UA-50457385-1

Κυριακή, 20 Αυγούστου 2017

Ανάθεμα αιρετικό


Πως μου αρέσει ελεύθερα μόνο να γράφω ότι και αν σκέπτομαι
και ας αριστεροί,  μα και δεξιοί, με όλα αυτά να συφιλιάζονται
με καυτό μίσος να με διαβάζουν οι αναρχικοί και οι  κουμουνιστές
μα και φαφλατάδες μισαλλόδοξοι, και οι κενοί φασίστες ρατσιστές  

Τα γραφόμενα μου να προκαλούν μούδιασμα στις ψυχές φανατικών
θρισκοταλεμπάν όλων των θρησκειών, μα και των αδιάφορων άθεων
πικρή χολή να στάζουν για μένα συνδικαλιστές και εργατοπατέρες
και του διαδικτύου οι ανόητοι σοφοί και χωρίς φωτοστέφανο σωτήρες

Οι λέξεις μου να χαράζουν στα πρόσωπα αυτών οργή και μένος πολεμικό
που η αλήθεια είναι δικό τους μονοπώλιο, χάρισμα θαρρείς κληρονομικό
να σκυλιάζουν φαλλοκράτες, σοβινιστές, και κατά επάγγελμα πατριδοκάπηλοι
καθώς και ανέραστες φεμινίστριες, διεθνιστές, και της αριστεροσύνης οι άσπιλοι   

Αυτός είμαι εγώ, θεομπαίχτης, ανάθεμα αιρετικό ,την ελευθερία μου δεν πουλώ
κριτή στους λόγους μου, και δερβέναγα στους όρχεις μου, δεν μπορώ να ανεχθώ
καυστικός, προκλητικός, πάντα μαχητικός, να σταματήσω να γράφω δεν το μπορώ
και αν μόνος καταλήξω, τις λέξεις μου δεν θα πνίξω, ελεύθερος και μόνο να ζω ποθώ





 Ξέρετε εσείς μετά από αυτό, διαγραφή, μπλοκάρισμα, και άγιος ο Θεός.......

Χα χα χα.




Μότσανος Λάζαρος

Σοχός 20/8/2017

Πέμπτη, 17 Αυγούστου 2017

Λόγια τρελού ποιητή



Άκου εσύ φίλε μου καλά, τα λόγια μου τα σοφά
λόγια τρελού ποιητή που στοχεύουν στην καρδιά
ευκαιρία μοναδική που έρχεται σπάνια στην ζωή
να μάθεις και εσύ πώς βατά να πορευτείς σε αυτή

Για να ζήσεις μια ευτυχισμένη ζωή
παντρέψου μια χαμογελαστή μικρή
μάτια πελώρια, πλάνα και καστανά
μαλλιά πυροκόκκινα σαν την φωτιά

Ποτέ μην βιαστείς, φρόντισε ποτέ να μην ερωτευτείς
μην ακούσεις τους ψίθυρους της αδερφής σου ψυχής
μακριά από τους σκοτεινούς  λαβύρινθους της καρδιάς
που κάνουν το καυτό πάθος πνιγερή εμμονή κάθε βραδιάς

Για να ζήσεις μια χαρούμενη ζωή
παντρέψου μια θεοπάλαβη μικρή
χείλη σαρκώδη, ζουμερά και κόκκινα
με δάχτυλα που χαρίζουν χάδια καυτά

Ταχείς  χτύπους καρδιάς  μάθε ποτέ σου να μην ακολουθείς
τύμπανα πολέμου και μόνο για όσους είναι τροφή της σφαγής
τα αισθήματα θημωνιές από τριανταφυλλιές είναι και μόνο
γλυκιά ομορφιά, που το μόνο που ξέρει να προκαλεί είναι πόνο

Για να ζήσεις μια ήσυχη και γαλήνια ζωή
παντρέψου μια χαμηλοβλεπούσα μικρή
βήματα στην γη μικρά, σεμνά και ταπεινά
να μην λέει πολλά, να μην ξέρει ελληνικά 





Αυτό να τραγουδηθεί σε ρυθμούς ταχείς, τρελούς και Ιρλανδικούς. 





Μότσανος Λάζαρος

Σοχός 17/8/2017

Τετάρτη, 16 Αυγούστου 2017

Χρήσιμα φυσικά μεγέθη από μελισσοκομική σκοπιά Vol II. Αποκωδικοποιώντας ένα δελτίο καιρού




 Για να κάνουμε μερικές διευκρινήσεις στο τσακ μπαμ σχετικά με ένα ερώτημα που είδα σε μια συζήτηση στον τοίχο ενός φίλου μου στο Facebook  σχετικά με το "Γιατί κάποιοι κάνουν τοποθέτηση στα πεύκα όταν τα μετεωρολογικά δελτία δίνουν για πολλές μέρες υψηλές ελάχιστες θερμοκρασίες (η ελάχιστη θερμοκρασία κατά την διάρκεια ενός 24ωρου), και μικρή υγρασία στα αντίστοιχα μέρη που θα κάνουν τοποθέτηση, ενώ η θεωρία λέει ότι για να δώσει το πεύκο πρέπει η θερμοκρασία να είναι κάτω από 21 βαθμούς και η υγρασία πάνω από 65% (βλέπετε ανάρτηση του blog Μελισσοκομία και πεύκο)?".

 Ναι η θεωρία αυτό ακριβώς λέει, και τα μετεωρολογικά δελτία δίνουν μια πρόβλεψη για ένα μέρος βάση δεδομένων που παίρνουν από μετεωρολογικούς δορυφόρους και σταθμούς, και τα οποία θα τα επεξεργαστούν υπολογιστές με μαθηματικά μοντέλα που περιγράφουν (ως ένα βαθμό) τις βασικές εξισώσεις που διέπουν τα μετεωρολογικά μοντέλα. Ναι αυτή είναι η διαδικασία με την οποία γίνονται προβλέψεις, αλλά υπάρχουν κάποιες κρυφές παράμετροι εδώ που μπορεί να δημιουργήσουν ορισμένες διαφορές ανάμεσα στην πραγματικότητα (πχ να δίνουν τα πεύκα) και την θεωρία (πχ. να μην δώσουν τα πεύκα σύμφωνα με μετεωρολογικά δεδομένα και προβλέψεις που υπάρχουν).

