UA-50457385-1

Τρίτη 16 Απριλίου 2024

Λιγότερη γκρίνια και μίρλα, περισσότερες πράξεις

 


 Ναι η φετινή χρονιά δεν ξεκινά με τις καλύτερες προοπτικές, δεδομένου ότι λείπει η κύρια ανθοφορία για ανάπτυξη στα μέρη μας, η ελαιοκράμβη. 

 Δεν σπείρανε μεγάλες ποσότητες στις περιοχές μας (ένα ελάχιστο κλάσμα και μόνο, και με τον τεράστιο όγκο μελiσσιών που θα μαζευτούν σε αυτές τις μικρές εκτάσεις πιθανότατα δεν θα δούνε και ιδιαίτερα χαΐρια όσοι κάνουν αυτές τις τοποθετήσεις) και αυτό λόγου της έλλειψης βροχών τον προηγούμενο Οκτώβρη, και της μη σποράς ελαιοκράμβης στα ξερά χωράφια, δεδομένου της σίγουρης αποτυχίας της καλλιέργειας της σε τέτοιες συνθήκες (ή τουλάχιστον έτσι το αιτιολογούν, το πως υπάρχουν και κάποια σπαρμένα χωράφια με ελαιοκράμβη στις ίδιες ακριβώς συνθήκες, την ίδια χρονική περίοδο, είναι το κάτι που θα χρειασθεί επίσης αιτιολόγηση). 

 Και εδώ φαίνεται ένας ακόμη κίνδυνος για τους μελισσοκόμους, και μια από τις πολλές εξαρτίσεις τους (θα μπορούσε κάλλιστα στο ίδιο αποτέλεσμα -της μη καλλιέργειας της ελαιοκράμβης- να μας οδηγήσει και μια κατάργηση των επιδοτήσεων για αυτή την καλλιέργεια, πχ για να προωθήσουν τους ηλεκτροκινητήρες σε βάρος των κινητήρων που χρησιμοποιούν βιοντίζελ). Στα υπόψη αυτό.

 Οπότε λείπει μια κύρια (η κύρια!) ανθοφορία ανάπτυξης των μελισσιών στον βορρά. Πρόβλημα, και μεγάλο μάλιστα! Ευκαιρία για γκρίνια, μίρλα, απελπισία και μαύρες πλερέζες?

 Όχι! 

 Τουλάχιστον από μένα! 

 Απεχθάνομαι την γκρίνια, την μιζέρια, την απελπισία, δεν το ανέχομαι στους άλλους, δεν το επιτρέπω στον εαυτό μου!

 Ναι υπάρχει ένα (μεγάλο) πρόβλημα, πρέπει να αντιμετωπισθεί. 

 Πως?

 Πρώτα με αναγνώριση του προβλήματος, το οποίο είχε γίνει αντιληπτό εδώ και μήνες, από τις ανιχνεύσεις μου, όπου είδα ότι δεν υπάρχουν οι εκτάσεις με ελαιοκράμβη που είχαμε συνηθίσει στο παρελθόν. 

 Δεύτερο με άμεση αλλαγή στρατηγικής τοποθετήσεων, δεν υπήρχε ελαιοκράμβη στα μέρη που έκανα τοποθετήσεις, έπρεπε να κάνω μετακινήσεις στην αρχή της Άνοιξης? 

 Όχι! 

 Το μέρος που ξεχειμωνιάζω τα μελίσσια μου έχει μικρά πευκοδάση που δίνουν λίγο πευκόμελο το χειμώνα, και την άνοιξη, για να συντηρούν απλώς τα μελίσσια, έχουν όμως ακακία (που είναι η επόμενη κύρια ανθοφορία ανάπτυξης μετά την ελαιοκράμβη, και τα χρονικά όρια τους επικαλύπτονται, με όλη την διάρκεια της ακακίας στα μέρη μας να συνυπάρχει με το τέλος της ελαιοκράμβης) που δεν έχουν όμως οι τοποθετήσεις που έχω στην ελαιοκράμβη, και επίσης έχει καλύτερο παλιούρι από τα μέρη που είχα τοποθετήσεις στην ελαιοκράμβη. 

 Οπότε τα μέρη που είχα ήδη τα μελίσσια θα είχαν χειρότερες ανθοφορίες τον Απρίλη, τουλάχιστον στις αρχές του, και τα μέσα του, θα ισοφαρίσουν τα μέρη που είχα τοποθετήσεις στην ελαιοκράμβη στα τέλη του Απρίλη (εάν δώσει καλά η ακακία και δεν κοπεί από τις βροχές) και θα έχει καλύτερες προοπτικές όλο τον Μάη (εάν πάλι δώσει καλά το παλιούρι και δεν κοπεί από τις βροχές) και αυτός ο λόγος που έκανα μία μόνο μετακίνηση τον προηγούμενο μήνα (βλέπετε προηγούμενη ανάρτηση του blog Δικαιολογώντας την απουσία σου από το blog σου ) και όχι 4-5 που θα ήθελαν όλα τα μελίσσια μου για να πάνε στις ελαιοκράμβεις.

 Τρίτο εκτίμηση της παρούσας κατάστασης από άποψης δυναμικότητας των μελισσιών σε σχέση με τις προηγούμενες χρονιές. Και πως γίνεται αυτό? Έχοντας αρχείο με το πόσους ορόφους, και πότε τους βάζω στα μελίσσια μου. 

 Φωτογραφία επάνω από τις 12/4/2024 που έχω 19 ορόφους για να βάλω στα μελίσσια μου (και ακριβώς μια εβδομάδα πιο πριν είχα προσθέσει ακόμη έναν όροφο στο μελίσσι που έχω την μία μελισσοκομική μου ζυγαριά, για να παρακολουθώ το πόσο θα αναπτυχθεί με όροφο σε σχέση με το δεκάρι μελίσσι στην άλλη μελισσοκομική ζυγαριά που όμως δεν του είχα βάλει πρόωρα τον όροφο!). Σύνολο? 20 όροφοι στις 12/4/2024.


 Αντίστοιχα έχοντας ανατρέξει στο αρχείο μου είδα ότι οι πρώτοι μου 7 όροφοι  είχαν μπει στις 12/4/2023. 


 Συν ακόμη 6 όροφοι στις 14/4/2023.

 Σύνολο 13 όροφοι σχεδόν στην ίδια περίοδο.

 Συμπέρασμα: Φέτος τα μελίσσια έχουν (αντικειμενικά) μεγαλύτερη δυναμικότητα! Και λόγου ότι όλα πήγανε μόνο στο δεύτερο χέρι του πεύκου (πέρσι τα μισά είχαν πάει και στα δύο χέρια του πεύκου, και τα άλλα πήγανε μόνο στο δεύτερο χέρι του πεύκου), όλα βρήκανε σουσούρα αμέσως με που γύρισαν από το πεύκο (πέρσι μόνο τα μισά που δεν είχανε πάει στο πρώτο χέρι του πεύκου βρήκανε σουσούρα, μια που αυτή άνθησε ανάμεσα στα δύο χέρια του πεύκου). 

 Ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια για να την έχετε στον νου σας, τα καλύτερα μελίσσια μου αυτή την στιγμή έχουν το εξής κοινό χαρακτηριστικό: Ήταν από αυτά που ήταν στο βουνό και κάνανε δύο τρύγους στο βελανίδι, και βρήκανε και στο πεύκο τόσο όσο να κάνω καλούς τρύγους και στο πεύκο, και όταν γύρισαν πίσω ήταν στο μελισσοκομείο που βρίσκανε πεύκο όλο τον χειμώνα, και όχι αυτά που ήταν ακριβώς μέσα στις σουσούρες! 

 Αντίθετα μελίσσια που είχαν παραμείνει στον κάμπο μετά τον πρώτο καλό τρύγο που έκανα σε ανθόμελα, και τροφοδοτήθηκαν με σιρόπι με μέλι για συντήρηση τους, και πήγανε σε πεύκο που δεν έδωσε και τόσο καλά για έναν καλό τρύγο (αλλά πήρες και από αυτά 4-5 πλαίσια με μέλι), αλλά φύγανε από το πεύκο με 4-5 γόνους (σε αντίθεση με τα μελίσσια που πήρα από 9-17 πλαίσια με μέλι που είχαν ξεγονεύσει πλήρως στα πεύκα!), και μπήκανε στην σουσούρα δεν έχουν το μέγεθος (πληθυσμούς και γόνους!) από τα παραπάνω μελίσσια!

 Για το τέλος από τα μελίσσια που δεν πήγανε καθόλου στα πεύκα και έμειναν παραμένοντα στο μέρος που έβρισκαν και σουσούρα, και πεύκο, και είχα τις περισσότερες απώλειες μέσα στον χειμώνα, και έχουν και την χειρότερη εμφάνιση αυτή την στιγμή!

 Αυτά σχετικά με το πόσο ρίχνουν τα πεύκα και το βελανίδι τα μελίσσια, το πόσο τα κρατάει με γόνους ο κάμπος, το πόσο κακό είναι το ξεγόνεμα από τα πεύκα, και το τι δυναμικότητα μπορούν να έχουν τα μελίσσια μετά από την σουσούρα (αλλά εδώ σας έχω ακόμη μια ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια  παρακάτω!).

