Και συνεχίζουμε τις τάκα τούκα, τσάκ μπάμ, αναρτήσεις γιατί ο Λαός διαμαρτύρεται όταν οι αναρτήσεις μου ξεπερνούν τις 30 σελίδες κειμένου, γιατί έχει συνηθίσει στα ευκολόπεπτα βίντεο στο Youtube, και στο Tik Tok, και δεν μπορεί να ασχολείται με διαβάσματα, και τέτοια κουλά!
Και βρεγμένη θα είναι η σανίδα που θα έχει το όνομα σας (το όνομα του κώλου σας! Χα χα χα) επάνω της, και με καρφιά!
Σκουριασμένα!
Χα χα χα.
Τρελό τρέξιμο τις τελευταίες εβδομάδες γιατί δαπάνησα τουλάχιστον ένα τρίμηνο για κάτι άλλο (μπορεί να σας πω τι ήταν, μπορεί και όχι, μπορεί να το κάνω σύντομα, μπορεί και όχι, μπορεί να είναι άμεση η πληροφορία αυτή, μπορεί και όχι, μπορεί τμήματα της να τα δείτε και εδώ, αλλά ναι, θα είναι μελισσοκομικές οι αντίστοιχες αναρτήσεις!) με αποτέλεσμα συρματώματα, βαψίματα, λιώσιμο απολεπισμάτων να μείνουν πολύ πίσω.
Οπότε στα μέσα του προηγούμενου μήνα είχα εντατικά τριήμερα εργασίας στο μελισσοκομείο μου, με πλήρεις επιθεωρήσεις, και μελισσοκομικές εργασίες (τοποθέτηση πλαισίων και ορόφων, κόψιμο λίγων παραφυάδων όπου είχε βασιλικά κελιά) για να δημιουργώ τετραήμερα, ή εξαήμερα, μακριά από τα μελίσσια για εργασίες μέσα στο μελισσοκομικό μου εργαστήρι.
Οπου πρώτα έλειωσα τα απολεπίσματα μου για να ανταλλάξω το κερί που έβγαλα με φύλλα κεριού από τον βασικό προμηθευτή μου (1 κιλό κερί με 12,5 φύλλα κεριού κόστος ανά κιλό κεριού 1,5 ευρώ συν ΦΠΑ), για να ακολουθήσει δεύτερο τριήμερο στο μελισσοκομείο μου, και έπειτα ένα τετραήμερο συρματώματος, και ξανά ένα τριήμερο στα μελίσσια, για να έχω ένα εξαήμερο για να βάψω κυψέλες από το πρωί μέχρι το απόγευμα, και μετά να συρματώνω από 30-40 πλαίσια (λίγα μεν, αλλά αν το κάνεις αυτό για 10-15 μέρες θα έχουν μαζευτεί 400-500 συρματωμένα πλαίσια!).
Και αυτά για να βρεθώ με άχτιστά φύλλα κεριού (αγόρασα και άλλα τόσα), με συρματωμένα πλαίσια, και με βαμμένες κυψέλες, ακριβώς όταν περίμενα ότι θα ήταν η εποχή για να κόψω παραφυάδες και να προσθέτω αβέρτα ορόφους.
Αλλά......!
Όταν ο μελισσοκόμος κάνει σχέδια, ο Θεός γελάει!
Ενώ ο Απρίλης στο πρώτο δεκαήμερο του έμοιαζε με Μάη στα τελειώματα του, ο επόμενος ενάμιση μήνας έμοιαζε με Φλεβάρη στις αρχές του, από το κρύο, και τις αβέρτα βροχές. Τα μελίσσια έκοψαν ρυθμούς, και πλέον είναι ένα μήνα πίσω τουλάχιστον (τουλάχιστον!).
Οπότε μετράμε ανθοφορίες/μελιτωφορίες που δεν θα πάμε, και δυνητικούς τρύγους που δεν θα κάνουμε, και ετοιμάζουμε τα μελίσσια πλέον με προοπτική το πρώτο χέρι του πεύκου!
Πίκρα!
Τα έχει δυστυχώς αυτά η ζωή, και μόνο αυτά έχει η μελισσοκομία!
Οπότε μια πιο είμαι λίγο (πολύ! Χα χα χα) πιο χαλαρά από ότι θα επέτρεπε αυτή την εποχή μια νορμάλ μελισσοκομική χρονιά, ας σας παρουσιάσω το πως δούλεψα αυτή την παρτίδα κυψελών, αναφέροντας και κόστη, σχεδιασμούς, ιδιαιτερότητες των κυψελών, για να τα έχετε και εσείς στο νου σας για το μέλλον.
Σε προηγούμενη ανάρτηση του blog (βλέπετε προηγούμενη ανάρτηση του blog Έλα να ξυπνάμε σιγά σιγά) σας είχα δείξει το φορτηγό να είναι μέχρι την μέση της καρότσας γεμάτο με μελισσοκομικό υλικό (πατώματα, βάσεις, καπάκια), έξω από τον μελισσοκομικό προμηθευτή μου, και είχα αναφέρει ότι είναι υλικό με διαφορετικές προδιαγραφές και ιδιότητες.
Και εδώ διευκρινίζω ότι πήρα βάσεις ξύλινες κινητού τύπου διάτρητες με κόντρα πλακέ (στο παρελθόν έχω πάρει κινητές πλαστικές βάσεις διάτρητες, και θέλω να κάνω κόντρα πλακέ για να τις καλύπτω τον χειμώνα σε ξυλουργό/επιπλοποιό).
Επίσης πήρα και καπάκια με μόνωση γιατί πέρσι παρατήρησα ότι μου έλειωσαν πλαίσια άχτιστα, καθώς και νεοχτισμένα πλαίσια λόγου υψηλής θερμοκρασίας το καλοκαίρι (προηγούμενες αναρτήσεις του blog όπως η Μελισσοκομία και κλιματική αλλαγή - Ανιχνεύσεις, διαπιστώσεις, το ζοφερό μέλλον, λύσεις με μέγεθος αρκετών δεκάδων σελίδων κειμένου, και με πάνω από 70 συνδέσμους μέσα τους δεν γράφονται για την πλάκα! Κάτι έχω παρατηρήσει, κάτι που συμβαδίζει απόλυτα με το τι λένε οι επιστήμονες, και εάν δεν αλλάξουμε την οπτική μας σε μελισσοκομικές μεθόδους, στρατηγικές, τοποθετήσεις, υλικό, σύντομα εμείς, οι μελισσοκομικές επιχειρήσεις μας, και ο κλάδος μας θα ανήκουν στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας!).
Και φυσικά μεγαλύτερο το κόστος για όλα τα παραπάνω (20 βάσεις/πατώματα/καπάκια, 5 λινέλεια, 2 καρούλια σύρμα, 4 χιλιάδες καψούλια, 4 πινακίδες για το μελισσοκομείο και το μελισσοκομικό εργαστήρι, σούμα 900 ευρώ! Ουχχχχ τι καλά! Χα χα χα).
Οπότε αρχίζουμε με το στοκάρισμα και τρίψιμο των κυψελών για να φύγει ο έξτρα στόκος, εδώ ο προμηθευτής μου έχει κάνει καλή δουλειά με το δικό τους στοκάρισμα σε ορόφους, και καπάκια, και χρειάζεται στοκάρισμα μόνο στις βάσεις.
Έγινε αυτό, και αμέσως πήγα στο πυροσφράγισμα των κυψελών έχοντας νοητική υπενθύμιση να κοιτάζω να βάζω όλα τα πατώματα από την σωστή πλευρά όταν θα βιδώνω τις βάσεις σε αυτά έτσι ώστε ο κωδικός να είναι από μπροστά (κάτι που το ξέχασα μετά από 6 μέρες όταν έκανα αυτή την εργασία! Και το θυμήθηκα στην 14ο πάτωμα που το βίδωνα την βάση, στις 14 κυψέλες οι 7 είχαν τον κωδικό από πίσω, και οι άλλες 7 τον είχαν σωστά από μπροστά! Δεν μπορείτε να πείτε 50/50%! Ο νόμος των πιθανοτήτων δούλεψε τέλεια σε αυτή την περίπτωση! Χα χα χα. Φυσικά οι επόμενες 6 μπήκανε όλες σωστά! Τουλάχιστον δεν έβαλα τον κωδικό ανάποδα όταν πυροσφράγιζα με αποτέλεσμα ακόμη και όταν είναι μπροστά στην είσοδο να είναι αναποδογυρισμένος! Ναι, ναι, ναι! Το έχω κάνει και αυτό! Χα χα χα).
Και εδώ έχω αραδιάσει την πρώτη μέρα τις βάσεις επάνω σε νάιλον, για να αρχίσω να τις βάφω με λινέλαιο την επόμενη μέρα. Θα υπάρξουν 2 χέρια με λινέλαιο, μετά κανονικά θα έπρεπε να ακολουθήσει ένα χέρι βελατούρα (το παράλειψα στις βάσεις γιατί με πίεζε ο χρόνος! Που να ήξερα!), ένα χέρι αστάρι μετάλλων (αυτό μόνο για την βάση), και δύο χέρια λαδομπογιά.
Για το λινέλαιο ακολουθώ ελαφρά (ε όχι πλέον και τόσο ελαφρά! Χα χα χα) παραλλαγμένη την βαφή που προτείνει το ΑΠΘ (1 κιλό λινέλαιο, συν 200 gr σταθεροποιητικό λινέλαιου, συν 200 gr νέφτι), έχοντας αντικαταστήσει πλήρως το νέφτι με νίτρο (νέφτι χρησιμοποιώ πλέον μόνο για να καθαρίζω τα πινέλα ανάμεσα στα χέρια βαφής), και βάζω με το μάτι κοντά στα 350-450 gr ανά λίτρο λινέλαιο (η συνταγή του ΑΠΘ είναι και για να στεγνώνει γρήγορα το λινέλαιο σε μια μέρα, και για να γίνεται κάποια οικονομία, η δικιά μου είναι μόνο για να είσαι τελείως σίγουρος ότι κάθε χέρι θα στεγνώνει στάνταρ σε μια μέρα, ή και λιγότερο!), αλλά και βάζω περίπου 0,5 λίτρο σταθεροποιητικό ανά λίτρο λινέλαιου (και αυτό γιατί το σταθεροποιητικό "καίει" τα πλαστικά της συσκευασίας του, και εάν χρησιμοποιήσεις 200gr σε κάθε λίτρο λινέλαιου (και συνήθως παρτίδες των 20 κυψελών θέλουν 2 λίτρα λινέλαιο το κάθε χέρι ) το σταθεροποιητικό που θα μείνει στην συσκευασία του για πάνω από μια, δύο, χρονιές θα έχει λιώσει τελείως το πλαστικό λαιμό της!!!! Οπότε βάζεις 0,5 του λίτρου και ξοδεύεις την συσκευασία του 1 λίτρου σταθεροποιητικό στα 2 λίτρα λινέλαιου που θέλει κάθε παρτίδα κυψελών.
Επειδή είχα απόθεμα από λαδομπογιές, βελατούρες, αστάρια, και λίγο νίτρο και νέφτι (είχα αγοράσει 5 λινέλαια του λίτρου από τον μελισσοκομικό προμηθευτή μου), αγόρασα μόνο 4 λίτρα νίτρο ( Μην αγοράζετε τις πεντάκιλες συσκευασίες του τις μεταλλικές, και δεν έχει τόσο μεγάλη διαφορά η τιμή από τις μονόκιλες, αλλά σου ξεφεύγει πολύ περισσότερο νίτρο εάν δουλεύεις με αυτή, και στο τέλος ξοδεύεις πολύ μεγαλύτερη ποσότητα από αυτό, οπότε δεν κάνεις οικονομία. Αντίθετα το πλαστικό πεντάκιλο με την χειρολαβή δεν έχει τόσο έντονο αυτό το πρόβλημα), 4 νέφτια (τρία ήθελα, έχωσε με το έτσι θέλω και το τέταρτο ο μάστορας, δεν πειράζει, δεν χαλάει, και χρειάζεται), 3 πλαστικά νάιλον λεπτά, 2 πλαστικά νάιλον χοντρά, ένα λίτρο σταθεροποιητικό (είχα και ένα απόθεμα εγώ) και 2 πινέλα πεντάρια.
Σύνολο 50 ευρώ!!!!
Σιγά το ποσό ρε μάγκα θα μου πείτε!
Ναι δίκιο έχετε, αλλά εάν σκεφτείτε ότι πριν από 15 χρόνια όταν είχα να ετοιμάσω παρτίδες των 50 κυψελών και τα νέφτια, νίτρο, λινέλαια, βελατούρες. λαδομπογιές, αστάρια, στόκοι, πλαστικά νάιλον μου έβγαιναν στα 74-76 ευρώ, αντιλαμβάνεστε την τεράστια αύξηση! Στο ίδιο διάστημα πουλούσα το μέλι μου στα 6 ευρώ το μονόκιλο, ενώ τώρα στα 8 ευρώ το μονόκιλο μου, και η λαδομπογιά το λίτρο πήγε από τα 5-6 ευρώ στα 10-11 ευρώ! Επίσης τότε το πετρέλαιο κίνησης ήταν στα 0,97 ευρώ, ενώ τώρα έφτασε στα 2,20 (2 ευρώ με την επιδότηση του κράτους!).
Αντίθετα οι κυψέλες (και τα περισσότερα σχετικά με αυτές) δεν έχουν αυξήσει το κόστος τους σε τέτοιο επίπεδο, σε σημείο που ίσως να συμφέρει ακόμη και οικονομικά να τις παίρνεις περασμένες σε βραστό λινέλαιο, πληρώνοντας ένα έξτρα κόστος 3-4 ευρώ (γιατί χρονικά συμφέρουν και με το παραπάνω! Με αυτό τον τρόπο έχεις ήδη γλυτώσει 2 χέρια βαφής λινέλαιο, εάν πάρεις και πλαστικούς πάτους γλυτώνεις και τα 6 χέρια βαφής των βάσεων, και μένεις μόνο με τα 3 χέρια βαφής σε ορόφους και καπάκια (5 με λινέλαιο, 3 μόνο εάν έχεις την βελατούρα και τα δύο χέρια της λαδομπογιάς!)).
Θυμάμαι ότι 3-4 ευρώ ήταν το έξτρα κόστος πριν από 7-8 χρόνια στις κυψέλες για να παραφυναριστούν, χρωματισμένες μάλιστα, από τον προηγούμενο βασικό μελισσοκομικό προμηθευτή μου!
Γιατί τότε δεν προτίμησα αυτή την λύση?
Γιατί είναι ένας μαλάκας που προσβάλει τους πελάτες του διαρκώς λόγου των κόμπλεξ του! Και μπορεί άλλοι μελισσοκόμοι να είναι αρκετά δουλοπρεπείς για να ανέχονται τέτοιες συμπεριφορές, αλλά εμένα δεν με λένε Αρκούδα γιατί έχω τέτοια συμπεριφορά! Χα χα χα.
Όλα τα παραπάνω έχετε τα στα υπόψη σας και σκεφτείτε τα σοβαρά.
Και εδώ φαίνεται το τεράστιο πλεονέκτημα του να δουλεύεις τους ορόφους και τα καπάκια σε ντάνες! Μπορείς να τα δουλέψεις σε κλειστό χώρο (εδώ το μελισσοκομικό μου εργαστήρι όπου έχω κάνει χώρο στριμώχνοντας όλα τα μηχανήματα πίσω) και να μην σε νοιάζουν καθόλου οι καιρικές συνθήκες εκεί έξω, βρέξει χιονίσει εσύ βάφεις άνετος! Και για αυτό και ίσως αξίζει περισσότερο η πλαστική βάση, γιατί δεν θέλει βάψιμο, και δυστυχώς στην βάσεις δεν μπορείς να τις δουλεύεις σε ντάνες!
Πρώτη μέρα λινέλαιου, ο καιρός καλός, αλλά οι κινητές βάσεις με κόντρα πλακέ "τρώνε" πολύ περισσότερο λινέλαιο για να βαφτούν από όσο υπολόγιζα, πολλές έξτρα πλευρές, πολλές γωνίες, περισσότερο υλικό για να βαφτεί!
Αντίθετα εδώ δεν έχουμε καμία έξτρα κατανάλωση από αυτή που είχε προϋπολογιστεί (έφτασε η κατανάλωση να είναι ένα λίτρο λινέλαιο (συν πρόσθετα) στις βάσεις, και ένα λίτρο τα υπόλοιπα).
Δεύτερη μέρα λινέλαιου, και συνεχίζει ο καιρός να είναι καλός.