 Και αυτό γίνεται γιατί οι μετεωρολογικοί σταθμοί συνήθως δεν είναι μέσα στα πευκοδάση (ή ελατοδάση ή βελανιδοδάση στις αντίστοιχες τοποθετήσεις)! Μπορεί να είναι μεν μέσα σε δάση, αλλά μπορεί κάλλιστα να είναι μέσα στην ύπαιθρο ή και μέσα στις πόλεις (δείτε περισσότερα σχετικά με τις διαφορές ανάμεσα σε αυτές τις περιοχές στην ανάρτηση του blog Χρήσιμα φυσικά μεγέθη από μελισσοκομική σκοπιά ). Οπότε και η πρόβλεψη που δίνουν τα αρχικά δεδομένα από αυτούς μπορούν άνετα να μην ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα στο πως θα έπρεπε να είναι μια πρόβλεψη για ένα δάσος στην αντίστοιχη περιοχή.

 Έχοντας ως πηγή το κείμενο Η αξία του δάσους από το υπουργείο αγροτικής ανάπτυξης ας πάρουμε μερικές ενδιαφέρουσες πληροφορίες που μπορούν να επηρεάσουν τις προβλέψεις, που μπορεί να έχει ένα μετεωρολογικό δελτίο, από τις συνθήκες που πραγματικά μπορούν να υπάρχουν μέσα σε ένα δάσος.

 Οπότε σύμφωνα με αυτό το κείμενο θα έχουμε: 

  Ένα δάσος 

 "Μειώνει την ένταση του φωτός και επιδρά στη σύνθεσή του, δημιουργώντας ένα ιδιαίτερο φωτοκλίμα.

 Η μείωση της έντασης είναι ανάλογη με το είδος των δένδρων και την πυκνότητά τους. Σε δάσος με πεύκα φτάνει το 50% ενώ σε δάσος με οξιές στο 90%". 


 "Αμβλύνει τις ακραίες θερμοκρασίες: μειώνει τις μεγάλες, αυξάνει τις μικρές και παρεμποδίζει το σχηματισμό δροσιάς και πάχνης.

 Το δάσος συγκρατεί μεγάλο μέρος της ηλιακής ακτινοβολίας και παρεμποδίζει τη γήινη ακτινοβολία. Έτσι το καλοκαίρι π.χ. η θερμοκρασία στο δάσος μπορεί να είναι μικρότερη και πάνω από 10 βαθμούς Κελσίου από ό,τι στο ύπαιθρο
"


 "Μειώνει την ένταση του ανέμου.

 Σε απόσταση περίπου 150 μέτρων μέσα σε δάσος πεύκων η κίνηση του ανέμου σταματά τελείως, σε δάσος ελάτων η απόσταση φθάνει τα 120 μ. και σε δάσος ελάτης και ερυθρελάτης μόνο στα 40-50 μέτρα.

 Μετά από το δάσος (στην υπήνεμη πλευρά) η ένταση του ανέμου μειώνεται στο 12-15% της αρχικής (στο ύπαιθρο) σε απόσταση 400 περίπου μέτρων, δηλαδή περίπου σε απόσταση 15πλάσια του ύψους των δένδρων του δάσους".


 "Αυξάνει τις βροχές, μετατρέπει σε βροχή (βροχοομίχλη) την υγρασία του αέρα και υγροποιεί την ομίχλη.

 Οι βροχές (ανάλογα με το ανάγλυφο του εδάφους) αυξάνονται από τα δάση μέχρι 6% ενώ η βροχοομίχλη μπορεί να ξεπεράσει και το ετήσιο ύψος βροχής".


 "Συγκρατεί το νερό της βροχής και δεν το αφήνει να πέφτει με δύναμη στο έδαφος και να το διαβρώνει.

 Το φύλλωμα μπορεί να συγκρατήσει μέχρι και 3 χιλιοστά ή μέχρι και το 50% της βροχής ενώ ένα πολύ μικρό μέρος απορρέει επιφανειακά (περίπου 10-20%) αποτρέποντας έτσι το σχηματισμό πλημμύρων."


 "Ενισχύει τα υπόγεια νερά.

 Το μεγαλύτερο μέρος του νερού της βροχής με τη βοήθεια της βλάστησης απορροφάται από το έδαφος και εμπλουτίζονται τα υπόγεια νερά (που παίρνουμε με τις πηγές και τα φρεάτια). Σ’ αυτό βοηθά το δάσος με το έδαφός του που είναι σαν σφουγγάρι και βοηθά στην απορρόφηση του νερού".


"Εμποδίζει την εξάτμιση του εδάφους και αυξάνει την υγρασία του.

 Η μείωση της εξάτμισης του εδάφους κάτω από το δάσος φθάνει το 40-50% εκείνης του εξωδασικού εδάφους. Έτσι έχουμε και αυξημένη υγρασία στο έδαφος του δάσους (μέχρι και 24%)."

 Οπότε τι έχουμε εδώ τσακαλάκια μου? 

 Σε ένα δάσος μπορεί να είναι χαμηλότερη η θερμοκρασία από ότι στην γύρω ύπαιθρο μέχρι και 10 βαθμούς (πχ μια ελάχιστη θερμοκρασία 27 βαθμούς έξω από ένα δάσος μπορεί να είναι μέχρι και 17 βαθμούς μέσα σε αυτό). 

 Έχουμε μικρότερη ένταση ανέμου που μπορεί να μηδενισθεί από ένα βάθος μέσα σε αυτό ανάλογα το είδος των δέντρων του. 

 Έχουμε περισσότερη υγρασία στο υπέδαφος του καθώς και η μειωμένη εξάτμιση του εδάφους μπορεί να οδηγήσει μέχρι και 24% περισσότερη υγρασία (πχ μια υγρασία 55% στην γύρω ύπαιθρο μπορεί να οδηγήσει μέχρι και σε 68% υγρασία στο παρακείμενο δάσος ιδίως σε ένα μεγάλο δάσος που η παράμετρος άνεμος έχει μηδενισθεί από ένα σημείο του και μετά). 

 Οπότε και οι τρεις βασικές πληροφορίες που μπορεί να μας δώσει ένα μετεωρολογικό δελτίο (θερμοκρασία, ένταση ανέμου, υγρασία) μπορούν να απέχουν όσο ή μέρα με την νύχτα από την ύπαιθρο (που συνήθως εκεί είναι οι μετεωρολογικοί σταθμοί) από ότι μέσα σε ένα δάσος. Πόσο? Ανάλογα με το μέγεθος του δάσους, την πυκνότητα του, το υψόμετρο του, το μέγεθός των δέντρων του, και χίλιους δύο ακόμα παραμέτρους. Οπότε την επόμενη φορά που θα διαβάσετε ένα μετεωρολογικό δελτίο έχετε τα και αυτά στα υπόψη σας για να μπορέσετε να σταθμίσετε ορισμένες παραμέτρους καλύτερα για να έχετε και αποτελεσματικότερους σχεδιασμούς και τοποθετήσεις.

 Αυτά τα λίγα για σήμερα τσακαλάκια μου γιατί είμαστε στην πιο κρίσιμη εποχή του δικού μας μελισσοκομικού σχεδιασμού, και ο όγκος της εργασίας που αντιμετωπίζουμε καθημερινά είναι τεράστιος. Με αυτή την τροφή για σκέψη σας αφήνω και θα τα λέμε πιο αραιά το επόμενο διάστημα μέχρι τα μεγαλύτερα στοιχήματα - τοποθετήσεις και αυτής της χρονιάς να  ολοκληρωθούν.

 Μέχρι την επόμενη ανάρτηση.

 Adios Amigos Locos











Μότσανος Λάζαρος

Σοχός 6/8/2017

Σάββατο, 12 Αυγούστου 2017

Καλώς το και το δεύτερο μέλι της χρονιάς



 Λίγο πριν από το πρώτο μεγάλο στοίχημα της χρονιάς (τοποθέτηση στο πρώτο χέρι του πεύκου) ήρθε και η ώρα για να βγει από τα δοχεία ωρίμανσης και το δεύτερο μέλι της χρονιάς.

 ‘Ένα υπέροχο και λαμπερό ανθόμελο από ακακία, αγριορίγανη, τριφύλλι, ηλίανθο και λυγαριά, γεμάτο με φρουκτόδεις γεύσεις που σαν ορμητική πλημμύρα κατακλύζουν τον ουρανίσκο σε κάθε σταγόνα του. Ένα απαλό και εύγευστο μέλι, γέννημα των ανθοφοριών των κάμπων και της πλούσιας άγριας χλωρίδας της Μακεδονίας.

 Μέλι που έχει φανατικότατους καταναλωτές και των οποίων τις επιθυμίες και προτιμήσεις τους προσπαθούμε να ικανοποιήσουμε με τοποθετήσεις σε πολλαπλές ανθοφορίες, που θα μας δώσουν αυτό το μοναδικό ανθόμελο. Και όπως και πέρσι έτσι και φέτος αυτές οι τοποθετήσεις στάθηκαν ικανές να μας δώσουν μια ικανοποιητική ποσότητα αυτού του θαυμάσιου μελιού, η οποία οριακά θα ικανοποιήσει την διαρκώς αυξημένη ζήτηση που έχουμε για αυτό το μέλι.

 Ένα μέλι που θα αποτελέσει μέρος της παλέτας μελιών που παράγουμε (Βελανιδόμελο, Ανθόμελο, Πευκόμελο) και θα ικανοποιήσει κάθε γούστο και προτίμηση που έχουν οι πελάτες που μας εμπιστεύονται και προτιμούν τα μέλια μας χρονιά με την χρονιά. Αλλά θα φέρει και ακόμα περισσότερο κόσμο στο να γνωρίσει τον καθημερινό μας αγώνα για να παράγουμε αυτά τα μέλια, καθώς και την πανδαισία των γεύσεων και αρωμάτων που διαθέτουν στο έπακρο αυτά τα γευστικότατα προϊόντα των μελισσών μας.

 Το ταξίδι μας στον μαγικό κόσμο των μελιών μας συνεχίζεται με το επόμενο στοίχημα – τοποθέτηση των μελισσιών μας, και σας περιμένουμε όλους σας στο να συμμετέχετε μαζί μας σε αυτό.

 Μέχρι τον επόμενο τρύγο……

 Adios Amigos Locos








Μότσανος Λάζαρος

Σοχός 12/8/2017

Δευτέρα, 7 Αυγούστου 2017

Αυτό λοιπόν πίνω και δεν σας δίνω


 Εδώ και πολύ καιρό υπάρχει ένας επαναλαμβανόμενος προβληματισμός από τους αναγνώστες μου καθώς διαβάζουν τα γραπτά μου και διαπιστώνουν πολλά καντάρια τρέλας, και κεφιού μέσα τους. Ο οποίος μου έχει διατυπωθεί με πολλούς τρόπους και εκφράσεις οι οποίες έχουν συνήθως όμως ένα κοινό νόημα που χονδρικά θα μπορούσε να διατυπωθεί ως "Τι πίνεις Αρκούδε και δεν μας δίνεις?", "Μπας και είναι κανένα πικρό και βαρύ αψέντι? Μπας και είναι σπόροι πεγιότ τίγκα στο μεσκάλ? Μπας και είναι LSD ψιλοκομμένο? Ή είναι μήπως ένα βαρύ χαρμάνι από Σπορ του Βορρά και Ριζοσπάστη?" 

 Καιρός το λοιπόν να λυθεί αυτή η απορία των αναγνωστών μου για να κατανοήσουν και περισσότερο τις μούσες που σιγοψιθυρίζουν πίσω από το αυτί μου. 



 Ιδού λοιπόν το μέγα μυστικό πίσω από την τρέλα που κουβαλώ!

 Χα χα χα.

 Λίγο Σούπερ πρωτεϊνούχο Smoothie και τύφλα να έχει ο Γουίλιαμ Μπάροουζ με το LSD του!

 Και από γεύση?

 Έχω πιει και χειρότερα (αλλά όχι πολύ χειρότερα! Χα χα χα)!

 Οπότε με αυτή την τρομερή αποκάλυψη σας αφήνω με μια απορία λιγότερη και με μια ανησυχία περισσότερη!

 Μέχρι την επόμενη αποκάλυψη........


Adios Amigos Locos



Μότσανος Λάζαρος

Θεσσαλονίκη 7/8/2017

Σάββατο, 5 Αυγούστου 2017

Χαμογέλα μου Κατερινιώ


 Και με ρωτάει ο Λαός......

 "Γιατί ο Μέγα Φιλόσοφε, παρόλο που εμείς οι Έλληνες, Λαός Θαυμαστός, με ιστορία υπερχιλιόχρονη, με δόξα αιώνια δεν μπορέσαμε να γίνουμε και ένας μεγάλος Λάος? Ένα μεγάλο Έθνος? Ένα σπουδαίο Κράτος? Τι είναι αυτό που μας κράτησε πίσω? Γιατί αντί για δόξα και θαυμασμό έχουμε μόνο την χλεύη όλων των άλλων? Τι πταίει?"

 Και απάντησε ο Μέγας Φιλόσοφος......

 "Γιατί οι Ελληνίδες είναι ξινά Μουνι@! Γιατί είναι ψιλομύτες και θαρρούν ότι είναι τα δώρα του Θεού στους άντρες! Γιατί είναι πιο αγέλαστες και από Ινδιάνους σε Γουέστερν του 50!

 Τι να τον κάνεις τον Πυθαγόρα και τις γωνίες του? Τι να κάνεις τον Αλέξανδρο και τις σάρισες του? Τι να κάνεις τον Αρχιμήδη και τους μοχλούς του? Τι να τους κάνεις όλους αυτούς αν ποτέ δεν άνθησε σε Ελληνίδας τα χείλη το σπάνιο λουλούδι που ονομάζεται χαμόγελο?

 Με τι κίνητρο? Με τι καύσιμο? Και με ποια θέληση να συνεχίσει να υφίσταται αυτός ο λαμπρός πολιτισμός, που χτίσανε Έλληνες άνδρες επιφανείς, αν παρόλα αυτά δεν μπορέσανε ούτε πτωχό μειδίαμα να κλέψουν από τις θυγατέρες της Πανδώρας?

 Άμοιροι γιοι του Διευκαλίωνα, αλυσίδες βαριές στα ποδάρια σας, των θηλέων οι μυς των προσώπων τους, που πεισματικά αρνούνται να συσπαστούν και χαμόγελα να σχηματίσουν!"

 Αυτά είπεν και ελάλησε Φιλόσοφος ο Μέγας, και χάθηκε εις την σιωπήν.


 Και είπεν και ελάλησε τότε ο Ποιητής ο Πελελός.



Χαμογέλα μου Κατερινιώ, μην σου σπάσω τον λαιμό
σε κοιτώ σαν άτιμο γατί που από κλωτσιά θα απογειωθεί
χαμογέλα μου Κατερινιώ, δώσε μου την ακριβή αφορμή
η ζωή μου νόημα να γεμίσει, να κρατηθώ σε αυτή την ζωή

Πεισματικά, μουτρωμένα με κοιτάς, να χαμογελάς ξεχνάς
ξινό μου λεμόνι, μανιασμένη τρικυμία μου είσαι εσύ ακόμη
λες και εκ γενετής βγήκες θυμωμένη, με τον κόσμο αρπαγμένη  
με μάτια κάρβουνα κοιτάς, τα νύχια σου έξω διαρκώς κρατάς  

Χαμογέλα μου Κατερινιώ, μην σου σπάσω τον λαιμό
σε κοιτώ σαν άτιμο γατί που από κλωτσιά θα απογειωθεί
χαμογέλα μου Κατερινιώ, δώσε μου την ακριβή αφορμή
η ζωή μου νόημα να γεμίσει, να κρατηθώ σε αυτή την ζωή

Κατάρα την φάρα σου, που δεν σου έμαθε χαμόγελα να σκορπάς
αγριοκάστανο μου πικρό, πως θα μπορέσω ένα γελάκι να κλέψω εγώ
αυτό το μουτράκι το σκυθρωπό, μόνο όταν γελά σαν τρελός το αγαπώ
ανάθεμα την μάνα σου, και την μάνα αυτής, αγέλαστη σε μάθανε να ζεις

Χαμογέλα μου Κατερινιώ, μην σου σπάσω τον λαιμό
σε κοιτώ σαν άτιμο γατί που από κλωτσιά θα απογειωθεί
χαμογέλα μου Κατερινιώ, δώσε μου την ακριβή αφορμή
η ζωή μου νόημα να γεμίσει, να κρατηθώ σε αυτή την ζωή


Για μια Κατερινιώ. 


Μότσανος Λάζαρος

Σοχός 5/8/2017



Σάββατο, 29 Ιουλίου 2017

Οπτασία κόκκινη



Κόκκινη οπτασία δίπλα στην καστανιά
μόνη στέκεται, σε κοιτά για μια στιγμή
κόκκινη σκιά χάνεται η αλεπού

Χάνεται το αγρίμι χωρίς αντίο να πει
Δίπλα στην καστανιά τώρα υπάρχεις μόνο εσύ



Αφιερωμένο σε μια Αλεπού


Μότσανος Λάζαρος

Σοχός 29/7/2017 

Τετάρτη, 26 Ιουλίου 2017

Graffiti και Street Art στον Λαγκαδά


 Και συνεχίζουμε το κυνήγι των Graffiti και των Street Art και σήμερα εκτός Θεσσαλονίκης μια που δόθηκε μια ευκαιρία (μάλλον την άρπαξα!) να βγάλω φωτογραφίες από την δουλειά που έκαναν μια ομάδα καλλιτεχνών του δρόμου μέσα από την εκδήλωση Renovation Festival 2017 (25 Ιουνίου 2017) που είχε και φιλανθρωπική δράση (μπαζάρ για το "Χαμόγελο του Παιδιού").

 Φυσικά για ακόμα μια φορά δεν ήμουν παρόν στην ίδια την εκδήλωση (καταραμένη μελισσοκομία!) αλλά αντιλήφθηκα την δουλειά των παιδιών μετά από 5 ημέρες (30 Ιουνίου 2017), όταν κατέβηκα στον Λαγκαδά από τον Σοχό για δουλειές και πάρκαρα έξω από το γυμνάσιο Λαγκαδά. Φυσικά αμέσως άρχισα να βγάζω φωτογραφίες έξω από το σχολείο (περνώντας το κινητό από τα κάγκελα που πλέον στολίζουν όλα τα σχολεία της χώρας. Ξέρετε υπάρχουν ακόμα άτομα που θυμούνται τα σχολεία να μην θυμίζουν φυλακές!! Χα χα χα). Φυσικά κάποια από αυτά τα αριστουργήματα δεν μπορούσαν να βγουν σωστά από την απόσταση που όριζαν ως επιτρεπτή τα κάγκελα της φυλακ... Ουπς! Λάθος! Του σχολείου ήθελα να πω χα χα χα. Παραδείγματος χάρη το παραπάνω αριστούργημα δεν ήταν πάνω από ένα μικρό σημάδι στην αντίστοιχη φωτογραφία που είχα βγάλει από τα 50 μέτρα μακρά.

 Και εδώ ερχόμαστε σε μια μελισσοιστορία που θα σας διηγηθώ με σκοπό να φανούν ορισμένες από τις δυσκολίες που προκύπτουν όταν θέλεις να δημιουργήσεις ένα αρχείο με Street Art όπως αυτό που υπάρχει εδώ, καθώς και την αρρωστημένη νοοτροπία ορισμένων συμπολιτών μας που μόνη τους φιλοδοξία στην ζωή είναι να δυσκολεύουν τις ζωές των άλλων.

