UA-50457385-1

Σάββατο, 29 Ιουλίου 2017

Οπτασία κόκκινη



Κόκκινη οπτασία δίπλα στην καστανιά
μόνη στέκεται, σε κοιτά για μια στιγμή
κόκκινη σκιά χάνεται η αλεπού

Χάνεται το αγρίμι χωρίς αντίο να πει
Δίπλα στην καστανιά τώρα υπάρχεις μόνο εσύ



Αφιερωμένο σε μια Αλεπού


Μότσανος Λάζαρος

Σοχός 29/7/2017 

Τετάρτη, 26 Ιουλίου 2017

Graffiti και Street Art στον Λαγκαδά


 Και συνεχίζουμε το κυνήγι των Graffiti και των Street Art και σήμερα εκτός Θεσσαλονίκης μια που δόθηκε μια ευκαιρία (μάλλον την άρπαξα!) να βγάλω φωτογραφίες από την δουλειά που έκαναν μια ομάδα καλλιτεχνών του δρόμου μέσα από την εκδήλωση Renovation Festival 2017 (25 Ιουνίου 2017) που είχε και φιλανθρωπική δράση (μπαζάρ για το "Χαμόγελο του Παιδιού").

 Φυσικά για ακόμα μια φορά δεν ήμουν παρόν στην ίδια την εκδήλωση (καταραμένη μελισσοκομία!) αλλά αντιλήφθηκα την δουλειά των παιδιών μετά από 5 ημέρες (30 Ιουνίου 2017), όταν κατέβηκα στον Λαγκαδά από τον Σοχό για δουλειές και πάρκαρα έξω από το γυμνάσιο Λαγκαδά. Φυσικά αμέσως άρχισα να βγάζω φωτογραφίες έξω από το σχολείο (περνώντας το κινητό από τα κάγκελα που πλέον στολίζουν όλα τα σχολεία της χώρας. Ξέρετε υπάρχουν ακόμα άτομα που θυμούνται τα σχολεία να μην θυμίζουν φυλακές!! Χα χα χα). Φυσικά κάποια από αυτά τα αριστουργήματα δεν μπορούσαν να βγουν σωστά από την απόσταση που όριζαν ως επιτρεπτή τα κάγκελα της φυλακ... Ουπς! Λάθος! Του σχολείου ήθελα να πω χα χα χα. Παραδείγματος χάρη το παραπάνω αριστούργημα δεν ήταν πάνω από ένα μικρό σημάδι στην αντίστοιχη φωτογραφία που είχα βγάλει από τα 50 μέτρα μακρά.

 Και εδώ ερχόμαστε σε μια μελισσοιστορία που θα σας διηγηθώ με σκοπό να φανούν ορισμένες από τις δυσκολίες που προκύπτουν όταν θέλεις να δημιουργήσεις ένα αρχείο με Street Art όπως αυτό που υπάρχει εδώ, καθώς και την αρρωστημένη νοοτροπία ορισμένων συμπολιτών μας που μόνη τους φιλοδοξία στην ζωή είναι να δυσκολεύουν τις ζωές των άλλων.

 Καθώς έβγαζα το λοιπόν φωτογραφίες περιμετρικά του γυμνασίου πέτυχα 2 καθηγητές να κάθονται έξω από το σχολείο, και μια που ήταν και η σχολική χρονιά στο τέλος της (δεν υπήρχαν μαθητές στο σχολείο), είπα να κάνω μια προσπάθεια να πάρω την άδεια να μπω και μέσα στο προαύλιο του σχολείου για να πάρω και ορισμένες κοντινές φωτογραφίες από τα έργα που φιλοτέχνησαν οι καλλιτέχνες. Για καλή μου τύχη όταν ανάφερα το αίτημα μου σε αυτούς και το που θα παρουσιάζονταν οι φωτογραφίες (στο στιλ "Με συγχωρείτε μπορώ να μπω λίγο στο προαύλιο του σχολείου για να βγάλω τα Street Art μερικές φωτογραφίες για το blog μου "Μελισσοιστορίες και άλλα" μια που έχει στην θεματολογία του και τα Street Art?") μου απάντησαν καταφατικά ενθουσιασμένοι αλλά αφού πάρω την άδεια από την διευθύντρια του σχολείου (ωχ, ωχ, ωχ!). Ακολουθώντας την καθηγήτρια με το παντελόνι με τα λαχούρια (και τατουάζ ανάμεσα στα μάτια σαν την βούλα που έχουν οι Ινδες!) φτάνω στο γραφείο της διευθύντριας όπου δείχνοντας μου μια γυναίκα με ένα κούρεμα σαν μπρόκολο σε κόκκινο χρώμα με αφήνει για να της μιλήσω.

 Πηγαίνω και στέκομαι μπροστά της και περιμένω να σταματήσει να μιλάει με δύο άλλες συναδέλφους της, με που με αντιλαμβάνεται σηκώνει τα μάτια της, και βρίσκω την ευκαιρία να της μιλήσω "Γεια σας, ονομάζομαι Λάζαρος Μότσανος και έχω το blog "Μελισσοιστορίες και άλλα" και μέσα στην θεματολογία του είναι και τα Street Art. Μπορώ να βγάλω 2-3 φωτογραφίες τα έργα που έχουν κάνει τα παιδιά από κοντά, από το προαύλιο, γιατί από μακρυά δεν φαίνονται καλά λόγου απόστασης? Δεν θα κάνω πολύ ώρα, σε ένα λεπτό θα έχω τελειώσει!" και φυσικά η απάντηση ήταν ένα ξερό και ξινό "Όχι!"*, και φυσικά μια που δεν περίμενα άλλο αποτέλεσμα** της είπα "Ευχαριστώ πολύ, καλή ημέρα να έχετε" και φεύγω.

