UA-50457385-1

Σάββατο 3 Οκτωβρίου 2020

Μελισσοκομώντας μήνα με τον μήνα. Η μάχη του Αυγούστου

 

 Σήμερα μια που είμαι σε αποθεραπεία και ξεκούραση από την τελευταία μέρα τρύγων στο πρώτο χέρι του πεύκου, και πριν αρχίσω το απολέπισμα και απομέλισμα των τελευταίων 500 πλαισίων που υπάρχουν στο μελισσοκομικό μου εργαστήρι, ευκαιρία για μια τσακ μπαμ ανάρτηση της σειράς μελισσοκομώντας μήνα με τον μήνα που αφορά τις μελισσοκομικές μου εργασίες του μήνα Αυγούστου. Μικρή και περιεκτική μεν, άκρως ενδιαφέρουσα όσο αφορά την στρατηγική μεταφορών δε.

 Δεδομένα που είχα πριν από την μεταφορά στα πεύκα. Τρεις διαφορετικές τοποθετήσεις στα μελίσσια μου. Μια στο βουνό για βελανίδι με τα δυνατότερα μελίσσια μου. Και δύο στην πεδιάδα όπου υπήρχαν στην μια ένα μείγμα δυνατών μελισσιών (εικοσάρια) και πιο αδύνατων (δεκάρια), και μια δεύτερη όπου υπήρχαν οι παραφυάδες μου που είχαν σχεδόν όλες δεκαρίσει, και μάλιστα ορισμένες από αυτές είχαν πάρει και όροφο.

 Άλλο δεδομένο ήταν ότι η μελιτωέκκριση στο βουνό είχε τελειώσει πλέον και μπορούσε απλώς αυτή η τοποθέτηση να συντηρήσει τα μελίσσια με λίγη μελούρα, αλλά και αρκετή γύρη, που πρόσφεραν στα μελίσσια ικανοποιητικούς γόνους.

 Αντίθετα τα μελίσσια στην πεδιάδα είχαν πολύ δυνατή νεκταροέκκριση και αφθονία γύρης και κρατούσαν πολύ μεγάλους αριθμούς γόνων. 


 Επίσης είχα αποφασίσει να κατεβάσω σχεδόν όλα τα μελίσσια μου στα πεύκα (εκτός από τα πολύ αδύναμα  - ελάχιστα στο σύνολο- που θα τα χρησιμοποιούσα για να πιάσω μέρος για ξεχειμώνιασμα), αλλά επίσης να μην τιγκάρω το φορτηγό με κυψέλες μέχρι τα μπούνια (32 διπλές ή 48 μονές), για να μην ρισκάρω πάλι μπελάδες με υπερθερμάνσεις του κινητήρα.

 Αλλά και πάλι θα χρειάζονταν 7 δρομολόγια (των 300 χιλιομέτρων πάνε, έλα, προς και από την Χαλκιδική) για να μεταφερθεί αυτός ο αριθμός κυψελών! Οπότε μέρος των κυψελών θα έπρεπε να πάει στην Χαλκιδική πριν αρχίσει να δίνει καλά το πεύκο (γιατί εάν ξεκινήσεις τις μεταφορές μόλις ξεκινήσει το πεύκο να δίνει θα χάσεις 7 μέρες στις 21 που δίνει μέχρι να μεταφερθεί όλος αυτός ο όγκος κυψελών).

 Οπότε και αποφάσισα να μετακινηθούν πρώτα τα μελίσσια του βουνού στην Χαλκιδική από το μέρος που τα είχα κάνει τοποθέτηση, γιατί μπορούσε απλώς να τα συντηρεί, και να περιμένω να δώσει καλά το πεύκο για να μετακινήσω τα μελίσσια της πεδιάδας, που στην αρχή του δοσίματος του πεύκου θα έπαιρναν έτσι και αλλιώς αντίστοιχες ποσότητες μελιού στην πεδιάδα, οπότε και δεν θα υπήρχαν σημαντικές απώλειες στο τι μέλια θα έχαναν από την καθυστέρηση τους στην μεταφορά (μάλιστα αυτά τα μελίσσια ουσιαστικά πήγαν τα περισσότερα ατρύγητα στα πεύκα με  πάρα πολλά μέλια μέσα τους!).

