ΜΕΛΙΣΣΟΙΣΤΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΑΛΛΑ

Τρίτη 17 Μαΐου 2016

Κυνηγώντας το 7

Πριν από μερικούς μήνες είχα επιβιβαστεί στο αστικό της γραμμής 7 του ΟΑΣΘ ( Αγ. Ιωάννης -Πανεπιστήμιο) από την Καλαμαριά για το κέντρο της Θεσσαλονίκης, και κατά την διαδρομή είχα δει πολλά Street Art που δεν τα είχα εντάξει στο αρχείο μας, και έκανα μια νοητική σημείωση κάποια στιγμή όταν μου δοθεί η ευκαιρία να κάνω πεζός την διαδρομή του 7 για να μπορέσω να ξανασυναντήσω και να φωτογραφίσω αυτά τα διαμαντάκια της τέχνης.

Και αυτό έκανα με που μου δόθηκε η πρώτη ευκαιρία! Οπότε θα έχουμε εδώ ένα οδοιπορικό που ακολουθεί την γραμμή του 7 μέχρι την Καλαμαριά, πάει μετά στο γήπεδο της Καλαμαριάς για να δούμε τι έχουμε εκεί (βλέπετε προηγούμενες αναρτήσεις O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol VIIΙ καθώς και την Graffiti Lettering και Street Art στο γήπεδο Καλαμαριάς - Wall Of Fame η οποία όμως στην πραγματικότητα είναι μεταγενέστερη χρονικά της ανάρτησης που διαβάζετε τώρα), και ακολουθεί στην επιστροφή (και βαθιά πλέον στην νύχτα) την λεωφόρο Βασιλισσής Όλγας συλλέγοντας και την ψαριά της ημέρας (μάλλον της νύχτας) από Street Art.

Πάλι πολλά είπαμε, τέρμα τα πολλά τα λόγια, ας μιλήσουν οι εικόνες.

Καθ. Παπαδάκη

Και NR4T πολυγραφέστατη ομάδα τελικά!

Καθ. Παπαδάκη

Μινά Πατρικίου Θεοφ. Σακελλαρίδη

Και εδώ έχουμε μια εικόνα από τις μελισσοκομικές ομάδες με τους νέους μελισσοκόμους να καταπίνουν αμάσητο το κάθε μελισσοκομικό τυράκι θα τους δώσει ο κάθε μελισσοκομικός "προφήτης"!

Χα χα χα.

Ναι ξέρω, ξέρω, είμαι σατανάς!

Χα χα χα.

Οδός Παρχαρίδου

Μια υπέροχη και συνάμα μια από τις πιο μελαγχολικές τίγρεις που έχω δει ποτέ!

Μία ακόμα τόσο θλιμμένη τίγρη έχω ξανασυναντήσει, και έχω ορκισθεί να την κάνω να γελά μέχρι να κρυώσει η Κόλαση.

Γήπεδο Απόλωνα Καλαμαριάς

Γήπεδο Απόλωνα Καλαμαριάς

Πολύ ωραίο!!!

Γήπεδο Απόλωνα Καλαμαριάς

Αξίζει επανάληψης!

Γήπεδο Απόλωνα Καλαμαριάς

Γήπεδο Απόλωνα Καλαμαριάς

Αυτό το έχουμε ξαναδείξει αλλά είναι από τα αγαπημένα μου οπότε...

Βασιλίσσης Όλγας και Βυζαντίου

Βασιλίσσης Όλγας

Αυτό δυστυχώς ήταν λάθος! Δεν έπρεπε στο συγκεκριμένο κτίριο να ζωγραφίσουν. Στο μέλλον σε ανάρτηση μας θα δείτε το γιατί.

Βασιλίσσης Όλγας

Βασιλίσσης Όλγας Ιταλικό Ινστιτούτο

Απλά Υπέροχο!!!