 Καθώς έβγαινα ξανά στον δρόμο πέτυχα τους 2 καθηγητές, και η γυναίκα καθηγητής με ρώτησε " Τι έγινε? Τα βγάλατε τα Graffiti? Υπάρχουν 2-3 που είναι εκπληκτικά, και μερικά που δεν είναι και τόσο καλά" και όταν της απάντησα "Η κυρία διευθυντής δεν μου έδωσε την άδεια να βγάλω φωτογραφίες από κοντά" ανταπάντησε "Εεεεε δεν πάμε καλά!!! Μην μασάς έλα και εσύ το Σαββατοκύριακο που δεν είμαστε εμείς, πήδηξε τα κάγκελα όπως κάνουν και όλοι οι μαθητές και βγάλε όσες φωτογραφίες θέλεις!", την κοιτώ για μια στιγμή με ένα βλέμμα του στιλ "Ξέρεις εγώ και οι μαθητές σου έχουμε μια θεμελιώδη διαφορά, δεν τους τραβάνε αυτούς 4 δεκαετίες στο έδαφος!" δεν της είπα φυσικά το τι σκεφτόμουν και απλώς χαμογελώντας της λέω "Ευχαριστώ για όλα, και για την συμβουλή, θα δω τι θα γίνει σχετικά" και φεύγω.

 Από όλη αυτή την ιστορία το μόνο που μου έμεινε είναι η εξής απορία "Αν τα παιδιά του δημιούργησαν αυτά τα έργα έχουν πληρωθεί από κάποιο κρατικό φορέα δεν θα έπρεπε να παρουσιαστούν τα αποτελέσματα αυτής της δαπάνης στους φορολογούμενους? Για ποιο λόγο αυτή η απαγόρευση? Αν πάλι τα παιδιά δεν έχουν πληρωθεί για τα παραπάνω έργα από κανένα και τα έκαναν δωρεάν πως πάλι απαγορεύεις να παρουσιαστούν στο κοινό αυτά τα έργα που τα πρόσφεραν χωρίς καμία αμοιβή οι δημιουργοί τους, και σίγουρα θα θέλουν όσο το δυνατό ευρύτερο κοινό για να τα θαυμάσουν?". Θέλει τεράστια ευφυΐα για να σκεφτεί κάποιος μια τέτοια σκέψη ε? Τρομερό λάθος του κράτους τελικά αντί να προάγει τους ικανότερους για μια θέση ευθύνης, να προάγει τους συμπλεγματικότερους (κομπλεξικότερους) και όσους προφανέστατα έχουν την μεγαλύτερη φοβία στις ευθύνες!

 Τελικά φυσικά δεν χρειάστηκε να μπω στο προαύλιο του σχολείου από τα κάγκελα μια που χρησιμοποιώντας Ιπτάμενα Drones, Τηλεφακούς, καθώς και Ρωσικούς Στρατιωτικούς Κατασκοπευτικούς Δορυφόρους (ευχαριστώ σύντροφε Πούτιν! Χα χα χα) μπόρεσα και φωτογράφισα όλα τα Street Art! Έτσι, έτσι, έτσι για να μην στεναχωρίσουμε την κοκκινομπροκολοκέφαλη διευθύντρια που έδωσε μια απαγόρευση που δεν μπορούσε να την επιτηρήσει αν θα εφαρμοσθεί (είχαμε ένα Διοικητή -Ένας βλαμμένος καραβανάς καριέρας με ακριβώς ότι σημαίνει αυτό για την συμπεριφορά του!- σε ένα τάγμα που είχα υπηρετήσει που έλεγε στην λέσχη των αξιωματικών σε εμάς τα Δοκίμια "Κοιτάξτε μην δίνετε εντολές αν δεν μπορείτε να ελέγξετε αν θα πραγματοποιηθούν, δεν υπάρχει ταχύτερος τρόπος για να φανείς γελοίος στα μάτια ενός φαντάρου αν τον διατάξεις κάτι και δεν μπορείς να δεις αν τελικά το εκτέλεσε αυτό που τον διέταξες να κάνει!", φαντάσου αν αυτό το απλό πράγμα μπορεί να το αντιληφθεί ένας κολλημένος αξιωματικός, πόσο πιο βλάκας θα πρέπει να είσαι αν δεν το αντιληφθείς εσύ!).

 Αρκετά! Δεν θα ασχοληθούμε άλλο με γελοιότητες πάμε στα διαμαντάκια μόνο από εδώ και πέρα.

 Και φυσικά το παραπάνω έργο είναι εκπληκτικό! Χαλάλι η ώρα που ξόδευσε ο Ρωσικός κατασκοπευτικός δορυφόρος για να το φωτογραφίσει και να αφήσει αρκετούς τζιχαντιστές στην Συρία να την σκαπουλάρουν! Χα χα χα.


* Πως αρχίζει το ταξίδι στην γελοιότητα: Πρώτον γίνεσαι δημόσιος υπάλληλος, και δεύτερον παίρνεις θέση ευθύνης. Τέλος! Τα κατάφερες! Έγινες γελοίος! Χα χα χα. 

** Έχω ξαναζητήσει άδεια για να βγάλω Street Art που είχαν γίνει σε σχολεία από διευθυντές, καθηγητές, ακόμα και φύλακες, και συνήθως σου δίνουν την άδεια να βγάλεις φωτογραφίες από έξω από τα κάγκελα (λες και θα μπορούσαν να σε εμποδίσουν να κάνεις το ελάχιστο δυνατό από άποψη φωτογράφισης, γενικώς σου φέρονται όχι σαν κάποιον που εκτιμά την τέχνη αλλά σαν κάποιον που προσπαθεί να βάλει κρυφά πυρηνικά όπλα μέσα στο σχολείο!! Μόνο ένας φύλακας μας είχε δώσει το οκ να βγάλουμε φωτογραφίες όταν είχαν φύγει από το σχολείο οι υπεύθυνοι, όσο πιο χαμηλά είσαι στην ιεραρχία τόσο πιο εύκολα φέρεσαι σαν άνθρωπος και όχι σαν ευθυνόφοβο ανθρωπάκι τελικά!). 