 
 Και διαμόρφωση πεδίου μάχης από τον Αρκούδα! Με την βοήθεια κόσας κόψαμε τα αγκάθια από την μια τοποθέτηση μας στα πεύκα για να μπορούμε άνετα να δουλέψουμε τις κυψέλες που θα τοποθετούσαμε εκεί.

  Οπότε τέλη Ιουλίου (30-31 Ιουλίου) έγιναν τρεις μετακινήσεις σε δύο μέρες των μελισσιών του βουνού. Πως έγινε αυτό? Απλό! Το βράδυ της 29 Ιουλίου φόρτωσα το φορτηγό μόνος μου και ξεκίνησα το πρώτο δρομολόγιο για Χαλκιδική το πρωί της 30 Ιουλίου, το απόγευμα της 30 Ιουλίου φόρτωσα το δεύτερο φορτίο για Χαλκιδική και πρωί της 31 Ιουλίου έκανα μαζί με τον αδερφό μου που ήρθε να βοηθήσει την μεταφορά του δευτέρου δρομολογίου (οδηγός πλέον αυτός), και στο απόγευμα της 31 Ιουλίου φορτώσαμε μαζί με τον αδερφό μου το φορτηγό και φύγαμε αμέσως για Χαλκιδική όπου ξεφορτώσαμε το τρίτο δρομολόγιο. Έτσι μόνο μπορεί να γίνει διπλό μακρινό δρομολόγιο την ίδια μέρα ( με δεύτερο και ξεκούραστο άτομο).

 Το τέταρτο δρομολόγιο έγινε μετά από 14 μέρες, όταν άρχισε να δίνει σιγά, σιγά, το πεύκο καλά και πήγαν τα μελίσσια στην δεύτερη τοποθέτηση που είχα στα πεύκα (η γνωστή απουλιάνα που τόσα προβλήματα μου είχε προκαλέσει με την λάσπη της τις προηγούμενες χρονιές - Βλέπετε προηγούμενες αναρτήσεις του blog Μα δεν είναι υπέροχη η  Μελισσοκομία! Οργώνοντας ξένα χωράφια μέσα στην νύχτα , και Μελισσοκομικό Μένος, καθώς και Τρίτη και 13-). 

 Και αμέσως μετά τον δεκαπενταύγουστο έγιναν τρεις μετακινήσεις σε τρεις διαδοχικές μέρες στην δεύτερη τοποθέτηση, που είχα ήδη κάνει την τοποθέτηση του τέταρτου φορτίου κυψελών.

 Διαδοχικές μετακινήσεις σε διαδοχικές μέρες, αλλά και διπλές μετακινήσεις την ίδια μέρα! Όχι και  άσχημα από δύο αδέρφια που το άθροισμα των ηλικιών τους μας δίνει σχεδόν έναν αιώνα χρόνια! 

 Τσιμπήστε και μια αρκουδοσοφία με την ευκαιρία τσακαλάκια μου. Στην πραγματικότητα δεν μας γερνάν τα χρόνια, αλλά αυτοί που μας γερνάν είναι οι εαυτοί μας!

 


 Και αμέσως μετά από τις μετακινήσεις στα πεύκα το πρόγραμμα είχε ανίχνευση για νέο μέρος για ξεχειμώνιασμα για να μην αντιμετωπίσω τα προβλήματα της περσινής χρονιάς (θα ακολουθήσει στο μέλλον ανάρτηση σχετικά με αυτά τα προβλήματα). 120 χιλιόμετρα ανιχνεύσεων, μια μέρα χαμένη, και το νέο μέρος που θα φιλοξενήσει τα μελίσσια τον χειμώνα βρέθηκε (επίσης και εντονότατο τρέμουλο χεριών γιατί οδηγούσα για 1,5 χιλιόμετρο σε κατηφορικό χωματόδρομο με ένα νεροφάγωμα που απείχε 1-2 πόντους από τις ρόδες του Τ4  (1-2 πόντους ταυτόχρονα και από τις δύο ρόδες του Τ4!), σπασμένα νεύρα γιατί έπρεπε να περάσω 2 φορές από μια κοίτη ποταμού, βρισίδι αβέρτα μπροστά από τον κατεστραμμένο δρόμο από την δεύτερη κοίτη του ίδιου ποταμού, καθώς και μισή ώρα οδήγηση σε σπαστήρι αναρτήσεων σε χωματόδρομο που οι βροχές του είχαν αφαιρέσει όλο το χώμα και έμειναν μόνο πέτρες επάνω του!).