Βασιλίσσης Όλγας Ιταλικό Ινστιτούτο

Σειρά Graffiti και Θεσσαλονίκη

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol IΙI

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol IV

Ανίχνευση στο Στρατόπεδο Παύλου Μελά Vol III

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol XIV

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol XV

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol XVI

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol XVII

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol XVIII

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol XIX

Urban Art Ventures Thessaloniki 2015

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol XX

Τι έγινε εκείνο το τρένο που έβλεπε τα άλλα τρένα να περνούν Vol I

Τι έγινε εκείνο το τρένο που έβλεπε τα άλλα τρένα να περνούν Vol II

Τι έγινε εκείνο το τρένο που έβλεπε τα άλλα τρένα να περνούν Vol III

Graffiti Lettering και Street Art στο γήπεδο Καλαμαριάς - Wall Of Fame

Αυτά λοιπόν για σήμερα τσακαλάκια μου μέχρι την επόμενη ανάρτηση.....

Adios Amigos Locos

Μότσανος Λάζαρος

Θεσσαλονίκη 17/05/2016

Κυριακή 15 Μαΐου 2016

Ο Όφις ο Πονηρός

Και καθώς από αφεσμούς φέτος πάμε καλά σε μια ακόμα επιθεώρηση στα μελισσοκομεία μου και καθώς κοιτούσα ψιλά στα δέντρα για αφεσμούς παραλίγο να την πατήσουμε την νάρκη! Μια μικρή οχιά (περισσότερα για τις οχιές βλέπετε προηγούμενη ανάρτηση του Blog Τα φίδια στην Ελλάδα ) λιάζονταν σε ένα ξέφωτο ανάμεσα στα δέντρα, και το βήμα μου την απέφυγε την τελευταία στιγμή (νοητική σημείωση για το μέλλον, "'Οταν κοιτάμε ψιλά για αφεσμούς προσέχουμε που βάζουμε τα κανιά μας ταυτόχρονα" χα χα χα)

Και φυσικά τι κάνει κάθε αξιοπρεπής τρελός που σέβεται τον εαυτό του σε τέτοιες περιπτώσεις?

Μα φυσικά βγάζει το κινητό του και αρχίζει να τραβά φωτογραφίες!

Χα χα χα.

Και χωρίς καθυστέρηση αρχίζω το κυνήγι του μικρού πλάσματος που ξαφνικά βρέθηκε να έχει ένα ακόμα μπελά στο κεφάλι του.

Προφανέστατα υπερβολικά ντροπαλό και η επίμονη παρουσία μου από πάνω του το τρόμαξε και το έκανε να θέλει να βρει κάπου καταφύγιο. Υποθέτω οι μόνες του σκέψεις καθώς το κυνηγούσα να ήταν οι εξής:

"Βρε! Πουθενά δεν μπορεί να βρει κάποιος ησυχία!"

"Γεμίσαμε και εδώ με Παπαράτσι!"

"Τι θα γίνει με την υπόθεση μας ρε ψηλέα? Θα πάει μακριά η βαλίτσα? Άντε ξεπαρέου ρε κάγκουρα!".

Παρόλο που ξέρω τους κινδύνους μια παράξενη και δύσκολα να κατανικηθεί τάση να το αγγίξω μου γαργαλούσε διαρκώς το χέρι μου. Ευτυχώς που ήταν υπερβολικά γρήγορο για μένα και δεν μπόρεσα στο τέλος να φτάσω σε ακτίνα βολής χεριού χα χα χα.

Τελικά βρήκε ένα μέρος για να κρυφτεί κουλουριασμένο και έχοντας προτεταμένο το κεφάλι του προς τον ενοχλητικό εισβολέα. Πλέον ήταν η ώρα για να το αφήσω ήσυχο, το τάραξα υπερβολικά πολύ.

Ένα μικρό πλασματάκι και παρεξηγημένο από τους κατοίκους της υπαίθρου. Είναι παράξενο αλλά οι φοβίες τους και η ημιμάθεια τους τους οδηγεί στο να τα θανατώνουν σε κάθε ευκαιρία αγνοώντας τον σημαντικό τους ρόλο στην τροφική αλυσίδα (είναι από τους κύριους θηρευτές των τρωκτικών, και κρατάνε αυτή την μάστιγα σε ελεγχόμενα επίπεδα, κάτι το τρομερά ωφέλιμο για την αγροτική οικονομία και παραγωγή).

Μια ακόμα από τις εγωιστικές οπτικές που χαρακτηρίζουν τους ανθρώπους που θεωρούν ότι τα πάντα πάνω στον πλανήτη είναι ιδιοκτησία τους, και ότι δεν έχουν δικαίωμα ύπαρξης τα υπόλοιπα πλάσματα πάνω σε αυτόν αν δεν έχουν άμεση ωφέλεια για τον Άνθρωπο (ή ότι ορίζει αυτός μέσα από την άγνοια του ως ωφέλεια).

Δύσκολη έννοια το να αντιληφθεί ο σύγχρονος Άνθρωπος (και κυρίως ο Νεοέλληνας) ότι σε αυτόν τον πλανήτη συγκατοικούμε με τα άλλα πλάσματα, που έχουν και αυτά τα ίδια δικαιώματα ύπαρξης πάνω σε αυτόν όπως και εμείς.

Δυστυχώς στις αρχαίες θρησκείες και στις μυθολογίες των περισσότερων λαών το πλάσμα που συμβολίζει την σοφία και την γνώση (ακόμα και αν αυτή είναι η γνώση του καλού και του κακού) δεν είναι ο Άνθρωπος αλλά αυτό το ταπεινό αν και επικίνδυνο (μόνο αν το ενοχλήσεις) πλασματάκι.

Μέχρι την επόμενη ανάρτηση

Adios Amigos Locos

Μότσανος Λάζαρος

Σοχός 15/5/2016

Παρασκευή 13 Μαΐου 2016

Δεν είναι προορισμένοι όλοι οι αφεσμοί για να παίρνονται

Περίοδος των σμηνουργιών για τα καλά πλέον και οι αφεσμοί είναι καθημερινό φαινόμενο. Οπότε και κάθε μέρα το να επισκέπτεσαι τα μελισσοκομεία σου για να δεις αν υπάρχει κανένα "δωράκι" πάνω στα δέντρα είναι κάτι το αυτονόητο. Οπότε κατά την μετάβαση μου από τα κοντινά μου μελισσοκομεία στα πιο μακρινά από εμένα μελισσοκομεία μου πέφτω ξαφνικά πάνω σε ένα αφεσμό εν πτήση!

Κάνω μια νοητική σημείωση σχετικά με την θέση που τον είδα να πετά, και αποφασίζω αμέσως να συνεχίσω την πορεία μου για τα μελισσοκομεία μου όπου μπορεί ήδη να υπήρχαν και εκεί αφεσμοί για να "παρθούν", και έπειτα να γυρίσω να δω και για αυτόν τον αφεσμό (μια που δεν έφυγε από τα δικά μου τα μελίσσια αλλά από κάποιου άλλου μελισσοκόμου).

Αφού μάζεψα μερικούς αφεσμούς από τα μελισσοκομεία μου και έχοντας ακόμα μερικούς πάνω στα δέντρα αποφάσισα να γυρίσω πίσω για να πάρω μερικές κυψέλες για να πάρω και τους υπόλοιπους αφεσμούς. Και ταυτόχρονα να δω που πήγε ο αφεσμός που συνάντησα εν πτήση κατά την μετάβαση μου.

Με που φτάνω στο σημείο που τον είδα να πετά παρκάρω το Vitara, και συνεχίζω πεζός κοιτώντας προς τα πάνω για να δω την χαρακτηριστική κρεμασμένη από τα δέντρα σκιά.

Μερικές σκόρπιες μέλισσες από εδώ και εκεί με την πτήση τους με κατευθύνουν προς ένα παρεκλλήσι στην άκρη του δρόμου. "Θα έχει φάση!!!" σκέφτομαι "Να έχουν μπει μέσα στο παρεκκλήσι!".

Με ένα γρήγορο έλεγχο δεν βλέπω στα γύρω δέντρα να κρέμεται τίποτα οπότε πλέον ο ύποπτος είναι ξεκάθαρος! Τα μελισσάκια βρήκανε καταφύγιο μέσα στο παρεκλησσάκι!!! Αμέσως βγάζω το κινητό και αρχίζω να τραβώ φωτογραφίες!

Και εδώ έχουμε μια σέλφι από την παραλλαγή μου χα χα χα.

Και βουαλά! Ο αφεσμός είχε μπει στον τρούλο (?) από το παρεκκλησάκι! Μέσα από μια μικρή τρύπα σε αυτόν.

Και η επόμενη σκέψη μου "Και τώρα αυτό πως βγαίνει" με μερικές λύσεις να μου έρχονται άμεσα στο μυαλό "πλαίσιο με μέλι", "πλαίσιο με γόνο", "ρυθμικό χτύπημα με σφυριά". Χμμμμμμμμ...

Αλλά ταυτόχρονα μου έρχεται και μια εικόνα με εμένα να έχω ανεβεί στην οροφή από το παρεκλλήσι να κάνω την μαϊμού μαζί με μια κυψέλη, και να κάθομαι να βαράω τον τρούλο από το παρεκκλισσάκι και να του κάνω σιγά σιγά ρωγμές, και από γύρω οι κάτοικοι του χωριού να με βλέπουν και να κάνουν τον σταυρό τους φωνάζοντας με "Κατέβα από εκεί πάνω ρε αναθεματισμένε τρελέ!!" χα χα χα.

Προτού σβήσω αυτή την εικόνα από το μυαλό μου ακούω δύο φωνές να μου μιλάνε ταυτόχρονα, η μία να λέει "Μην μασάς, άστους να λένε, τσίμπα το μελισσάκι και κάνε το καθήκον σου σαν μελισσοκόμος" ενώ η δεύτερη να φωνάζει πίσω από το αυτί μου "Δεν σου φτάνουν τόσα μελίσσια που έχεις, έκανες, και έπιασες φέτος? Σε αυτό θα κολλήσεις? Νισάφι πια! Άστο στην ησυχία του να βολευτεί μέσα στο παρεκκλισσάκι, να τσιμπά και που και που κανένα γλυκό κωλαράκι από καμιά όμορφη κοπελίτσα που θα έρθει να ανάψει κανένα κεράκι!"

Μετά από μερικές στιγμές αμφιταλάντευσις ανάμεσα στις δύο φωνές αποφάσισα να ακούσω την φωνή του Σατανά και να αφήσω το μελίσσι στην θέση του να τσιμπά τις στρουμπουλές χριστιανές που θα έρχονται ανυποψίαστες να κάνουν τον σταυρό τους, να ανάψουν κανένα κερί, και καθώς θα σκύβουν να φιλήσουν τις εικόνες, τσάκκκκκκκκ μια δαγκανιά στο στρογγυλό το κωλαράκι!

Χα χα χα.

Οπότε μερικές τελευταίες φωτογραφίες από το ναρκοθετημένο πλέον παρεκκλήσι, και αποχωρώ σιγά σιγά νιώθοντας σαν παιδάκι που έχει κάνει μόλις μια αταξία.

Δεν πειράζει, σκέφτομαι Έτσι και αλλιώς δεν είναι προορισμένοι όλοι οι αφεσμοί για να παίρνονται!"

Φευγώ έχοντας απλώς μια ακόμα μελισσοιστορία να διηγούμαι στο μέλλον.

Άλλωστε αυτός είναι ένας ευλογημένος αφεσμός!!!! Με την Θεία Χάρη ήρθε και διάλεξε αυτή την τοποθέτηση για να κοιτά από ψιλά τον κάθε επισκέπτη του παρεκκλησίου και αν βλέπει ότι οι μεγάλοι σταυροί που θα κάνει δεν συνοδεύονται από ένα αγνό λογισμό ή μια άδολη καρδιά θα τον τρατάρει τα καυτά φιλιά της κόλασης!

Χε χε χε.

Μότσανος Λάζαρος

Σοχός 13/5/2016

Αφιερωμένο σε όσους γνωρίζουν ότι οι Παρασκευές και 13 είναι ιδιαίτερες ημέρες στις οποίες το κάθε τι που είναι ικανό να πάει στραβά θα πάει!