 Καλά είναι κάτι τέτοιες πληροφορίες να τις συλλέγετε συστηματικά, με τις δικές σας παρατηρήσεις και εμπειρία, και να μην βασίζεστε στο τι σας λένε παππούδες μελισσοκόμοι, που συνήθως απλώς ακολουθούν το μελισσοκομικό φολκλόρ!

 Είναι τα δυνατότερα μου ποτέ μελίσσια για αυτή την εποχή? Όχι! Υπήρξε χρονιά πριν από 3-4 χρόνια που ήδη είχα προλάβει να σηκώσω 34 ορόφους, και να με περιμένουν ακόμη 30 για να σηκωθούν! Τι χαρακτηριστικό είχε η συγκεκριμένη αυτή χρονιά? Είχε δώσει τρομερά καλά το βελανίδι, και είχα κάνει δύο βαρβάτους τρύγους σε αυτό, το πεύκο δεν έκανε και πολλά πράγματα στο δεύτερο χέρι που τα είχα πάει, και η σουσούρα ξεκίνησε ακριβώς με που τα πήγα στα μέρη για το ξεχειμώνιασμα τους τέλη Νοέμβρη - αρχές Δεκέμβρη, και έμεινε ανθισμένη μέχρι αρχές Γενάρη! Τα μελίσσια όταν είχα πάει να τα κάνω θεραπεία με οξαλικό στις 25 Δεκέμβρη (Ναι! 25 Δεκέμβρη! Τις γιορτές τις περνάς με αυτούς που αγαπάς περισσότερο σε αυτή την ζωή! Χα χα χα) είχαν από 4 με 5 γόνους! Στα υπόψη σας και αυτό!

 Επίσης πέρσι  υπήρχε ελαιοκράμβη, αλλά ήταν από τις πιο απογοητευτικές ανθοφορίες ελαιοκράμβης που είχα ποτέ, με ελάχιστη ανάπτυξη των μελισσιών, και ελάχιστο χτίσιμο κεριών, αλλά και ελάχιστες παραφυάδες κομμένες (4 παραφυάδες, αλλά έκοψα άλλες 80 ενάμιση μήνα μετά, όταν επιτέλους σταμάτησαν οι ατελείωτες περσινές βροχές, δυστυχώς όμως επειδή δεν ξαναέβρεξε για μήνες έπρεπε να συντηρώ εγώ τις παραφυάδες με τροφοδοσία με μέλι! Κακή η περσινή χρονιά σε κάθε τομέα, εκτός από την απόκτηση μελισσοκομικού εξοπλισμού, εκεί δόθηκαν τα ρέστα μας! Χα χα χα), λόγου των συνεχόμενων βροχών! 

 Μια ακόμη πληροφορία για σας, σε 13 χρονιές τοποθετήσεων στις ελαιοκράμβεις μόνο οι τρεις δεν ήταν καλές (και όλες λόγου συνεχόμενων βροχοπτώσεων που δεν άφηναν τα μελίσσια να πετούν), και μια χρονιά δεν γίνεται τοποθέτηση σε αυτή πάλι λόγου των βροχοπτώσεων, αλλά αυτή την φορά λόγου της έλλειψης τους στον προηγούμενο Οκτώβρη! Στα υπόψη σας και αυτό! 

 Οπότε μεγαλύτερη δυναμικότητα στα φετινά μελίσσια σε σχέση με τα περσυνά, δύο χαμένες κύριες ανθοφορίες σε δύο χρονιές, με τον Απρίλη να είναι ελαφρώς καλύτερος στις αρχές του μήνα, και στα μέσα του, πέρσι, και οι προοπτικές είναι να είναι τα τέλη του φετινού Απρίλη, και όλος ο Μάης, καλύτερος από τον περσινό!

 Αυτή είναι η κατάσταση! Το (Μικρό) κενό του Μάη που συνήθως έχω την κάθε χρονιά μου έχει μεταφερθεί στα μέσα του Απρίλη (γιατί τα οπωροφόρα και οι γκορτσιές καλύπτουν τις ανάγκες των μελισσιών εν μέρη μαζί με το πεύκο στις αρχές του).

 Κανένας λόγος για αισιοδοξία, κανένας λόγος για απαισιοδοξία, πανικό, απελπισία.

 Κυριότερες μελισσοκομικές αρετές άλλωστε σας το λέω εδώ και χρόνια: Καρτερικότητα και κυρίως ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ! 


 Πλέον έχουμε την παρούσα κατάσταση διαμορφωμένη μπρος μας, πως μπορούμε ελαφρά να την αλλάξουμε? Υπάρχει και ως επιλογή η τροφοδοσία από την πλευρά του μελισσοκόμου!

 Και τέταρτον συγκεκριμένα η τροφοδοσία με σιρόπι από μέλι που σκοπεύω να κάνω στα μελίσσια, και ήδη από τις 13/14 του μηνός άρχισα να την εφαρμόζω (περισσότερα για την τροφοδοσία με μέλι βλέπετε προηγούμενη ανάρτηση του blog Αρπάζοντας από το λαιμό το Μελισσοκομικό Κόστος - Τροφοδοσία με μέλι). 

 Τροφοδοσία με μέλι που είναι ριψοκίνδυνη ακόμη και με μελισσοκομικό μπουκάλι (θέλει προσοχή, να γίνεται πολύ αργά στο απόγευμα σχεδόν όταν σκοτεινιάζει, να μην υπάρχουν και άλλα μελισσοκομεία από κοντά), και το μελισσοκομικό φολκλόρ αναφέρει ότι αυξάνει εκθετικά τον κίνδυνο της σμηνουργίας (κάτι που το θέλω! Μια που η κύρια αιτία της σμηνουργίας που με ενδιαφέρει ως μελισσοκομική στρατηγική, η ανθοφορία της ελαιοκράμβης, φέτος θα είναι παντελώς απούσα!). 

 Για το τέλος θα σας χαρίσω ακόμη μια μελισσοκομική πληροφορία. Τα σουσουρίσια μελίσσια αντιλαμβάνονται άμεσα την τροφοδοσία με μέλι (παρόλο που έχουν πολύ μικρότερο όγκο από τα "πευκίσια" μελίσσια) από το πρώτο μελισσοκομικό μπουκάλι στο αντίστοιχο μελίσσι, και ξεσηκώνονται τάχιστα και πέφτουν με τα μούτρα επάνω στα μπουκάλια με το σιρόπι από μέλι, ενώ τα πολύ μεγαλύτερα σε όγκο και πληθυσμούς "πευκίσια" μελίσσια αυτό γίνεται μόνο μετά από 35-40 μπουκάλια που ήδη έχεις βάλει σε αντίστοιχες κυψέλες! 

 Τα πολύ ογκωδέστερα "πευκίσια" μελίσσια σε μέγεθος πληθυσμού μοιάζουν κυριολεκτικά με "διανοητικά καθυστερημένα" σε σχέση με τα πιο μικρά σε πληθυσμό (αλλά πολύ, πολύ, πολύ επιθετικότερα) σουσουρίσια μελίσσια! Μια άκρως ενδιαφέρουσα μελισσοκομική παρατήρηση- λεπτομέρεια. Στα υπόψη σας και αυτό! 

 Οπότε εν μέρη την έλλειψη που προκάλεσαν οι αγρότες (την μη καλλιέργεια της ελαιοκράμβης) έρχεται να την διορθώσει (με μεγάλο ρίσκο!) ο μελισσοκόμος!

 Και γιατί γίνεται αυτό?

 Γιατί ο σωστός μελισσοκόμος δεν κλαίγεται, δεν γκρινιάζει, σαν κανένα σπαστικό κοριτσάκι διαρκώς, αλλά με τις πράξεις του πιάνει τον ταύρο από τα κέρατα, ως πραγματικός άντρας που οφείλει να είναι!*

 Φοράτε μελισσοκομικά παντελόνια? Τιμήστε τα, άστε την γκρίνια, και προβείτε σε περισσότερες πράξεις!

 Στα υπόψη σας και αυτό!

 Χα χα χα. 


 Adios Amigos Locos


*Ήταν σκληρός άντρας, και ακόμη πιο σκληρός μελισσοκόμος! Και τον λέγανε, Βιτάμ! Χα χα χα.


 Λάζαρος Μότσανος

 Σοχός 16/4/2024

Παρασκευή 12 Απριλίου 2024

Ακόμη μια λεγεώνα είναι έτοιμη για μάχη

 


 Πάει και αυτό, έτοιμη ακόμη μια παρτίδα από κυψέλες, μετά από ένα εντατικότατο δεκαπενθήμερο με στοκαρίσματα, τριψίματα, λαδώματα, βαψίματα, πέρασμα κλειδιών και χειρολαβών. 

 Ακριβώς πάνω στην ώρα, γιατί πλέον η παρουσία μου στα μελισσοκομεία μου θα πρέπει να είναι συνεχής.

 Μια παρτίδα 30 κυψελών που την δούλεψα σε δύο μέρη μέσα στο μελισσοκομικό μου εργαστήρι, και επειδή είχαν διαφορετικές ανάγκες εργασίας επάνω τους (οι μισές ήταν με πλαστικούς κινούμενους πάτους οπότε μπορούσαν να δουλευτούν οι όροφοι ντανιασμένοι σε στήλες ο ένας επάνω στον άλλο, σε αντίθεση με τις άλλες μισές που ήταν κανονικές κυψέλες που θα έπρεπε να δουλευτούν η κάθε μια ξεχωριστά), και επειδή δεν υπάρχει πλέον χώρος στο μελισσοκομικό μου εργαστήρι για να δουλευτούν όλες οι κυψέλες μαζί, μετά από την αγορά τόσου μελισσοκομικού εξοπλισμού, και μηχανημάτων, τις προηγούμενες χρονιές. 

 Για να δούμε επί τροχάδην τα διάφορα στάδια επεξεργασίας τους, μια που σας έχω υποσχεθεί να κρατώ τον σχολιασμό στο minimum.


 Πρώτο μέρος των "κυψελών" που δουλευτήκανε, στην πραγματικότητα δουλευτήκανε όλοι μαζί οι όροφοι που θα αποτελούσαν τις πρώτες 15 κυψέλες με τους πλαστικούς κινητούς πάτους, μαζί δουλεύτηκαν και τα 30 καπάκια από όλη την παρτίδα των κυψελών.

 Πρώτο βήμα φυσικά το στοκάρισμα και το τρίψιμο, φυσικά με την γυαλοχαρτιέρα.

 Και το κορίτσι μου, το καλό, να βοηθά διαρκώς, ζητώντας συνέχεια χάδια και παιχνίδια όσο εγώ ήμουν μέσα στους στόκους και το τρίμα από την γυαλοχαρτιέρα.  


 Και μια ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια, περσινός ξυλόστοκος (πάντα έχω απόθεμα από στόκο, λινέλαια, μπογιές) με τιμή 2,80 ευρώ, σε σχέση με τον φετινό ξυλόστοκο με τιμή 3,80! Το κάθε τι έχει αυξηθεί σε απίστευτο βαθμό χωρίς καμία λογική. Θυμάμαι τις πρώτες λαδομπογιές που είχα αγοράσει για να βάφω κυψέλες πριν από 13 χρόνια στα 4,5 ευρώ, πλέον είναι στα 9 ευρώ!!! Αντίστοιχα οι τιμές στην λιανική μου για το μέλι μου ήταν στα 6 ευρώ το κιλό, και πλέον είναι στα 8 ευρώ, οι τιμές στην χονδρική μου εξακολουθούν να είναι μετά από 13 χρόνια στα 6 ευρώ! 

 Το θεωρώ τελείως άδικο, και παράλογο, αρκετοί από εμάς να προσπαθούν να περιορίσουν τα κόστη τους σε υστερικό βαθμό, και να απορροφούν μεγάλο μέρος από τις αυξήσεις στα κόστη μας, και να μην τα μετακυλούμε στους πελάτες μας με αντίστοιχες αυξήσεις στις τιμές των προϊόντων μας, και κάποιοι άλλοι να μην έχουν κανένα απολύτως ενδοιασμό να μετακυλούν οτιδήποτε από τις αυξήσεις στα κόστη τους στους πελάτες τους, και μάλιστα στην μορφή "Αααα πάλι αύξηση είχε ο ξυλόστοκος, πόσο να το αυξήσουμε εμείς? Πόσο το έχουμε τώρα? 2,80 ευρώ! Οκ κάνε το 3,80 ευρώ! Μια χαρά!". 

 Ιδίως αυτές τις αυξήσεις τις βλέπουμε κυρίως σε μεταπωλητές εμπόρους, και όχι τόσο σε παραγωγούς προϊόντων (αγροτικών ή βιομηχανικών). Οι "αεριτζήδες" είναι συνήθως οι "πολλαπλασιαστές" του πληθωρισμού, και οι μεγάλοι γεννήτορες των αυξήσεων των προϊόντων! 


 Μία από τα ίδια! Ένα κουτί με ξυλόβιδες 4Χ4 (για να βιδώσω τους κινητούς πάτους στα πατώματα, αλλά και για να περάσω πλαστικά τακούνια σε όσες κυψέλες έχουν χάσει τα τακούνια τους με τα χρόνια χρήσης τους) στα 18 ευρώ! Δεν πάμε καλά!  


 Και έχοντας αδειάσει ένα μέρος από το εργαστηρίου, έχω απλώσει νάιλον στο πάτωμα για να δουλέψω σε στήλες τους ορόφους και καπάκια. Η αρχική ιδέα ήταν όλα να τα βάψω με πιστόλι βαφής, αλλά τελικά αντιλήφθηκα ότι δεν είχα αρκετό χώρο για κάτι τέτοιο, και εγκατάλειψα αυτή την ιδέα για να μην βάψω και τα πάντα μέσα στο εργαστήριο μαζί με τους ορόφους. 


 Και το πρώτο χέρι με λινέλαιο.


 Και την ίδια μέρα έγινε το στοκάρισμα και το τρίψιμο από τις άλλες μισές κυψέλες (και εδώ η γυαλοχαρτιέρα παρέδωσε το πνεύμα, συνέχισα με το γωνιακό τριβείο το τρίψιμο των κυψελών). Το πλεονέκτημα όταν δουλεύεις σε μέρη την επεξεργασία των κυψελών είναι ότι μπορείς να δουλέψεις παράλληλα σε ορισμένες εργασίες (που δεν απαιτούν τον ίδιο χώρο στο εργαστήριο) στις διαφορετικές "παρτίδες" κυψελών. 

 Το να δουλέψεις μέσα στο εργαστήρι σου προσφέρει την δυνατότητα κάθε μέρα να βάφεις τα διάφορα στάδια από λάδια, και βαφές, χωρίς να σε ενδιαφέρουν οι καιρικές συνθήκες. Αλλά γίνεται πολύ δυσκολότερη αυτή η εργασία λόγου των περιορισμών χώρου που έχει κάθε εσωτερικός χώρος. Κάπου κερδίζεις, κάπου χάνεις.

 Επίσης εκτός από παράλληλες εργασίες στις διαφορετικές παρτίδες από κυψέλες την ίδια μέρα γίνονταν και παράλληλες εργασίες στα μελισσοκομεία μου (πχ πλήρεις επιθεωρήσεις για να δεις σε ποια μελίσσια θα μπουν όροφοι), αλλά και πωλήσεις μελιού, και μεταφορά του στους πελάτες στην Θεσσαλονίκη! Τρέχουμε τώρα λέμε!


 Επόμενη μέρα και δεύτερο χέρι λινέλαιο.


Τρίτη μέρα και περάσαμε στην βελατούρα. 


 Τέταρτη μέρα το πρώτο χέρι λαδομπογιάς.


Και την πέμπτη μέρα το δεύτερο χέρι λαδομπογιάς, και τελείωσαν τα βαψίματα σε ορόφους και καπάκια.


 Μια μέρα ξεκούραση, και την επόμενη αδειάζω το χώρο "βαφής" μέσα στο μελισσοκομικό μου εργαστήρι από τους ορόφους και τα καπάκια, και τον γεμίζω με τις κυψέλες για να αρχίσω να τις επεξεργάζομαι. Ο σχεδιασμός ήταν να βάψω τις κυψέλες σε 2 φορές, την πρώτη θα έβαφα 9 κυψέλες (κίτρινες), και την δεύτερη φορά θα έβαφα τις άλλες 6 κυψέλες (πράσινες). 

 Αν το έκανα αυτό όμως θα είχα ακόμη μια εβδομάδα δουλειάς (ακόμη θα έβαφα, ενώ έχω ήδη τελειώσει με όλες τις κυψέλες εδώ και 2 ημέρες!). Οπότε τις στρίμωξα όσο γίνονταν για να τις τελειώσω σε μια φορά, μια που ο χρόνος και τα μελίσσια πιέζουν υπερβολικά. Φυσικά από εκεί που θα γίνονταν σχετικά εύκολα και με άνεση η βαφή των κυψελών με περισσότερο χώρο ανάμεσα τους, πλέον χωρίς σχεδόν καθόλου χώρο η βαφή τους έγινε κυριολεκτικά κόλαση! 

 Άβολες στάσεις και θέσεις χεριών και ποδιών, χωρίς καθόλου χώρο για κίνηση ή και ξεκούραση, και δημιουργήθηκε ένας δίωρος εφιάλτης κάθε μέρα! Ας όψεται η πίεση της άνοιξης, και η καθυστέρηση μιας - δύο εβδομάδων από τον προμηθευτή των κυψελών μου!  


 Και το πρώτο χέρι με λινέλαιο.


 Και ταυτόχρονα την ίδια μέρα πέρασα χειρολαβές και κλειδιά στις κυψέλες, και βίδωσα τους κινητούς πάτους στους ορόφους για να αποτελέσουν μια ενιαία γονοφωλιά (έχω καεί υπερβολικά πολλές φορές από μετακινήσεις κινητών πάτων στις μεταφορές, που πλέον τους θέλω απολύτως σταθερούς στους ορόφους, χάνεις κάποια μικρά πλεονεκτήματα των κινητών πάτων έτσι, αλλά τίποτα δεν είναι τόσο σημαντικό όσο η ασφάλεια στις μεταφορές, ΤΙΠΟΤΑ πιο σημαντικό από αυτό! Να δούμε πως θα γίνεται η απολύμανση τους τώρα που θα είναι πακτωμένοι στον όροφο! Χα χα χα. Επίσης νέου τύπου πόρτες "One Klik" όπου με μια κίνηση κλείνουν οι πόρτες με ενσωματωμένους "διακόπτες", επίσης δύο σοβαρά προβλήματα εδώ, δεδομένου ότι χαλάνε εύκολα με τον καιρό οι πλαστικές πόρτες να δω πως θα τις αλλάζω με πακτωμένους τους πάτους στους ορόφους (είναι ενσωματωμένες οι πόρτες ανάμεσα στον πάτο και το πάτωμα!), επίσης θα υπάρχει πρόβλημα στο να κάνεις θεραπεία στην είσοδο, γιατί έχουν περιορισμένα ανοίγματα όταν είναι ανοιχτές οι πόρτες (για να μην περνούν αχερόντειες, σαύρες, και ποντίκια στις κυψέλες). 

 Ωραίες όμως ε? Λευκές, λευκές, με τους καφέ πάτους τους και τις πολύχρωμες πόρτες τους! 

 Φυσικά και παλικάρι εγώ! Άδειασμα του "χώρου βαφής" από ορόφους και καπάκια, γέμισμα του με άβαφες κυψέλες, πέρασμα τους και ένα χέρι λινέλαιο, και πέρασμα στις μισές κυψέλες κλειδιών και χειρολαβών (και πάτων έτσι όπως τις έκανα πακτωμένες), αλλά και μεταλλικών γωνιών για να τις ανοίγεις εκεί με το ξέστρο σου! 

 Όλα στην ίδια μέρα! 

 Παλικάρι! 

 Αρκούδα! 

 Γιατί αντέχουμε εμείς, και δεν είμαστε φλούφλιδες! 

 Αμμμμ δε! 

 Την επόμενη μέρα κατάρρευση! Καπούτ! 

 Ότι κέρδισα από χρόνο επειδή με έπιασε το ταμάκι για να κάνω όλες τις εργασίες την ίδια μέρα, το έχασα επειδή την επόμενη ημέρα δεν έκανα απολύτως τίποτα, εκτός από το να κοιτάω ένα ταβάνι ξαπλωμένος στο κρεβάτι μου! Οικονομία δυνάμεων παίδες! Από μια ηλικία και μετά αυτός είναι μονόδρομος! Στα υπόψη σας και αυτό!


 Δεύτερο χέρι λινέλαιο την ημέρα μετά την κατάρρευση.


 Και την δεύτερη μέρα πέρασμα βελατούρα.


 Την τρίτη μέρα πέρασμα των πάτων με βαρύ αστάρι μετάλλων (υπερβολικά πηχτό αστάρι, καραβομπογιά! Πρώτη φορά τόσο πηχτό αστάρι χρησιμοποίησα, και νομίζω φαίνεται και από τις φωτογραφίες αυτό. Φυσικά μαύρο αστάρι όταν τα επόμενα χρώματα θα είναι ανοιχτά έχει τα μειονεκτήματα του! Πολύ δύσκολα θα καλυφθεί το μαύρο από το κίτρινο! Αλλά ανάμεσα στην αρτιότητα της βαφής, ή στην αντοχή της κυψέλης, πάντα θα προτιμώ το δεύτερο!). 

 Μα τι ωραίο είναι αυτό το άσπρο με το μαύρο! Το μαύρο με το άσπρο! Ασπρόμαυρό, μαυρόασπρο! Ωωωωωωω ΠΑΟΚΑΡΑ! Έχω τρέλα! Μέσα στο μυαλό! Πάτε φέρτε τον τρελογιατρό!

 Χα χα χα.


 Και το πρώτο χέρι με λαδομπογιά!

 Καλά μιλάμε αυτό το μαυροκίτρινο πολύ αρρωστιάρικο, πολύ σιχαμερό, λιάκ, μπλιάχ, κακά! 

 Καλά μιλάμε υπάρχει κόσμος που γουστάρει τον συνδυασμό κίτρινου και μαύρου? 

 Υπάρχει? 

 Ναι?

 Καλά μιλάμε θα είναι τελείως ανώμαλα και άρρωστα ψυχικά άτομα αυτοί!

 Χα χα χα.  


 Και την ίδια μέρα περνώ και τα άγκιστρα στα καπάκια των κυψελών, για να μην τα έχω να το κάνω αυτό όταν θα περνώ κλειδιά και χειρολαβές και σε αυτές τις κυψέλες. Τα πλεονεκτήματα που λέγαμε ότι έχεις όταν δουλεύεις τις κυψέλες σε μέρη, και όχι όλες μαζί.


 Και το δεύτερο χέρι της λαδομπογιάς, και πλέον έχει βελτιωθεί πολύ η κατάσταση, μια που το μαύρο δεν πολυφαίνεται (θα χρειαζόταν ακόμη ένα χέρι με λαδομπογιά για να γίνει τελείως ενιαίο το κίτρινο χρώμα, αλλά ο χρόνος πιέζει υπερβολικά, αλλά και η αθροιστική κούραση έχει χτυπήσει ταβάνι, πλέον τα λάθη γίνονται αβέρτα -ξεχνάς να βάψεις μέρη των κυψελών, σκορπάς μπογιά με το πινέλο σε όλους τους τοίχους, το παντελόνι σου βρίσκει παντού στις κυψέλες και έχει βαφτεί κίτρινο, το ίδιο και τα παπούτσια, σου χύνεται μπογιά από κουτιά που δεν τα σφράγισες καλά-),

 Δεν πειράζει, τουλάχιστον θα είναι αλεξίσφαιρες με το νέο αστάρι που έχω εφαρμόσει σε αυτές.


 Και τελευταία μέρα όπου θα περαστούν τα κλειδιά και οι χειρολαβές (και τα μάνταλα της πόρτας και οι μεταλλικές γωνίες για το άνοιγμα με το ξέστρο), έχοντας γίνει η προεργασία με τα άγκιστρα στα καπάκια, και το πέρασμα των "πεταλούδων" στο κυρίως σώμα του συνδετήρα. 

 Ταυτόχρονα έχει αδειάσει και ο "χώρος βαφής" και υπάρχει πλέον χώρος στο μελισσοκομικό εργαστήρι για όλες τις άλλες μελισσοκομικές εργασίες (πέρασμα κεριών στα συρματωμένα πλαίσια -έχω έτοιμα μερικές εκατοντάδες από πέρσι, ίσως συρματώσω μερικές ακόμη εκατοντάδες αναλόγως του πως θα πάει από ανάπτυξη η χρονιά-, προετοιμασία μελισσοκομικών τροφών-τροφοδοσία με μέλι και φέτος-). και ευκαιρία να δουλέψω σε εξωτερικό χώρο, γιατί τόση εισπνοή από λινέλαια, βελατούρες, αστάρια, λαδομπογιές, νέφτι και νίτρο, με έχουν κάνει κάτσε καλά κεφάλι για δύο εβδομάδες! Χα χα χα. 


 Ουχ ουχ ουχ ουχ τα κιτρινολευκα μου κουκλιά!!!!!

 Χα χα χα. 


 Και η νέα λεγεώνα πλήρης και έτοιμη να υποδεχθεί τις νέες κατοίκους της! 

 Και δείγμα της κούρασης μου είναι το ότι δεν έκατσα να τις παρατάξω τις κυψέλες σε διαφορετικό μέρος του κήπου μου, για να τις βγάλω μια πιο "μελετημένη" και "χορταστική" φωτογραφία όπου θα φαίνονταν ο αριθμός τους (και ο όγκος τους) πολύ καλύτερα! Εκεί που τις τελείωσα εκεί και τις φωτογράφισα, ούτε είχα πλέον δύναμη για οτιδήποτε παραπάνω! Από εδώ και πέρα η προσοχή μου στρέφεται από το μελισσοκομικό μου εργαστήρι στα μελισσοκομεία μου, να είμαι απίκο πάνω από τα μελίσσια μου, να τα αναπτύξω γιατί έχω πολλές κυψέλες να γεμίσω, παλιές και νέες. 

 Λεγεώνες παλιές, λεγεώνες νέες. 

 Λεγεώνες έτοιμες για μάχη. 

 Η άνοιξη είναι πόλεμος, έφοδος και μην κοιτάς ποτέ πίσω!

Σειρά Το παιδί με τα δύο αριστερά χέρια - Κατασκευές - Πατέντες- Χόμπι (Hobby)

















































 Adios Amigos Locos

 Μότσανος Λάζαρος

 Σοχός 12/04/2024