του δώσω μια γερή κλωτσιά με τα αρβύλια μου που έχουν επένδυση από ατσάλι στις μύτες! Ναι! Πρέπει οπωσδήποτε να έρθω ξανά μέσα στην εβδομάδα στο κέντρο υγείας του Λαγκαδά! Το πιο δυνατό και επιθετικό μου μελίσσι, μια πολύ γερή κλοτσιά!!!"

  Οι παρενέργειες από το εμβόλιο ήδη έχουν αρχίσει, φεύγω από τον Λαγκαδά, χαρούμενος! Και αυτό μόνο φυσιολογικό δεν είναι για μένα. 

 Ένα εμβόλιο, δύο τσιμπήματα!




Adios Amigos Locos





Λάζαρος Μότσανος

Λαγκαδάς 10/6/2021

 


      

Παρασκευή 1 Ιανουαρίου 2021

Καλή χρονιά μόρτες μου

 


 Καλή χρονιά μόρτες μου, για σας αλλά και για κάθε έναν που αξίζει την αγάπη σας, και κουβαλά μαζί του ένα κομμάτι της καρδιά σας. Είθε το μέλλον να είναι μελένιο για άτομα που οι καρδιές τους είναι καμωμένες από μέλι.

 Αυτή η ανάρτηση δεν είναι μια ανάρτηση ευχών, δεν είναι μια τυπική υποχρέωση στην αρχή της χρονιάς, δεν είναι ένα δείγμα επιβαλλομένης από τα ήθη και έθιμα μας κοινωνικότητας. 

 Αυτή η ανάρτηση είναι ένα κάλεσμα στα όπλα. Μπροστά μας περιμένει ένας πόλεμος (και ίσως φέτος και να είναι μάλιστα και πραγματικός! Πιθανότερο αυτό από κάθε άλλη χρονιά), ένας πόλεμος για να ανακτήσουμε όσα μας στέρησε η φοβερή περσινή χρονιά, που πραγματικά μας αποδεκάτισε πλήρως, ένας πόλεμος για να ξανασηκωθούμε στα πόδια μας μετά από μια φοβερή δεκαετία κρίσης και παρακμής, ένας πόλεμος όμως κυρίως ενάντια στον εαυτό μας, τον κακό εαυτό μας!

 Ο κακός μας εαυτός που μας εμποδίζει να ορμίσουμε στην μάχη της ζωής με όλες τις δυνάμεις μας και να ανακτήσουμε όσα αξίζουμε, ο κακός μας εαυτός που βρίσκει δικαιολογίες στα πάντα αρκεί να μην αλλάξει αυτός και ξεφύγει από το τέλμα που του έχει γίνει συνήθεια, ο κακός μας εαυτός που νομίζει ότι αποτελεί το κέντρο του κόσμου, ενώ δεν αποτελεί ούτε καν ένα σημείο στίξης μέσα σε ένα βιβλίο 10.000 σελίδων.

 Ναι πρέπει να αλλάξουμε για να επιζήσουμε, φέτος αυτή η ανάγκη δεν ήταν μόνο μεταφορική αλλά άκρως πραγματική! Αλλά εξακολουθεί να είναι άκρως πραγματική και από εδώ και πέρα, ο πόλεμος με την πανδημία δεν έχει τελειώσει, τα δύσκολα μπροστά μας ακόμη είναι, πολύς ο δρόμος για την ελευθερία μας, και ήρθε η ώρα των αποφάσεων καθώς η ώρα των παχιών και άδειων δηλώσεων έχει παρέλθει. 

 Ο καθένας μας θα βρεθεί σε ένα σταυροδρόμι και θα πάρει απόφαση ποιον δρόμο θα ακολουθήσει,. Μπορεί να είναι αιθεροβάμων, επιπόλαιος, πλανεμένος, και να διαλέξει την απόφαση που θα θέσει σε κίνδυνο την ζωή του, την ζωή των δικών του, αλλά και την ζωή τελείως ξένων και αθώων ανθρώπων που οι αποφάσεις του θα τους επηρεάσουν και εκείνους. Ή μπορεί να μην είναι όλα τα παραπάνω και να πάρει την σωστή απόφαση. 

 Το πρόβλημα είναι ότι αργά ή γρήγορα θα γλυτώσουμε από την πανδημία (με αρκετές σχετικά απώλειες ή με τεράστιες απώλειες!) αλλά δυστυχώς θα πρέπει να συνεχίσουμε να ζούμε μαζί και με όσους δεν πήραν τις σωστές αποφάσεις κατά την διάρκεια της, και μας έθεσαν όλους σε κίνδυνο, και αυτό είναι βαρύ φορτίο για να το υπομείνεις μέχρι το τέλος της ζωής σου, και το τέλος της ζωής όσων αγαπάς και δεν τους σεβάστηκαν οι προαναφερόμενοι!

 Αλλά πέρα από αυτό το φορτίο έχουμε και μια άλλη υποχρέωση. Η πανδημία θα αφήσει πολλά συντρίμμια πίσω της, καθήκον μας είναι να συμμαζεύσουμε την κατάσταση, να σταθούμε στα πόδια μας, και να χτίσουμε τα πάντα πάλι από την αρχή. 

 Το καλό είναι ότι οι περισσότεροι από μας μάθαμε και να πέφτουμε χαμηλά αλλά και να ορθωνόμαστε ξανά από εκεί που πέσαμε. Το κακό είναι ότι δεν έχουμε όλοι μας αυτά τα βιώματα και δεν έχουμε ατσαλώσει κατάλληλα τους χαρακτήρες μας για να κάνουμε ξανά το ορθοπόδισμα προς την μάχη, και την νίκη ως επακόλουθο. 

 Πολλοί συνάνθρωποι μας έχουν βρεθεί στα γόνατα αλλά είναι μια πρωτόγνωρη κατάσταση για αυτούς, γιατί κατά την διάρκεια της δεκαετούς κρίσης ο άνεμος στα πανιά πάντα ήταν ούριος για αυτούς, και η θάλασσα πότε δεν τους έδειξε το άγριο πρόσωπο της. Δεν είχαν βιώματα και αγωνίες που μας ταλανίζανε για πέρα της δεκαετίας όλους εμάς. Πλέον και αυτοί έχουν. Η θάλασσα βράζει γύρω τους και ο άνεμος έχει σπάσει τα κατάρτια τους, η απελπισία ο μόνος σύντροφος τους. 

 Λίγα λόγια ελπίδας μόνο για αυτούς, υπομονή, θα περάσει, όσο δεν παρατάς την μάχη δεν μπορείς να χάσεις, και όταν δεν έρχεται η ήττα θα έρθει η νίκη. Μην απογοητεύεσαι, σήκω και πολέμα, μια ανάσα την φορά, ένα βήμα την φορά, ένα χτύπημα την φορά, θα νικήσουμε!

 Πολλά και σήμερα, αποφώνηση. Στα δύσκολα χτίζονται οι χαρακτήρες, στα σκοτάδια φαίνεται η αξία του φωτός, στις φουρτούνες της ζωής ξεχωρίζει ο καλός ο καπετάνιος. Ατσαλωθείτε, πεισμώστε, και αφήστε την τόσο πολύτιμη οργή να σας οδηγήσει στην μάχη. Ο εχθρός είναι μόνο ένας, ο κακός εαυτός μας, ώρα να τον νικήσουμε!



 Adios Amigos Locos





 Λάζαρος Μότσανος

 Σοχός 1/1/2021