 Καθώς έβγαζα το λοιπόν φωτογραφίες περιμετρικά του γυμνασίου πέτυχα 2 καθηγητές να κάθονται έξω από το σχολείο, και μια που ήταν και η σχολική χρονιά στο τέλος της (δεν υπήρχαν μαθητές στο σχολείο), είπα να κάνω μια προσπάθεια να πάρω την άδεια να μπω και μέσα στο προαύλιο του σχολείου για να πάρω και ορισμένες κοντινές φωτογραφίες από τα έργα που φιλοτέχνησαν οι καλλιτέχνες. Για καλή μου τύχη όταν ανάφερα το αίτημα μου σε αυτούς και το που θα παρουσιάζονταν οι φωτογραφίες (στο στιλ "Με συγχωρείτε μπορώ να μπω λίγο στο προαύλιο του σχολείου για να βγάλω τα Street Art μερικές φωτογραφίες για το blog μου "Μελισσοιστορίες και άλλα" μια που έχει στην θεματολογία του και τα Street Art?") μου απάντησαν καταφατικά ενθουσιασμένοι αλλά αφού πάρω την άδεια από την διευθύντρια του σχολείου (ωχ, ωχ, ωχ!). Ακολουθώντας την καθηγήτρια με το παντελόνι με τα λαχούρια (και τατουάζ ανάμεσα στα μάτια σαν την βούλα που έχουν οι Ινδες!) φτάνω στο γραφείο της διευθύντριας όπου δείχνοντας μου μια γυναίκα με ένα κούρεμα σαν μπρόκολο σε κόκκινο χρώμα με αφήνει για να της μιλήσω.

 Πηγαίνω και στέκομαι μπροστά της και περιμένω να σταματήσει να μιλάει με δύο άλλες συναδέλφους της, με που με αντιλαμβάνεται σηκώνει τα μάτια της, και βρίσκω την ευκαιρία να της μιλήσω "Γεια σας, ονομάζομαι Λάζαρος Μότσανος και έχω το blog "Μελισσοιστορίες και άλλα" και μέσα στην θεματολογία του είναι και τα Street Art. Μπορώ να βγάλω 2-3 φωτογραφίες τα έργα που έχουν κάνει τα παιδιά από κοντά, από το προαύλιο, γιατί από μακρυά δεν φαίνονται καλά λόγου απόστασης? Δεν θα κάνω πολύ ώρα, σε ένα λεπτό θα έχω τελειώσει!" και φυσικά η απάντηση ήταν ένα ξερό και ξινό "Όχι!"*, και φυσικά μια που δεν περίμενα άλλο αποτέλεσμα** της είπα "Ευχαριστώ πολύ, καλή ημέρα να έχετε" και φεύγω.

 Καθώς έβγαινα ξανά στον δρόμο πέτυχα τους 2 καθηγητές, και η γυναίκα καθηγητής με ρώτησε " Τι έγινε? Τα βγάλατε τα Graffiti? Υπάρχουν 2-3 που είναι εκπληκτικά, και μερικά που δεν είναι και τόσο καλά" και όταν της απάντησα "Η κυρία διευθυντής δεν μου έδωσε την άδεια να βγάλω φωτογραφίες από κοντά" ανταπάντησε "Εεεεε δεν πάμε καλά!!! Μην μασάς έλα και εσύ το Σαββατοκύριακο που δεν είμαστε εμείς, πήδηξε τα κάγκελα όπως κάνουν και όλοι οι μαθητές και βγάλε όσες φωτογραφίες θέλεις!", την κοιτώ για μια στιγμή με ένα βλέμμα του στιλ "Ξέρεις εγώ και οι μαθητές σου έχουμε μια θεμελιώδη διαφορά, δεν τους τραβάνε αυτούς 4 δεκαετίες στο έδαφος!" δεν της είπα φυσικά το τι σκεφτόμουν και απλώς χαμογελώντας της λέω "Ευχαριστώ για όλα, και για την συμβουλή, θα δω τι θα γίνει σχετικά" και φεύγω.

 Από όλη αυτή την ιστορία το μόνο που μου έμεινε είναι η εξής απορία "Αν τα παιδιά του δημιούργησαν αυτά τα έργα έχουν πληρωθεί από κάποιο κρατικό φορέα δεν θα έπρεπε να παρουσιαστούν τα αποτελέσματα αυτής της δαπάνης στους φορολογούμενους? Για ποιο λόγο αυτή η απαγόρευση? Αν πάλι τα παιδιά δεν έχουν πληρωθεί για τα παραπάνω έργα από κανένα και τα έκαναν δωρεάν πως πάλι απαγορεύεις να παρουσιαστούν στο κοινό αυτά τα έργα που τα πρόσφεραν χωρίς καμία αμοιβή οι δημιουργοί τους, και σίγουρα θα θέλουν όσο το δυνατό ευρύτερο κοινό για να τα θαυμάσουν?". Θέλει τεράστια ευφυΐα για να σκεφτεί κάποιος μια τέτοια σκέψη ε? Τρομερό λάθος του κράτους τελικά αντί να προάγει τους ικανότερους για μια θέση ευθύνης, να προάγει τους συμπλεγματικότερους (κομπλεξικότερους) και όσους προφανέστατα έχουν την μεγαλύτερη φοβία στις ευθύνες!

 Τελικά φυσικά δεν χρειάστηκε να μπω στο προαύλιο του σχολείου από τα κάγκελα μια που χρησιμοποιώντας Ιπτάμενα Drones, Τηλεφακούς, καθώς και Ρωσικούς Στρατιωτικούς Κατασκοπευτικούς Δορυφόρους (ευχαριστώ σύντροφε Πούτιν! Χα χα χα) μπόρεσα και φωτογράφισα όλα τα Street Art! Έτσι, έτσι, έτσι για να μην στεναχωρίσουμε την κοκκινομπροκολοκέφαλη διευθύντρια που έδωσε μια απαγόρευση που δεν μπορούσε να την επιτηρήσει αν θα εφαρμοσθεί (είχαμε ένα Διοικητή -Ένας βλαμμένος καραβανάς καριέρας με ακριβώς ότι σημαίνει αυτό για την συμπεριφορά του!- σε ένα τάγμα που είχα υπηρετήσει που έλεγε στην λέσχη των αξιωματικών σε εμάς τα Δοκίμια "Κοιτάξτε μην δίνετε εντολές αν δεν μπορείτε να ελέγξετε αν θα πραγματοποιηθούν, δεν υπάρχει ταχύτερος τρόπος για να φανείς γελοίος στα μάτια ενός φαντάρου αν τον διατάξεις κάτι και δεν μπορείς να δεις αν τελικά το εκτέλεσε αυτό που τον διέταξες να κάνει!", φαντάσου αν αυτό το απλό πράγμα μπορεί να το αντιληφθεί ένας κολλημένος αξιωματικός, πόσο πιο βλάκας θα πρέπει να είσαι αν δεν το αντιληφθείς εσύ!).