 Αλλά πλέον το μεγαλύτερο στοίχημα της χρονιάς είχε πλέον τεθεί, σχεδόν 2 εκατοντάδες κυψέλες είχαν κάνει τοποθέτηση για τους κόκκινους τρύγους της χρονιάς, ελπίδες, όνειρα, προσδοκίες έτοιμα να πραγματοποιηθούν ή να καταστραφούν. 

 Ένας μήνας αγωνιάς πλέον εμπρός μας, ένας μήνας προσδοκίας εμπρός μας. 

 Alea Jacta Est*



*Ο Κύβος Ερρίφθη


Adios Amigos Locos




Σειρά Μελισσοκομώντας μήνα με τον μήνα.









 Λάζαρος Μότσανος

 Σοχός 03/10/2020


 

Παρασκευή 2 Οκτωβρίου 2020

Επιστροφή από τις σμαραγδένιες θάλασσες

 


Μα πόσο γλυκιά των πεύκων η μυρουδιά

σμαραγδένια θάλασσα η δική σου ματιά

στην λευκή μα και κατάξερη στέρφα γη

ανυπόμονο ένα λουλούδι για την βροχή

 

Θυμάσαι τα όσα περάσαμε τα δυο μας μαζί

θυμάσαι τα δάχτυλα μας πλεγμένα σαν γαζί

θυμάσαι μάτια μου, τα μάτια μου τα καστανά

θυμάσαι πως φώναζες το όνομα μου δυνατά

 

Γυρνώ από ένα κόσμο που δεν ανήκεις εσύ

δεν έχεις θέση εκεί, κόκκινη μου εσύ μικρή

κούραση, πόνος, απελπισία και εξάντληση

όχι δεν έχουν θέση εκεί της καρδιάς οι άλυσοι

 

Μπας και ξεχνάς δάκρυα λύπης μα και χαράς

μπας και ξεχνάς τους όρκους αγάπης να τηράς

μπας και ξεχνάς τα χάδια τα ακριβοχαρισμένα

μπας και ξεχνάς τα νάζια που έκανες σε μένα

 

Η θέση σου είναι μόνο στην δική μου την αγκαλιά

το στόμα σου καμωμένο μόνο για τα δικά μου φίλια

η καρδιά σου η ταγμένη σε ένα φαντασμένο παιδί

η ώρα ήρθε, γυρίζω, δεν χρειάζεται άλλη πια υπομονή




Dedicated



Adios Amigos Locos




Λάζαρος Μότσανος

Σοχός 02/10/2020



Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου 2020

Μελισσοκομώντας μήνα με τον μήνα. Η μάχη του Ιούλη

 


 Ευκαιρία μια που δεν τρυγώ σήμερα στα μελισσοκομεία μου στα πεύκα στην Χαλκιδική, αλλά ούτε και απομελίζω πλαίσια στο μελισσοκομικό εργαστήρι, αλλά απλώς συσκευάζω μέλι (σε 27κιλα δοχεία, αλλά και σε τρίκιλα, αλλά και μονόκιλα βάζα) να σας ετοιμάσω ακόμη μια μελισσοκομική ανάρτηση, και μάλιστα μια ανάρτηση της σειράς μελισσοκομώντας μήνα με τον μήνα, και πιο συγκεκριμένα για τον μήνα Ιούλη. 

 Πλέον έχουν γίνει όλες οι εργασίες της άνοιξης (κόψιμο παραφυάδων, τοποθέτηση πλαισίων ή και ορόφων), έχουν επίσης γίνει και οι τοποθετήσεις στις πρώτες παραγωγικές ανθοφορίες και μελιτωφορίες, και πλέον είναι ο καιρός για τους πρώτους τρύγους (στις πραγματικότητα έγιναν στο τέλος του μήνα και οι πρώτες μετακινήσεις στα πεύκα, αλλά θα μου επιτραπεί να τις εντάξω στον επόμενο μήνα, μια που το χρονικό πλαίσιο τους ήταν οριακά στον Ιούλη).

 Τρύγοι που φέτος ήταν ικανοποιητικοί στο βελανίδι  αλλά και στο άνθος, αλλά σε αυτή την περίπτωση προτίμησα να αφήσω το περισσότερο μέλι στις κυψέλες για να το πάρω στους κόκκινους τρύγους του πρώτου χεριού του πεύκου.

 Οπότε αυτόν τον μήνα είχαμε μαύρους τρύγους (βελανιδόμελο), αλλά και ξανθούς τρύγους (ανθόμελο). Και συγκεκριμένα 3 ημέρες μαύρων τρύγων, και 2 ημέρες ξανθών τρύγων.

 Η φωτογραφία επάνω είναι το πως προετοιμάστηκε το φορτίο για την πρώτη μέρα των μαύρων τρύγων, δηλαδή το απόθεμα από άδειες κυψέλες, μελισσοκομικό καρότσι, καπνιστήρι και διάφορα ακόμα υλικά που θα βοηθούσαν στον τρύγο.


 Και εδώ η διάταξη των κυψελών και των άδειων κυψελών από πίσω τους που περίμεναν να γεμισθούν. Ολοκάθαρη η προσδοκία μου για σχεδόν ένα όροφο πλαισίων ανά κυψέλη ε? Και σχεδόν ο στόχος αυτός εκπληρώθηκε! Βελανίδι γαρ!


 Και φορτωμένο το φορτηγό με τρυγημένα πλαίσια μετά την πρώτη μέρα μαύρων τρύγων.


 Και μερικές φωτογραφίες από την αγαπημένη μου μελιτωφορία.


 Και μια σπάνια φωτογραφία με τον δράστη επί του έργου!


 Να την η μικρή μου κλέφτρα να πέφτει με τα μούτρα στην δουλειά για να φέρει το υπερπολύτιμο μαύρο μέλι! Ψυχούλα μου μικρή!


 Και εδώ το φόρτωμα της δεύτερης μέρας μαύρων τρύγων, και οι προσδοκίες και τα όνειρα να έχουν χτυπήσει οροφή!


 Και η αντίστοιχη παράλληλη τοποθέτηση κυψελών για γέμισμα και κυψελών για άδειασμα, μιλάμε όταν το μέρος βοηθά μετακινήσεις και τρύγοι γίνονται τόσο πιο εύκολα (στο μέτρο του δυνατού! Δεκάδες κυψέλες, με εκατοντάδες, κάτω από τον καυτό ήλιο του Ιούλη - ή Αυγούστου ή Σεπτέμβρη - είναι πάντα μια δύσκολη υπόθεση ο τρύγος τους, όσο και να βοηθά η καλή τοποθέτηση!).


 Και ένα ακόμα φορτίο με τρυγημένα πλαίσια έχει φορτωθεί για να μεταφερθεί στο μελισσοκομικό εργαστήρι όπου μια μέρα τρύγου αντιστοιχούσε σε 2 ημέρες απολεπίσματος και απομελίσματος *. Και φυσικά ακόμη μισή μέρα για να συσκευασία του μελιού στα 27 κιλά δοχεία  από το δοχείο ωρίμανσης (που βάζεις εκεί το μέλι για να το φιλτράρεις, αλλά μια που είναι μέλι από μελίτωματα δεν χρειάζεται ιδιαίτερα μακροχρόνια παραμονή του εκεί για να μειωθεί η εκ ορισμού χαμηλή υγρασία του) αλλά και ένα απόγευμα για να βάλεις πίσω τα απομελωμένα πλαίσια που είχες πάρει από τις κυψέλες που τρύγησες. 



 Και το φόρτωμα για την τρίτη μέρα των μαύρων τρύγων.


 Και η αντίστοιχη παράλληλη τοποθέτηση γεμάτων και άδειων κυψελών. Την μεμονωμένη κυψέλη μπροστά την βλέπετε? Ατρύγητη την είχα ανεβάσει και αυτή (με τεράστια δυσκολία το φόρτωμα τους!) πάνω στο βουνό, αλλά όταν πήγα να την κατεβάσω από το  φορτηγό (μόνος μου!) από το μεγάλο βάρος της μου ξέφυγαν οι χειρολαβές από τα χέρια μου και την άφησα ακριβώς εκεί που μου έπεσε! Χα χα χα.  


  Και εδώ ένα από τα πολλά πλαίσια που είχε κρυσταλλωμένο μέλι από την ελαιοκράμβη, και ενώ τα απολέπισα και τα απομέλισα ωστόσο το κρυσταλλωμένο μέλι έμεινε μέσα στα πλαίσια! Περίπου μια εκατοντάδα πλαίσια είχαν μέσα τους κρυσταλλωμένο μέλι και έριξε αρκετά τον μέσο όρο μελιού ανά πλαίσιο. Και αυτά είναι μερικά από τα "καλά" της ελαιοκράμβης! Μπορεί να αναπτύσσει τρομερά τα μελίσσια αλλά σου κάνει και τέτοιες γκέλες, και μπορείς να έχεις κρυσταλλωμένα πλαίσια ακόμα και μέχρι τον τρύγο του πρώτου χεριού του πεύκου! Τι κάνεις σε τέτοιες περιπτώσεις? Είτε τρυγάς το μέλι της ελαιοκράμβης για να το δώσεις σε πελάτες σου (δεν το κάνω αυτό!), είτε για να το ξαναδώσεις στις μέλισσες σου (είτε ως καθαρό μέλι, είτε για τροφοδοσία με νερό, αν και αυτό έχει αρκετούς κίνδυνούς για λεηλασίες!), είτε απολεπίζεις και απομελίζεις κανονικά αυτά τα πλαίσια και τα ξαναδίνεις άμεσα στις μέλισσες σου μπας και τα φάνε για να μην τα κουβαλάς από τρύγο σε τρύγο!


 Και το αποτέλεσμα αυτών των τρύγων, ένα υπέροχο μαύρο μέλι που ήρθε σε ικανοποιητικότατες ποσότητες (σχεδόν όσο και πέρσι, αλλά με λιγότερα μελίσσια που όμως είχαν πάει δυνατότερα - και ατρύγιστα!- στην τοποθέτηση τους για το βελανίδι). 


 Και ακολούθησαν αμέσως μετά οι ξανθοί τρύγοι (για να μην δεσμευτούν και τα δοχεία ωρίμανσης με ανθόμελο -παραμονή του σε αυτά για 15-20 ημέρες- και δεν μπορείς να τα χρησιμοποιήσεις για να φιλτράρεις το βελανιδόμελο εάν το κάνεις με την λάθος σειρά!). 

 Και εδώ το φόρτωμα για την πρώτη μέρα των ξανθών τρύγων. Μην ζητήσετε φωτογραφίες από τα ίδια τα μελισσοκομεία! Μιλάμε ο ξανθός τρύγος μέσα σε μια πεδιάδα που είναι σαν ταψί με ελάχιστα δέντρα εκεί κοντά, σε συνθήκες καύσωνα, είναι από τα δυσκολότερα σενάρια τρύγων που μπορείς να αντιμετωπίσεις! Είσαι διαρκώς στο φάσμα της θερμοπληξίας με την μελισσοκομική στολή και με τίποτα δεν μπορείς να χορτάσεις με νερό! Το χειρότερο μου!


 Και μια από τα ίδια και την δεύτερη μέρα των ξανθών τρύγων. Και φαίνονται ολοκάθαρα η χαμηλότερες μου προσδοκίες για αυτόν τον τρύγο. Και λιγότερα τα παραγωγικά μελίσσια (παρόλο που ο κύριος όγκος αριθμητικά των μελισσιών μου ήταν φέτος στην πεδιάδα, αλλά τα περισσότερα από αυτά ήταν παραφυάδες που αποφάσισα να μην τις τρυγήσω - ακόμα και αυτές που είχαν προλάβει να γίνουν διώροφες!-) αλλά και μικρότερες οι αποδόσεις στο ανθόμελο. Και μια που είμαι λάτρης των βαρέων μελιών αντιλαμβάνεστε την απροθυμία μου να πάω για ξανθούς τρύγους (ιδίως όταν η διαφορά θερμοκρασίας μέσα στην μελισσοκομική στολή ανάμεσα στο βουνό και στην πεδιάδα είναι κοντά στους 5-7 βαθμούς! Αντί να δουλεύεις στους 41-42 βαθμούς δουλεύεις στους 46-49 βαθμούς!!!!).