Εδώ να και εάν είναι καλός ο καιρός, να και εάν δεν είναι! Χα χα χα.
Τρίτη μέρα ο καιρός αρχίζει να χαλάει, αποφασίζω να μην περάσω τις βάσεις με βελατούρα γιατί δεν θεωρούσα ότι θα είμαι τόσο τυχερός να έχω 6 συνεχόμενες μέρες καλού καιρού.
Πάω κατευθείαν στο αστάρι, χρησιμοποιώ ένα μαύρο αστάρι μετάλλων από προηγούμενες χρονιές και ένα γκρι στις πρώτες βάσεις και τα κάνω μείξη. Φτάνω στην όγδοη βάση και αντιλαμβάνομαι ότι δεν θα φτάσει το αστάρι (είπαμε η κατανάλωση μπογιάς σε αυτές τις βάσεις ήταν πολύ πιο αυξημένη από όσο υπολόγιζα).
Δεν θέλω να ξοδέψω περισσότερα λεφτά για μπογιές όταν τα 300 χιλιόμετρα άδειου Τ4 στοιχίζουν 60 ευρώ σε πετρέλαιο (όταν πέρσι τον Νοέμβριο τα 300 χιλιόμετρα ήταν να πάω στην Χαλκιδική και να γυρίσω με 48 κυψέλες την φορά, και κόστος πετρελαίου 40-42 ευρώ!).
Οπότε προσθέτω στο αστάρι και ένα μισόλιτρο μπλε λαδομπογιά και φαίνεται η διαφορά στο χρώμα. Παράξενο, το πινέλο "κυλάει" πολύ πιο εύκολα με την λαδομπογιά μέσα στο αστάρι. Μετά από λίγο μου έρχεται να κάνω εμετό από τον συνδυασμό μυρουδιάς λαδομπογιάς και ζέστης. Αντέχω, πρέπει να τελειώσω.
Πάω μέσα στο εργαστήρι για να βάψω με βελατούρα τις ντάνες με ορόφους και καπάκια, δεν καθαρίζω το πινέλο για να αφήνει στην βελατούρα μια αμυδρή γαλάζια απόχρωση, θα βοηθήσει αυτό στα επόμενα χέρια λαδομπογιάς (ανάμεσα στο πρώτο και το δεύτερο) για να ξέρεις σε ποια πατώματα, ή καπάκια, έχεις ήδη βάψει, και τι μένει να βάψεις (γιατί η γαλάζια απόχρωση δεν χάνεται τελείως στο πρώτο χέρι της λευκής λαδομπογιάς).
Αυτά τα κολπάκια να τα τυπώνετε στο μυαλό σας μαιμούνια, μου πήρε χρόνια για να αποκτήσω αυτή την τεχνογνωσία, και το γνωστικό υπόβαθρό του "γιατί" πίσω από κάθε τι σε αυτή.
Τέταρτή μέρα και πρώτο χέρι λαδομπογιάς, την αρπάξαμε την βροχή! Την επόμενη μέρα για να βάψεις έπρεπε να σκουπίσεις το νερό από τις βάσεις πριν βάψεις, το αβέρτα νίτρο στην λαδομπογιά όμως διασφάλισε ότι είχε στεγνώσει καλά η μπογιά (έκανε η βροχή μερικές απλώς κηλίδες στο χρώμα, δεν περνάει για έπιπλο η κυψέλη, αλλά για κυψέλη μια χαρά θα είναι! Χα χα χα).
Εδώ άρχοντες! Δεν πάει να βρέχει έξω! Ζαμάν φού!
Πέμπτη μέρα, δεύτερο χέρι λαδομπογιάς, ξανά βροχή! Μια χαρά!
Γουστάρετε χρωματάκι Τουίτι στα καπάκια? Για να βοηθούν στην παράλλαξη όταν κόβεις παραφυάδες και έχεις λευκές κυψέλες από άλλες παρτίδες που έκανες σε άλλη χρονιά! Να διαφέρουν οι κυψέλες είτε στα καπάκια, είτε στις βάσεις (πχ οι πλαστικές βάσεις είναι μαύρες!). Μελετημένο και αυτό! Μάλιστα!
Τσούκ!
Χα χα χα.
Είπαμε οι βάσεις κατανάλωσαν πολύ περισσότερο υλικό βαφής από όσο είχα υπολογίσει, τρία λίτρα λευκής λαδομπογιάς που είχα προϋπολογίσει για δύο χέρια λαδομπογιάς, για 20 κυψέλες, δεν έφτασαν. Αναγκαστικά χρησιμοποίησα ένα μισόλιτρο κίτρινης λαδομπογιάς για τα καπάκια!
Αλλά ναι!
Αναδρομικά το παραπάνω σκεπτικό που σας ανέλυσα είναι σωστό!
Μπορείς να επιτυγχάνεις παραλλάξη σε κυψέλες ίδιου χρώματος με διαφορετικά χρώματα σε καπάκια, ή βάσεις.
Μπορείτε να αλλάζετε και καπάκια από άλλες παρτίδες κυψελών όταν κόβετε παραφυάδες (που εδώ η παράλλαξη έχει την μεγαλύτερη βαρύτητα!) και να έχετε "διαφορετικές" κυψέλες έχοντας μόνο 4 βασικά χρώματα (4Χ4Χ4 διαφορετικοί συνδυασμοί για βάσεις, πατώματα, κυψέλες χρησιμοποιώντας μόνο το λευκό, κίτρινο, μπλε, πράσινο, που μπορούν να δουν οι μέλισσες)!
Πω ρε φίλε!
Πόση μελισσοκομική σοφία μοιράζουμε με αυτή την ανάρτηση!
Χα χα χα.
Εδώ έχουν βγει οι βάσεις επιτέλους από το νάιλον, και θέλουν τρίψιμο με σπάτουλα για να καθαρίσεις υπολείμματα από μπογιά, που έχει την μορφή φύλλου μπογιάς εκεί που ακουμπούσε η κυψέλη στο νάιλον.
Και αυτό είναι το κόστος για τον κήπο την παραμονής του νάιλον για 5,5 μέρες επάνω στο γκαζόν!
Το έκαψε τελείως, ζούγκλα γύρω, γύρω, σαν να έριξες αλάτι στην μέση! Ιχχχχχχ!!!!
Άλλο ένα πλεονέκτημα για τις πλαστικές βάσεις που δεν θέλουν βάψιμο (είναι και πιο ανθεκτικές στον χρόνο! Μην το ξεχνάτε αυτό, από τις ξύλινες βάσεις ξεκινάνε να χαλάνε οι κυψέλες!)..
Αχχχχχ τι ουραίουυυυυυυυυ!!!
Μερακλαντάν καταστάσεις!
Με τα δυο τα χρωματάκια τους (που το είχα σκεφτεί να τις κάνω έτσι εξ αρχής! Χα χα χα) και τις χειρολαβούλες τους!
Τι μερακλής μελισσοκόμος αυτός λέμε!
Και η μαλακία όλης της Γης!
Τον αντιλήφθηκα τον λάθος σχεδιασμό μόλις άρχισα να περνώ τις εισόδους στις κυψέλες, αφού είχα βιδώσει τις βάσεις στα πατώματα, και πριν περάσω τα "γόνατα" για να μανταλώνουν τις εισόδους!
Έφαγα πόση ώρα για να βρω για την κάθε βάση την δική της είσοδο, γιατί εάν έβαζες άλλη είσοδο είτε δεν έμπαινε, είτε έπαιζε αβέρτα! Έπρεπε να βρεις την κάθε είσοδο σε ποια βάση άνηκε, και σε μερικές να τις "φας" λίγο με το ξέστρο εκεί που είχε περάσει μπογιά όταν τις έβαφες.
Οπότε η είσοδος πρέπει να μένει δίπλα στις κυψέλες όταν είναι ανοιχτές, και στην μετακίνηση θα πρέπει στο ένα χέρι να έχεις το καπνιστήρι, στο άλλο το ξέστρο, για να ανοίγεις, και να κλείνεις τις εισόδους, και κάθε λάθος να το πληρώνεις ακριβά!
Είσαι ηλίθιος ρε μαλάκα εσύ που το σκέφτηκες αυτό? Είσαι τελείως μαλάκας? Πας καλά! Σχεδιαστικό λάθος σε κυψέλη όσο αφορά την είσοδο της? Μόνο σε αυτό το σημείο δεν χωράνε λάθη βρε παπάρα τραχανοπλαγιά!!!!
Τελείως απογοητευμένος! Μηδέν! Είσαι μαλάκας!!!! Μηδέν! Μηδέν! Μηδέν! Μηδέν μαλάκα η βάση σου! ΜΑΛΑΚΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!
Και εδώ αντιλαμβάνεστε γιατί δεν ετοίμασα αυτή την ανάρτηση πριν από 10 μέρες, που τελείωσα αυτή την παρτίδα με τις κυψέλες! Έπρεπε να ξεθυμάνω πρώτα, για να μην γράφω σε όλη την ανάρτηση μόνο την λέξη ΜΑΛΑΚΑ με κεφαλαία γράμματα! Χα χα χα.
900 ευρώ έδωσα για αυτή την παρτίδα κυψελών, και έχει σοβαρότατο σχεδιαστικό λάθος που θα με βασανίζει για τα επόμενα 10-15 χρόνια σε όλες τις μετακινήσεις!
Σκέφτηκα να τις βάλω από μια βίδα να εξέχει ως χερούλι στην είσοδο για να την βάζεις/βγάζεις, αλλά έτσι θα διακινδύνευα την δομική της ακεραιότητα, και δεδομένου ότι η κάθε είσοδος είναι φιξ για την βάση δεν είναι εύκολο να προμηθευτείς άλλη για να την αλλάξεις εάν χαλάσει (ή χαθεί!).
Άλλη λύση να αγοράσεις κανονικές εισόδους και να λύσεις έτσι αυτό το σοβαρότατο σχεδιαστικό λάθος της "εντοιχισμένης" εισόδου!
Ξέρεις καθόλου ρε μαλάκα από μελισσοκομία εσύ που το έκανες αυτό το αίσχος?
Πλήρης απογοήτευση (και το δείχνω! Οι κυψέλες είναι αγορασμένες, και όχι δωρεάν, για να κάνω γαργάρες την κάθε μαλακία τους!).
Πάμε παρακάτω.
Και εδώ η διαφορά στις βίδες που χρειάζεται μια πλαστική βάση για να βιδωθεί στο πάτωμα (κάτω) από αυτή που θέλει η ξύλινη (πάνω)! Η μία είναι στα 4 εκατοστά και η άλλη στα 7 (άλλα 10 ευρώ για 2-3 εκατοντάδες τέτοιες βιδες! Μια χαρά!)!
Αναγκαστικά για την δεύτερη θα χρειαστείς πρώτα να τρυπήσεις την κυψέλη με δραπανοκατσάβιδο, και έπειτα να την βιδώσεις σε εκείνο το σημείο για να μπορέσει να πάει ίσια.
Και εδώ να σας δώσω την συμβουλή που μου έδωσε και ο θείος μου ο Τάκης ο Γιάννογλου, "κοίτα να μην είναι το τρυπάνι πιο χοντρό από την βίδα που θέλεις να βιδώσεις στην τρύπα που θα κάνεις" (αμάν ρε θείο!!!! Είπαμε το παιδί με τα δύο αριστερά χέρια, αλλά τόσο με κόβει, ναούμ!!! Το πολύ, πολύ, εγώ να βάλω τον κωδικό στις κυψέλες από την πίσω πλευρά, αλλά μέχρι εκεί!!! Τόση "εμπιστοσύνη" στις ικανότητες μου πια από τους άλλους? χα χα χα)!
Και εδώ έχουμε την βάση της κυψέλης χωρίς το κόντρα πλακέ της.
Και εδώ έχω τις αμφιβολίες μου για την δομική της αντοχή, μια που δεν έχει περαστεί αυτός ο χώρος με λινέλαιο, αστάρι, λαδομπογιά μια που έβαψα την κυψέλη με το κόντρα πλακέ επάνω της (για να γλυτώσω σε μέρες εργασίας, και κόπο! Ιδίως σε κόπο! Γιατί θα ήταν τρελό μανίκι να το βάψεις αυτό χωρίς το κόντρα πλακέ, θα έχανες τεράστιες ποσότητες μπογιάς, θα έπρεπε να βάψεις και αντίστοιχα και τα κόντρα πλακέ! Τουλάχιστον διπλάσιες μέρες εργασίας!).
Και εάν το έβαφες χωρίς το κόντρα πλακέ θα είχες πρόβλημα και εκεί που συρταρώνει το κόντρα πλακέ από τις μπογιές, θα μειωνόταν ο διαθέσιμος χώρος για να συρταρώνει το κόντρα πλακέ (ίσως και να ήταν όμως και πλεονέκτημα! Γιατί ενώ έβαψα τις βάσεις με τα κόντρα πλακέ, και δεν ξεκολλούσαν εύκολα όταν πήγα να τα βγάλω τα κόντρα πλακέ, ορισμένα από αυτά, απλούστατα γλιστρούσαν με που έδινα ελαφρά κλίση στις βάσεις! Εάν πας να τις μεταφέρεις τις κυψέλες με τα κόντρα πλακέ τώρα που στέγνωσε η μπογιά που είχανε πιθανότατα θα σου πέσουν όλες!).
Εδώ θα αναγνωρίσω το τεράστιο πλεονέκτημα που έχουν όμως στο να μπαίνουν και να βγαίνουν τρομερά εύκολα. Τις μεταφέρεις από τα πεύκα για το ξεχειμώνιασμα στον Βορρά και με μια κίνηση κλείνεις τις βάσεις.
Στις πλαστικές διάτρητες που θέλω να τις κάνω κόντρα πλακέ για να τις καλύπτω πως θα γίνεται αυτό? Θα πρέπει πρώτα να βγουν όλα τα πλαίσια από τις κυψέλες, για να βάλεις εσωτερικά το κόντρα πλακέ στον διάτρητο πάτο!
Πότε θα γίνει αυτό?
Στον τελευταίο τρύγο στα πεύκα όπου θα τρυγάς τα 4-5 πλαίσια με μέλι, θα βγάζεις και τα υπόλοιπα 5-6 πλαίσια με τα αποθέματα τροφών τους, και τον ελάχιστο γόνο, θα βάζεις το κόντρα πλακέ στον πάτο, θα βάζεις πίσω τα πλαίσια με αποθέματα και γόνο? Είναι που είναι δύσκολος ο τρύγος, τον κάνεις με αυτό ακόμη πιο δύσκολο!
Να τα φέρεις εδώ τέλη Νοέμβρη και να το κάνεις αυτό? Τέλη Νοέμβρη εδώ χιονίζει! Εσύ θα "ξεκοιλιάζεις" το μελίσσι για να βάλεις το κόντρα πλακέ?
Χμμμμμμ!
Βλέπετε λείπει και η τεχνογνωσία των νότιων μελισσοκόμων που χρησιμοποιούν αυτό το υλικό, αλλά ίσως και η δυνατότητα για κάτι τέτοιο! Δεν είναι τυχαίο που το αντίστοιχο υλικό δεν το χρησιμοποιούσαν ιδιαίτερα στον βορρά πριν από μερικές δεκαετίες! Αλλά αλλάζουν τα πράγματα, ο Βορράς γίνεται σαν τον Νότο της Ελλάδος σιγά, σιγά, και ο Νότος της Ελλάδας θα γίνει δυστυχώς σαν την Σαχάρα! Κρίμα!
Αυτή ήταν η σημερινή μελισσοκομική ανάρτηση μαιμούνια, νομίζω ήταν ιδιαίτερα χορταστική, γεμάτη με πληροφορίες, γνώσεις, ιδέες, και την μελισσοκομική οπτική από έναν βόρειο έμπειρο μελισσοκόμο.
Α και κάτι ακόμη.
Εσύ που το έκανες το παραπάνω το αριστούργημα, ξέρεις κάτι?
Γαμιέσαι ρε μαλάκα! Γαμιέσαι και τον παίρνεις! Για τα επόμενα 15 χρόνια θα σε βρίζω ρε μαλάκα σε κάθε μεταφορά κυψελών μου! ΓΙΑΤΙ ΕΙΣΑΙ ΜΑΛΑΚΑΣ! ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΑΙΡΝΕΙΣ!!!! ΜΑΛΑΚΑΑΑ!
Χα χα χα.
Σειρά Το παιδί με τα δύο αριστερά χέρια - Κατασκευές - Πατέντες- Χόμπι (Hobby)
Adios Anigos Locos
Λάζαρος Μότσανος
Σοχός 26/05/2026
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου