UA-50457385-1

Τρίτη, 19 Σεπτεμβρίου 2017

Θοῦ, Κύριε, φυλακὴν τῷ στόµατί µου


 Για να χρησιμοποιήσω και εγώ μια παραβολή όπως κάνουν όλοι οι μεγάλοι ηγέτες όταν θέλουν να γίνουν κατανοητοί από τα πλήθη!

 "Πες ότι έχεις ένα ποτήρι στο χέρι σου, γεμάτο με δροσερό νερό. Έξω λιοπύρι, πρελούδιο της Κόλασης, το πίνεις γοργά, λαίμαργα, χωρίς ανάσα, θαρρείς χωρίς αύριο. Ξεδίψασες, στέκει άδειο στο χέρι σου το ποτήρι πια, δεν το έχεις ανάγκη, το πετάς στην γη με ορμή, σπάει. Εσύ μέσα στο λιοπύρι ξανά, πρελούδιο της κόλασης σου, θα ξαναδιψάσεις , αλλά πουθενά ποτήρι να σε ξεδιψάσει."

 Προσοχή στα λόγια τα φτερωτά, ακόμα περισσότερο προσοχή στα λόγια τα άστοχα, προσοχή και στην γλώσσα που ενώ δεν έχει ακουμπήσει στο μυαλό κελαηδά , αφήστε την λογική και όχι την απογοήτευση να μιλά για σας!

 Αφιερωμένο στους φίλους μου μελισσοκόμους που οι κακές μελισσοκομικές χρονιές τους οπλίζουν με ξυράφια στις γλώσσες τους, καθώς και σκοτάδια στην σκέψη τους και την καρδιά τους. Και νιώθουν εξαιτίας αυτών υποχρεωμένοι να πληγώνουν αβέρτα άτομα που αξίζουν της προσοχής τους. Καθώς και να αφήνουν άτομα που αξίζουν να τους αφήσουν πίσω. Ξεχνώντας ότι οι καλές μελισσοκομικές χρονιές θα ξανάρθουν και για αυτούς, αλλά όλοι αυτοί που αξίζουν θα τους έχουν αφήσει πίσω τους για πάντα!

 Τάδε Έφη Άρκτος ο Θαλάσσιος (Ursus Maritimus) A.k.a Αρκούδας, Αρχηγός των "Καλός μελισσοκόμος είναι ο νεκρός μελισσοκόμος αλλά και πάλι βρωμάει" μελισσοκόμων, εν σωτήριο έτος δυο χιλιάδων, μιας δεκάδας, και επτά ετών και εν τόπο καταραμένο και βδελυρό. 

Δευτέρα, 18 Σεπτεμβρίου 2017

Ανιχνεύσεις Φυτώριο Φλαμουρίου - Κατάληψη Τερηδόνα Vol II


 Και φτάνουμε στο τελευταίο μέρος της σειράς αναρτήσεων - ανιχνεύσεων παρουσιάζοντας και το δεύτερο μέρος (και τέταρτο μέρος της σειράς) της ανίχνευσης στο Φυτώριο Φλαμουρίου - Κατάληψη Τερηδόνα.

 Και βλέπουμε μπροστά μας το δεύτερο κτήριο του φυτωρίου. Όμορφο! Και μοιάζει με χιονοδρομικό σαλέ!


 Διαμαντάκι!


 Και η πινακίδα σε προδιαθέτει ότι πλησιάζεις σε χώρο διαμορφωμένο για παιδιά.


 Ωραίο κιλίμι ρε Ταμτάκο! Χα χα χα.


 Και αντικρίζεις κομμάτια πλαστικού ταρτάν, το δωμάτιο ήταν διαμορφωμένο ως παιδότοπος!!!


 Ναι πράγματι παιδότοπος!




 Πανέξυπνος τρόπος κλεισίματος της πόρτας!


 Μάγισσες φέρτε μου βότανα κατάσταση!


 Μελισσόχορτο, Ποντιακό Τσάι (!!!).


 Και μια δεύτερη κουζίνα εδώ. Μαγείρευαν σε δύο κουζίνες? Γιατί? Διαφορετικές οικογένειες μήπως?


 Και τα πάντα έχουν εγκαταλειφθεί βιαστικά, και για αυτό έχει μείνει τόσο υλικό (χρήσιμο για όσους το άφησαν ή όχι?) πίσω?




 Ωραία και η μόνωση στον τοίχο, σανός!


 Και η ανίχνευση συνεχίζεται στο επόμενο δωμάτιο.


 Ελπίζω αυτό το σύνθημα να μην είναι κυριολεκτικό, γιατί θα υποδήλωνε μεγάλη άγνοια της ζωής στο δάσος! Ναι η άνοιξη στο δάσος μπορεί να σε σκοτώσει εξίσου εύκολα όσο και ο χειμώνας στο δάσος. Και είναι κρύα τα δάση ακόμα στην άνοιξη, και τελείως υγρά, και δεν υπάρχει ακόμα τίποτα να φας σε αυτά (τα πρώτα δέντρα αρχίζουν να καρπίζουν τέλη άνοιξης, αρχές καλοκαιριού -Κερασιές- με τα περισσότερα από αυτά να δίνουν καρπούς στα τέλη του καλοκαιριού, αρχές φθινοπώρου -δείτε και την πρώτη ανάρτηση της σειράς σχετικά με το τι βρώσιμο ανακάλυψε η ανίχνευση μας-). Ναι η άνοιξη μέσα σε ένα δάσος αν δεν είσαι πλήρως προετοιμασμένος για αυτή μπορεί κάλλιστα να σε σκοτώσει!


 Φιλότιμες προσπάθειες για Graffiti δεν μπορώ να πω! Χα χα χα.


 Και για να μην ξεχνιόμαστε, λευτεριά στους φυλακισμένους οπαδούς του ΠΑΟΚ!


 Και ακολουθούμε το Stairway to Heaven για να δούμε που θα μας βγάλει.


 Για όσους είναι περίεργοι πίσω από την σκάλα γράφει "Προσοχή στα τσιμπούρια"! Χα χα χα,


 Και τσουπ να είμαστε μέσα στο σαλέ!


  Θυμάμαι πριν τον μεγάλο σεισμό του 78 υπήρχαν ακόμα στον Σοχό σπίτια με τέτοιες σκάλες που οδηγούσαν σε χαγιάτια, ασθενής πλέον η ανάμνηση αλλά αποδίδει ακόμα μια θέρμη. Ναι θα ήθελα ένα σπίτι με χαγιάτια, σαχίνια, και φουρούζια!  


 Και η εντύπωση της βιαστικής εγκατάλειψης συνεχίζεται.


  Και για ακόμα μια φορά μια σφυριά στο κεφάλι καθώς ανοίγω τα συρτάρια, παιδικές κούκλες! Αυτό ήταν ένα παιδικό δωμάτιο! Και κάποιοι δεν είχαν πρόβλημα να διώξουν ακόμα και αυτά από εδώ!  


 Και συνεχίζουμε την ανίχνευση πριν μας ξαναπάρουν τα ζουμιά.


 Μια σόμπα σε καλή κατάσταση και ρεσό στο τραπέζι υλικά για να ανάβεις την σόμπα, αναγκαία.


 "Παράξενα θερμά στην αίσθηση πάντως τα σπίτια από ξύλο", ακούω τον εαυτό μου να λέει "Ίσως και να ξέρουν κάτι οι βόρειοι που τα κατασκευάζουν έτσι" συνεχίζει να μου ψιθυρίζει. 


 Και οδηγίες αφήσανε για τους επόμενους σχετικά με την χρήση της σόμπας!


 Προσανάμματα.




 Και το ποντικόπάνο χα χα χα




 Και το κτήριο που εξερευνήσαμε στην προηγούμενη ανάρτηση.


 Είτε τα παιδιά ήταν υπερβολικά προσεκτικά στους διαβίωση τους εδώ, είτε ήταν μεγάλοι γκελαδώροι και έπρεπε να υπενθυμίζουν τα αυτονόητα διαρκώς! Χα χα χα.




 Και ώρα για μια ανίχνευση και στο μπαλκόνι.


 Για τσιμπίστε και μια Selfie για να ξέρετε ποιος σας τα λέει όλα αυτά.


 Το ξαναείπαμε αυτό ε? Πανέμορφο!


 Ένα μέρος στο πουθενά, μακριά από όλα και όλους, να τους ξεχάσεις όλους και να σε ξεχάσουν όλοι, και να μην χρειασθείς να πας στην Αλάσκα για να το βρεις!!!! Μια Αλεπού απόσταση είμαι για να την κάνω για εδώ!!! Μια Αλεπού και μόνο απόσταση!


 Και μια δεύτερη Selfie για τα μαιμούνια που λένε ότι δεν έχω μακριά μαλλιά και διαθέτω και μπυροκοιλιά! Τσιμπήστε τώρα τρία για να στρώσετε χαρακτήρα σκατιάριδες!!! Χα χα χα. 


 Σιγά σιγά έρχεται και η ώρα για να φύγουμε. Τίποτα καλό δεν κρατά για πάντα.


 Τελευταίες ματιές στο μέρος και να το κοτέτσι που κάνανε τα παιδιά στην προσπάθεια τους να επιζήσουν αυτόνομα μόνο με τις δυνάμεις τους. 


 Και η οπίσθια όψη του.


 Φυσικά τα έλατα είναι δουλειά των δασικών, όσο καλή θέληση και να είχαν τα παιδιά απλώς δεν είχαν τον χρόνο να φυτεύσουν έλατα και να φτάσουν σε αυτό το μέγεθος σε τόσο λίγο χρόνο. 


 Ένας δεύτερος εξωτερικός φούρνος που η εισαγωγή των φαγητών γίνεται από την κουζίνα δίπλα πίσω του (για ανατρέξτε μερικές φωτογραφίες πίσω στην κουζίνα! Τώρα το προσέξατε ε? Χα χα χα).


 Και μια εξωτερική τουαλέτα Φάρ Γουέστ!!! Χα χα χα.


 Όπα! Τι έχουμε εδώ?!?!?! Μια πινακίδα με το όνομα της κατάληψης!!! Και ένα σκαθάρι επάνω της!!! Αμάν!!! Υπέροχο!!! Μερακλαντάν!


 Τελευταία ανάμνηση μου από το Φυτώριο Φλαμουρίου - Κατάληψη Τερηδόνα θέλω να είναι αυτή! Ένα μνημείο, μια υπενθύμιση, ένα σημάδι το τι είχε συντελεστεί εδώ. Μάρτυρας ενός ενδιαφέροντος πειράματος, μα και συνάμα πολύ δύσκολο να πραγματοποιηθεί, όπως επίσης και μάρτυρας ενός Κράτους που το μόνο που το νοιάζει είναι να επιβάλει την θέληση του στους πάντες, ακόμα και αν δεν έχει κανένα κέρδος από αυτό. Ή μήπως έχει?

 Όσο για μένα άφησα σε ακόμα ένα μυστικό τόπο ένα μέρος από την Καρδιά μου. Ένα μέρος που θα το ξαναποθήσω αν το αγρίμι στην ψυχή μου συνεχίζει να θεριεύει μέρα με την μέρα. Είπαμε, μια Αλεπού απόσταση μακριά......

 Παρακάτω θα παραθέσω τις αναρτήσεις της σειράς Ο Πολιτισμός του Ξύλου για να έχουμε μια πληρέστερη άποψη της σημασίας του περιβάλλοντος μας καθώς και των έντονων πιέσεων που δέχεται καθημερινά από εμάς και των κινδύνων που διατρέχει διαρκώς. 

Σειρά αναρτήσεων Πολιτισμός του Ξύλου. 







Σάββατο, 16 Σεπτεμβρίου 2017

Ανιχνεύσεις Φυτώριο Φλαμουρίου - Κατάληψη Τερηδόνα Vol I


 Και φτάνουμε σε ένα ιδιαίτερο σημείο αυτής της σειράς αναρτήσεων μια που θα παρουσιάσουμε το εγκαταλελειμμένο Φυτώριο Φλαμουρίου - Κατάληψη Τερηδόνα!

 Και πριν από όλα τα άλλα ας ρίξουμε μια ιστορική αναδρομή σχετικά με το τι ήταν η Κατάληψη Τερηδόνα. 

 Κατάληψη Τερηδόνα ένα εγχείρημα να δημιουργηθεί μια μικρή βιώσιμη κολεκτίβα μέσα στην καρδιά του Δάσους Φλαμουρίου. Άρχισε τον Ιούνιο 2008 στο πρώην δασικό φυτώριο φλαμουρίου όπου τέθηκε σε κατάληψη. Εκεί υπήρχαν 2 κτήρια σε περιφραγμένη έκταση μέσα στο δάσος. 

 Τα παιδιά που κάνανε την κατάληψη προσπαθούσαν να πειραματιστούν να ζήσουν μέσα στην φύση και να δημιουργήσουν σε αυτό το πεδίο –της υπαίθρου- μια ελευθεριακή κοινότητα. Επισκεύασαν τις φθορές στα εγκαταλελειμμένα κτήρια, και δημιούργησαν τις συνθήκες καθώς και διαμόρφωσαν τον πέριξ χώρο (δημιούργησαν φυτώρια με καλλιέργειες, θερμοκήπια, κοτέτσι, παροχή νερού από το δίπλα ποτάμι, ηλεκτροδότηση μέσω φωτοβολταϊκών στοιχείων κ.α.) για να μπορέσουν να ζήσουν εκεί. 

 Αυτά μέχρι το 2011 όπου και το δασαρχείο απαίτησε να φύγουν οι καταληψίες από τους χώρους του Φυτωρίου Φλαμουρίου κάτι που το πετυχαίνει (σύμφωνα με προφορικές πληροφορίες έφτασε σε σημείο να κόψει την ηλεκτροδότηση και μετέπειτα και την υδροδότηση του φυτωρίου για να πετύχει τον σκοπό του).

Πηγές 







 Ένα τελείως ενδιαφέρον κοινωνικό πείραμα που ωστόσο δεν κατέληξε σε επιτυχία, ίσως και όχι μόνο γιατί το δασαρχείο αποφάσισε να μην αφήσει τους συμμετέχοντες σε αυτό να το λειτουργήσουν ως το τέλος του. Είναι δύσκολο να επιζήσεις μόνος σου στην ύπαιθρο, ακόμα πιο δύσκολο να ζήσεις μέσα σε ένα Δάσος!

 Πάντως το μέρος είναι μαγευτικό! Θα μπορούσα να ζήσω εδώ μόνος μου σαν τον Γκρίζλυ Άνταμς, ή έστω, θα το επιθυμούσα!


 Εδώ γράφει κάτι αναρχικά και δεν πρέπει να τα διαβάζετε εσείς οι καθώς πρέπει άνθρωπες! Χα χα χα. 


 Εδώ πρέπει να είχαν το φυτώριο τους τα παιδιά όπου κάνανε συστήματα άρδευσης (ή μήπως είναι των δασικών αυτό το έργο?). 


 Το μέρος είναι ΠΑΝΕΜΟΡΦΟ!


 Ζωή μέσα στην φύση, σαν σε μυθιστόρημα.


 Εδώ έχουμε το ένα από τα δύο κτήρια του Φυτωρίου Φλαμουρίου.


 Με τραπέζι έξω για δείπνα μέσα στη φύση!


 Και η πρώτη έκπληξη! Ένα παιδικό ποδηλατάκι χωρίς ρόδες! Είχαν εδώ και παιδάκια? Απορία, γεμάτη με αμφιβολία, μπορούσαν σε τέτοιες συνθήκες να μεγαλώνουν εδώ παιδάκια? Υπήρχαν οικογένειες εδώ? Δεν είναι τελικά κανίβαλοι οι μετέχοντες σε καταλήψεις! Απίστευτο! Χα χα χα.


 Και ένας ξυλόφουρνος! Πόσο cool και αν είναι αυτό! Χα χα χα.


 Πάντως το κτίσμα ψιλοφέρνει σε στρατιωτικό Τολλ ε?


 Ωραία η πόρτα με τα παραθυρόφυλλα της στην κορυφή της


 Και φυσικά θέμα χρόνου και μόνο να μπω μέσα (με αναγκάζει ο σατανάς! Τι να πω? Περίεργος σαν γάτα είμαι!!! Χα χα χα) και η πρώτη εικόνα που αντίκρισα είναι μια εγκαταλελειμμένη κουζίνα επαρκώς εξοπλισμένη για τις συνθήκες που ζούσαν εδώ τα παιδιά.


 Και τσουβαλένια ράφια για υλικά.


 Και συνεχίζω την ανίχνευση σαν αδιάντροπος ηδονοβλεψίας, μέσα στην ζωή που δημιούργησαν κάποιοι στην άκρη του πουθενά, κυριολεκτικά πίσω από τον Ήλιο!


 Ναι αλλά οι κανόνες, κανόνες! Αλλά ουσιαστικοί κανόνες και όχι ότι να είναι γιατί έτσι βόλευε κάποιους!


 Ανάκατα τα πάντα σαν να έφυγαν οι κάτοικοι τελείως βιαστικά και να μην πήραν απολύτως τίποτα. Ανησυχητικά σημάδια όλα αυτά, τι να είχε γίνει κάπου μέσα στο 2011 και αναγκάστηκαν να αφήσουν τα πάντα πίσω όσοι ζούσαν εδώ? Πόσο άσχημα και βίαια τους την έπεσε το μακρύ χέρι του Κράτους?


 Ναι τα πάντα δείχνουν ένα αιφνιδιασμό και έλλειψη προετοιμασιών για εγκατάλειψη αυτών των χώρων. Κάτι πρέπει να πήγε πολύ στραβά εδώ μέσα. 


 Αλλά από την άλλη βλέπεις και μια οργάνωση ικανή να διασφαλίσει την επιβίωση (στοιχειώδη? Πως ακριβώς ζούσαν τα παιδιά εδώ? Υπόφεραν? Γιατί δεν ξαναήρθαν ποτέ? Τους έδιωξαν, ναι, αλλά δεν βλέπω και καμία προσπάθεια να επανέλθουν ή να πάρουν πράγματα από εδώ ).


 Και με όλο και περισσότερες απορίες συνεχίζω σαν αρχαιολόγος την ανίχνευση μου σε αυτό το παράξενο μέρος με τους ακόμα πιο παράξενους κατοίκους του (ναι ρε αρκούδα έχεις πρόβλημα να πηγαίνεις σε τέτοια μέρη ε? Δεν πήγες ήδη μέχρι την Υφανέτ - βλέπετε προηγούμενη ανάρτηση του blog Μια ματιά στην Υφανέτ - ή στον Ελεύθερο κοινωνικό χώρο σχολείο - βλέπετε προηγούμενη ανάρτηση του blog Ελεύθερος κοινωνικός χώρος σχολείο -?).


 Και δεύτερη έκπληξη! Kαι άλλα παιδικά παιχνίδια, υπήρχαν σίγουρα εδώ μέσα παιδάκια! Μου έρχεται μια εικόνα μητέρων να μεγαλώνουν σε αυτόν τον χώρο τα παιδάκια τους, να προσπαθούν να τους βρουν ερεθίσματα μέσω παιχνιδιών και να τα διαπαιδαγωγήσουν, καθώς και να τα απασχολήσουν στις εξαιρετικά κρύες νύχτες του χειμώνα μέσα στο δάσος, δίπλα σε μια σόμπα που φιλότιμα προσπαθεί να σπάσει τα ατσαλένια δόντια του κρύου του χειμώνα! 

 Ουχ, ουχ, ουχ! 

 Γεννήθηκα ποιητής!

 Θα πεθάνω άφραγκος!

 Χα χα χα. 


 Και δίπλα στα βοτάνια περιοδικά που οι ημερομηνίες έκδοσης τους είναι στα μέσα του 2011 και σηματοδοτούν τις τελευταίες χρονικές ενδείξεις του μέχρι πότε κατοικούσαν άνθρωποι αυτό το κτήριο (είδατε? Το έχω το ταλέντο για Ιντιάνα Τζόουνς!!!! χα χα χα). 


 Ποίοι είναι αυτοί? Τίποτα αναρχοκουμουνιστές υποθέτω ε? Ο Σταύρος στην δική του υπόθεση έριξε όλα τα λεφτά του στον Μπακούνιν και στην Ρόζα Λούξεμπουργκ! Αν και ο αριστερά σαν να φέρνει λίγο στον Τζόν Μέιναρτ Κέινς δεν δείχνει? Χα χα χα


 Και αυτό δεν ξέρω τι σημαίνει! Ψιλοτσομπανάκος βλέπετε!


 Υπέροχο! Υπέροχο! Υπέροχο!

 Λίγο τα ζουμιά εδώ με πήραν!

 Κάποιοι στην Ελλάδα που εκτίμησαν κάτι που έκαναν κάποιοι άλλοι Έλληνες!

Συγκράτηστε το στην μνήμη σας!

Δεν θα το ξαναδείτε!


 Και οι ενδείξεις σχετικά με το πότε τελείωσε αυτό το εγχείρημα συνεχίζονται να σωρεύονται.


 Φιλόζωος και μάλιστα σκυλάς είναι δυνατό να είναι κακός?


 Τα μαύρα παίζουν και κάνουν ματ όποτε τους αρέσει! Μόλις περιέγραψε όλη την ζωή μου!

 Χα χα χα.


 Και εδώ υπάρχει ένα ιστορικό των διώξεων που είχαν αρχίσει να υφίστανται τα παιδιά.


 Ει! Εδώ έχω μπει! Και τα παιδιά εκεί μέσα ήταν μια χαρά!


 Γωνιά Θεάτρου και something wicked this way comes!


 Βιβλιοθήκη ενηλίκων? Χμμμμ! Βιβλία πολλά δεν βρήκα! Αυτό σημαίνει ότι τελικά πήραν κάτι φεύγοντας τα παιδιά?


 Χειροποίητες κορίνες! Κορμοί σε χρήση ως παιδικά καθίσματα και τραπεζάκια! Μια παιδική γωνία! Ένας χώρος ψυχαγωγίας! Και οι εικόνες εξακολουθούν να έρχονται σαν χείμαρρος. Καταραμένη φαντασία!!!


 Και ταυτόχρονα κρεβάτια, κάποιοι εδώ κοιμόταν, διασκέδαζαν, ζούσαν, ένα σπιτικό, και εγώ ακάλεστος εδώ μέσα, κοκκίνισμα στα μάγουλα, ναι καιρός είναι να νιώσεις και εσύ ντροπή παλιοάρκουδο! 


 Και οι εικόνες εγκατάλειψης και φυγής συνεχίζουν, τι συνέβη τελικά, πέταξαν τους μεγάλους έξω, το κατάλαβα αυτό, πέταξαν και τα παιδάκια έξω? Έτσι απλά, σαν να ήταν έντομα και τους ενοχλούσαν? Γιατί? Πέρασαν τόσα χρόνια από τότε και εξακολουθεί να είναι ακατοίκητο και αχρησιμοποίητο, και μάλιστα χωρίς να υπάρχουν ίχνη άλλων ανθρώπων που να πέρασαν από αυτό το μέρος από τότε (με εξαίρεση ίσως αυτούς που γράψανε στον πίνακα). Γιατί όλα αυτά? Ακόμα ένα καπρίτσιο και ιδιορρυθμία ενός μονολιθικού και αδιάφορο για τα πάντα και τους πάντες Κράτος?


 Και ένα ανοιχτό φαρμακείο για να σου υπενθυμίζει πόσο οριακή είναι η ζωή σε τέτοια μέρη, και πόσο η έλλειψη προετοιμασίας μπορεί να αποβεί μοιραία. 


 Βολταρέν, έμπλαστρα θερμαντικά, τσιρότα, αντισταμινικά, επινεφρίνες!


 Και ναι πολύ ωραίο το όνομα σου Ελευθερία!

 Στο τελευταίο μέρος της σειράς αναρτήσεων θα παρουσιαστεί και το υπόλοιπο της ανίχνευσης στο Φυτώριο Φλαμουρίου - Κατάληψη Τερηδόνα, όσοι πιστοί (ή περίεργοι χα χα χα) προσέλθετε.


 Παρακάτω θα παραθέσω τις αναρτήσεις της σειράς Ο Πολιτισμός του Ξύλου για να έχουμε μια πληρέστερη άποψη της σημασίας του περιβάλλοντος μας καθώς και των έντονων πιέσεων που δέχεται καθημερινά από εμάς και των κινδύνων που διατρέχει διαρκώς. 

Σειρά αναρτήσεων Πολιτισμός του Ξύλου.