 Πολύ γνωστή τεχνοτροπία αυτή, έχω μια υποψία για το ποιος το έκανε.








 Και εδώ έχουμε τα ονόματα των παιδιών που συμμετείχαν σε αυτή την εκδήλωση.


 Ουάου! Κάτσε καλά!


 Πάντως από κάγκελα καλά πάμε, ούτε στα διαβατά να ήμασταν.





 Πολύ διαφορετική τεχνοτροπία από όσες έχω συναντήσει μέχρι τώρα.





 Ωραίο! Κρίμα αυτές οι υπέροχες προσπάθειες να καπελώνονται από ανίκανα στο να καταλάβουν την αξία τους άτομα.


 Είδες τα Ιπτάμενα Drones τι μπορούν να κάνουν? Χα χα χα.


 Υπέροχο! Υπέροχο! Υπέροχο! Απλώς υπέροχο!


  Και άλλη μια λήψη από Drone! Χα χα χα.


 Α! Και μια επισήμανση για κάθε δημόσιο υπάλληλο που έχει θέση ευθύνης. Το παραπάνω κάγκελο θα μπορούσε να το περάσει κάποιος που δεν είχε drones, τηλεφακούς, και κατασκοπευτικούς δορυφόρους και ήθελε να βγάλει φωτογραφίες από τα Street Art παρόλο που τον τραβούν 4 δεκαετίες στο έδαφος. Μπορεί να ξεπερνά τα 2 μέτρα σε ύψος (μαζί με το τσιμεντένιο μέρος του φράχτη) αλλά αν πατήσει στο περβάζι του παραθύρου άνετα μπορεί να μετατοπίσει το σώμα του έτσι ώστε να είναι ιδιαίτερα εύκολη η πρόσβαση από αυτό το σημείο. Αν μπορεί να το κάνει αυτό ένας ενήλικας 100 κιλών μπορεί ακόμα πιο εύκολα να το κάνει ένας έφηβος 50-60 κιλών! Στο συγκεκριμένο σημείο θα έπρεπε να υπάρχει φράχτης τουλάχιστο ένα μέτρο ψηλότερος, αλλά δεδομένου ότι οι έφηβοι είναι ικανοί να κάνουν τις μεγαλύτερες βλακείες, ένας ψηλότερος φράχτης θα μπορούσε να προκαλέσει μια πτώση με πολύ μεγαλύτερες πιθανότητες να είναι θανατηφόρα!

 Οπότε όσοι δεν γουστάρετε να έχετε ευθύνες παρόλο που έχετε θέσεις ευθύνης έχετε να διαλέξετε ανάμεσα στο να μπορούν να έχουν εύκολη πρόσβαση άτομα μέσα στο σχολείο ή να προκαλέσετε ίσως και κάποιο θανατηφόρο ατύχημα αν κάνετε πιο αποτελεσματικά τα μέτρα ασφαλείας σας! Εφιάλτης ευθυνών το παραπάνω ε? Χα χα χα.

 Και οι παρακάτω φωτογραφίες είναι από μια χειμερινή μου επίσκεψη στον Λαγκαδά όταν έφεραν ένα περίπτερο από την Θεσσαλονίκη για τα Χριστούγεννα το οποίο το είχαν ήδη "φιλοδωρήσει" με Street Art τα τσακαλάκια της Σαλονίκης.

 Κερασμένο και αυτό από μένα.


  Αλόχα και σε σένα.


 Και γεια χαραντάν.


 Περίπτερο ο καλός, ο κακός, και ο άσχημος ένα πράγμα χα χα χα.


 Για να βοηθήσουμε και τον κόσμο στο να έχει πρόσβαση στο αρχείο που δημιουργούμε θα βάλω και τους συνδέσμους από τις αντίστοιχες αναρτήσεις του Blog  για να μπορούν να είναι στην άμεση διάθεση καθενός που θέλει να περιηγηθεί σε αυτό

Σειρά Graffiti και Θεσσαλονίκη



STREET ART FESTIVAL-ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol V

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol VI

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol VII

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol VIIΙ

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol IX

Ελεύθερος Κοινωνικός Χώρος Σχολείο

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol X

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol XI

Μια φορά και ένα καιρό στην Αλλατίνη Vol I

Μια φορά και ένα καιρό στην Αλλατίνη Vol II

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol XII

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol XIII

Ανίχνευση στο Στρατόπεδο Παύλου Μελά Vol I

Ανίχνευση στο Στρατόπεδο Παύλου Μελά Vol II

Ανίχνευση στο Στρατόπεδο Παύλου Μελά Vol III
















 Αυτά λοιπόν για σήμερα τσακαλάκια μου μέχρι την επόμενη ανάρτηση.....


Adios Amigos Locos


Μότσανος Λάζαρος


Θεσσαλονίκη 26/07/2017

Κυριακή, 23 Ιουλίου 2017

Και το πρώτο μέλι της χρονιάς είναι έτοιμο



 Και ναι, το πρώτο μέλι της χρονιάς μόλις βγήκε από τα δοχεία ωρίμανσης (για να μπουν μέσα τους τα μέλια από τον δεύτερο τρύγο της χρονιάς που γίνεται αυτές τις ημέρες). Ένα υπέροχο βελανιδόμελο που δικαιολογεί απόλυτα την προτίμηση μου σε αυτό το μέλι. Ένα δυνατό, μεστό, αρωματικό (έχει μέσα και ικανοποιητικές ποσότητες από φλαμούρι και ακακία), και γλυκό μέλι που σου αφήνει μια πανδαισία γεύσεων και οσμών καθώς το γεύεσαι. 

 Μια τοποθέτηση στο βελανιδοδάσος που φέτος μας έδωσε εκτός από ένα απίθανο γευστικά μέλι και ένα βαρβάτο τρύγο που θα ικανοποιήσει σε μεγάλο βαθμό την αυξημένη ζήτηση που έχουμε για αυτό το μέλι (δυστυχώς δεν θα μπορέσει να την ικανοποιήσει και πλήρως, μια που έχω βοηθήσει αρκετά να εκτιμηθεί αυτό το μέλι, με αποτέλεσμα να έχουμε κάθε χρονιά ένα υπερδιπλασιασμό της ζήτησης του και η παραγωγή δύσκολα μπορεί να ακολουθήσει με αυτόν τον ρυθμό την ζήτηση!). 

 Είναι ευχάριστό να βλέπεις σιγά σιγά οι κόποι μιας χρονιάς να αποδίδουν χαρίζοντας σου τέτοια καταπληκτικά μέλια, και ακόμα πιο ευχάριστο είναι όταν η αρχή γίνεται με το πιο αγαπημένο σου από τα μέλια. Με στραμμένη την ματιά στο άμεσο μέλλον προσμένουμε και τους υπόλοιπους τρύγους της χρονιάς που θα μας δώσουν την ευκαιρία να μοιρασθούμε μαζί σας μια γεύση από τον μαγικό κόσμο της μελισσοκομίας. Μια γλυκιά γεύση της που μπορεί να σας ταξιδεύσει άμεσα σε βουνά και πεδιάδες, σε βελανιδόδαση και σε πευκοδάση, καθώς και σε απέραντες εκτάσεις με ανθισμένα λουλούδια. Το ταξίδι μας περιμένει όλους μας, εμπρός το λοιπόν, τι περιμένετε? 


 Adios Amigos Locos





Μότσανος Λάζαρος

Σοχός 23/7/2017

Παρασκευή, 21 Ιουλίου 2017

Του μελισσοκόμου το ανόμημα



Το ξέστρο στο χέρι σταθερά ξεχωρίζει πλαίσιο στο πλαίσιο
γόνοι και γύρες  μονάχα του μελισσιού το πικρό μερτικό
το γλυκό μέλι στον άκαρδο κλέφτη μελισσοκόμο περίσσιο
μα για το βαρύ ανόμημα του καταδίκη το βίος το μοναχικό  

Πρόπολη στα γάντια εμποδίζουν το χέρι να δουλέψει
το μελίσσι ολούθε να ανακατεύσει, τα πλαίσια να αφαιρέσει
ο καυτός ιδρώτας στην στολή ρυάκι που ρέει μες την κάψη
και όχι στο γλυκό κορμί που αμαρτίες μπορεί να σχωρέσοι  

Τσιμπιές θυμωμένες από κιτρινόμαυρες θηλυκές απελπισμένες
οξύς μα και συνάμα γλυκύς ο πόνος του πυρετού του πηχτού μελιού
περά δώθε μικρές σκιές,  καταραμένε κλέφτη βουίζουν μανιασμένες
τα μόνα θηλυκά που θα σε συντροφεύουν είθε να ‘ναι αυτά του μελισσιού





Μότσανος Λάζαρος

Σοχός 21/7/2017

Δευτέρα, 17 Ιουλίου 2017

Η φθορά των επαίνων


 "Από την σκέψη σου αφαίρεσε την σκουριά όλων των επαίνων
  την παχιά σκόνη που αφήνουν πάνω της τα λόγια τα κολακευτικά
  κράτα μόνο σε αυτή την αγνή ψυχρότητα του ατσαλιού κυριολεκτικά
  και άσε η οξεία κόψη της το πέρας να φέρνει πεποιθήσεων εσφαλμένων."* 

 *Ένας Ninja Master της Μελισσοκομίας 2017 μ.Χ. 

 Σχόλιο φίλου αναγνώστη στην ανάρτηση αυτού του blog  Πείτε μας πως κάνετε εσείς τρύγο? και η απάντηση της. 

 Παρότι φοβάμαι πως θα αντιδράσει το τρελό αρκούδι στους επαίνους μου (δεν τους σηκώνει) για τις αναρτήσεις του, σήμερα με αφορμή αυτή την ανάρτηση θα τολμήσω και θα πω: Να Ένας Έλληνας που από εσωτερική παρόρμηση διάλεξε τον πολύ δύσκολο δρόμο της ευτυχισμένης ζωής που θέλει κόπο, πόνο, λύπη και βάσανο. Θέλει καθημερινό ηρωισμό και γενναιότητα. Ξέρω Αρκούδι ότι τα παραπάνω για σένα είναι επικίνδυνες κολακείες νομίζω όμως ότι στη σημερινή ζοφερή Ελλάδα πρέπει να φανερώνουμε τα μυστικά της καλής ζωής.

 Bears Nest: Οι έπαινοι είναι επικίνδυνοι γιατί τρέφουν τον εφησυχασμό και αμβλύνουν την εγρήγορση! Για να βαδίζεις συγκεντρωμένος προς τον στόχο σου θα πρέπει να μένεις προσγειωμένος στην πραγματικότητα και πεινασμένος για αποτελέσματα, και οι έπαινοι δεν σε βοηθούν ούτε στο ένα ούτε στο άλλο.

 Δεν ξέρω αν ο δρόμος μου είναι ένας πιο ευτυχισμένος δρόμος αλλά είμαι σίγουρος ότι είναι ένας δύσκολος και επίπονος δρόμος, αλλά επίσης είναι και ο δρόμος με τις λιγότερες εξαρτήσεις και τους πιο ανώδυνους συμβιβασμούς. Συμβιβασμούς που σου αμαυρώνουν την ψυχή και σου βαραίνουν το βλέμμα σου όταν αντικρίζεις τον καθρέπτη.

 Και ναι πρέπει να φανερώνουμε στην Ελλάδα της κρίσης και το πόσο δύσκολος μπορεί να είναι ο δρόμος της σκληρής προσπάθειας, της προσπάθειας χωρίς εξωτερική βοήθεια, της προσπάθειας που ορίζεται από περιορισμένους και μόνο πόρους και δυνατότητες.

 Χρέος σε όσους γνωρίζουν αυτόν τον δρόμο να τον παρουσιάζουμε ακριβώς όπως είναι. Και για να βοηθήσουμε όσους είναι διατιθέμενοι να τον ακολουθήσουν παράλληλα μαζί μας. Αλλά και για να διατηρήσουμε ζωντανή την μνήμη του και για όσους θα τον ακολουθήσουν στο μέλλον, όπως και για αυτούς που θα θελήσουν να τον μελετήσουν για να δουν, αν τελικά κατορθώσει η χώρα μας να βγει από το τέλμα, τι ήταν αυτό που την έβγαλε, καθώς πως ήταν αυτοί οι αφανείς πρωταγωνιστές (εγώ και εκατοντάδες χιλιάδες σαν και μένα), τι υπόμεναν, τι τους φόβιζε, τι τους κινούσε, και τι ονειρεύονταν. 

 Εκατοντάδες χιλιάδες όλοι μας που ορίζουμε την μοίρα μας με τις πράξεις μας, και ξεπερνάμε την θυματοποίηση που επιβάλει ως κυρίαρχη ιδεολογία η κοινωνία μας. Η μεγάλη αλλαγή θα γίνει με εκατοντάδες χιλιάδες μικρές πράξεις και όχι με ατελείωτα μεγάλα λόγια.

 Εκατοντάδες χιλιάδες που ατενίζουν το μέλλον με οργή που θα μεταφραστεί σε πράξεις δημιουργίας και μόνο. Ένας μέσα από τις εκατοντάδες χιλιάδες και εγώ. Τίποτε λιγότερο τίποτε περισσότερο.


 Adios Amigos Locos



Μότσανος Λάζαρος

Σοχός 17/7/2017 

Κυριακή, 16 Ιουλίου 2017

Graffiti και Street Art στα Νέα Μουδανιά

 Σήμερα θα παρεκκλίνουμε λίγο στην σειρά Graffiti (και Street Art) στην Θεσσαλονίκη, και θα παρουσιάσουμε μερικά έργα που βρήκα στα Νέα Μουδανιά (στις 22/02/2016) όταν είχα πάει από εκεί για μελισσοκομικές ανιχνεύσεις. 

 Κάθε έργο Street Art πρέπει να αναδεικνύεται, και αυτό το blog δεν μπορεί να μην συμμετέχει σε αυτή την προσπάθεια, ακόμα και αν χρειασθεί λίγο να παρεκκλίνουμε από τον χωρικό μας περιορισμό (Θεσσαλονίκη). Οπότε μια που ήδη είπαμε κιόλας πολλά, αφήνουμε μόνο τις εικόνες να μιλήσουν από μόνες τους.






 Ως πρώην ποδηλάτης το εκτιμώ ιδιαίτερα αυτό χα χα χα.


 Jamaica!!!


 Έτσι νιώθω και εγώ μετά την απεργία των οδοκαθαριστών χα χα χα.








 Rastafari!





 Και ούγκα μπούγκα!


 Transformers?


 Ούχχχχ!!! Χα χα χα.


 Αριστούργημα!!!!


 Μπορεί να είναι λίγο εκτός προοπτικής αλλά εμένα μου αρέσει τρελά!


Μπράβο!!











 Μας άφησε και χρόνους ο ψιλός φέτος χα χα χα.


 Μαργαριταράκι!





 Και επιτέλους ένα σωστό Duck Face για να μαθαίνουν όλα τα κινεζοξέκωλα μέσα στο Φατσοβιβλίο το πως γίνεται σωστά! Χα χα χα.  


 Υπέροχα έργα, θαυμάσιες προσπάθειες (μερικές λίγο πιο ερασιτεχνικές, μερικές όχι όμως), σε ένα μέρος που δεν θα μπορούσες να το χαρακτηρίσεις ούτε ως πόλη, αλλά ούτε και ως χωριό! Μπράβο τα παιδιά, δημιούργησαν έργα που πολύ μεγαλύτερες πόλεις δεν έχουν τόσα πολλά, και αυτό σε ένα χώρο όσο ένα γήπεδο (εκεί βρίσκονται αυτά τα έργα). 

 Υπέροχη προσπάθεια, μακάρι να βρει μιμητές και σε πολλά ακόμα αντίστοιχα μέρη της Ελλάδας. Μακάρι να μην είναι τα Street Art προνόμιο μόνο των μεγάλων πόλεων, και να αποκτήσουν και ερείσματα και στον υπόλοιπο Ελλαδικό γεωγραφικό χώρο. Μέχρι τότε τέτοιες προσπάθειες θα έχουν βήμα παρουσίασης μέσα στα πλαίσια αυτού του blog. Αυτή είναι μια υπόσχεση διαρκείας από μέρος μου, το ελάχιστο που μπορώ να κάνω για να αναδειχθούν τα έργα αυτών των θαυμάσιων παιδιών! 

 Για να βοηθήσουμε και τον κόσμο στο να έχει πρόσβαση στο αρχείο που δημιουργούμε θα βάλω και τους συνδέσμους από τις αντίστοιχες αναρτήσεις του Blog  για να μπορούν να είναι στην άμεση διάθεση καθενός που θέλει να περιηγηθεί σε αυτό

Σειρά Graffiti και Θεσσαλονίκη



STREET ART FESTIVAL-ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol V

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol VI

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol VII

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol VIIΙ

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol IX

Ελεύθερος Κοινωνικός Χώρος Σχολείο

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol X

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol XI

Μια φορά και ένα καιρό στην Αλλατίνη Vol I

Μια φορά και ένα καιρό στην Αλλατίνη Vol II

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol XII

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol XIII

Ανίχνευση στο Στρατόπεδο Παύλου Μελά Vol I

Ανίχνευση στο Στρατόπεδο Παύλου Μελά Vol II

Ανίχνευση στο Στρατόπεδο Παύλου Μελά Vol III
















 Αυτά λοιπόν για σήμερα τσακαλάκια μου μέχρι την επόμενη ανάρτηση.....


Adios Amigos Locos


Μότσανος Λάζαρος


Θεσσαλονίκη 16/07/2017

Παρασκευή, 14 Ιουλίου 2017

Πείτε μας πως κάνετε εσείς τρύγο?


 Πριν από μερικές ημέρες είχα πάει σε ένα προμηθευτή μου για να προμηθευτώ κουβάδες και βάζα για μέλι, μια που ήταν ζήτημα ημερών να γίνει ο τρύγος στο βελανίδι και δυστυχώς τα παραπάνω αναλώσιμα χρειάζονται όταν δημιουργείς αποθήκη για το μέλι σου (Δημιουργώ αποθήκη εννοώ να συσκευάσεις το μέλι σου σε συσκευασίες –κουβάδες, τενεκέδες- που να είναι εύκολο να αποκρυσταλλωθούν. Πχ το δοχείο ωρίμανσης δεν είναι κατάλληλο για μακροχρόνια αποθήκευση μελιού γιατί αν σου κρυσταλλώσουν σε ένα δοχείο 700-1000 κιλά μέλι άντε μετά να το αποκρυσταλλώσεις! Οπότε αποθηκεύεις μακροχρόνια το μέλι σου σε κουβάδες ή τενεκέδες και αποκρυσταλλώνεις μόνο όσο μέλι θα καλύψει την βραχυχρόνια ζήτηση σου. Έτσι διασφαλίζεις ότι δεν θα αποκρυσταλλώσεις περισσότερες από μια φορά το μέλι σου πριν το δώσεις στον τελικό καταναλωτή, οπότε δεν αυξάνει και το HMF).

 Εκεί καθώς μιλούσα με ένα παιδί που δούλευε στον προμηθευτή μου (μελισσοκόμος και ο ίδιος, και μάλιστα καλός, που προέρχεται και από μελισσοκομική οικογένεια) ήρθε ένας άλλος μελισσοκόμος και χωρίς να διευκρινίσει σε ποιον απεύθυνε το ερώτημα είπε «Πείτε μας πως κάνετε εσείς τρύγο». Στην αρχή δεν απάντησα μια που δεν ήξερα αν το ερώτημα ήταν για μένα ή για τον φίλο μου (που και αυτός εκείνο τον καιρό έκανε τρύγο). Αλλά αφού επέμενε μερικές φορές με περιπαικτικό τρόπο ο τρίτος μελισσοκόμος να θέτει το ίδιο ερώτημα απάντησα στο τέλος εγώ «Κάνουμε τρύγους φτύνοντας αίμα» και εκεί έληξα το θέμα (τι κακό αρκούδι αυτό!!! Ουχ ουχ ουχ αν το πιάσωωωωωω!!! Χα χα χα).

 Αλλά καθώς γύριζα από την Θεσσαλονίκη διαρκώς μου ερχόταν το ερώτημα στο νου μου, και πραγματικά έκατσα να βρω τους λόγους για τους οποίους κάποιοι κάνουν τρύγο και κάποιοι άλλοι όχι . Και έχοντας ως παράδειγμα την δική μου μελισσοκομική ζωή και εμπειρία αποφάσισα να κάνω μια λίστα από τους λόγους για τους οποίους κάνω εγώ τρύγους.

 Οπότε μετά από πολύ σκέψη θεωρώ ότι αυτοί είναι οι λόγοι για τους οποίους εγώ κάνω τρύγους.

Γιατί ο Αρκούδας κάνει τρύγους


- Ο Αρκούδας κάνει τρύγους γιατί τους ανοιξιάτικους μήνες (τους μήνες δηλαδή που δεν κάνεις τις μακρινές μετακινήσεις σου στην Χαλκιδική για πεύκα) έκανε κάθε εβδομάδα 850-950 χιλιόμετρα, και δαπανούσε 350-400 ευρώ σε καύσιμα κάθε μήνα.

- Ο Αρκούδας κάνει τρύγους γιατί ενώ δεν είχε ποτέ κάτω από 5 τοποθετήσεις μελισσοκομείων σε διαφορετικές περιοχές ήταν σχεδόν κάθε μέρα σε όλα τα μελισσοκομεία του και έκανε μια πλήρη επιθεώρηση σε κάθε κυψέλη κάθε πέντε μέρες (και έτσι έφτανε τα 850-950 χιλιόμετρα κάθε εβδομάδα).

- Ο Αρκούδας κάνει τρύγους γιατί έχει δείκτες  παντού και μόλις βλέπει ότι ένα μέρος δίνει μέσα σε μια – δύο ημέρες έχει μεταφέρει μελίσσια σε εκείνο το μέρος

- Ο Αρκούδας κάνει τρύγους γιατί ενώ έχει πλέον φτάσει σε ένα πολύ καλό επίπεδο εμπειρίας και γνώσεων φροντίζει να κρατά διαρκώς επαφή με τον δάσκαλο του είτε βοηθώντας τον στις μετακινήσεις, είτε σε οποιοδήποτε άλλη εργασία τον χρειασθεί, και του δίνει πληροφόρηση για κάθε τοποθέτηση του (σε βαθμό μάλιστα πλήρους αναφοράς! Χα χα χα), αλλά επίσης και ο δάσκαλος του, που εκτιμά όλα τα παραπάνω, του δίνει αντίστοιχες πληροφορίες για τοποθετήσεις που και εκείνος έχει κάνει. Και με αυτόν τον τρόπο διπλασιάζεται τουλάχιστο η γεωγραφική έκταση που έχει άριστη γνώση ο Αρκούδας σχετικά με το πώς πάνε μελισσοκομικά. Γιατί πρώτα από όλα εκτός από καλός μαθητής του δασκάλου του ο Αρκούδας φροντίζει να είναι και καλός φίλος.

- Ο Αρκούδας κάνει τρύγους γιατί έχει πάθει επικονδυλίτιδα και στα δύο χέρια του, έχει μόνιμη θλάση στον δεξιό του δελτοειδή όπως και στον αριστερό του τραπεζοειδή, εδώ και ενάμιση χρόνο δεν νιώθει την μισή δεξιά πατούσα του γιατί τραυμάτισε το νεύρο όταν παραπάτησε κουβαλώντας κυψέλες, έχει μόνιμο πόνο στο αριστερό του γόνατο που το χτύπησε πάνω στο πίσω παράπετο του τρέιλερ καθώς κουβαλούσε πάλι κυψέλες, έχει πόνους στους αστραγάλους καθώς αυξάνει η ημερήσια κόπωση, καθώς και διαρκείς υπογλυκαιμίες όταν ξεπερνά η εργασία μέσα στο μελισσοκομείο τις 7-8 ώρες την ημέρα.

- Ο Αρκούδας κάνει τρύγους γιατί από την πίεση της ημερήσιας εργασίας του και το άγχος για την κάθε τοποθέτηση ξυπνά μέσα στην νύχτα τρέχοντας προς το μπάνιο για να κάνει εμετό.

- Ο Αρκούδας κάνει τρύγους γιατί όταν είναι αγχωμένος σχετικά με την πορεία της μελισσοκομικής χρονιάς πάει και ηρεμεί μέσα στα μελισσοκομεία του άσχετα αν είναι μεσάνυχτα.

- Ο Αρκούδας κάνει τρύγους γιατί δεν ασχολείται με μελισσοκομικές θεωρίες και τα χαζά του διαδικτυακού (και όχι μόνο) μελισσοκομικού φολκλόρ αλλά μόνο με ότι βλέπει με τα μάτια του πάνω από μια κυψέλη.

- Ο Αρκούδας κάνει τρύγους γιατί δεν στερεί από τα μελίσσια του αυτά που με μεγάλη άνεση μπορεί να τα στερήσει από τον εαυτό του.

- Ο Αρκούδας κάνει τρύγους γιατί δεν έχει βάλει την μελισσοκομική του σκέψη και τον μελισσοκομικό του κύκλο σε ράγες, και διαρκώς ψάχνει για νέες τοποθετήσεις που η παραδοσιακή μελισσοκομική γνώση και εμπειρία που διδάχτηκε κανονικά θα έπρεπε να τον αποτρέπει να τις κάνει.

- Ο Αρκούδας κάνει τρύγους γιατί όταν τελειώνει κάθε μελισσοκομική χρονιά κοιτάει το τι έχει κάνει λάθος με έντιμη και ειλικρινή ματιά και προσπαθεί να το διορθώσει την επόμενη μελισσοκομική χρονιά.

- Ο Αρκούδας κάνει τρύγους γιατί κάθε ευκαιρία για νέα αλλά αξιόπιστη γνώση, για νέο υλικό, για νέα τοποθέτηση την εκμεταλλεύεται στο έπακρο.

- Ο Αρκούδας κάνει τρύγους γιατί γνωρίζει ότι τις ελλείψεις του σε κεφάλαιο μπορεί να τις υποκαταστήσει με εργασία και το κάνει.

- Ο Αρκούδας κάνει τρύγους γιατί ξέρει ότι το κυνήγι της νεκταροέκκρισης συνήθως είναι αποτυχημένο, και φροντίζει να ελαχιστοποιεί τον κίνδυνο αποτυχίας, έχοντας πολλαπλές τοποθετήσεις σε διαφορετικές περιοχές και ανθοφορίες.

 - Και για το τέλος ο Αρκούδας κάνει τρύγους γιατί είναι εθισμένος στην μελισσοκομία χειρότερα και από ότι τοξικομανής με τα ναρκωτικά!

 Και φυσικά μια που Αρκούδας μιλά πάντα με αποδείξεις όποιος δεν πιστεύει τα παραπάνω του συνιστώ να διαβάσει τις παρακάτω αναρτήσεις του blog για να πειστεί.

Αναρτήσεις γιατί ο Αρκούδας κάνει τρύγους






 Αυτοί παίδες θεωρώ ότι είναι οι λόγοι για τους οποίους εγώ κάνω τρύγους, την επόμενη φορά που κάποιος από εσάς έχει την αντίστοιχη απορία το μόνο που έχει να κάνει για να πετύχει τους τρύγους που πετυχαίνω εγώ είναι να κάνει όλα τα παραπάνω. Επιτυχία εγγυημένη κατά 100% χα χα χα.

 Μέχρι τον επόμενο τρύγο…….


 Adios Amigos Locos



Σειρά "Απαντώ εκεί που δεν με σπέρνουν".















Μότσανος Λάζαρος

Σοχός 14/7/2017

Τετάρτη, 12 Ιουλίου 2017

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol XXIV

 Και συνεχίζουμε ακριβώς εκεί που τελειώσαμε το προηγούμενο κυνήγι μας για Graffiti και Street Art στην Θεσσαλονίκη. Αυτή την φορά επικεντρωνόμαστε περισσότερο στο Κέντρο και στα Ανατολικά της πόλης της Θεσσαλονίκης. Μάλιστα για να δείξουμε και πόσο εκκεντρικοί είμαστε θα αρχίζουμε πρώτα από τα ανατολικά της πόλης και θα φτάσουμε στο κέντρο. Δηλαδή στο σημείο που τελείωσε και η προηγούμενη ανάρτηση της σειράς. Πολλά λόγια και σήμερα! Στο ψαχνό τώρα!!!!


 Νοσοκομείο Ιπποκράτειο

 Τρομερό!!!

 Μου μιλάει στην ψυχή μου! Το έχω νιώσει αυτό, στον συγκεκριμένο μάλιστα χώρο!

 Δεν θέλω να πω τίποτα άλλο πάνω σε αυτό.


 Γρ. Ξενόπουλου 1

 Ίσως η τέλεια σύνθεση με το παραπάνω αυτό.


 Δελφών

 Και πάμε σε κάτι πιο χαρούμενο γιατί μιζεριάσαμε υπερβολικά!


 Δελφών

 Woodstock δικέ μου!! Ήμουν και εγώ εκεί!!!

 Εξαίσιο!

 Μπράβο ρε παλίκαρε!


 88 Δημοτικό σχολείο

 Και ακόμα ένα σχολείο που θέλει να ομορφύνει την ζωή των παιδιών που μαθαίνουν τα βασικά της ζωής εκεί!


 88 Δημοτικό σχολείο


 88 Δημοτικό σχολείο


 88 Δημοτικό σχολείο



 88 Δημοτικό σχολείο

 Αριστούργημά!!!



 88 Δημοτικό σχολείο


 Δελφών


 Δελφών

 Ποίος καφάς έβαλε εκεί το Καφάο!?!?!?!


 Καθ. Παπαδάκη


 Καθ. Παπαδάκη


 Απέλλου

 Και εδώ κάποιος περνά την Γαλάζια περίοδο του!


 Αλεξάνδρου Σβώλου

 Πανέμορφο!!!


 Αλεξάνδρου Σβώλου

 Αν σας πω ότι αυτό είναι Pet shop θα με πιστέψετε? Χα χα χα.


 Αγίας Σοφίας έργα Μετρό

 Ναι δεν ενοχλεί κάποιος που καλλιτεχνεί, μίζεροι και πτωχοί στο πνεύμα άνθρωποι.


 Αγίας Σοφίας έργα Μετρό

 Και εδώ έχουμε μερικά έργα που έκαναν καλλιτέχνες από την σχολή εικαστικών τεχνών που βρίσκεται εκεί, έβγαλα φωτογραφίες και την ημέρα αλλά έκατσα και έβγαλα τις ίδιες φωτογραφίες και την νύχτα για να τα αναδείξω καλύτερα τα έργα τους (πολύ δύσκολο να μπορέσεις να τις βγάλεις τις συγκεκριμένες, μια που ο κόσμος διαρκώς περνά μπροστά σου καθώς προσπαθείς να πάρεις μια λήψη, όπως και να το κάνουμε η Αγίας Σοφίας είναι ακριβώς το κέντρο της Θεσσαλονίκης). Οπότε θα έχετε μια λήψη ημέρας και αμέσως μετά μια λήψη νύχτας από το ίδιο έργο για να δείτε την διαφορά (και να διαλέξετε την ώρα που θα πάτε και εσείς για να το θαυμάστε και να το εκτιμήσετε από κοντά! Μην τεμπελιάζετε!!! Χα χα χα).


 Αγίας Σοφίας έργα Μετρό

 Λήψη ημέρας.


 Αγίας Σοφίας έργα Μετρό

 Και η λήψη νύχτας, προφανέστατα πολύ πιο εντυπωσιακό!


 Αγίας Σοφίας έργα Μετρό


 Αγίας Σοφίας έργα Μετρό


 Αγίας Σοφίας έργα Μετρό


 Αγίας Σοφίας έργα Μετρό

 Διαμαντάκι!!!


 Αγίας Σοφίας έργα Μετρό

 Εδώ έχουμε μόνο λήψη ημέρας γιατί την νύχτα είχαμε παρκαρισμένο μπρος του ένα φορτηγό.

 Για να βοηθήσουμε και τον κόσμο στο να έχει πρόσβαση στο αρχείο που δημιουργούμε θα βάλω και τους συνδέσμους από τις αντίστοιχες αναρτήσεις του Blog  για να μπορούν να είναι στην άμεση διάθεση καθενός που θέλει να περιηγηθεί σε αυτό

Σειρά Graffiti και Θεσσαλονίκη



STREET ART FESTIVAL-ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol V

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol VI

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol VII

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol VIIΙ

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol IX

Ελεύθερος Κοινωνικός Χώρος Σχολείο

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol X

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol XI

Μια φορά και ένα καιρό στην Αλλατίνη Vol I

Μια φορά και ένα καιρό στην Αλλατίνη Vol II

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol XII

O δρόμος έχει την δικιά του ιστορία Vol XIII

Ανίχνευση στο Στρατόπεδο Παύλου Μελά Vol I

Ανίχνευση στο Στρατόπεδο Παύλου Μελά Vol II

Ανίχνευση στο Στρατόπεδο Παύλου Μελά Vol III
















 Αυτά λοιπόν για σήμερα τσακαλάκια μου μέχρι την επόμενη ανάρτηση.....


Adios Amigos Locos


Μότσανος Λάζαρος


Θεσσαλονίκη 12/07/2017