Six Six Six The Number Of The Beast

666!

Έγινε και αυτό!

Η προφητεία συνεχίζεται!

Χε Χε Χε!

Adios Amigos Locos

Μότσανος Λάζαρος

Σοχος 2017/08/29

83 να είναι οι ώρες σας

Και για ακόμα μια φορά ανεβαίνεις στο 83 για να ξεκινήσεις από τον Λαγκαδά για να  φτάσεις στην αγαπημένη σου Θεσσαλονίκη, ένα αναγκαίο κακό, αλλά με δυσανάλογο κόστος σύμφωνα με την γνώμη σου. Ποτέ δεν μπορούσες να ανεχθείς τον πολύ τον κόσμο, αγρίμι πράγμα που να να χωρέσει μέσα στο στριμοξίδι που απαιτούν τα μέσα μαζικής μεταφοράς? Νιώθεις μέσα τους σαν λύκος σε κλουβί, πας πάνω κάτω σαν τρελός και περιμένεις πότε θα βάλει κανένα παιδάκι το χεράκι του μέσα στο κλουβί σου για να το κάνεις παιδάκι με ένα χεράκι λιγότερο! 

Σου είναι δύσκολο να ανεχθείς τους άλλους, είναι βρόμικοι, άσχημοι, βλάκες, τραγικοί, παράξενοι πάντα οι ξένοι , σε κάνουν να γρυλίζεις από μέσα σου, "Κρατήσου μακριά μου και ζήσε!" σαν να τους λες όταν είσαι με χαμηλωμένο το κεφάλι και σκοτεινό το βλέμμα. Μερικοί το καταλαβαίνουν αυτό, δυστυχώς είναι μόνο μερικοί. 

Τα πράγματα είναι μόνο χειρότερα όταν νιώθεις μόνος, θες να είναι φόβος, θες φθόνος, μπορεί και η απελπισία να βοηθά να γίνεσαι πιο κακός από ότι συνήθως είσαι, να σε καταλαμβάνει ένας τρομερός δαίμονας χωρίς κανένα ηθικό ενδοιασμό μέσα του, ο εαυτός σου ο κακός αναδύεται τότε, και σου αρέσει!

Κάνεις υπομονή "45 λεπτά είναι θα περάσουν" λες, και  πραγματικά τα πρώτα 23 λεπτά είναι εύκολα , το αστικό ταξιδεύει με μεγάλη ταχύτητα και το κινούμενο τοπίο σε ηρεμεί, σαν να είσαι σε μαγικό λεωφορείο νιώθεις, ένα κουταβάκι που βγάζει την μύτη του έξω από το παράθυρο από όχημα που κινείται και απολαμβάνει ένα ωσμωτικό λαβύρινθο με κλειστά τα μάτια του. 

Αλλά ξέρεις που τελειώνει αυτό. Σε ένα από τα πιο αγαπημένα σου σημεία στην Θεσσαλονίκη, στον ανισόπεδο κόμβο στο ύψος του Μαρμαρίδη είναι το όριο ανάμεσα σε ένα ασαφές ταχύτατα κινούμενο κόσμο και σε ένα αργό γεμάτο πληροφορίες που δεν θέλεις να ξέρεις τέλμα. Πληροφορίες που σε πνίγουν και δεν σε ενδιαφέρουν, που μπορείς να ζήσεις άνετα και χωρίς αυτές, που όμως δεν λένε να μην ρέουν μέσα σου, και δεν σε αφήνουν ήσυχο, άστε με ήσυχο!      

Το αγαπάς αυτό το μέρος, γιατί είναι μέρος που το έχει κατουρήσει και σημαδεύσει για πάντα ένας άλλος λύκος, ένας λύκος που θρηνούσε, μίζερος και μοναχός και αυτός, κατούρησε σε όλο τον τόπο για να δείξει τι ένοιωθε, τι είναι αυτό που του έλειπε, και με μαύρα ούρα σημάδευσε την περιοχή, από την μία πλευρά έγραψε "μου λείπουν τα χείλη σου" από την άλλη "μου λείπει η μυρουδιά σου".

Έτσι είναι οι λύκοι με δύο κατουρήματα τα λένε όλα!   

Σηκώνεις το κεφάλι για να το αντικρίσεις για ακόμα μια φορά μια τελευταία ακτίνα φωτός πριν σε πνίξει του πλήθους η ύπαρξη. Κοιτάς αλλά συννεφιάζεις αμέσως! Κάποιος έχει σβήσει το σημάδι του λύκου με γκρίζα μπογιά! ΜΕΤΑΝΟΕΙΤΕ" γράφει από κάτω με τεράστια γκρίζα κεφαλαία γράμματα. Σου έρχεται το αίμα στο κεφάλι, "Ψυχανώμαλοι, γελοίοι, νεκροί μέσα σας άνθρωποι, δεν ξέρετε τι  θα πει ζωή και θέλετε να την στερείσετε και από τους άλλους για αυτό τον λόγο, τον κόσμο πάτε να μικρύνετε για να έρθει στα μέτρα σας", πλέον στο όνομα ενός διεστραμμένου Γιαχβέ ένα από τα αγαπημένα σου μέρη πέθανε.

Νιώθεις τα μάτια σου να λαμπυρίζουν σαν καυτά κάρβουνα, νιώθεις τον λύκο μέσα σου να κινείται ανήσυχα, νευρικά, σε υπερένταση, "Υπέροχα λες! Μακάρι να βρεθεί και κάποιος ακόμα να μου κάνει την ημέρα μου, μακάρι!", οι τρίχες στον σβέρκο σου είναι υψωμένες και από μέσα σου αποπνέει μια μυρουδιά που σημαίνει μπελάδες, δυστυχώς είσαι ο μόνος λύκος μέσα στο αστικό, οπότε και δεν σε καταλαβαίνουν οι άλλοι, πρόβατα σε σφαγή!      

Και φυσικά η ευκαιρία δίνεται σχεδόν αμέσως!

Η χαρχάλο κάθεται από πίσω σου και θεωρεί ότι κάθε σοφία που βγαίνει από τα χείλη της είναι προσφορά μεγάλη προς τον υπόλοιπο κόσμο οπότε πρέπει να την μοιρασθεί με όσους το δυνατό περισσότερους, για αυτό κάθε κουβέντα της σου βομβαρδίζει τα αυτιά με αυξημένα ντεσιμπέλ.

"Έχω στενή λεκάνη σαν την αδερφή μου και είναι δύσκολο να βρω ρούχα.........."

Αντιλαμβάνεσαι την παρουσία της και σηκώνονται τα αυτιά σου. Σκέφτεσαι από μέσα σου "Συνέχισε να μιλάς σε αυτή την ένταση και θα σου φαρδύνω εγώ την λεκάνη!". 

Στάση στην στροφή Καρατάσου, "Διάολε έχουμε πολύ ακόμα". 

"Υπάρχει ένας καλλιτέχνης που κάνει στους τοίχους με λέιζερ ένα..... αχ πως το λένε α Wallpaper και είναι φοβερό σαν να είναι αληθινό με μοιάζει, φοβερός, φοβερός, δεν υπάρχει......!"

"Σιγά μην κάνει και Screen saver ρε μπάζο" ψιλομουρμουρίζεις στην πάπια που δεν λέει να το βουλώσει. 

Στάση Σταυρουπόλ "Πότε φτάσαμε ήδη εδώ?" 

"Και δεν είναι καλά να κάνεις πλαστική στήθους γιατί χαλάς το σώμα σου, γιατί ξέρεις δεν είναι και καλά αυτά τα υλικά που σου βάζουν......." 

"Θεέ μου θα της κάνω διπλή μαστεκτομή και θα τα πετάξω στα γατιά ότι έχει για μεμέ, και θα της βάλω πλαστικά βυζιά για να ψοφήσει από δηλητηρίαση από σιλικόνη" χαμηλόφωνα λες με λέξεις που βγαίνουν ανάμεσα από σφιγμένα δόντια. 

Στάση Ταχυδρομείο "Τελειώνουμε τελειώνουμε!!!!"

"Έχω μια φίλη που έχει κάνει εδώ στο στήθος της ένα Dreamcather, αλλά δεν είναι πολύ ωραίο γιατί έχει χάσει και κιλά και ο λαιμός της δείχνει σαν  λαιμός γαλοπούλας και με το ταττού εκεί δεν δείχνει καλά....."

Νιώθεις την πείνα να  θεριεύει με το άκουσμα της γαλοπούλας, σκέφτεσαι ένα σάντουιτς με γαλοπούλα και ξέρεις ακριβώς από που θα βρεις την πρώτη ύλη για αυτό τον σκοπό.

Στάση Αγία Παρασκευή. "Μπα έχουμε ακόμα υπερβολικά πολύυυυυυυυυ!"

