UA-50457385-1

Πέμπτη, 30 Ιουνίου 2016

Τα χαμόγελα της φυγής



Επιτέλους σαν φοίνικας  ξαναγεννιέται
μεσα από την νεκρική του την πυρά
για να ανοίξει τα πύρινα του φτερά
σε μια θάλασσα λυγμών να περιπλανιέται

θάψε τις πικρές τύψεις και τις ενοχές
πνίξε την θλίψη μες την γλυκιά σιωπή
μάθημα ακριβό μονάχα να σου γενεί
για όσα λάθεψες εχθές και προχθές

μάθε και πάλι σιγά σιγά να γελάς
και αν σου φανεί υποκριτικό στην αρχή
δικαίωμα έχεις και εσύ σε αυτή την ζωή
δεν ήρθες σε αυτή μονάχα για να πονάς

από ψεύτικα χαμόγελα ξέρεις πολύ καλά και εσύ
όπως όλα τα χαμόγελα της φυγής, απατηλά και βεβιασμένα   
ψεύτικα αν και λαμπερά, και τα δικά σου τα χαρισμένα
όπως και αυτά που σου χάρισαν πολλοί, ξένοι και γνωστοί 

στο πρόσωπο σου το χαμόγελο ένα σπάνιο πουλί
ντροπαλό, ευαίσθητο, ανασφαλές, έτοιμο πάλι να κρυφτεί
φυλάκισε το, κλείδωσε το, κάρφωσε το πλέον μόνιμα  εκεί
το βλέμμα να συντροφεύει, να κρύβει την πληγή στην ψυχή 


Μότσανος Λάζαρος
Σοχός 30/6/2016

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου