UA-50457385-1

Σάββατο 16 Σεπτεμβρίου 2017

Ανιχνεύσεις Φυτώριο Φλαμουρίου - Κατάληψη Τερηδόνα Vol I


 Και φτάνουμε σε ένα ιδιαίτερο σημείο αυτής της σειράς αναρτήσεων μια που θα παρουσιάσουμε το εγκαταλελειμμένο Φυτώριο Φλαμουρίου - Κατάληψη Τερηδόνα!

 Και πριν από όλα τα άλλα ας ρίξουμε μια ιστορική αναδρομή σχετικά με το τι ήταν η Κατάληψη Τερηδόνα. 

 Κατάληψη Τερηδόνα ένα εγχείρημα να δημιουργηθεί μια μικρή βιώσιμη κολεκτίβα μέσα στην καρδιά του Δάσους Φλαμουρίου. Άρχισε τον Ιούνιο 2008 στο πρώην δασικό φυτώριο φλαμουρίου όπου τέθηκε σε κατάληψη. Εκεί υπήρχαν 2 κτήρια σε περιφραγμένη έκταση μέσα στο δάσος. 

 Τα παιδιά που κάνανε την κατάληψη προσπαθούσαν να πειραματιστούν να ζήσουν μέσα στην φύση και να δημιουργήσουν σε αυτό το πεδίο –της υπαίθρου- μια ελευθεριακή κοινότητα. Επισκεύασαν τις φθορές στα εγκαταλελειμμένα κτήρια, και δημιούργησαν τις συνθήκες καθώς και διαμόρφωσαν τον πέριξ χώρο (δημιούργησαν φυτώρια με καλλιέργειες, θερμοκήπια, κοτέτσι, παροχή νερού από το δίπλα ποτάμι, ηλεκτροδότηση μέσω φωτοβολταϊκών στοιχείων κ.α.) για να μπορέσουν να ζήσουν εκεί. 

 Αυτά μέχρι το 2011 όπου και το δασαρχείο απαίτησε να φύγουν οι καταληψίες από τους χώρους του Φυτωρίου Φλαμουρίου κάτι που το πετυχαίνει (σύμφωνα με προφορικές πληροφορίες έφτασε σε σημείο να κόψει την ηλεκτροδότηση και μετέπειτα και την υδροδότηση του φυτωρίου για να πετύχει τον σκοπό του).

Πηγές 







 Ένα τελείως ενδιαφέρον κοινωνικό πείραμα που ωστόσο δεν κατέληξε σε επιτυχία, ίσως και όχι μόνο γιατί το δασαρχείο αποφάσισε να μην αφήσει τους συμμετέχοντες σε αυτό να το λειτουργήσουν ως το τέλος του. Είναι δύσκολο να επιζήσεις μόνος σου στην ύπαιθρο, ακόμα πιο δύσκολο να ζήσεις μέσα σε ένα Δάσος!

 Πάντως το μέρος είναι μαγευτικό! Θα μπορούσα να ζήσω εδώ μόνος μου σαν τον Γκρίζλυ Άνταμς, ή έστω, θα το επιθυμούσα!


 Εδώ γράφει κάτι αναρχικά και δεν πρέπει να τα διαβάζετε εσείς οι καθώς πρέπει άνθρωπες! Χα χα χα. 


 Εδώ πρέπει να είχαν το φυτώριο τους τα παιδιά όπου κάνανε συστήματα άρδευσης (ή μήπως είναι των δασικών αυτό το έργο?). 


 Το μέρος είναι ΠΑΝΕΜΟΡΦΟ!


 Ζωή μέσα στην φύση, σαν σε μυθιστόρημα.


 Εδώ έχουμε το ένα από τα δύο κτήρια του Φυτωρίου Φλαμουρίου.


 Με τραπέζι έξω για δείπνα μέσα στη φύση!


 Και η πρώτη έκπληξη! Ένα παιδικό ποδηλατάκι χωρίς ρόδες! Είχαν εδώ και παιδάκια? Απορία, γεμάτη με αμφιβολία, μπορούσαν σε τέτοιες συνθήκες να μεγαλώνουν εδώ παιδάκια? Υπήρχαν οικογένειες εδώ? Δεν είναι τελικά κανίβαλοι οι μετέχοντες σε καταλήψεις! Απίστευτο! Χα χα χα.


 Και ένας ξυλόφουρνος! Πόσο cool και αν είναι αυτό! Χα χα χα.


 Πάντως το κτίσμα ψιλοφέρνει σε στρατιωτικό Τολλ ε?


 Ωραία η πόρτα με τα παραθυρόφυλλα της στην κορυφή της


 Και φυσικά θέμα χρόνου και μόνο να μπω μέσα (με αναγκάζει ο σατανάς! Τι να πω? Περίεργος σαν γάτα είμαι!!! Χα χα χα) και η πρώτη εικόνα που αντίκρισα είναι μια εγκαταλελειμμένη κουζίνα επαρκώς εξοπλισμένη για τις συνθήκες που ζούσαν εδώ τα παιδιά.


 Και τσουβαλένια ράφια για υλικά.


 Και συνεχίζω την ανίχνευση σαν αδιάντροπος ηδονοβλεψίας, μέσα στην ζωή που δημιούργησαν κάποιοι στην άκρη του πουθενά, κυριολεκτικά πίσω από τον Ήλιο!


 Ναι αλλά οι κανόνες, κανόνες! Αλλά ουσιαστικοί κανόνες και όχι ότι να είναι γιατί έτσι βόλευε κάποιους!


 Ανάκατα τα πάντα σαν να έφυγαν οι κάτοικοι τελείως βιαστικά και να μην πήραν απολύτως τίποτα. Ανησυχητικά σημάδια όλα αυτά, τι να είχε γίνει κάπου μέσα στο 2011 και αναγκάστηκαν να αφήσουν τα πάντα πίσω όσοι ζούσαν εδώ? Πόσο άσχημα και βίαια τους την έπεσε το μακρύ χέρι του Κράτους?


 Ναι τα πάντα δείχνουν ένα αιφνιδιασμό και έλλειψη προετοιμασιών για εγκατάλειψη αυτών των χώρων. Κάτι πρέπει να πήγε πολύ στραβά εδώ μέσα. 


 Αλλά από την άλλη βλέπεις και μια οργάνωση ικανή να διασφαλίσει την επιβίωση (στοιχειώδη? Πως ακριβώς ζούσαν τα παιδιά εδώ? Υπόφεραν? Γιατί δεν ξαναήρθαν ποτέ? Τους έδιωξαν, ναι, αλλά δεν βλέπω και καμία προσπάθεια να επανέλθουν ή να πάρουν πράγματα από εδώ ).


 Και με όλο και περισσότερες απορίες συνεχίζω σαν αρχαιολόγος την ανίχνευση μου σε αυτό το παράξενο μέρος με τους ακόμα πιο παράξενους κατοίκους του (ναι ρε αρκούδα έχεις πρόβλημα να πηγαίνεις σε τέτοια μέρη ε? Δεν πήγες ήδη μέχρι την Υφανέτ - βλέπετε προηγούμενη ανάρτηση του blog Μια ματιά στην Υφανέτ - ή στον Ελεύθερο κοινωνικό χώρο σχολείο - βλέπετε προηγούμενη ανάρτηση του blog Ελεύθερος κοινωνικός χώρος σχολείο -?).


 Και δεύτερη έκπληξη! Kαι άλλα παιδικά παιχνίδια, υπήρχαν σίγουρα εδώ μέσα παιδάκια! Μου έρχεται μια εικόνα μητέρων να μεγαλώνουν σε αυτόν τον χώρο τα παιδάκια τους, να προσπαθούν να τους βρουν ερεθίσματα μέσω παιχνιδιών και να τα διαπαιδαγωγήσουν, καθώς και να τα απασχολήσουν στις εξαιρετικά κρύες νύχτες του χειμώνα μέσα στο δάσος, δίπλα σε μια σόμπα που φιλότιμα προσπαθεί να σπάσει τα ατσαλένια δόντια του κρύου του χειμώνα! 

 Ουχ, ουχ, ουχ! 

 Γεννήθηκα ποιητής!

 Θα πεθάνω άφραγκος!

 Χα χα χα. 


 Και δίπλα στα βοτάνια περιοδικά που οι ημερομηνίες έκδοσης τους είναι στα μέσα του 2011 και σηματοδοτούν τις τελευταίες χρονικές ενδείξεις του μέχρι πότε κατοικούσαν άνθρωποι αυτό το κτήριο (είδατε? Το έχω το ταλέντο για Ιντιάνα Τζόουνς!!!! χα χα χα). 


 Ποίοι είναι αυτοί? Τίποτα αναρχοκουμουνιστές υποθέτω ε? Ο Σταύρος στην δική του υπόθεση έριξε όλα τα λεφτά του στον Μπακούνιν και στην Ρόζα Λούξεμπουργκ! Αν και ο αριστερά σαν να φέρνει λίγο στον Τζόν Μέιναρτ Κέινς δεν δείχνει? Χα χα χα


 Και αυτό δεν ξέρω τι σημαίνει! Ψιλοτσομπανάκος βλέπετε!


 Υπέροχο! Υπέροχο! Υπέροχο!

 Λίγο τα ζουμιά εδώ με πήραν!

 Κάποιοι στην Ελλάδα που εκτίμησαν κάτι που έκαναν κάποιοι άλλοι Έλληνες!

Συγκράτηστε το στην μνήμη σας!

Δεν θα το ξαναδείτε!


 Και οι ενδείξεις σχετικά με το πότε τελείωσε αυτό το εγχείρημα συνεχίζονται να σωρεύονται.


 Φιλόζωος και μάλιστα σκυλάς είναι δυνατό να είναι κακός?


 Τα μαύρα παίζουν και κάνουν ματ όποτε τους αρέσει! Μόλις περιέγραψε όλη την ζωή μου!

 Χα χα χα.


 Και εδώ υπάρχει ένα ιστορικό των διώξεων που είχαν αρχίσει να υφίστανται τα παιδιά.


 Ει! Εδώ έχω μπει! Και τα παιδιά εκεί μέσα ήταν μια χαρά!


 Γωνιά Θεάτρου και something wicked this way comes!


 Βιβλιοθήκη ενηλίκων? Χμμμμ! Βιβλία πολλά δεν βρήκα! Αυτό σημαίνει ότι τελικά πήραν κάτι φεύγοντας τα παιδιά?


 Χειροποίητες κορίνες! Κορμοί σε χρήση ως παιδικά καθίσματα και τραπεζάκια! Μια παιδική γωνία! Ένας χώρος ψυχαγωγίας! Και οι εικόνες εξακολουθούν να έρχονται σαν χείμαρρος. Καταραμένη φαντασία!!!


 Και ταυτόχρονα κρεβάτια, κάποιοι εδώ κοιμόταν, διασκέδαζαν, ζούσαν, ένα σπιτικό, και εγώ ακάλεστος εδώ μέσα, κοκκίνισμα στα μάγουλα, ναι καιρός είναι να νιώσεις και εσύ ντροπή παλιοάρκουδο! 


 Και οι εικόνες εγκατάλειψης και φυγής συνεχίζουν, τι συνέβη τελικά, πέταξαν τους μεγάλους έξω, το κατάλαβα αυτό, πέταξαν και τα παιδάκια έξω? Έτσι απλά, σαν να ήταν έντομα και τους ενοχλούσαν? Γιατί? Πέρασαν τόσα χρόνια από τότε και εξακολουθεί να είναι ακατοίκητο και αχρησιμοποίητο, και μάλιστα χωρίς να υπάρχουν ίχνη άλλων ανθρώπων που να πέρασαν από αυτό το μέρος από τότε (με εξαίρεση ίσως αυτούς που γράψανε στον πίνακα). Γιατί όλα αυτά? Ακόμα ένα καπρίτσιο και ιδιορρυθμία ενός μονολιθικού και αδιάφορο για τα πάντα και τους πάντες Κράτος?


 Και ένα ανοιχτό φαρμακείο για να σου υπενθυμίζει πόσο οριακή είναι η ζωή σε τέτοια μέρη, και πόσο η έλλειψη προετοιμασίας μπορεί να αποβεί μοιραία. 


 Βολταρέν, έμπλαστρα θερμαντικά, τσιρότα, αντισταμινικά, επινεφρίνες!


 Και ναι πολύ ωραίο το όνομα σου Ελευθερία!

 Στο τελευταίο μέρος της σειράς αναρτήσεων θα παρουσιαστεί και το υπόλοιπο της ανίχνευσης στο Φυτώριο Φλαμουρίου - Κατάληψη Τερηδόνα, όσοι πιστοί (ή περίεργοι χα χα χα) προσέλθετε.


 Παρακάτω θα παραθέσω τις αναρτήσεις της σειράς Ο Πολιτισμός του Ξύλου για να έχουμε μια πληρέστερη άποψη της σημασίας του περιβάλλοντος μας καθώς και των έντονων πιέσεων που δέχεται καθημερινά από εμάς και των κινδύνων που διατρέχει διαρκώς. 

Σειρά αναρτήσεων Πολιτισμός του Ξύλου. 







Τετάρτη 13 Σεπτεμβρίου 2017

Μέρα Ανάπαυσης



 Και μετά από 5 ημέρες τρύγου σχεδόν τελειώσαμε με τους τρύγους του πρώτου χεριού του πεύκου, στις επόμενες μέρες θα κάνω τις μετακινήσεις και θα τρυγήσω κοντά μου και τις τελευταίες μονές κυψέλες που δεν πρόλαβα να τρυγήσω στην Χαλκιδική (γιατί το πεύκο δεν μας τα λέει πλέον καλά και δεν λέει να τρυγηθούν άλλο εκεί τα μελίσσια). Και δώσαμε μια μέρα ρεπό από τα πάντα στους εαυτούς μας πριν ξεκινήσουμε τις μετακινήσεις από τα πεύκα, για να έχουν ένα διάστημα αγρανάπαυσης και ανασυγκρότησης τα μελίσσια πριν ξαναμπούν στο δεύτερο χέρι του πεύκου. 

 Και για να μην μου παραπονιέστε που όλο σας έχω "έτοιμες" αναρτήσεις από το απόθεμα αναρτήσεων, τσάκου και μια μελισσοκομική έτοιμη να βγει από τον φούρνο ανάρτηση!

 Να έχετε και μια ιδέα και εσείς τι είναι αυτό που με κρατά μακριά σας αυτή την περίοδο (για να δώσω επίσης και αποδείξεις σε κάτι μικρές αλεπουδιάρες ότι πράγματι δουλεύω και όχι ότι "Σε ξέρω εσένα και την φάρα σου καλά! Ποιος ξέρει με τι Ξεκωλιάρες Ρωσιδούλες τριγυρνάς τις νύχτες στην Χαλκιδική! Και μην τολμήσεις να μου πεις ότι εσύ γουστάρεις μόνο Αραβοπούλες και ότι αυτές είναι σεμνές και ηθικές! Άλλες Μπας Πουτάν και αυτές οι τσαπερδονοκωλοσφυρίχτρες!" όπως μου λένε διαρκώς! Χα χα χα). 

 Σας αρέσει το πρώτο φόρτωμα στον πρώτο τρύγο? Τα νέα τα παράπετα? Θα ακολουθήσει σε μεταγενέστερο χρόνο σχετική ανάρτηση πάνω σε αυτό!


 Και εδώ έχουμε το φόρτωμα της τρίτης μέρας των τρύγων. Θα μου πείτε τώρα και με το δίκιο σας "Καλά ρε τσακαλοπνίχτη που είναι το φόρτωμα της δεύτερης μέρας των τρύγων?", και θα σας απαντήσω ότι την δεύτερη μέρα των τρύγων είχαμε την περιπέτεια με την Λάσπη της Χαλκιδικής (βλέπετε προηγούμενη ανάρτηση του blog Μα είναι ωραία στον Παράδεισο!) και το τελευταίο πράγμα που σκέφτηκα όσο πολεμούσαμε με τις ώρες μέσα στην λάσπη για να ξεκολλήσουμε το φορτηγό είναι να βγάζω φωτογραφίες από το φορτίο!

 Καλά, καλά!

 Το σκέφτηκα να βγάλω αβέρτα φωτογραφίες, ακόμα και από την όλη διαδικασία ξεκολλήματος, αλλά κάτι στην τρελή λάμψη του βλέμματος του αδερφού μου με εμπόδισε, μάλλον θα ήταν το ένστικτό της επιβίωσης που με σταμάτησε!!! Χα χα χα.

 Ααααααα για να σας δώσω και μια ακόμα πληροφορία που ξέρω ότι θα κάνει κάποιους να χαρούν!

 Αφού χάσαμε 1 τρύγων μέρα μέσα στην Λάσπη, χάσαμε και άλλες 2 περιμένοντας τον πηλό της Χαλκιδικής (ούπςςςςς!!!! Σόρρυ! Το χώμα ήθελα να πω! Χα χα χα) να στεγνώσει. Και αφού πέρασε και αυτό το διάστημα ξεκινήσαμε πάλι για Χαλκιδική, όπου όμως στην περιφερειακή της Θεσσαλονίκης διαπιστώσαμε ότι το φορτηγό υπερθερμάνθηκε όποτε και γυρίσαμε πίσω (με οδική βοήθεια μάλιστα!), όπου και διαπιστώθηκε ότι η Αντλία νερού είναι Καπούτ (Α ρε Τ4!!!!) !

 Μισή μέρα μετά, και διακόσια ευρώ ελαφρύτερος, το πρόβλημα διορθώθηκε (200 ευρώ = Αντλία νερού, καθώς και Ιμάντας χρονισμού, και 2 ακόμα Ιμάντες, καθώς και το τρελό ρουλεμάν (δεν ξέρω γιατί το λένε έτσι! Μηχανικοί είναι ότι και να μας πουν ο γιατρός μας είπε να τους λέμε πάντα ναι! Χα χα χα) μαζί με τα εργατικά για να μην μας βγάλουν και αυτά στο μέλλον κανένα πρόβλημα!). Ναι αλλά αυτό είχε ως αποτέλεσμα το παράθυρο που δίνει το πεύκο να κλείσει, με αποτέλεσμα η τελευταία μέρα τρύγου να γίνει με τα μελίσσια ανήσυχα στο έπακρο, και στα όρια της λεηλασίας.

 Τριπλή η γκέλα!

 Ο Γνωστός 3ος Νόμος  του Μέρφι "Αν είναι να πάει κάτι στραβά θα πάει", Όπως και ο 4ος Νόμος του Μέρφι "Αν είναι να πάει κάτι στραβά θα πάει την χειρότερη δυνατή στιγμή", καθώς και ο 17ος Νόμος του Κρωσμπύριεφ "Αν αρχίζουν τα πράγματα να πάνε στραβά θα εξακολουθήσουν να πηγαίνουν στραβά με ρυθμό καταιγίδας!" στην πλήρη εφαρμογή τους.

 Μα τι ψυχάρα αυτός ο Αρκούδας!

 Όχι μόνο να δίνει χαρά στους φίλους του, να δίνει χαρά και στους εχθρούς του!!!!!!

 Χα χα χα.


 Χαρήκατε τομάρια?

 Πάμε τώρα πάλι πίσω στις πίκρες!!!

 Χα χα χα.

 Για τσιμπήσετε το φόρτωμα από την τέταρτη μέρα των τρύγων!!!!

 Χε χε χε.


 Και για το τέλος το φόρτωμα της πέμπτης μέρας των τρύγων!

 Όχι και άσχημα ε?


 Και καιρός να δούμε τι θα είναι αυτό που θα με κρατά μακριά σας τις επόμενες ημέρες (εκτός των μετακινήσεων φυσικά!). Και αυθαίρετοι και εκτός δασικών χαρτών οι πύργοι από πλαίσια!


 Για να μην μου λένε εμένα τα αλεπούδια ότι "Α ρε μπαγλαμά! Ευκαιρία για καμάκωμα και μάτι στην Χαλκιδική διαρκώς μου ψάχνεις. Αχχχχχ αυτά τα όμορφα, τα καστανά τα ματάκια σου! Εγώ θα στα βγάλω φουκαρά μου!!!!" Χα χα χα.


 Τι λέει? Σαν να κάναμε κάτι ε? Και να φανταστείς ότι ήταν και "καμένα" τα πεύκα σύμφωνα με τους μελισσοπροφήτες!!!! Έτσι, έτσι, έτσι! Καλύτερα να μιλάς για τους τρύγους των άλλων, παρά να τους κάνεις εσύ!!! Χα χα χα. 

 Στην γωνία βλέπετε και τον πάγκο αφαίρεσης της πρόπολης, μια που όσο περιμέναμε να στεγνώσει ο πηλός της Χαλκιδικής αρχίσαμε και το ξεμελιάσμα, έτσι για το καλό!!! χα χα χα.

 Τσακαλάκια μου ακόμα ένα παράθυρο της ζωής μου άνοιξε, ένα μέρος της δουλειάς μου παρουσιάστηκε, και ένα ακόμα διάστημα απουσίας μου από το blog μου δικαιολογήθηκε.

 Υπομονή θα τελειώσει η μελισσοκομική κόλαση και θα είμαι μαζί σας και πάλι.

 Μέχρι τότε όμως πάω να χτυπήσω τίποτα Ρωσιδάκια γκομενάκ........ Ούπς!!!! Σόρρυ να ξεμελιάσω ήθελα να πω!!!! Χα χα χα.

 Μέχρι το επόμενο Αραβοκαιναράκι.................


 Adios Amigos Locos







 Μότσανος Λάζαρος

 Σοχός 13/9/2017

Δευτέρα 11 Σεπτεμβρίου 2017

Ανιχνεύσεις Δάσος Φλαμουρίου Vol II



 Και συνεχίζει η ανίχνευση μας στο Δάσος Φλαμουρίου εκεί ακριβώς όπου την άφησε η προηγούμενη ανάρτηση-ανίχνευση (βλέπετε προηγούμενη ανάρτηση Ανιχνεύσεις Δάσος Φλαμουρίου Vol I) με το να είμαστε λίγο έξω από το εγκαταλελειμμένο χωριό του Φλαμουρίου! Ένα μέρος που για να το επισκεφτείτε καλό είναι να έχετε κάποιον που γνωρίζει πως θα σας πάει και καλό επίσης είναι να έχετε και ένα GPS για να μην χαθείτε! Γιατί και η τοποθεσία είναι απομονωμένη (σχεδόν στο κέντρο του Δάσους) και είναι τρομερά εύκολο να χαθείτε για μέρες σε αυτό εάν πάρετε κάποια λάθος στροφή ή διακλάδωση μέσα σε αυτό!


 Και αυτό παίδες είναι ένα φυτό Σκουπάριους (Cytisus scoparius) του οποίου η πρώτη αναγνώριση του στην Ελλάδα έγινε μόλις το 1978 σε αυτό ακριβώς το δάσος! Είδατε τι πολλά που ξέρουν οι μελισσοκόμοι!!! Ναι καλά! Aς μην ήταν ο φίλος μου ο Σταύρος να μου το πει αυτό και θα βλέπατε εσείς χα χα χα). 


 Και κάπου εκεί μέσα κρύβεται ένα μέρος από ένα χωριό!


 Ναι θεωρητικά εδώ μέσα υπάρχει ένα χωριό!




 Και εδώ μια ανακάλυψη που έκανα εγώ! Σε ένα φυτό που βρίσκεται σε μεγάλους αριθμούς βρήκα επάνω βαμβακάδα (οπότε έντομα-ξενιστές, οπότε αφίδες (τσούκ! Όχι Μετκάλφα!), οπότε κοιτάξτε την ανάρτηση του blog Μελιτωγόνα έντομα και μελιτωφορίες)! Σε ερώτηση μου στην ομάδα του facebook Ανιχνεύσεις σχετικά με το τι δέντρο είναι (για να μπορέσω να βρω ποίο έντομο-ξενιστής κάνει την ζημιά και αν είναι μελιτωγόνο) μου απάντησαν ότι μπορεί να είναι είτε Sparmannia africana ή Μπρουσονέτια (Broussonetia papyrifera), ξενικά και επεκτατικά είδη και τα δύο. Όποιος γνωρίζει κάτι σχετικό το γράφει τα σχόλια της ανάρτησης.  




 Εν ταύτα κείτεται Φλαμούριον!

 Και τι εστί Φλαμούρι?

 Από πληροφορίες που πήρα από την ομάδα του Facebook Σοχός Sohos ( Γιώργος Κόφτης) έχουμε τις εξής πληροφορίες:

 Φλαμούρι εγκαταλελειμμένο χωριό μέσα στο δάσος του βουνού Βερτίσκος (προηγούμενη ονομασία του βουνού Φλαμούρι), κάτοικοι του πριν την ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας εξισλαμισμένοι κτηνοτρόφοι (μάλλον Βλάχοι που εξισλαμίστηκαν ίσως και βίαια ανάμεσα στο 1600 με 1650) πιθανότατα περί τους 800 έως 1000. Έπειτα από την ανταλλαγή πληθυσμών ποντιακής καταγωγής πρόσφυγες εγκαταστάθηκαν εκεί (827 άτομα το 1928) οι οποίοι σιγά, σιγά μετακινήθηκαν στο χωριό Νέα Σεβάστεια (293 Νέα Σεβάστεια - 353 Φλαμούρι το 1940) έως το 1950 όπου πλέον δεν υπήρχαν κάτοικοι στο Φλαμούρι (απογραφή 1951).


 Μου φαίνεται απίστευτο να έχουν περάσει μόνο 70 χρόνια από τότε που έφυγαν σχεδόν όλοι οι κάτοικοι του χωριού και να έχει φτάσει ήδη σε αυτό το επίπεδο φθοράς!


 Εάν δεν ξέρεις ότι κάποτε υπήρχε εδώ ένα χωριό με τίποτα δεν θα μπορούσες να φανταστείς ότι αυτοί οι σωροί από πέτρες είναι στην πραγματικότητα οι τοίχοι και τα θεμέλια από τα σπίτια του χωριού!


 Χρειάσθηκαν λιγότερα από 70 χρόνια για να διεκδικήσει η φύση πίσω ότι της άρπαξε ο άνθρωπος!


 Εβδομήντα χρόνια χρειάζονται μόνο για να σβήσουν τα σημάδια των ανθρώπων σε περίπτωση που καταστραφεί το ανθρώπινο είδος από οποιαδήποτε αιτία!


 Αυτή η εικόνα του εγκαταλελειμμένου χωριού λέει πολλά για τον ανθρώπινο πολιτισμό σε περίπτωση που μπορέσει να αυτοκαταστραφεί το ανθρώπινο είδος ή κατορθώσουμε να καταστρέψουμε τον πλανήτη με την ηλιθιότητα μας και την απληστία μας. 


 Άραγε τα χωριά που άφησαν και οι πρόγονοι μας στην Μικρά Ασία να βρίσκονται στην ίδια κατάσταση?


 Ένας πολιτισμός να έχει εκλείψει και να μην έχει αφήσει σχεδόν τίποτα πίσω του?


 Λες και είσαι στην ζούγκλα της κεντρικής Αμερικής και να ψάχνεις για ίχνη των Μάγιας!


 Λίθοι, πλίνθοι και κέραμοι ατάκτως ερριμμένα


 Χαμένος μέσα στο δάσος, μερικά και μόνο μέτρα δίπλα από τον δρόμο και νιώθεις σαν Ιντιάνα Τζόουνς!! Χα χα χα


 Και η εξερεύνηση συνεχίζεται.


 Έχουμε και αναγνώστες από την Τουρκία και ελπίζω κανένας από αυτός να μην είναι από αυτό το χωρίο, υπάρχει κάτι το τρομερά λυπητερό σε αυτό το μέρος που το εγκατέλειψαν οι άνθρωποι (νιώθεις σαν να το εγκατάλειψε ακόμα και ο Θεός! Τρομερά καταθλιπτικό συναίσθημα!) ακόμα και για κάποιον που δεν είναι δικό του αυτό το χωρίο, φανταστείτε το πως θα ένοιωθε κάποιος που ζούσε κάποια στιγμή της ζωής του εδώ. 


 Και ώρα να φύγουμε, το μέρος μοιάζει πολύ με σκηνικό από θρίλερ και όταν είσαι στην καρδιά του δάσους μόνος σου δεν είναι για πολλά, πολλά, τσακαλίκια. 


 Καλά μιλάμε το τέλειο καμουφλάζ δάσους έχει το βαβά μας! Χα χα χα.


 Και η ποικιλία δέντρων σε αυτό το σημείο είναι τρομερή συκιές, μουριές, καστανιές, καρυδιές, ακακίες, φουντουκιές κ.α. Μάλλον λόγου ότι ήταν κατοικημένο κάποια εποχή οπότε και τα δέντρα που υπήρχαν στους κήπους των σπιτιών γέμισαν αυτό το σημείο του δάσους με τους απογόνους τους. 


 Ζούγκλα!




 Και από ακακία πάμε καλά!


 Και συνεχίζουμε την διαδρομή Φλαμούρι - Χωρούδα, με διαφορά το ομορφότερο σημείο του δάσους!


 Αλλά προσοχή! Μια λάθος στροφή και θα χαθείτε!


 Επίσης προσοχή στους δρόμους σε περίπτωση βροχής μπορείτε να κολλήσετε υπερβολικά εύκολα σε αυτά τα χώματα (παραλίγο να κολλούσα Ιούνη καιρό, και οι δρόμοι κρατούν την υγρασία ιδίως σε ανήλια σημεία για πολύ καιρό). 


 Και εδώ έχουμε ένα ποτάμι που έχει ξεραθεί λόγου εποχής (Αύγουστος). Αχ έχω στο μέλλον να σας διηγηθώ κάτι τελείως τρελές μελισσοιστορίες σχετικά με χειμάρρους! Υπομονή. 


 Φυσικά το να το περάσεις το ξεροπόταμο όταν θα έχει νερό θα είναι ένα καλό πρόβλημα και εμπόδιο.


 Ουχ, ουχ, ουχ, ουχ, το πρασινούλι μουυυυυυυ!!! Χα χα χα.


 Και ναι!!!!

 Έχουμε και εδώ έλατα!!!

 Στα μούτρα σας νότιοι!!!

 Χα χα χα.


 Και καλά ρε μάγκα πως και έχετε έλατα τόσο χαμηλά?

 Κατά πάσα πιθανότητα τα φύτευσαν οι δασικοί, πλέον είμαστε πολύ κοντά στο φυτώριο Φλαμουρίου και όλο και θα έκαναν τίποτα τρελά πειράματα τα τρελά αγόρια του δασαρχείου (πω πω!!! Ακούστηκε τελείως αδερφίστικό αυτό!!! χα χα χα)! Το μέρος με το Φυτώριο Φλαμουρίου - Κατάληψη Τερηδόνα θα παρουσιαστεί στις επόμενες 2 αναρτήσεις της σειράς. Υπομονή και για αυτό, σας υπόσχομαι ότι θα σας εκπλήξει τελείως!


 Πολύ ωραία τα έλατα δεν λέω αλλά σαν τα πεύκα δεν είναι, ιδίως αυτά στην Χαλκιδική που και τεράστια είναι και ανοιχτόχρωμα και όταν είναι πολλά μοιάζουν με ιαπωνικό πίνακα.


 Και φυσικά η σφαγή συνεχίζεται!


 Και ξαφνικά μια βάρκα μέσα στο βουνό, και πουθενά το μ@υνί του την κουβάλησε εδώ πάνω!!!

 Χα χα χα.


 Και φυσικά η παροιμία που λέει ότι "Η τρέλα δεν πάει στα βουνά" προφανέστατα είναι λανθασμένη!

 Χα χα χα.


 Και το δάσος από την πλευρά της Χωρούδας εξακολουθεί να είναι πανέμορφο!



 Μια τελευταία ματιά στον ναυτικό όμιλο δάσους Φλαμουρίου λίγο πριν αφήσουμε αυτό το πανέμορφο και τεράστιο δάσος, και για ακόμα μια φορά ερωτευμένος με την ομορφιά αυτού του τόπου, πράγματι η Ελλάδα είναι το ωραιότερο μέρος του Κόσμου, τι κρίμα να μην έχει και τους κατοίκους που της αξίζει!

 Παρακάτω θα παραθέσω τις αναρτήσεις της σειράς Ο Πολιτισμός του Ξύλου για να έχουμε μια πληρέστερη άποψη της σημασίας του περιβάλλοντος μας καθώς και των έντονων πιέσεων που δέχεται καθημερινά από εμάς και των κινδύνων που διατρέχει διαρκώς. 

Σειρά αναρτήσεων Πολιτισμός του Ξύλου.