"Και εγώ έχω κάνει πέντε νότες τατοού....βλέπεις εδώ στον λαιμό.... ήταν να κάνω και τις άλλες 2 γιατί ξέρεις υπάρχει μέχρι το σι αλλά έκανα τις πρώτες και είπα να κάνω και τις άλλες δύο μετά και μαζί με το κλειδί που μοιάζει με Φ αλλά έχει και μια γραμμή στην μέση, αλλά μετά είδα ότι είναι ωραία και μόνο τα πέντε και δεν θα με κάνει κακό να μην τα κάνω........."

"Να σου κάνω εγώ τις υπόλοιπες νότες στο λαιμό σου με φαλτσέτα μωρή κότα αν γουστάρεις τόσο!" λες με όλο και αυξανόμενη ένταση στην φωνή σου καθώς ξυπνά ο λυκάνθρωπος από μέσα σου .

Στάση Πλατεία Δημοκρατίας "Κατέβα ρε κάργα, κατέβα εδώ μαρί κάμπια!"

"Αλλά τα καλύτερα τα τατού τα κάνουν στην Ταλάνδη (?!?!?!).....εκεί στην Ταλανδία χτυπάνε τα τατού με κόκκαλο πάνω στο δέρμα..... και είναι πιο φυσικ έτσι........"

"Γαμώ την Ταλάνδη και τους Ταλανδούς! Και τους Μαορί μαζί μαρί φάλαινα αμόρφωτη!" είναι οι κουβέντες που ξεστομίζεις σε ένταση σεβαστή πλέον.

Νιώθεις το αίμα σου να κυλά ταχύτατα, τα νεύρα σου τεντωμένα, πόνος στο κεφάλι, θέλεις να την αρπάξεις από τα μαλλιά, να της τραβήξεις το κεφάλι προς τα πίσω, και να τραβήξεις το kukri από πίσω από την μέση σου και με μια απότομη μονοκόμματη κίνηση να της σκίσεις τον λαιμό της, και καθώς ένας πίδακας από αίμα αναβλύζει από τον λαιμό της εσύ να σταθείς με τα πόδια σου πάνω στα καθίσματα να ουρλιάζεις σαν λύκος μέσα στα αίματα με το μαχαίρι στο δεξί σου χέρι καθώς όλοι μέσα στο αστικό σε χειροκροτούν όρθιοι, κανένα όριο πουθενά!!!

Επόμενη στάση Κολόμβου, και ναι κατεβαίνει τρομαγμένη καθώς  μπόρεσε και έπιασε επιτέλους τις σκέψεις σου με κάποιο τρόπο καθώς εσύ την αγριοκοιτάζεις όσο παρακολουθεις την αποβίβαση της από το αστικό "Ποτέ δεν θα μπορέσεις να μάθεις πόσο κοντά έφτασες στην λήθη ηλίθια!" σκέφτεσαι.

 

Σφυροκόπημα στις φλέβες σου από το αίμα που προσπαθεί να βρει διέξοδο από την πίεση που δημιουργεί η καρδιά σου, την καρωτίδα σου την νιώθεις να έχει μουδιάσει, μέσα σου νιώθεις σαν ένα κυνήγι να μην πήγε καλά και να πρόλαβε το θήραμα να το σκάσει.

Προσπαθείς να ηρεμήσεις "Είμαι υπερβολικά ακοινώνητος για να βλέπω Ταραντίνο" λες στον εαυτό σου αλλά αυτό που δε τολμάς να ξεστομίσεις είναι το "Είμαι τελείως επικίνδυνος!", το ξέρεις, δεν το παραδέχεσαι όμως. 

Επόμενη στάση Αριστοτέλους

Προσπαθείς να κάνεις διάσπαση προσοχής για να ηρεμήσεις, κοιτάς έξω και βλέπεις κοντά σορτσάκια παντού, χιλιάδες πόδια μέσα σε κοντά σορτσάκια, "Φέτος είναι το καλοκαίρι του κοντού παντελονιού" σκέφτεσαι και βλέπεις όλη αυτή την μαζική απόδραση από τα Γκούλαγκ του Πουτανιστάν .

Σιγά σιγά ηρεμείς, έχεις σταματήσει πλέον να τρέμεις, ο πόνος υποχωρεί, ο Μογγόλος και ο λύκος του αρχίζουν να αποσύρονται μέσα στα σκοτάδια που παραμονεύουν συνήθως κρυμμένοι.

Επόμενη Στάση Καμάρα.  

Σηκώνεσαι σε ένα άδειο αστικό πλέον, για να κατέβεις στην στάση σου, ανοίγουν οι πόρτες και αντικρίζεις ένα ζευγάρι μάτια να σε διαπερνούν, ευτυχώς είναι εδώ! Και σε περιμένει.

Σε πιάνει το παράπονο "μου λείπουνε τα χείλη σου!" της λες "μου λείπει η μυρουδιά σου!", εκείνη σε ακούει, και απλώς γελά.

Είμαι εκεί που μου ζητάει η καρδιά μου.

Όλα θα πάνε καλά.


Μότσανος Λάζαρος

Σοχός 9/09/2014


Υστερόγραφο

Οποιοδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις είναι καθαρά τυχαία και συμπτωματική καθώς το κάθε τι στο παραπάνω κείμενο είναι προϊόν φαντασίας, το παρών δεν είναι αυτοβιογραφικό του συγγραφέα γιατί μιλάει για λύκους και ως γνωστό ο συγγραφέας του είναι πολική αρκούδα και είναι κοινός τόπος σε όλους ότι  τα πολικά αρκούδια είναι ευγενικά και φιλήσυχα πλάσματα, και το ότι καταβροχθίζουν φώκιες για πρωινό είναι ένα ανυπόστατο ψέμα χα χα χα.

Το παρών κείμενο συνοδεύεται και από πολλούς συνδέσμους με μουσική, σας συνιστώ να το ξαναδιαβάσετε έχοντας και την μουσική υπόκρουση τους να το συνοδεύουν.

Αλλεργικό σοκ και ο Μπλέζ Πασκάλ

Για να αναφερθούμε σε ένα από τα σημαντικότερα θέματα της μελισσοκομίας (για μένα το σημαντικότερο) το οποίο είναι κυριολεκτικά ζήτημα ζωής και θανάτου.

Και φυσικά αυτό είναι το ζήτημα του αλλεργικού σοκ που μπορούν να προκαλέσουν οι μικρές μας κιτρινόμαυρες τσαούσες.

Μα εσύ δεν ήσουν αυτός που έλεγες ότι δεν θα μιλάς για θεραπείες για τα μελίσσια?

Θα μιλήσεις για θεραπείες και για ιατρικά θέματα για ανθρώπους?

Τσούκ!

Δεν θα αναφερθώ καν στις αλλεργίες, δεν θα περιγράψω απολύτως τίποτα από τα συμπτώματα, δεν θα μιλήσω καν για τα φάρμακα που είναι αναγκαία για αυτή την περίπτωση (πάντως για την δικιά σας ενημέρωση βγάζω ένα σύνδεσμο από το Blog ενός αλλεργιολόγου το Αλλεργία στα υμενόπτερα (μέλισσα σφήκα)  του κυρίου Γεωργίου Σταυρουλάκη ο οποίος είναι ειδικός πάνω στο θέμα και η δικιά του γνώμη και γνώσεις έχουν σημασία και όχι ενός ή και πολλών μελισσοκόμων).Εγώ σήμερα θα αναλύσω αυτό το θέμα από μια άλλη πλευρά που θαρρώ θα την βρείτε τελείως ενδιαφέρουσα.

Πρώτα από όλα μερικές διευκρινήσεις, τεστ για την ύπαρξη αλλεργίας πρέπει να κάνει κάθε μελισσοκόμος όταν είναι να αρχίσει την δραστηριότητα του στην μελισσοκομία, και μάλιστα θα πρέπει να το επαναλαμβάνει κάθε 3-4 χρόνια γιατί οι αλλεργιολόγοι λένε ότι τα τσιμπήματα των μελισσών έχουν αθροιστικό αποτέλεσμα (κάτι φυσικά που η πιο πολύξερη φάρα του κόσμου οι Έλληνες μελισσοκόμοι το αμφισβητούν, χωρίς φυσικά να έχουν πάει καμία δεκαετία στην ιατρική μέχρι να αποκτήσουν την ειδικότητα του αλλεργιολόγου και χωρίς να έχουν επιστημονικό υπόβαθρο και έρευνές σε αντίστοιχους τομείς που να αποδεικνύουν το αντίθετο, δεν πειράζει Έλληνες είμαστε και ακόμα περισσότερο μελισσοκόμοι είμαστε, εξ ορισμού τα γνωρίζουμε όλα! Χα χα χα).

Οπότε όταν έχουμε την ερώτηση σε μελισσοκομικές ομάδες "Να κάνω τεστ για αλλεργίες?"* βλέπουμε μια τεράστια γκάμα απαντήσεων που ξεκινάνε από το "Φυσικά και πρέπει να κάνεις αυτό είναι το ορθό πρώτο βήμα σου στην μελισσοκομία" μέχρι το εκπληκτικής νοημοσύνης "Εγώ δεν έχω κάνει ποτέ και δε έχω πάθει τίποτα!!!!" , ανάλογα με την νοημοσύνη του συνομιλητή σου και οι απαντήσεις (καυστικό και αυστηρό αυτό το σχόλιο? Ναι στις τελείως εγκληματικές συμβουλές δεν έχω καμία απολύτως ανοχή και ευγένεια, δώστε και καμία συμβουλή του στιλ την επόμενη φορά " Μην φοράς κανένα ρούχο στις 3 το βράδυ αν είσαι γυναίκα και κάνε μια βόλτα από Βαρδάρη προς Μοναστηριού και Γιαννιτσών μεριά!!! Είμαι σίγουρος ότι δεν θα πάθεις τίποτα!!!" χα χα χα). Και φυσικά ανάλογα την σύνθεση των μελισσοκόμων και των απόψεων τους την συγκεκριμένη στιγμή ο νέος μελισσοκόμος αποφασίζει για ένα σημαντικότατο θέμα που θα του καθορίσει όλη την ζωή με ελαφριά την καρδιά.

Και αν πάει κάτι λάθος?

Αν πάει κάτι λάθος θα λέει "Μα αφού μου είπανε να μην κάνω και δεν κάνει κανένας!!!".

Χα χα χα.

Επίσης κάποιοι δεν τηρούν κανένα μέτρο ασφαλείας όταν πηγαίνουν στα μελίσσια τους (μελισσοκομική φόρμα, ή μπουφάν ή προσωπίδα, ή γάντια) και αρκούνται μόνο στο καπνιστήρι τους (πάλι καλά! Εμείς εδώ είχαμε ένα μελισσοκόμο που άνοιγε τα μελίσσια μόνο με τον καπνό του τσιγάρου του!!! Συνήθως κυκλοφορούσε φυσικά με πρησμένα χείλη ή φουσκωμένα μάτια χα χα χα). Άλλο τεράστιο λάθος και αυτό! και τελείως διαδεδομένο στους μελισσοκόμους ιδίως από ένα σημείο εμπειρίας και χρόνων οι περισσότεροι (Έλληνες) μελισσοκόμοι θεωρούν ότι το να έχεις στολή μελισσοκομική είναι ταυτόσημο με το να έχεις σεξουαλικές σχέσεις με άτομα του ίδιου φύλου με σένα!

Χα χα χα.

Έλα μωρέ αυτός είναι μελισσοκόμος?

Ακόμα την στολίτσα φοράει!

Ναι ρε την λούγκρα!!!

Χα χα χα.

Έτσι, έτσι, για να είσαι μελισσοκόμος θα πρέπει να είσαι macho και να έχεις cojones τεράστια σαν ταύρος!!! Υποθέτω θα πρέπει να έχεις φυσικά και μυαλό σαν φιστικί αλλά ας μην το αναλύσουμε περαιτέρω αυτό χα χα χα. Και αυτό γιατί οι αλλεργιολόγοι λένε ότι το δηλητήριο της μέλισσας έχει αθροιστικό αποτέλεσμα (δηλαδή αυτό σημαίνει ότι ενώ και αν δεν είσαι αλλεργικός μπορείς να γίνεις σιγά σιγά καθώς προστίθεται αθροιστικά η δράση του δηλητηρίου μέσα στον οργανισμό σου). Πάνω σε αυτό βασίζουν και τις ξαφνικές αλλεργίες που αποκτούν στο δηλητήριο της μέλισσας παλιοί μελισσοκόμοι που δεν είχαν δείξει στο παρελθόν σημάδια αλλεργίας ή ότι στις οικογένειες των μελισσοκόμων υπάρχουν διπλάσιες πιθανότητες να εμφανισθεί αλλεργία στο δηλητήριο της μέλισσας από ότι στο σύνολο του γενικού πληθυσμού (κάτι που το έχω παρατηρήσει και εγώ στις οικογένειες των μελισσοκόμων του χωριού μου, δεν είναι καθόλου σπάνιο να έχουν μέσα στην οικογένεια τους κάποιον που να είναι αλλεργικός στις μέλισσες, οι επιστήμονες το αποδίδουν αυτό στην ύπαρξη κεντριών στα ρούχα τα οποία όταν τα φέρνουν μέσα στο σπίτι με την εξάτμιση του δηλητηρίου τους το απορροφούν μέσω αναπνοής, στα υπόψη αυτό, ποτέ τα ρούχα που φοράτε στο μελισσοκομείο δεν τα φέρνετε μέσα στο σπίτι, τα αποθηκεύετε και τα πλένετε εκτός σπιτιού).

Φυσικά αυτό το αμφισβητούν οι μελισσοκόμοι παντογνώστες με τα cojones τα νααααααααααααααα!!!

Χα χα χα.

*Μια επισήμανση εδώ το να ρωτάς ένα τέτοιο ερώτημα σε μια μελισσοκομική ομάδα είναι ανόητο! Δηλαδή το τι θα πει η πλειοψηφία σε ένα θέμα αυτό μας δείχνει και ότι αυτή η άποψη είναι σωστή? Η Ελλάδα έφτασε στα χάλια που είναι τώρα παίρνοντας αποφάσεις με δημοκρατικές διαδικασίες μην το ξεχνάτε!!! Δηλαδή αν σε ένα τέτοιο ερώτημα 100 μελισσοκόμοι σου πούνε "μην κάνεις το τεστ" και βρεθεί 1 αλλεργιολόγος που θα σου πει "κάνε το" ποιους θα ακούσεις? Το ίδιο ζήτημα ισχύει και για την ένεση αδρεναλίνης που συνιστούν πολλοί μελισσοκόμοι. Όχι υπάρχουν ζητήματα που τα λύνουν μόνο ειδικοί και όχι η πλειοψηφία, για αλλεργίες ρωτάς γιατρούς αλλεργιολόγους για ενέσεις αδρεναλίνης ρωτάς γιατρούς καρδιολόγους, όλα τα υπόλοιπα είναι συζητήσεις επιπέδου καφενείου! 

Δεν πειράζει εδώ είμαστε για να τα εξετάσουμε όλα.

Αλλά πριν από αυτό θέλω να σας μιλήσω για ένα από τα ποιο εκπληκτικά πλάσματα που περάσανε ποτέ από την επιφάνεια αυτού του πλανήτη. Συγκεκριμένα για ένα Γάλλο Μαθηματικό τον Μπλέζ Πασκάλ (Blaise Pascal) ένα τρομερό μυαλό που πέθανε νωρίς και λόγου των θρησκευτικών πεποιθήσεων του ποτέ δεν έφτασε στο έπακρο των δυνατοτήτων του (που πολύ πιθανό να ήταν στις ή και να ξεπερνούσαν τις δυνατότητες των λαμπρότερων μυαλών που περάσανε ποτέ από τον πλανήτη, Γκάους, Νεύτωνα, Αϊνστάιν,και φυσικά ο ατελείωτος Μητσιμπόνας με το "Θέλω ένα καφέ με αυτό πουρφάει Ααααααααααααααααααααααααααα!!!"** ).

Χα χα χα 

Μεγαλούργησε για λίγο προτού μόνος τους επιβάλει φραγμούς, στεγανά, και στο τέλος σκοτάδι στην σκέψη του ακολουθώντας δρόμους διαφορετικούς από την  επιστήμη αλλά μέσα στα ελάχιστα χρόνια που λαμπύριζε το πνεύμα του μας πρόσφερε τεράστια διαμάντια γνώσης και σκέψης.

'Ενα από αυτά ήταν και οι αρχές της επιστήμης των πιθανοτήτων.

Όχι ρε Πούστη μου πάλι για μαθηματικά θα μιλήσει ο φυτούλιακας!!!

Ούτε ο Sheldon Cooper να ήταν!

Σταματήστε τον κόσμο να κατέβω!!!.

Και όχι ρε ανάγωγοι δεν θα μιλήσουμε για μαθηματικά πάλι!!!

Όχι  τουλάχιστο πολύ!

Χα χα χα.

Μια και ο πατέρας των πιθανοτήτων πίστευε απόλυτα στον Θεό και πριν τον πνίξουν οι ενοχές του για τις τρομερές ικανότητες του στην επιστήμη οι οποίες έρχονταν σε σύγκρουση με τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις (οι οποίες τελικά νικήσαν μέσα σε αυτό το λαμπρό μυαλό με αποτέλεσμα να σωπάσει για πάντα το τρομερό του πνεύμα) προσπάθησε να αποδείξει την αναγκαιότητα της πίστης στον Θεό μέσα από την θεωρία των πιθανοτήτων.

** Καλαμάκι, αλλά όχι το αθηναϊκό που τρώγεται αλλά από το άλλο πουρφάει Ααααααααααααααα!!!

Οπότε όρισε το πρόβλημα ως εξής:

α/ Μπορεί να υπάρχει ο Θεός μπορεί να μην υπάρχει (πιθανότητα για κάθε ενδεχόμενο 50% έκαστο).

β/ Μπορώ να πιστεύω στην ύπαρξη του ή όχι (πιθανότητα για κάθε ενδεχόμενο 50% έκαστο).

Οπότε στον παραπάνω πίνακα στον οποίο σχηματίζεται υπάρχει μια πιθανότητα 50% ανεξάρτητα από την ύπαρξη ή όχι του Θεού, την πίστη μου ή όχι σε αυτόν, το παίγνιο των πιθανοτήτων να μην δίνει κανένα αποτέλεσμα θετικό ή αρνητικό (δεν υπάρχει ο Θεός και είναι αδιάφορο αν πιστεύω ή όχι).

Υπάρχει μια πιθανότητα 25% να βγεις κερδισμένος από αυτό το παιχνίδι (υπάρχει ο Θεός και πιστεύω σε Αυτόν).

Και μια πιθανότητα 25% να βγεις χαμένος (υπάρχοντας ο Θεός να μην πιστεύω στην ύπαρξή του).

Οπότε το λογικό συμπέρασμα (σύμφωνα με την σκέψη του Μπλέζ Πασκάλ που μπορεί να ήταν μεν μισότρελος αλλά ήταν και εξυπνότερος από όλους τους Έλληνες μελισσοκόμους μαζί και ξέρετε αυτό είναι πολύ δύσκολο! Γιατί ήδη έχουμε πει ότι εξ ορισμού οι Έλληνες μελισσοκόμοι είναι παντογνώστες χα χα χα) για να βγεις κερδισμένος από αυτό το παιχνίδι (η μόνη πιθανότητα που οδηγεί σε νίκη) είναι να πιστεύεις στον Θεό, έτσι αυτή η τακτική οδηγεί μόνο σε νίκη ή ισοπαλία.Το αντίθετο οδηγεί μόνο σε ισοπαλία ή ήττα!

Γουστάρετε ε?

6 Χρόνια στο κατηχητικό και μια τόσο ραφιναρισμένη θεολογική θέση που θα ταίριαζε σε Ιησουίτη μοναχό την έμαθα μέσα από βιβλία μαθηματικών στην εφηβεία μου από μόνος μου!

Χα χα χα.

Καλή όλη αυτή η θεολογική αναζήτηση αλλά πως εφαρμόζεται στο θέμα μας που είναι το αλλεργικό σοκ? 

Για να κάνουμε μια προσπάθεια να αναδιατυπώσουμε το παραπάνω πρόβλημα έτσι ώστε να λύσουμε το ζήτημα της αθροιστικής δράσης του δηλητηρίου της μέλισσας. 

Και θα έχουμε:

α/ Μπορεί να υπάρχει αθροιστικό αποτέλεσμα στο δηλητήριο της μέλισσας μπορεί και όχι (πιθανότητα για κάθε ενδεχόμενο 50% έκαστο).

β/ Μπορώ να παίρνω μέτρα προστασίας ή και όχι (πιθανότητα για κάθε ενδεχόμενο 50% έκαστο).

Οπότε σχηματίζουμε τον παραπάνω πίνακα στον οποίο έχουμε μια πιθανότητα 50% ανεξάρτητα από την ύπαρξη αθροιστικού αποτελέσματος στο δηλητήριο της μέλισσας  ή το αν παίρνουμε  μέτρα προστασίας αυτό το παίγνιο να μην έχει ούτε θετικό ούτε αρνητικό αποτέλεσμα (δεν υπάρχει αθροιστικό αποτέλεσμα και είναι αδιάφορο αν παίρνουμε μέτρα προστασίας). 

Υπάρχει επίσης μια πιθανότητα 25% να βγεις κερδισμένος (υπάρχει αθροιστικό αποτέλεσμα στο δηλητήριο αλλά παίρνεις μέτρα προστασίας). 

Καθώς και μια πιθανότητα 25% να βγεις χαμένος (υπάρχει αθροιστικό αποτέλεσμά και εσύ δεν παίρνεις μέτρα προστασίας).

Και από εδώ και πέρα κομμένη η πλάκα!

Δύο αποτελέσματα που φέρνουν ισοπαλία, ένα που φέρνει νίκη, και ένα που φέρνει ήττα. Και τι σημαίνει ήττα σε αυτή την περίπτωση?

Ήττα σε αυτή την περίπτωση σημαίνει θάνατος!

Ο δικός σου θάνατος ή ο θάνατος κάποιου από τους δικούς σου που σε βοηθάνε στο μελισσοκομείο!

Για κάτσε να το σκεφτείς λίγο αυτό.

Πως σου φαίνεται αυτό σαν εικόνα με εσένα σε ένα φέρετρο, και την γυναίκα σου μαυροφορεμένη να κλαίει μαζί με τα παιδιά σου? 

Καλή ε?

Πάμε παρακάτω, πως σου φαίνεται σαν εικόνα να μην μπορεί η γυναίκα σου να επιζήσει την οικογένεια που έχει στερηθεί εσένα και τα παιδιά σου να είναι μέσα στην πείνα, στην μιζέρια, στην δυστυχία, και στην φτώχεια? 

Υπέροχο ε?

Για να πάμε και λίγο παραπέρα, πως σου φαίνεται η εικόνα με εσένα να έχεις ένα από τα μέλη της οικογένειας σου μέσα στο αμάξι και να πηγαίνεις σαν τρελός να βρεις ένα κέντρο υγείας για να μπορέσουν να το ξανακάνουν να πάρει ανάσες? 

Όσο πάει και καλύτερο ε? 

Για να πάμε και στα καλά τώρα, πως σου φαίνεται η εικόνα να θάβεις εσύ ένα από τα παιδιά σου γιατί ήσουν μάγκας και δεν καταλαβαίνεις από τσιμπήματα και προστασίες και μαλακίες? 

Τι λέει? 

Αυτό πως σου φαίνεται? 

Πονάει και μόνο η εικόνα ε? 

Παιδιά την μελισσοκομία την κάνουμε για να επιζήσουμε τους εαυτούς μας και τους δικούς μας, δεν την κάνουμε για να αυτοκτονήσουμε , έχουμε υποχρέωση να ελαχιστοποιήσουμε τις πιθανότητες να πάθουμε εμείς κάτι κακό (το οποίο θα έχει συνέπειες και στο μέλλον των δικών μας και θα τους προκαλέσει αφάνταστο πόνο και δυστυχία) και κυρίως να μην πάθει κανένα κακό κανένας δικός μας από τις αμέλειες μας. 

Όπως ένας πυροσβέστης πάει στην δουλειά του με την πυρίμαχη στολή του, ένας δύτης με την στολή καταδύσεων, ένα οδηγός αγώνων με την στολή του, το κράνος του, και τις ζώνες ασφαλείας έτσι και εμείς πρέπει να πηγαίνουμε με τα μέτρα προστασίας μας.Όλοι οι προηγούμενοι αν δεν έχουν τα μέτρα προστασίας τους δεν θα  πούμε "κοίτα τι μάγκες είναι!", θα πούμε "κοίτα τον μαλάκα πως πάει να κάνει αυτή την τρέλα!". 

Ναι ξέρω η στολή είναι ζεστή ιδίως τους καλοκαιρινούς μήνες (και όχι μόνο), μπορεί να σου προκαλέσει θερμοπληξία (την έχω πάθει πολλές φορές), εμποδίζει και στις κινήσεις σου (συμφωνώ! Και εγώ στολή φορώ λες να μην ξέρω τα μειονεκτήματα της?). 

Αλλά ποια είναι η εναλλακτική? 

Τα παραπάνω? 

Ναι και αυτά στο παιχνίδι είναι, επειδή δε θέλεις να τα σκέφτεσαι δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν σαν πιθανότητα. 

Ζεστή η στολή? 

Χάσε κιλά, καλό θα κάνεις και στον εαυτό σου. 

Περνάνε τα χρονάκια? 

Ξανάκανε ένα τεστ να δεις που βαδίζεις.

Τα δάχτυλα σου τα κάνουν σφουγγαράκι για καρφίτσες οι μέλισσες? 

Φόρα διπλά γάντια μιας χρήσης για να μην γουστάρουν ούτε λεπτό να είναι πάνω στα δάχτυλα σου (το κεντρί περνά όμως, στα υπόψη αυτό). 

Ο εαυτός σου και οι δικοί σου δεν αξίζουν αυτές τις θυσίες? 

Τόσο της πλάκας είναι η ζωή σου και η ζωή και το μέλλον των δικών σου?

Σκέψου το.

Μότσανος Λάζαρος 

Σοχός 22/08/2014