 Αρκετά! Δεν θα ασχοληθούμε άλλο με γελοιότητες πάμε στα διαμαντάκια μόνο από εδώ και πέρα.

 Και φυσικά το παραπάνω έργο είναι εκπληκτικό! Χαλάλι η ώρα που ξόδευσε ο Ρωσικός κατασκοπευτικός δορυφόρος για να το φωτογραφίσει και να αφήσει αρκετούς τζιχαντιστές στην Συρία να την σκαπουλάρουν! Χα χα χα.


* Πως αρχίζει το ταξίδι στην γελοιότητα: Πρώτον γίνεσαι δημόσιος υπάλληλος, και δεύτερον παίρνεις θέση ευθύνης. Τέλος! Τα κατάφερες! Έγινες γελοίος! Χα χα χα. 

** Έχω ξαναζητήσει άδεια για να βγάλω Street Art που είχαν γίνει σε σχολεία από διευθυντές, καθηγητές, ακόμα και φύλακες, και συνήθως σου δίνουν την άδεια να βγάλεις φωτογραφίες από έξω από τα κάγκελα (λες και θα μπορούσαν να σε εμποδίσουν να κάνεις το ελάχιστο δυνατό από άποψη φωτογράφισης, γενικώς σου φέρονται όχι σαν κάποιον που εκτιμά την τέχνη αλλά σαν κάποιον που προσπαθεί να βάλει κρυφά πυρηνικά όπλα μέσα στο σχολείο!! Μόνο ένας φύλακας μας είχε δώσει το οκ να βγάλουμε φωτογραφίες όταν είχαν φύγει από το σχολείο οι υπεύθυνοι, όσο πιο χαμηλά είσαι στην ιεραρχία τόσο πιο εύκολα φέρεσαι σαν άνθρωπος και όχι σαν ευθυνόφοβο ανθρωπάκι τελικά!). 


 Πολύ γνωστή τεχνοτροπία αυτή, έχω μια υποψία για το ποιος το έκανε.








 Και εδώ έχουμε τα ονόματα των παιδιών που συμμετείχαν σε αυτή την εκδήλωση.


 Ουάου! Κάτσε καλά!


 Πάντως από κάγκελα καλά πάμε, ούτε στα διαβατά να ήμασταν.





 Πολύ διαφορετική τεχνοτροπία από όσες έχω συναντήσει μέχρι τώρα.





 Ωραίο! Κρίμα αυτές οι υπέροχες προσπάθειες να καπελώνονται από ανίκανα στο να καταλάβουν την αξία τους άτομα.


 Είδες τα Ιπτάμενα Drones τι μπορούν να κάνουν? Χα χα χα.


 Υπέροχο! Υπέροχο! Υπέροχο! Απλώς υπέροχο!


  Και άλλη μια λήψη από Drone! Χα χα χα.


 Α! Και μια επισήμανση για κάθε δημόσιο υπάλληλο που έχει θέση ευθύνης. Το παραπάνω κάγκελο θα μπορούσε να το περάσει κάποιος που δεν είχε drones, τηλεφακούς, και κατασκοπευτικούς δορυφόρους και ήθελε να βγάλει φωτογραφίες από τα Street Art παρόλο που τον τραβούν 4 δεκαετίες στο έδαφος. Μπορεί να ξεπερνά τα 2 μέτρα σε ύψος (μαζί με το τσιμεντένιο μέρος του φράχτη) αλλά αν πατήσει στο περβάζι του παραθύρου άνετα μπορεί να μετατοπίσει το σώμα του έτσι ώστε να είναι ιδιαίτερα εύκολη η πρόσβαση από αυτό το σημείο. Αν μπορεί να το κάνει αυτό ένας ενήλικας 100 κιλών μπορεί ακόμα πιο εύκολα να το κάνει ένας έφηβος 50-60 κιλών! Στο συγκεκριμένο σημείο θα έπρεπε να υπάρχει φράχτης τουλάχιστο ένα μέτρο ψηλότερος, αλλά δεδομένου ότι οι έφηβοι είναι ικανοί να κάνουν τις μεγαλύτερες βλακείες, ένας ψηλότερος φράχτης θα μπορούσε να προκαλέσει μια πτώση με πολύ μεγαλύτερες πιθανότητες να είναι θανατηφόρα!

 Οπότε όσοι δεν γουστάρετε να έχετε ευθύνες παρόλο που έχετε θέσεις ευθύνης έχετε να διαλέξετε ανάμεσα στο να μπορούν να έχουν εύκολη πρόσβαση άτομα μέσα στο σχολείο ή να προκαλέσετε ίσως και κάποιο θανατηφόρο ατύχημα αν κάνετε πιο αποτελεσματικά τα μέτρα ασφαλείας σας! Εφιάλτης ευθυνών το παραπάνω ε? Χα χα χα.

 Και οι παρακάτω φωτογραφίες είναι από μια χειμερινή μου επίσκεψη στον Λαγκαδά όταν έφεραν ένα περίπτερο από την Θεσσαλονίκη για τα Χριστούγεννα το οποίο το είχαν ήδη "φιλοδωρήσει" με Street Art τα τσακαλάκια της Σαλονίκης.

 Κερασμένο και αυτό από μένα.


  Αλόχα και σε σένα.


 Και γεια χαραντάν.


 Περίπτερο ο καλός, ο κακός, και ο άσχημος ένα πράγμα χα χα χα.


 Για να βοηθήσουμε και τον κόσμο στο να έχει πρόσβαση στο αρχείο που δημιουργούμε θα βάλω και τους συνδέσμους από τις αντίστοιχες αναρτήσεις του Blog  για να μπορούν να είναι στην άμεση διάθεση καθενός που θέλει να περιηγηθεί σε αυτό

Σειρά Graffiti και Θεσσαλονίκη



STREET ART FESTIVAL-ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol V

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol VI

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol VII

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol VIIΙ

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol IX

Ελεύθερος Κοινωνικός Χώρος Σχολείο

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol X

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol XI

Μια φορά και ένα καιρό στην Αλλατίνη Vol I

Μια φορά και ένα καιρό στην Αλλατίνη Vol II

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol XII

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol XIII

Ανίχνευση στο Στρατόπεδο Παύλου Μελά Vol I

Ανίχνευση στο Στρατόπεδο Παύλου Μελά Vol II

Ανίχνευση στο Στρατόπεδο Παύλου Μελά Vol III
















 Αυτά λοιπόν για σήμερα τσακαλάκια μου μέχρι την επόμενη ανάρτηση.....


Adios Amigos Locos


Μότσανος Λάζαρος


Θεσσαλονίκη 26/07/2017

Κυριακή, 23 Ιουλίου 2017

Και το πρώτο μέλι της χρονιάς είναι έτοιμο



 Και ναι, το πρώτο μέλι της χρονιάς μόλις βγήκε από τα δοχεία ωρίμανσης (για να μπουν μέσα τους τα μέλια από τον δεύτερο τρύγο της χρονιάς που γίνεται αυτές τις ημέρες). Ένα υπέροχο βελανιδόμελο που δικαιολογεί απόλυτα την προτίμηση μου σε αυτό το μέλι. Ένα δυνατό, μεστό, αρωματικό (έχει μέσα και ικανοποιητικές ποσότητες από φλαμούρι και ακακία), και γλυκό μέλι που σου αφήνει μια πανδαισία γεύσεων και οσμών καθώς το γεύεσαι. 

 Μια τοποθέτηση στο βελανιδοδάσος που φέτος μας έδωσε εκτός από ένα απίθανο γευστικά μέλι και ένα βαρβάτο τρύγο που θα ικανοποιήσει σε μεγάλο βαθμό την αυξημένη ζήτηση που έχουμε για αυτό το μέλι (δυστυχώς δεν θα μπορέσει να την ικανοποιήσει και πλήρως, μια που έχω βοηθήσει αρκετά να εκτιμηθεί αυτό το μέλι, με αποτέλεσμα να έχουμε κάθε χρονιά ένα υπερδιπλασιασμό της ζήτησης του και η παραγωγή δύσκολα μπορεί να ακολουθήσει με αυτόν τον ρυθμό την ζήτηση!). 

 Είναι ευχάριστό να βλέπεις σιγά σιγά οι κόποι μιας χρονιάς να αποδίδουν χαρίζοντας σου τέτοια καταπληκτικά μέλια, και ακόμα πιο ευχάριστο είναι όταν η αρχή γίνεται με το πιο αγαπημένο σου από τα μέλια. Με στραμμένη την ματιά στο άμεσο μέλλον προσμένουμε και τους υπόλοιπους τρύγους της χρονιάς που θα μας δώσουν την ευκαιρία να μοιρασθούμε μαζί σας μια γεύση από τον μαγικό κόσμο της μελισσοκομίας. Μια γλυκιά γεύση της που μπορεί να σας ταξιδεύσει άμεσα σε βουνά και πεδιάδες, σε βελανιδόδαση και σε πευκοδάση, καθώς και σε απέραντες εκτάσεις με ανθισμένα λουλούδια. Το ταξίδι μας περιμένει όλους μας, εμπρός το λοιπόν, τι περιμένετε? 


 Adios Amigos Locos





Μότσανος Λάζαρος

Σοχός 23/7/2017

Παρασκευή, 21 Ιουλίου 2017

Του μελισσοκόμου το ανόμημα



Το ξέστρο στο χέρι σταθερά ξεχωρίζει πλαίσιο στο πλαίσιο
γόνοι και γύρες  μονάχα του μελισσιού το πικρό μερτικό
το γλυκό μέλι στον άκαρδο κλέφτη μελισσοκόμο περίσσιο
μα για το βαρύ ανόμημα του καταδίκη το βίος το μοναχικό  

Πρόπολη στα γάντια εμποδίζουν το χέρι να δουλέψει
το μελίσσι ολούθε να ανακατεύσει, τα πλαίσια να αφαιρέσει
ο καυτός ιδρώτας στην στολή ρυάκι που ρέει μες την κάψη
και όχι στο γλυκό κορμί που αμαρτίες μπορεί να σχωρέσοι  

Τσιμπιές θυμωμένες από κιτρινόμαυρες θηλυκές απελπισμένες
οξύς μα και συνάμα γλυκύς ο πόνος του πυρετού του πηχτού μελιού
περά δώθε μικρές σκιές,  καταραμένε κλέφτη βουίζουν μανιασμένες
τα μόνα θηλυκά που θα σε συντροφεύουν είθε να ‘ναι αυτά του μελισσιού





Μότσανος Λάζαρος

Σοχός 21/7/2017

Δευτέρα, 17 Ιουλίου 2017

Η φθορά των επαίνων


 "Από την σκέψη σου αφαίρεσε την σκουριά όλων των επαίνων
  την παχιά σκόνη που αφήνουν πάνω της τα λόγια τα κολακευτικά
  κράτα μόνο σε αυτή την αγνή ψυχρότητα του ατσαλιού κυριολεκτικά
  και άσε η οξεία κόψη της το πέρας να φέρνει πεποιθήσεων εσφαλμένων."* 

 *Ένας Ninja Master της Μελισσοκομίας 2017 μ.Χ. 

 Σχόλιο φίλου αναγνώστη στην ανάρτηση αυτού του blog  Πείτε μας πως κάνετε εσείς τρύγο? και η απάντηση της. 

 Παρότι φοβάμαι πως θα αντιδράσει το τρελό αρκούδι στους επαίνους μου (δεν τους σηκώνει) για τις αναρτήσεις του, σήμερα με αφορμή αυτή την ανάρτηση θα τολμήσω και θα πω: Να Ένας Έλληνας που από εσωτερική παρόρμηση διάλεξε τον πολύ δύσκολο δρόμο της ευτυχισμένης ζωής που θέλει κόπο, πόνο, λύπη και βάσανο. Θέλει καθημερινό ηρωισμό και γενναιότητα. Ξέρω Αρκούδι ότι τα παραπάνω για σένα είναι επικίνδυνες κολακείες νομίζω όμως ότι στη σημερινή ζοφερή Ελλάδα πρέπει να φανερώνουμε τα μυστικά της καλής ζωής.

 Bears Nest: Οι έπαινοι είναι επικίνδυνοι γιατί τρέφουν τον εφησυχασμό και αμβλύνουν την εγρήγορση! Για να βαδίζεις συγκεντρωμένος προς τον στόχο σου θα πρέπει να μένεις προσγειωμένος στην πραγματικότητα και πεινασμένος για αποτελέσματα, και οι έπαινοι δεν σε βοηθούν ούτε στο ένα ούτε στο άλλο.

 Δεν ξέρω αν ο δρόμος μου είναι ένας πιο ευτυχισμένος δρόμος αλλά είμαι σίγουρος ότι είναι ένας δύσκολος και επίπονος δρόμος, αλλά επίσης είναι και ο δρόμος με τις λιγότερες εξαρτήσεις και τους πιο ανώδυνους συμβιβασμούς. Συμβιβασμούς που σου αμαυρώνουν την ψυχή και σου βαραίνουν το βλέμμα σου όταν αντικρίζεις τον καθρέπτη.

 Και ναι πρέπει να φανερώνουμε στην Ελλάδα της κρίσης και το πόσο δύσκολος μπορεί να είναι ο δρόμος της σκληρής προσπάθειας, της προσπάθειας χωρίς εξωτερική βοήθεια, της προσπάθειας που ορίζεται από περιορισμένους και μόνο πόρους και δυνατότητες.

 Χρέος σε όσους γνωρίζουν αυτόν τον δρόμο να τον παρουσιάζουμε ακριβώς όπως είναι. Και για να βοηθήσουμε όσους είναι διατιθέμενοι να τον ακολουθήσουν παράλληλα μαζί μας. Αλλά και για να διατηρήσουμε ζωντανή την μνήμη του και για όσους θα τον ακολουθήσουν στο μέλλον, όπως και για αυτούς που θα θελήσουν να τον μελετήσουν για να δουν, αν τελικά κατορθώσει η χώρα μας να βγει από το τέλμα, τι ήταν αυτό που την έβγαλε, καθώς πως ήταν αυτοί οι αφανείς πρωταγωνιστές (εγώ και εκατοντάδες χιλιάδες σαν και μένα), τι υπόμεναν, τι τους φόβιζε, τι τους κινούσε, και τι ονειρεύονταν. 

 Εκατοντάδες χιλιάδες όλοι μας που ορίζουμε την μοίρα μας με τις πράξεις μας, και ξεπερνάμε την θυματοποίηση που επιβάλει ως κυρίαρχη ιδεολογία η κοινωνία μας. Η μεγάλη αλλαγή θα γίνει με εκατοντάδες χιλιάδες μικρές πράξεις και όχι με ατελείωτα μεγάλα λόγια.

 Εκατοντάδες χιλιάδες που ατενίζουν το μέλλον με οργή που θα μεταφραστεί σε πράξεις δημιουργίας και μόνο. Ένας μέσα από τις εκατοντάδες χιλιάδες και εγώ. Τίποτε λιγότερο τίποτε περισσότερο.


 Adios Amigos Locos



Μότσανος Λάζαρος

Σοχός 17/7/2017 

Κυριακή, 16 Ιουλίου 2017

Graffiti και Street Art στα Νέα Μουδανιά

 Σήμερα θα παρεκκλίνουμε λίγο στην σειρά Graffiti (και Street Art) στην Θεσσαλονίκη, και θα παρουσιάσουμε μερικά έργα που βρήκα στα Νέα Μουδανιά (στις 22/02/2016) όταν είχα πάει από εκεί για μελισσοκομικές ανιχνεύσεις. 

 Κάθε έργο Street Art πρέπει να αναδεικνύεται, και αυτό το blog δεν μπορεί να μην συμμετέχει σε αυτή την προσπάθεια, ακόμα και αν χρειασθεί λίγο να παρεκκλίνουμε από τον χωρικό μας περιορισμό (Θεσσαλονίκη). Οπότε μια που ήδη είπαμε κιόλας πολλά, αφήνουμε μόνο τις εικόνες να μιλήσουν από μόνες τους.






 Ως πρώην ποδηλάτης το εκτιμώ ιδιαίτερα αυτό χα χα χα.


 Jamaica!!!


 Έτσι νιώθω και εγώ μετά την απεργία των οδοκαθαριστών χα χα χα.








 Rastafari!





 Και ούγκα μπούγκα!


 Transformers?


 Ούχχχχ!!! Χα χα χα.


 Αριστούργημα!!!!


 Μπορεί να είναι λίγο εκτός προοπτικής αλλά εμένα μου αρέσει τρελά!


Μπράβο!!











 Μας άφησε και χρόνους ο ψιλός φέτος χα χα χα.


 Μαργαριταράκι!





 Και επιτέλους ένα σωστό Duck Face για να μαθαίνουν όλα τα κινεζοξέκωλα μέσα στο Φατσοβιβλίο το πως γίνεται σωστά! Χα χα χα.  


 Υπέροχα έργα, θαυμάσιες προσπάθειες (μερικές λίγο πιο ερασιτεχνικές, μερικές όχι όμως), σε ένα μέρος που δεν θα μπορούσες να το χαρακτηρίσεις ούτε ως πόλη, αλλά ούτε και ως χωριό! Μπράβο τα παιδιά, δημιούργησαν έργα που πολύ μεγαλύτερες πόλεις δεν έχουν τόσα πολλά, και αυτό σε ένα χώρο όσο ένα γήπεδο (εκεί βρίσκονται αυτά τα έργα). 

 Υπέροχη προσπάθεια, μακάρι να βρει μιμητές και σε πολλά ακόμα αντίστοιχα μέρη της Ελλάδας. Μακάρι να μην είναι τα Street Art προνόμιο μόνο των μεγάλων πόλεων, και να αποκτήσουν και ερείσματα και στον υπόλοιπο Ελλαδικό γεωγραφικό χώρο. Μέχρι τότε τέτοιες προσπάθειες θα έχουν βήμα παρουσίασης μέσα στα πλαίσια αυτού του blog. Αυτή είναι μια υπόσχεση διαρκείας από μέρος μου, το ελάχιστο που μπορώ να κάνω για να αναδειχθούν τα έργα αυτών των θαυμάσιων παιδιών! 

 Για να βοηθήσουμε και τον κόσμο στο να έχει πρόσβαση στο αρχείο που δημιουργούμε θα βάλω και τους συνδέσμους από τις αντίστοιχες αναρτήσεις του Blog  για να μπορούν να είναι στην άμεση διάθεση καθενός που θέλει να περιηγηθεί σε αυτό

Σειρά Graffiti και Θεσσαλονίκη



STREET ART FESTIVAL-ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol V

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol VI

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol VII

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol VIIΙ

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol IX

Ελεύθερος Κοινωνικός Χώρος Σχολείο

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol X

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol XI

Μια φορά και ένα καιρό στην Αλλατίνη Vol I

Μια φορά και ένα καιρό στην Αλλατίνη Vol II

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol XII

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol XIII

Ανίχνευση στο Στρατόπεδο Παύλου Μελά Vol I

Ανίχνευση στο Στρατόπεδο Παύλου Μελά Vol II

Ανίχνευση στο Στρατόπεδο Παύλου Μελά Vol III
















 Αυτά λοιπόν για σήμερα τσακαλάκια μου μέχρι την επόμενη ανάρτηση.....


Adios Amigos Locos


Μότσανος Λάζαρος


Θεσσαλονίκη 16/07/2017