 Αλλά και πάλι παρά τις δύσκολες συνθήκες τρύγου και τις μικρότερες αποδόσεις βγήκε και εδώ  μια παραγωγή που θα ικανοποιήσει τους φανατικούς με το ανθόμελο πελάτες μας, λίγοι μεν (βορράς γάρ!) αλλά φανατικότατοι! Που θα πάει? Θα τους γυρίσω και αυτούς στα βαριά τα μέλια, τα βόρεια! Χα χα χα. 

 Αυτά τα λίγα και για τον Ιούλη, με περιμένουν ακόμα λίγες μέρες τρύγου στο πρώτο χέρι του πεύκου, και πολύ περισσότερες μέρες απολεπίσματος και απομελίσματος, και σχεδόν αμέσως μετά αρχίζουν οι τρύγοι του δευτέρου χεριού του πεύκου. 

 Αλλά δεν μπορείτε να πείτε, δεν σας ξεχνώ, και σας τρατάρω αυτό που τόσο θέλετε, στιγμές και κομμάτια ζωής ενός πτωχού πλην τίμιου και μοναχικού μελισσοκόμου! 

 Ώρα να χαθώ στο ατελείωτο ηλιοβασίλεμα, τα ξαναλέμε. 

* Συνάδελφοι μελισσοκόμοι τρία είναι τα διαφορετικά ρήματα όσο αφορά την διαδικασία της παραγωγής μελιού. Ο τρύγος -τρυγώ- που αναφέρεται στην εξαγωγή των πλαισίων μελιού από τις κυψέλες, το απολέπισμα - απολεπίζω - που αναφέρεται στην εξαγωγή του κεριού από τα πλαίσια μελιού, και το απομελισμα - απομελίζω - που αναφέρεται στην εξαγωγή του μελιού από τα πλαίσια μελιού! Τρεις διαφορετικές εργασίες και διαδικασίες που δεν θα πρέπει να τις μπερδεύετε μεταξύ τους , και καμία από αυτές δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνη της για να περιγράψει αυτό που τόσο γενικά αναφέρετε ως "τρύγο"! 

 Ναι ξέρω είσαστε μελισσοκόμοι και όχι φιλόλογοι για να τα ξέρετε αυτά, αλλά ταυτόχρονα είσαστε και Έλληνες (Έλληνες, όχι Αιληνες, όχι Ελινες, όχι Ελύννες!) και προαπαιτούμενο πλέον για να σας παίρνουν στα σοβαρά όταν δηλώνετε "περήφανοι" για την καταγωγή σας είναι η πλήρης γνώση και χρήση αυτής της γλώσσας, που στην πραγματικότητα είναι και ο μεγαλύτερος μας γνωστικός πλούτος που προέρχεται από την καταγωγή μας! 

 Έχω βαρεθεί  "υπερπατριώτες" που όχι μόνο δεν γνωρίζουν τα Ελληνικά (τα νεοελληνικά! Όχι και τις αμέσως προηγούμενες μορφές και δομές της αρχαίας γλώσσας μας!) αλλά μάλιστα εγκληματούν και ανοσιουργούν ασυστόλως εις βάρος της. Δεν είσαστε ούτε ο καπετάν Κώττας που ζούσε στην σκλαβωμένη Μακεδονία και δεν γνώριζε τα Ελληνικά (αλλά πολέμησε για να γίνει η Μακεδονία Ελληνική!), ούτε κανένας κολίγας χωρίς καμία μόρφωση στην τουρκοκρατούμενη και φεουδαρχική Ελλάδα. Δεν υπάρχει καμία δικαιολογία να μην μιλάτε (και γράφετε!) σωστά τα Ελληνικά! Εάν θέλετε να λέγεστε τουλάχιστον Έλληνες. Τσιμπήστε και ένα μάθημα ορθογραφίας για να στανιάρετε!