UA-50457385-1

Τρίτη, 22 Μαρτίου 2016

Λευκοί σταυροί



Λευκοί σταυροί στο έδαφος απλωμένοι
από κάτω τους στρατιώτες κοιμισμένοι
μαύρες μέρες πολέμου μόνο να θυμίζουν
μανές θλιμμένες την μοίρα τους ξορκίζουν 

Για μαξιλάρι το λευκό μάρμαρο και αν έχουν
από τις χαρές της ζωής και τα νιάτα τους απέχουν
μόνοι τους στην λήθη και ας είναι εκεί μυριάδες
στο πολέμου την λαίλαπα θυσιάστηκαν χιλιάδες

Για την Άγια πατρίδα και την Ιερή θρησκεία
τις ζωές τους νωρίς αποχωριστήκαν με την βία
προτού γευτούν του φιλιού την πρώτη γλύκα
ένιωσαν την οσμή του θανάτου με πίκρα.

Λευκοί σταυροί στο έδαφος απλωμένοι
η δική τους η ακριβή ζωή πήγε χαμένη
μόνοι τώρα σε ξένο έδαφος θαμμένοι
η ανυπαρξία η μοναδική τους ερωμένη.



 Το παραπάνω ποίημα το είχα (και το είχα γράψει με αφορμή αυτή την ανάρτηση) στην ανάρτηση Λευκοί σταυροί στο έδαφος απλωμένοι που την έγραψα μετά την επίσκεψη στην Νεκρόπολη Ζεϊτένλικ (Zeitenlik) στην Θεσσαλονίκη και τα αισθήματα και τις σκέψεις που μου δημιούργησε αυτό το γεγονός. Δυστυχώς τα γρανάζια της ιστορίας ξανάρχισαν να τα κινούν οι φανατικοί και οι μισαλλόδοξοι αυτού του Κόσμου και φοβάμαι ότι θα ξαναμπούμε σε περιπέτειες που μπορούν να οδηγήσουν σε παρόμοιες εξελίξεις που δημιουργούν μαρμάρινα δάση πάνω από τo προσκεφάλι καθέ ενός από αυτούς που εφήμερα και μόνο γεύτηκαν την ζωή. 


 Αφιερωμένο σε κάθε ένα που χάνει την ζωή του όχι από σφαίρες ή βόμβες αλλά από τα στενά όρια και τα λογικά αδιέξοδα που ορίζει στον ανθρώπινο λογισμό η τυφλή προσήλωση σε κάθε ανορθολογική πίστη ή ιδεολογία. 


In Memorandum 


Μότσανος Λάζαρος

Σοχός 22/03/2016

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου